“หมอขออธิบายให้ฟังนิดนึงนะ จะได้เข้าใจมากขึ้น” ดามีลยิ้มให้ทาโร่โฮปทำหน้าเหมือนอยากบีบคอหมอใส่แว่นที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
“ไอ้หมอ แกจะลีลาทำไมวะ” โฮปเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันดามีลหันมามองหน้าโฮปสีหน้าเบื่อๆ
“ก็เพราะต้องคุยก่อนไง ถึงต้องให้ทาโร่มาเอง” ดามีลส่ายหน้าหันมาหาทาโร่และอธิบายให้เขาฟัง
“สาเหตุที่เกิดมะเร็งไขกระดูก ยังไม่เป็ที่แน่ชัดนักว่าเกิดจากอะไรแต่ในคนปกติจะเกิดจากเซลล์เม็ดเืขาวหรือที่เรียกว่าพลาสมาเซลล์ที่อยู่ในไขกระดูกเปลี่ยนเป็เซลล์มะเร็ง”ดามีลโน้มตัวมาเท้าแขนไว้บนโต๊ะ “ส่วนทาโร่ มันไม่ได้เกิดจากพลาสมาเซลล์ที่ผิดปกติแต่เกิดจากการแผ่ของรังสีจากพลังการรักษาของดาร์กเซนติเนลที่ไม่สมบูรณ์”
ทาโร่พยักหน้าเข้าใจ
สามปีก่อนที่เขาขาหักและไม่สามารถรักษาแบบปกติได้พ่อจึงได้จ้างเซนติเนลคลาสเอที่มีพลังการรักษามารักษาขาให้เขาแต่ถึงแม้ว่าพ่อจะออกไกด์ดิ้งทุกวันแล้ว เงินก็ยังไม่พอจ้างเซนติเนลคลาสเอดีๆ สักคนพ่อจึงต้องจ้างดาร์คเซนติเนลที่ราคาค่าจ้างต่ำกว่า มารักษาขาให้เขา
หลังจากนั้นทาโร่ก็สามารถเดินได้เป็ปกติแต่พ่อไม่รู้ว่ารังสีพลังที่แผ่ออกมารักษาให้ทาโร่มีปัญหา
เมื่อได้รับการรักษาทาโร่ก็มีอาการเ็ปที่ข้อเท้าอยู่บ้างเวลาวิ่งหรือเดินนานๆ แต่เขาก็ไม่ได้บ่นอะไรเพราะการที่เขากลับมาเดินได้อีกครั้ง นั่นก็น่าจะเพียงพอแล้วและทาโร่สงสารพ่อที่ทำงานทั้งกลางวันกลางคืนเพื่อหาเงินมารักษาเขาจนหายและกลับมาเดินได้อีกครั้ง
“เอาล่ะ ตอนนี้มีทั้งข่าวดีและข่าวร้ายจะแจ้งให้ทราบ อยากฟังข่าวไหนก่อน”ดามีลถามทาโร่และมองหน้าเขา
“ข่าวร้ายครับ” ทาโร่ตอบ แอบใจไม่ดีอยู่บ้าง ทั้งที่พยายามวางเฉยมาตลอด
“อืม” ดามีลพยักหน้าและถอนใจเบาๆ “เพราะนายเป็ไกด์การรักษาแบบปกติโดยการให้ยา ทำได้แค่ช่วยพยุงอาการให้มะเร็งอยู่ในระยะสงบ และทำให้มีอายุยืนยาวขึ้นมากที่สุดอย่างน้อยห้าปี”
ทาโร่นิ่งไปส่วนโฮปหน้าซีด“ไอ้หมอ…..นายจะบอกว่า ทาโร่อาจจะอยู่ได้อีกแค่ห้าปีเหรอ”
“ใช่” ดามีลหันไปมองโฮป “การรักษาโดยการทำคีโมต่ออายุให้ทาโร่ได้อีกอย่างน้อยห้าปี ก่อนที่พลาสมาเซลล์ในไขกระดูกของเขาจะสิ้นสุดประสิทธิภาพ”
ทาโร่ยิ้ม“ห้าปีก็ไม่แย่นะครับ ผมยังทำอะไรได้อีกตั้งเยอะ อย่างน้อยก็น่าจะเรียนจบ”
“ไอ้หมอ ขอข่าวดี ด่วน!!” โฮปนั่งกุมขมับ ส่งสายตาวาววับสีแดงมาทางดามีล
“ก็อย่างที่บอก เพราะทาโร่เป็ไกด์ การรักษาปกติจึงช่วยได้แค่นั้นตอนนี้หมอติดต่อเซนติเนลคลาสเอสที่มีพลังการรักษาไว้ได้คนนึงแล้วเขาสามารถรักษาทาโร่ให้หายขาดได้ อาจจะต้องใช้เวลามากสักหน่อยและทาโร่ต้องทนเจ็บสักนิด แต่รับรองว่าทาโร่จะมีชีวิตยืนยาวอยู่ได้จนแก่เฒ่าถ้าหากไม่ไปหาเื่ใส่ตัวเสียก่อนน่ะนะ” ดามีลยิ้ม
ทาโร่ค่อยๆยิ้มออกมา หัวใจรู้สึกพองฟูจนคับอก โฮปตบโต๊ะดังปัง! และลุกขึ้นยืนหัวเราะลั่นห้อง
“ไอ้หมอ! ไอ้หมา! ไอ้เพื่อนเวร มานี่เลย!”โฮปเดินรี่อ้อมโต๊ะไปรวบตัวดามีลและยกเขาขึ้นจากเก้าอี้ะโไปะโมาจนแว่นของดามีลเบี้ยวไปอยู่ที่ข้างหู
“ไอ้โฮป ปล่อยโว้ย!” ดามีลดิ้นแต่ไม่หลุด เพราะขาลอยจากพื้นทาโร่มองทั้งสองคนและหัวเราะ
โฮปปล่อยดามีลลงบนพื้นและกลับมาคว้าทาโร่ไปกอดอย่างนุ่มนวล ดามีลมองค้อน
“ไอ้โฮป ไอ้สองมาตรฐาน” ดามีลบ่นอุบ ขยับแว่นตาให้เข้าที่
ทาโร่ยกมือขึ้นโอบรอบเอวโฮปและกอดเขาแน่นด้วยความดีใจเช่นเดียวกัน
“เอาล่ะๆ มาฟังขั้นตอนการรักษาได้แล้ว” ดามีลนั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้งขยับเสื้อผ้าให้เรียบร้อย “เพราะพลาสมาเซลล์อยู่ในไขกระดูกและพลังจากเซนติเนลไม่ว่าคลาสไหน ก็ไม่ควรส่งพลังเข้าไปแตะต้องไขกระดูกของไกด์เพราะอาจเกิดอันตรายกับไกด์ถึงแก่ชีวิต ดังนั้น ทาโร่ต้องทำคีโมก่อนเพื่อให้เซลล์มะเร็งอยู่ในระยะสงบ หลังจากนั้นถึงจะรักษาโดยเซนติเนลได้”ดามีลถอนใจเบาๆ “ทาโร่ นายอาจจะต้องขาหักอีกครั้งนึงนะ”
ทาโร่กับโฮปมองหน้าดามีลด้วยความประหลาดใจ“ทำไมล่ะครับ”
ดามีลนำฟิล์มเอ็กซเรย์ไปติดที่กล่องไฟและเปิดให้ทาโร่ดูมันคือภาพเอ็กซเรย์กระดูกข้อเท้าของทาโร่ที่ได้รับการรักษาจากดาร์กเซนติเนล
“นี่คือส่วนที่ข้อเท้าของนายหัก” ดามีลใช้ปากกาชี้ไปที่ฟิล์มเอ็กซเรย์“ส่วนรอยต่อที่เป็สีดำนั่นคือพลังจากดาร์กเซนติเนลการจะรักษาขาของนายคือต้องเอาพลังที่ไม่สมบูรณ์นั่นออกเพื่อรับการรักษาอีกครั้ง”ดามีลมองโฮปและหันมามองทาโร่ “ซึ่งมันเจ็บมาก”
ทาโร่กลืนน้ำลายเขายังจำรสชาติความเ็ปของข้อเท้าที่หักได้ดี จนป่านนี้ก็ยังไม่ลืม
โฮปหันมามองทาโร่ขยี้ผมเขาเบาๆ “อีกตั้งหกเดือน ถึงจะได้เริ่มรักษาขานะทาโร่ตอนนี้อย่าเพิ่งกลัวไปเลยนะ”
ทาโร่พยักหน้า ดามีลพูดต่อ
“อีกอย่างนึง ทุกครั้งก่อนคีโม ต้องดึงพลังไกด์ออกจากไขสันหลังก่อนออกก่อนและเพราะว่าทาโร่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ จึงยังไม่สามารถให้เซนติเนลช่วยเขาได้ดังนั้น….” ดามีลเปิดไอแพดและส่งมาให้ทาโร่ดู“ทาโร่ต้องติดเครื่องส่งพลังไกด์ไว้ที่ต้นคอเพื่อใช้ต่อกับเครื่องดึงพลังไกด์ออกจากไขสันหลังก่อนทำคีโม” ดามีลถอนใจอีกครั้ง“ซึ่งเจ็บมากเหมือนกัน”
ทาโร่มองอุปกรณ์หน้าตาประหลาดในไอแพดมันมีรูปร่างคล้ายน็อตตัวใหญ่ ้าเป็รูกลวงด้านล่างเป็ปลายเหมือนท่อและมีสี่แฉก
“ทำไมมันเยอะนักวะมีล ทั้งเจาะต้นคอ ทั้งทำคีโม แล้วก็ต้องดึงพลังดาร์กเซนติเนลออกจากข้อเท้าอีก”โฮปหันไปมองทาโร่ ตัวก็เล็กแค่นี้ เขาจะทนทรมานกับความเ็ปขนาดนั้นได้ยังไงกัน
“ถ้าทาโร่ไกด์ดิ้ง 100 เปอร์เซ็นต์กับเซนติเนลได้ก็ไม่ต้องเจาะต้นคอ แต่เพราะว่าทาโร่เพิ่งอายุสิบเก้า….”
ไกด์ที่มีอายุครบยี่สิบปีจึงจะถือว่าบรรลุนิติภาวะสามารถไกด์ดิ้งแบบมีความสัมพันธ์ได้โดยไม่ผิดกฎหมาย
“แต่ถ้าผู้ปกครองเซ็นต์ยินยอม ก็ย่อมทำได้” ดามีลบอก โฮปมองหน้าเขาทำตาปริบๆ
ไอ้หมอหมายถึงให้เขาเซ็นต์อนุญาตตัวเองให้ไกด์ดิ้งกับทาโร่โดยมีความสัมพันธ์ใช่ไหม
โฮปหันไปมองตาสีฟ้าของทาโร่เ้าตัวน้อยยิ้มให้เขา “คุณโฮปเป็ผู้ปกครอง คุณโฮปตัดสินใจได้เลยครับ”
“เอ่อ….แต่….. ทาโร่เป็ไกด์คลาสบี ส่วนฉันเป็เซนติเนลคลาสเอสมันจะเป็อันตรายกับทาโร่ไหม” โฮปถามดามีล
“มันก็มีภาวะเสี่ยงอยู่” ดามีลพยักหน้า “ไม่อย่างนั้น ก็ต้องหาเซนติเนลคลาสบีเหมือนทาโร่มาไกด์ดิ้งให้เขารับรองว่าปลอดภัยแน่นอน เพราะพลังที่เข้าคู่กันอย่างพอดิบพอดี”
โฮปนิ่งคิดไปครู่หนึ่งเซนติเนลคลาสบีงั้นเหรอ เขาก็พอจะรู้จักอยู่คนนึง
“คุณโฮปครับ อาจารย์อิศราก็เป็เซนติเนลคลาสบีครับ” ทาโร่หันไปบอกเขา“ถ้าขอความช่วยเหลือจากอาจารย์ เขาน่าจะช่วยครับ”
โฮปคิดประมวลผลในหัวอย่างรวดเร็วอาจารย์อิศรา เซนติเนลคลาสบี ทาโร่เป็เพียวไกด์ ถ้าอย่างนั้นอาจารย์อิศราก็จะเป็คนแรกของทาโร่ที่ไกด์ดิ้ง100เปอร์เซ็นให้เขา
เส้นที่ขมับของโฮปเต้นตุบๆกัดฟันแน่นจนสันกรามนูนขึ้นมา “เขาเป็อาจารย์ของนายนะจะให้ทำแบบนั้นกับลูกศิษย์ตัวเองได้ยังไงกัน!” โฮปพูดเสียงดัง ทาโร่ใดามีลนั่งกอดอกเหมือนรอดูความสนุก
“ถ้า….ถ้าคุณโฮปไม่อนุญาตก็ไม่เป็ไรครับ” ทาโร่พูดตอบน้ำเสียงกล้าๆ กลัวๆ“ผมเจาะต้นคอก็ได้ครับ”
“แต่มัน…..” โฮปถอนใจ ฮึดฮัดอยู่คนเดียวจนทาโร่งง ดามีลแอบขำ
“อาจารย์ทุกคนย่อมรักและเป็ห่วงลูกศิษย์ของตัวเองอยู่แล้ว ฉันว่าอาจารย์ของทาโร่ต้องยอมช่วยเขาแน่” ดามีลหันมาทำหน้ายิ้มเยาะใส่โฮป“แค่นายเซ็นต์แกร๊กเดียว…..”
“ฉันไม่เซ็นต์ยกทาโร่ให้ใครทั้งนั้น!” โฮปเผลอพูดออกมาอย่างลืมตัว
“ยกให้อะไรกันเล่า” ดามีลหัวเราะขบขัน“ก็แค่เซ็นต์อนุญาตให้เซนติเนลคนอื่นมาไกด์ดิ้ง….”
“ไอ้หมอ!!” โฮปตบโต๊ะและลุกขึ้นยืน ดามีลขำก๊าก ทาโร่มองโฮปด้วยความใ
ตาสีแดงของโฮปวาววาบขึ้นเปล่งประกายแรงกล้าเขาจ้องหน้าดามีลเขม็ง แต่ดามีลไม่สลด ทาโร่ค่อยๆ ยื่นมือไปจับแขนโฮปไว้ สีหน้ากังวล
“คุณโฮปครับ ผมไม่ไกด์ดิ้งแล้วครับ ผมจะเจาะต้นคอ”ทาโร่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ อาการแบบนี้ของคุณโฮป คือเขาโกรธมากแล้วจริงๆ
“คุณโฮป อย่าโกรธนะครับ” ทาโร่ยื่นมืออีกข้างไปหาและกอดแขนของเขาเอาไว้โฮปหันมามองตาสีฟ้าของคนตัวน้อยที่มีน้ำใสๆ คลอขึ้นมา แล้วเขาจึงสูดหายใจเพื่อระงับสติอารมณ์ของตัวเอง
“ฉันไม่ได้โกรธนายทาโร่ ไม่ร้องไห้นะ” โฮปดึงคนตัวเล็กมากอดและลูบศีรษะเขา
โฮปโกรธไอ้หมอเวรโกรธอาจารย์อิศรา โกรธไอ้มะเร็งบ้า และโกรธที่ตัวเองเป็เซนติเนลคลาสเอส!เขาโกรธทุกอย่างที่หมุนวนรอบตัวทาโร่ ที่ทำให้ทาโร่ต้องลำบากขนาดนี้
“เอาล่ะๆ แด้ดดี้ นั่งลงก่อนนะ ฟังฉันพูดให้จบ”ดามีลนั่งมองทั้งสองคนแล้วยิ้ม “การเจาะต้นคอเพื่อดึงพลังไกด์น่ะปลอดภัยแต่เจ็บมากเวลาเปิดเครื่องดึงพลัง แต่ถ้านายยินยอมไกด์ดิ้งให้ทาโร่ด้วยตัวเองฉันก็มีตัวช่วย”
ดามีลหยิบอุปกรณ์รูปร่างเหมือนเครื่องวัดพลังไกด์ขึ้นมาส่งให้โฮปเขารับไปดูและขมวดคิ้ว
“นี่ก็เครื่องรับสัญญาณวัดพลังไกด์ไม่ใช่เหรอ”
“ใช่แต่จะแตกต่างจากอันที่นายใส่อยู่นิดหน่อย”
“แตกต่างยังไง”โฮปขมวดคิ้ว
ดามีลยิ้มมุมปากเหมือนมีแผนร้าย“เครื่องนี้น่ะ เอาไว้ใส่ตอนที่นายไกด์ดิ้ง 100 เปอร์เซ็นต์ให้ทาโร่ ถ้าดึงพลังไกด์ออกมาได้100 เปอร์เซ็นต์แล้วแต่นายยังไม่ยอมหยุด….แขนนายไหม้”แล้วดามีลก็หัวเราะหึๆ เหมือนตัวโกงในหนัง โฮปมองดามีลและทำตาปริบๆ กลืนน้ำลายดังอึก!
ทาโร่รีบหยิบเครื่องนั้นออกไปจากมือของโฮปและส่งคืนให้ดามีล“ไม่เอาครับคุณหมอ ผมจะเจาะต้นคอ คุณโฮปไม่ต้องใส่”
ดามีลยักไหล่และรับคืนมา“ก็แล้วแต่นะ นายจะให้ทาโร่เจ็บ หรือนายจะเจ็บเอง นายก็เลือกเอา”
โฮปคว้ามือดึงเครื่องนั้นมาถือไว้
“คุณโฮป!” ทาโร่พยายามแย่งเครื่องนั้นคืน แต่โฮปชูมันขึ้นเหนือศีรษะจนทาโร่คว้าไม่ถึงเขามองหน้าทาโร่และหันไปบอกดามีล
“เออ กูเจ็บเอง”
ดามีลยิ้มทาโร่ดึงเสื้อโฮปและร้องห้ามเขา “คุณโฮป ไม่เอาครับ ผมจะเจาะต้นคอคุณโฮปไม่ต้องใส่นะครับ”
“ไม่เป็ไรทาโร่ ฉันมีสติมากพอ ไม่ปล่อยให้มันช็อตฉันได้หรอกน่า” โฮปยิ้มและเก็บเครื่องนั้นใส่กระเป๋ากางเกง
“คุณโฮป อย่าเลยครับ” ทาโร่ใช้ตาสีฟ้าวิบวับของเขามองโฮป อย่างอ้อนวอนซึ่งมันได้ผลกับโฮปทุกครั้ง แต่วันนี้ไม่สำเร็จ
โฮปจูบหน้าผากทาโร่เบาๆทีหนึ่ง “นายเจ็บมาเยอะแล้ว ให้ฉันช่วยนายแบ่งเบาบ้างเถอะนะ”
ดามีลกลอกตามองบนกับภาพตรงหน้าแต่ก็แอบยิ้ม
ไม่คิดว่าคนอย่างโฮปจะยอมทำอะไรแบบนี้เพื่อเด็กคลาสบีที่เพิ่งรู้จักกันคนหนึ่งทั้งที่ตอนแรกมันคิดจะทิ้งทาโร่ไปด้วยซ้ำ
ทั้งหวงทั้งหึงเด็กในคอนโทรลตัวเองขนาดนี้ นี่มันแด้ดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อแล้วไอ้โฮปเอ๊ย! ฮ่าๆๆๆ
14K
