ตอนที่ 9 หอตำรา
ท่านพ่อ!!
ท่านพ่อ!!
"อยู่หรือป่าว ไปไหนของเขานะ?"
เมื่อเขากลับมาถึงบ้าน เจิ้งฟู่กลับไปพบใครอยู่ที่บ้านเลยทั้งพ่อและแม่ของเขาด้วย......
"หรือว่าพวกท่านจะไปที่ตำหนักหลักของตระกูลกันนี่ก็ใกล้ถึงวันทดสอบเข้ามาแล้วด้วย คงจะเป็แบบนั้นแน่เลย"
เมื่อคิดได้แบบนั้นเจิ้งฟู่ก็กลับเข้าไปที่ห้องของเขาเพื่อทำการนั่งสมาธิบ่มเพราะพลังซีของเขาต่อไปเพราะหลังจากที่เขาฝึกฝนทักษะท่าร่างใบหลิวมาเขาเริ่มรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของพลังภายในร่างกายของเขาว่ามันกำลังจะทะลวงผ่านระดับต่อไป......
บู้มมม!!
ทันใดนั้นเองก็เกิดเสียงกึ่งก้องภายในร่างกายของเขามันเป็เสียงของการก้าวข้ามระดับขั้นต่อไปได้นั้นเอง......
ฟู้วววว!!
ตอนนี้เจิ้งฟู่ก็สามารถข้ามขั้นสี่สู่ขั้นห้าได้แล้ว ทำให้ทั้งร่ายกายและพลังของเขาเพิ่มขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดทั้งระบบหายใจและพื้นที่เก็บพลังซีในร่างของเขาเองก็ขยายใหญ่ขึ้น......
ลูกเจิ้ง!!
ทันใดนั้นเองเสียงพ่อของเขาก็ดังขึ้นและรีบวิ่งเข้ามาหาเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม....
"ลูกเจิ้งนี้เ้าสามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นห้าได้แล้วอย่างนั้นเรอะ?"
ครับ!!
"ลูกเองก็คิดว่าอย่างนั้นนะ "เจิ้งฟู่กล่าวพร้อมกับยิ้มให้คงซือ....
เยี่ยมมาก!!
"จริงสิท่านพ่อพวกท่านไปไหนมาแล้วท่านแม่หละ?"
"ข้ากับแม่ของเ้าไปเข้าร่วมการประชุมมาว่าแต่ทำไมวันนี้เ้าถึงได้กลับมาเร็วกว่าปกตินักหละ?"
"คือข้ามีเื่อยากจะถามท่านพ่อนะ?"
เื่อยากถาม!?
"เื่อะไรหละ พ่อจะตอบเ้าทุกอย่างที่เ้าถาม?"
คือข้า.....
"คือถ้าข้าอยากจะเรียนทักษะต่อสู้จะได้หรือไม่ขอรับท่านพ่อ?"
ทักษะต่อสู้!!?
ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!!
"พ่อก็นึกว่ามีเื่อะไรที่แท้ก็แค่ฝึกทักษะต่อสู้ ได้เดียวพ่อจะพาเ้าไปที่หอตำราของตระกูลเองเ้าสามารถเลือกทักษะยุทธต่างได้จากที่นั้น"
หอตำรา!?
"จริงสิเ้ายังไม่เคยไปที่นั้นสินะหอตำราแห่งนี้มีอยู่ด้วยกันสองชั้นชั้นแรกจะเก็บพวกทักษะระดับต่ำขั้นต่ำถึงขั้นสูงไว้ส่วนชั้นที่สองนั้นจะเก็บทักษะยุทธระดับกลางแต่ตระกูลของเขามีทักษะระดับกลางเพียงแค่สองทักษะเท่านั้นแถมยังเป็แค่ทักษะขั้นต่ำด้วย..."
คงซือพูดพร้อมกับทำหน้าเศร้า เพราะเหตุนี้จึงทำให้ตระกูลของเขาอยู่ในระดับล่างและเป็รองตระกูลอื่นๆในแทบนี้....
"ลูกเจิ้งไว้พรุ่งนี้เดียวพ่อจะพาเ้าไปเองวันนี้เ้าไปพักผ่อนเถอะ"
"ครับท่านพ่อ"
หลังจากที่เทียนถ่างคงซือพูดจบเขาก็เดินออกจากห้องเจิ้งฟู่ไป เจิ้งฟู่เองก็เข้าใจสถานการณ์ของตระกูลของเขามากขึ้นเพราะตระกูลของเขามีเพียงทักษะยุทธระดับกลางแค่สองทักษะเท่านั้นแถมยังเป็เพียงแค่ทักษะขั้นต่ำอีกด้วย.....
เอ้กอีเอ้ก!!!
"พร้อมแล้วนะลูกเจิ้ง"
ขอรับท่านพ่อ!!
"เมื่อเ้าไปถึงควรที่จะเลือกเอาเฉพาะทักษะที่เป็ประโยชน์ต่อตัวเ้าให้มากหละอย่าเลือกเอาที่มันเกินตัวเ้าจนเกินไปเพราะมันจะไม่เป็ผลดีต่อเ้าอย่างใด"
ขอรับท่านพ่อข้าจะจดจำไว้!!
เมื่อพูดจบทั้งคู่ก็ออกจากบ้านและตรงไปยังหอตำราของตระกูลทันทีเพียงไม่นานพวกเขาก็มาถึงหอตำรา......
(เพียงแค่ยกมาให้มโนเท่านั้น)
หอตำราตรงหน้าของเจิ้งฟู่นั้นเป็อย่างที่พ่อเขาบอกไว้มันมีเพียงแค่สองชั้นด้านนอกนั้นเต็มไปด้วยรุ่นเยาว์ของตระกูลจำนวนหนึ่ง...
นั่นมันผู้าุโคงซือนิ!?
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นเมื่อพวกเขาทั้งสองมาถึงและคนที่ตระโกนเรียกก็คือผู้าุโหอตำรานั้นเอง.....
"ลูกเจิ้งคาราวะท่านผู้าุโสะสิ"
"คาราวะท่านผู้าุโหอตำราขอรับ"
ดี ดี ดี!!
"วันนี้ท่านคงซือพาเขามาที่นี้หรือว่า...."
"ถูกต้องแล้วขอรับข้าจะพาเขามาเลือกทักษะต่อสู้นะ"
โอ้ววว!!
"ไหนดูสิเ้าหนูนี่โตขึ้นมากเลยั้แ่พบกันครั้งล่าสุด เอ!!เมื่อไหร่นะ.....ชั่งมันเถอะเอาเป็ว่าเ้าดูแข็งแกร่งขึ้นกว่าเก่า ว่าแต่เ้าอยู่ในระดับใดแล้วหละ?"
พื้นฐานขั้นห้าขอรับ!!
พื้นฐานขั้นห้า!!?
"ไม่ใช่ว่าร่างกายของเ้าไม่เหมาะที่จะฝึกหรอกหรอ?จะว่าไปร่างกายของเ้าเองก็เปลี่ยนไปอยู่นะ ไม่เลว ไม่เลว สมแล้วที่เป็ลูกของผู้าุโคงซือ"
ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!
ใบหน้าของคงซือถึงกับยิ้มแทบปากถึงหูด้วยความภาคภูมิใจเมื่อได้รับคำชมเช่นนั้นก่อนหน้านี้เขาเองไม่กล้าที่รับหน้ามากเท่าใดเพราะว่าตระกูลของเขาไม่ใช้ตระกูลจอหงวนแต่ตอนนี้ลูกของเขาสามารถที่จะพัฒนาพลังด้านต่อสู้ได้แล้วมันจึงทำให้เขารู้สึกดีใจอยากมาก..............
"ขอบคุณท่านผู้าุโ สำหรับคำชมข้าน้อยก็แค่ไม่อยากให้ท่านพ่อและท่านแม่เสียใจเท่านั้นเองเลยต้องฝึกอย่างนัก..."
หือ!!
ผู้าุโหอตำราถึงกับคิ้วกระตุกทันทีเมื่อเขาได้ยินคำพูดของเจิ้งฟู่แม้แต่คงซือเองก็ยังใเพราะพวกเขาไม่คิดว่าเด็กแบบเจิ้งฟู่นั้นจะพูดออกมาแบบนี้........
"มีอะไรกันหรอท่านพ่อ ท่านผู้าุโหอตำรา?"เจิ้งฟู่กล่าวพร้อมกับทำหน้างง มึนใสซื่อ...
"มะ มะ ไม่มีอะไรหรอกเชิญท่านคงซือพาเขาไปเลือกทักษะข้างในเถอะ"
ขอบคุณมาก!!
จากนั้นเจิ้งฟู่และคงซือก็เดินเข้าไปในหอตำราเพื่อเลือกทักษะต่อสู้สำหรับเจิ้งฟู่...
*เขาดูแปลกๆแหะคำพูดคำจาของเขาไม่เหมือนกับเด็กทั่วไปเลย เกิดอะไรขึ้นกับเขากันนะ หรือว่าจะเป็เพราะเขาเรียนหนักไป?*
ผู้าุโหอตำราพยายามที่จะคิดว่าทำไมเด็กอายุแปดขวบถึงสามารถพูดเป็ประโยคที่ราวกับว่าผ่านประสบการณ์มามากอย่างนั้นได้และเมื่อคิดๆไปมันก็นึกขึ้นได้ว่าเจิ้งฟู่นั้นเคยได้เล่าเรียนเพื่อจะเป็จอหงวนเพราะเขาไม่สามารถที่จะฝึกยุทธได้และมันอาจจะเป็เหตุผลให้เขาพูดออกมาแบบนั้นก็ได้....
ลูกเจิ้งที่นี้ละหอตำรา!!
เมื่อเข้ามาภายในเจิ้งฟู่ก็พบกับตำราและหนังสือมากมายถูกวางไว้เต็มชั้นทั้งสองฝั่งถึงมันจะไม่ได้ใหญ่อะไรมากนักแต่มันก็เป็ทักษะและความรู้ทั้งหมดที่ถูกเก็บสะสมไว้ของตระกูลเขา....
แลเมื่อเขาหันไปมองทางขวาก็พบว่ามีบันไดที่ทอดยาวขึ้นไปยังชั้นที่สองอยู่ตัวเองเขาได้ยินมาว่าทักษะระดับกลางของตระกูลเขานั้นมีอยู่สองทักษะหนึ่งต่อสู้หนึ่งตัวเบาและผู้ที่สามารถฝึกมันได้นั้นต้องเป็คนที่มีพร์หรือเป็อัจฉริยะจริงๆถึงจะได้รับอนุญาตให้ฝึกได้....
"ถ้างั้นลูกขอตัวไปเลือกก่อนนะท่านพ่อ..."
"อือ เชิญเ้าไปเลือกเถอะ"
คงซือยังอยู่ในอาการเหม่อลอยอยู่เขาจึงตอบออกไปแบบนั้นแต่เมื่อเขาตั้งสติได้เขาถึงถามกลับไปว่า....
"เอ๋!! เ้าจะไม่ให้พ่อไปช่วยเ้าเลือกหรอ?"
"ไม่เป็ไรขอรับ"
เจิ้งฟู่ตอบกลับพร้อมกับยิ้มแบบเด็กๆใสซื่อจากนั้นเขาก็วิ่งไปยังชั้นแรกของตำราเพื่อตรวจสอบทักษะที่เขาสามารถฝึกมันได้โดยเร็วเพราะเขามีเวลาเหลืออีกเพียงแค่อาทิตย์กว่าๆเท่านั้น.....
451K
