อุ้มบุญ ลุ้นรัก#23
ถึงจะวุ่นวายแต่ก็มีความสุข The end
เอี๊ยดดดดด เสียงล้อรถครูดไปกับถนนดังสนั่นเมื่ออยู่ดี ๆ รถที่แก้วใสโดยสารมาเกิดหยุดกะทันหัน หญิงสาวกำลังจะอ้าปากถามคนขับ ประตูรถข้างที่ตนเองนั่งก็ถูกกระชากออกโดยมีชายชุดดำสวมไอ้โม่งปิดหน้าปิดตาเป็คนเปิดแล้วพวกมันก็ชี้ปืนที่อยู่ในมือไปหาหล่อน
"ลงมา ห้ามร้อง ห้ามขัดขืน"
"พวกแกเป็ใคร มาจับตัวฉันทำไม"
"หุบปากถ้าไม่อยากให้ลูกกับผัวแกตายทำตามที่เราบอกก็พอ"
"พวกแกทำอะไรลูกกับสามีฉัน"
"ไปกับเราแล้วพวกเขาจะปลอดภัย"
"ตกลง ห้ามทำอะไรพวกเขาเด็ดขาด"
"แน่นอน"
กลุ่มชายชุดดำรับคำแล้วเอาตัวเชลยไปขึ้นรถอีกคันซึ่งเป็รถสุดหรูไม่ต่างจากรถที่หล่อนโดยสาร แก้วใสนั่งนิ่งไม่พูดไม่จามองชายชุดดำที่มีอาวุธครบมืออย่างหวาดกลัวแต่สิ่งที่กลัวกว่าคือลูกและสามีจะเป็อันตราย หล่อนไม่รู้ว่าใครเป็คนที่อยู่เื้ัเื่นี้ถึงได้กล้าทำการอุกอาจลงมือกลางวันแสก ๆ และสถานที่เกิดเหตุก็อยู่ไม่ไกลจากคฤหาสน์ของตระกูลมิกาเรนท์แสดงว่าคนทำต้องมีอิทธิพลมากพอสมควร
เช้าวันนี้หลังจากที่แก้วใสกับเจฟฟรีย์ไปส่งลูก ๆ ที่โรงเรียนเสร็จก็ขอแยกตัวเพื่อไปซื้อของขวัญมาเซอร์ไพรซ์เขาเนื่องจากพรุ่งนี้เป็วันเกิดของคุณพ่อลูกสามแต่ในระหว่างที่เธอกำลังเดินทางกลับระยะทางอีกไม่เกินหนึ่งร้อยเมตรจะถึงคฤหาสน์กลับมีชายชุดดำขับรถมาปาดหน้าและบังคับให้หล่อนไปด้วยกันโดยมีสามีและลูกเป็เดิมพัน หญิงสาวจึงตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิดให้เสียเวลาแต่หล่อนกลับลืมคิดไปว่าถ้าเป็การลักพาตัวจริง ๆ คนที่ถูกลักพาตัวต้องโดนมัดมือมัดเท้าปิดปากปิดตาแต่ทำไมตัวเองถึงไม่โดน กลับนั่งสบาย ๆ ไปตลอดทางและมีอาหารมากมายวางไว้ให้กินอีกต่างหาก
"ถึงแล้วลงไป"
เสียงเข้ม ๆ เอ่ยกับหญิงสาวผู้เป็เชลยเมื่อรถมาจอดในเขตของบ้านหลังหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับชายทะเล แก้วใสหันไปมองรอบ ๆ อย่างหวาดระแวงแต่ไม่กล้าขัดขืนจึงเดินตามเหล่าชายชุดดำเข้าไปในบ้านหลังนี้ ทันทีที่หญิงสาวเข้ามาก็ได้ยินเสียงเด็ก ๆ คุยกันเหมือนกำลังเถียงอะไรบางอย่าง หล่อนจึงหันไปถามชายชุดดำแต่คนเหล่านี้กลับหายไปแล้ว
"ลัคจับแบบนี้สิ ไม่ได้จับแบบนั้นไม่ได้"
เสียงคุ้น ๆ แก้วใสเงี่ยหูฟังอีกรอบเพราะคุ้นกับเสียงนี้
"พี่เลิฟจับเอง ลัคจะถือแหวน"
พี่เลิฟกับลัคอย่างนั้นเหรอ หญิงสาวเริ่มยิ้มเมื่อคุ้นกับชื่อของเด็กที่กำลังคุยกันจึงค่อย ๆ ก้าวเท้าไปตามเสียงที่แว่วมา เห็นลูก ๆ ทั้งสามนั่งกระซิบกระซาบกันอยู่ข้างหลังโซฟาตัวใหญ่
"ไลฟ์ก็จะถือแหวน"
"ไม่ได้ลัคกับไลฟ์ถือกระดาษนะดีแล้ว"
"นะ ๆ สุดหล่อของพี่เลิฟทั้งสองคนทำตามที่พี่บอก โอเค้"
"โอเคคับ"/"ก็ได้คับ"
"คิกคิก ดีมากจ้ะเด็ก ๆ เอาละเตรียมตัวเดี๋ยวหม่ามี้มาเราจะได้ออกไปเซอร์ไพรส์"
"คับพี่เลิฟ"
เสียงเด็กแฝดตอบพี่สาวอย่างแข่งขันทำให้แก้วใสยิ้มกว้าง หล่อนตกอกใอยู่นานสองนานคิดจนหัวจะะเิว่าถูกใครลักพาตัวมาที่แท้ก็สามีตัวเองแต่ไม่รู้เ้าตัวไปไหนถึงไม่ดูแลเด็ก ๆ ปล่อยให้ทำแผนแตกแบบนี้ แก้วใสกลับไปยืนอยู่ที่เดิมเมื่อปะติดต่อเื่ราวทั้งหมดได้เพื่อรอดูว่าสามีจอมวางแผนจะทำอะไรต่อถึงได้ให้คนมาจับตัว
ทางด้านคนต้นคิดเกิดอาการตื่นเต้นดีใจจนปวดท้องจึงทิ้งลูก ๆ ให้อยู่ตามลำพัง เมื่อได้รับข้อความจากลูกน้องว่าสำเร็จก็รีบออกมาจากห้องน้ำแล้วเริ่มแผนการเซอร์ไพรส์ทันที
เขาคิดเื่ขอแต่งงานมาสักพักเมื่อทุกอย่างลงตัวก็สั่งให้ลูกน้องไปจับเมียสาวทำเหมือนเป็การลักพาตัวแล้วพามาที่บ้านหลังนี้ซึ่งเป็บ้านพักต่างอากาศที่เขาเพิ่งซื้อได้ไม่นานเพื่อเป็ของขวัญ
เจฟฟรีย์เห็นภรรยายืนหันหลังอยู่จึงส่งสัญญาณให้ลูกสาวกับลูกชายแล้วค่อย ๆ ย่องเบา ๆ ไปอยู่ด้านหลังของภรรยาจากนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงแว่วหวานปนตื่นเต้นแต่หารู้ไม่ว่าภรรยานั้นกำลังกลั้นขำสุดฤทธิ์ก่อนจะหันมาทำทีเป็ใกับการปรากฏตัวของสามี
"เซอร์ไพรส์ครับที่รัก"
"คุณเจฟ คุณทำอะไรเนี่ย ทำไม"
"แต่งงานกับผมนะครับ"
ชายหนุ่มไม่รอให้ภรรยาเอ่ยจบก็รีบคุกเข่าลงบนพื้นทำเหมือนพระเอกขอนางเอกแต่งงาน ทันทีที่บิดาคุกเข่าเหล่าสมุนทั้งสามก็วิ่งออกมาจากที่ซ่อนตัวพร้อมด้วยแหวนเพชรและกระดาษแผ่นใหญ่ที่มีข้อความเขียนเป็ภาษาไทยว่า แต่งงานกันนะ กู๊ดเลิฟเอาแหวนไปให้มารดา ส่วนสองแฝดก็ถือกระดาษอยู่ข้าง ๆ บิดาพร้อมกับส่งเสียงเชียร์
"แต่งเลยคับหม่ามี้"
"หม่ามี้แต่งเลย"
"แต่งเลยค่าหม่ามี้"
"แต่งงานกันนะครับแก้ว"
"อืมมมมแต่งดีไหมน่า"
"แต่งเลยคับหม่ามี้ ลัคเมื่อย"
"ไลฟ์ก็เมื่อย"
"เลิฟก็เมื่อยค่ะ หิวด้วย"
สามแสบทำตาปริบ ๆ อย่างน่าสงสารแล้วพร้อมใจกันลูบท้องของตนเองทำให้สองสามีภรรยาหลุดขำเอ็นดูในความไร้เดียงสาของลูก ๆ แก้วใสจึงพยักหน้าเป็การให้คำตอบแล้วยื่นนิ้วให้สามีใส่แหวน
"เยสสสสสสส"
"ใส่แหวนสิคุณเจฟ"
"ครับ ๆ ใส่แหวน"
ชายหนุ่มค่อย ๆ ใส่แหวนให้ภรรยาอย่างเบามือเมื่อทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์ก็รีบลุกขึ้นมาแล้วคว้าใบหน้าของเมียไปจูบอย่างดูดดื่มท่ามกลางเสียงโวยวายของสองแฝดที่ไม่ชอบให้แด๊ดดี้กัดปากหม่ามี้โดยมีพี่สาวอย่างกู๊ดเลิฟคอยกันท่าไม่ให้น้องชายยุ่งกับบิดามารดา กว่าสองคนผัวเมียจะถอนปากออกจากกันได้ก็ตอนที่ได้ยินเสียงร้องไห้ของลูกชายฝาแฝดที่โดนพี่สาวขัดใจ
"ฮือ พี่เลิฟใจร้าย ลัคโป้งแล้ว"
"ไลฟ์ก็โป้งพี่เลิฟ ไม่รักแล้ว ฮือ"
"พี่ก็ไม่รักเราสองคนเหมือนกัน เชอะ"
กู๊ดไลฟ์กับกู๊ดลัคเอ่ยและสะบัดตัวหันหลังให้พี่สาวพร้อมกันอย่างแง่งอน กู๊ดเลิฟเห็นแบบนั้นก็สะบัดใส่บ้างพร้อมกับน้ำตาเม็ดโตที่ไหลออกมาด้วยความน้อยใจน้องชายฝาแฝดทำให้เจฟฟรีย์กับแก้วใสต้องรีบเข้าไปไกล่เกลี่ย แปลงร่างเป็ศาลยุติธรรมเพื่อยุติความขัดแย้งทำให้บรรยากาศการขอแต่งงานของสองสามีภรรยาเต็มไปด้วยความวุ่นวายเดี๋ยวคนนี้ฟ้องเดี๋ยวคนนั้นพูด
และแล้วบรรยากาศก็กลับมาสงบโรแมนติกอีกครั้งเมื่อเด็ก ๆ คืนดีกันแล้วหลับปุ๋ยอยู่บนพื้นพรหมเรียงเป็ลูกหมูสามตัวช่างน่ารักน่าช่างในสายตาของพ่อแม่ที่มองลูก ๆ ด้วยสายตารักใคร่หาได้โกรธเคืองไม่
"ลูกหนอลูก บรรยากาศโรแมนติกของพ่อแม่พังหมด"
"แก้วว่าแบบนี้ก็โอเคนะคะ วุ่นวายแต่มีความสุข"
"แก้วคิดแบบนั้น ผมก็ดีใจ แล้วขอโทษด้วยที่ทำให้ใ"
"ไม่เป็ไรค่ะแต่แก้วขอ ห้ามทำแบบนี้อีกนะ แก้วใจจะขาดถ้าคุณเจฟกับลูกเป็อะไรไปแก้วอยู่ไม่ได้แน่"
"ครับ คุณเจฟก็อยู่ไม่ได้ถ้าแก้วกับลูกเป็อะไรไป"
"แก้วรักคุณเจฟ"
"คุณเจฟก็รักแก้ว"
สองสามีภรรยาเอ่ยความในใจกันอย่างหวานซึ้งแล้วค่อย ๆ โน้มใบหน้าเข้าหากัน จากนั้นก็ประกบปกจูบอย่างดูดดื่มโดยไม่ต้องกังวลว่าลูก ๆ จะโวยวายเพราะเด็กแสบหลับปุ๋ยไม่มีทีท่าจะตื่นแต่ทั้งสองคนต้องเด้งตัวออกจากกันด้วยความใเมื่อได้ยินเสียงะโของลูก ๆ ก่อนจะยิ้มออกมาและหัวเราะร่วนให้กับอาการละเมอแม้แต่ในความฝันสองแฝดยังไม่ยอมให้พ่อแม่จูบกันเลย ดีที่ลูกสาวเข้าใจจึงไม่ขัดขวางแต่ไปมีปัญหากับน้องชายแทน
"แด๊ดดี้อย่าคิสหม่ามี้นะ"/"หม่ามี้ไม่เอา ห้ามคิส"/"หม่ามี้ขา แด๊ดดี้ขา คิส ๆ เลยค่า ลัคไลฟ์อย่านะ"
THE END
**********************************************************************************
ฝากติดตามเื่ใหม่ด้วยนะคะ และสำหรับใครที่อยากอ่านนิยายแนวฟีลกู๊ด ไม่เครียด ไม่ดราม่า อบอุ่นหัวใจเชิญอ่านนิยายของละอองหญ้าได้เลยมีทั้งหมด 12 เื่ อ่านสบาย ๆ ไม่ดราม่า ไม่มีปมปัญหาให้ปวดหัว ฮ่า ๆ ๆ ๆ
845
![ผมเป็นแวมไพร์ อยากดูดเลือดไม่ใช่อย่างอื่น [PWP] มี Ebook](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748922125_58182781.webp)
