“แล้วมันมีประโยชน์อะไรเนี่ย ระบบ มีวิธีใช้งานไหม? ” หลังจากตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่งก็ยังไม่ได้อะไร ชายหนุ่มเลยลองถามระบบดู
“ไม่มี...โฮสจงพยายามให้มากขึ้น อนาคตย่อมมีหนทางเอง”เสียงระบบตอบกลับมาแบบไม่ได้ช่วยอะไร ไร้ประโยชน์จริงๆ
“เป็ไงบ้าง? เ้าซื้อไปรู้ไหมว่ามันคืออะไร”หยางเสียที่เห็นชายหนุ่มลูบๆคลำๆหินสองก้อนมาสักพักแล้วเลยลองถามดู
“ไม่เลย ข้าแค่คิดว่ามันน่าจะเป็ของมีค่าบางอย่างก็แค่นั้น” ชายหนุ่มตอบ
“แค่คิด? แล้วจะมาแข่งราคากับข้าทำไม!”หญิงสาวแทบจะปรี๊ดแตกกับชายตรงหน้า
“แล้วเ้าล่ะ ทำไมถึงอยากจะได้มัน?” ชายหนุ่มถามกลับ
“ก็โซ่ิญญาศักดิ์ของข้าบอกว่ามันเป็ของล้ำค่านี่นา”หญิงสาวยิ้มแหยๆแล้วตอบกลับ
“งั้นข้าขอตัวก่อนนะ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินจากไป
แต่พอเขาเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็พบว่าด้านหลังมีคนเดินตามมาไม่ห่างหันไปมองก็พบเข้ากับใบหน้างดงามแต่ซุกซนของหญิงสาวที่เขาแย่งสินค้ากันเมื่อครู่
“เ้าจะตามมาทำไม?” ชายหนุ่มเซ็งนิดหน่อยที่มีคนมาเดินตาม
“ก็ข้าไม่มีอะไรทำนี่ เ้าไม่ต้องสนใจข้าหรอก จะทำอะไรก็ทำเถอะ”นางว่างจริงๆ แถมอยากรู้ด้วยว่าชายตรงหน้านางเป็ใครเลยหาเื่เดินตามไปด้วยซะเลย
“ว่าแต่ เ้าขายอะไร? เห็นมีแต่ขนมมันมีประโยชน์อะไรด้วยเหรอ” พอสังเกตดีๆจึงพบว่ารถเข็นของชายหนุ่มมีลูกอม อมยิ้มน้ำแดง นางไม่เข้าใจว่าของพวกนี้จะซื้อไปทำไมเพราะสำหรับผู้ฝึกตนแล้วมันไม่มีประโยชน์อะไร
“เ้าสนใจไหม ของพวกนี้คุณสมบัติสูงล้ำยิ่งกว่าที่ใดเพียงแค่พกติดกายก็เหมือนมีสิ่งของรักษาชีวิต..” ชายหนุ่มสาธยายสินค้าที่เขามีไม่ว่าจะชื่อ สรรพคุณ ราคา ถึงจะมีแค่ 5 รายการก็เถอะ
เมื่อหญิงสาวได้ฟังก็ทึ่งในใจอยู่ไม่น้อย ที่ราคามันแพงเหลือเกิน!แต่ถ้าสรรพคุณมันเป็จริง ราคาเท่านี้ก็นับว่าถูกมาก ยกเว้นอาหารปลาอย่างอื่นล้วนดูเกินจริงเป็อย่างยิ่ง
“นี่เ้า หลอกลวงผู้บริโภคใช่ไหม? ข้าไม่ได้โง่นะ”หญิงสาวกล่าวออกมา
“ไม่เชื่อเ้าก็ลองชิมดู เอ้า..น้ำแดง” ชายหนุ่มยื่นขวดน้ำแดงให้หญิงสาวก็สังเกต ดม ใช้เคล็ดวิชาการตรวจสอบต่างๆมากมายจนแน่ใจว่าไม่มีพิษถึงได้ลองชิมดู
พลันที่น้ำสีแดงเคลื่อนผ่านลิ้น ความหวานซาบซ่าก็ปรากฏอยู่ในปากรสชาติความอร่อยแบบใหม่ ความซ่าที่อยู่ทั่วปากค่อยๆไหลผ่านลำคอเมื่อไปถึงยังกระเพาะนางก็สำผัสได้ว่าเืในกายได้รับการชำระล้างสายเืบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น ของเสียตกค้างในตัวถูกขจัดหายไปจนหมด เพียงแค่ 20ผลึก ช่างคุ้มค่ายิ่งกว่าโอสถวิเศษซะอีก!
“ไม่น่าเชื่อ! ข้าคิดว่าเ้าจะโม้ซะอีก”หญิงสาวทำหน้าตาตื่นเต้นแล้วหันมากล่าวกับชายหนุ่ม
“จ่ายเงินมาด้วย” เขาไม่คิดจะให้ชิมฟรีแล้ว เพราะรู้สึกขาดทุนชอบกลหลังจากนี้จึงตั้งใจจะคิดราคาแม้จะเป็สินค้าทดลองก็ตาม
“ได้ๆ ข้าซื้อทุกอย่างเลยยกเว้นอาหารปลา เอาอย่างละ 10” หญิงสาวชี้ของที่้าก่อนจะสั่งสินค้า
“สินค้า1ชนิดจะซื้อได้แค่1ชิ้นต่อวันเพราะอย่างนั้นเ้าจะได้สินค้าไปแค่ 3 ชิ้น คือ ลูกอม อมยิ้มถั่วเหลืองอบกรอบ” ชายหนุ่มอธิบายกฎให้ฟัง
“ก็ได้ๆ นี่เงินของเ้า” นางี้เีเถียงด้วยเลยยื่นผลึกให้ชายหนุ่มก็เก็บเข้าแหวนแล้วเดินเข็นรถหาของล้ำค่าต่อจะได้ทำภารกิจให้เสร็จแล้วไปตั้งร้านขายของสักที
ชายหนุ่มเดินมองทุกร้านที่เขาผ่าน จะเล็ก ใหญ่ ขายสินค้าอะไรเขาก็จะตรวจสอบทั้งหมด แต่ก็ยังไม่เจอสิ่งของที่ใช้ได้เลยถึงหญิงสาวที่เดินตามมาจะชี้ให้เขาดูนั่นนี่เต็มไปหมดแต่ในสายตาเขาของที่หญิงสาวชี้แม้จะเป็ของวิเศษระดับต่ำ-กลางที่ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ตามหาเขาก็ไม่ได้สนใจ
หลังจากเดินจนเกือบจะครบทั้งตลาดั้แ่พระอาทิตย์อยู่เหนือหัวจนตอนนี้แทบจะตกดินอยู่แล้วเขาก็มาสะดุดตาเข้ากับร้านแห่งหนึ่ง ร้านนี้ตั้งอยู่บนโต๊ะขนาดกว้างพอสมควรปูไว้ด้วยผ้าสีดำช่วยส่งเสริมให้ของดูเด่นขึ้นมานิดหน่อยร้านแห่งนี้มีผู้คนยืนอยู่พอสมควร แต่ก็ยังพอมีที่ให้แทรกเข้าไปอยู่บ้างชายหนุ่มจึงเข็นรถไปจอดใกล้ๆแล้วมองสินค้าที่วางขายอยู่
สินค้าที่วางขายเกือบทั้งหมดจะเป็พวกอาหารแห้งสมุนไพรป่า ชายหนุ่มใช้ระบบสำรวจก็พบว่าของส่วนใหญ่เป็ของแท้ อายุของสินค้าก็มากนับว่าล้ำค่าอยู่บ้าง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ระบบไม่แสดงข้อมูลอะไรออกมาเลยที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็สิ่งของ อะไรก็ตามจะเป็แค่ของไร้ค่าหรือสมบัติล้วนแสดงข้อมูลออกมาทั้งหมด
“ระบบ ทำไมไอ้ก้อนเหมือนอึนี่ถึงไม่มีข้อมูล? อย่าบอกนะว่าเป็ถึงระบบแต่ยังตรวจสอบไม่ได้อีก”ชายหนุ่มถามระบบในใจ
“ไม่มีสิ่งใดในจักรวาลนี้ที่ระบบตรวจสอบไม่ได้แต่เป็เพราะการตั้งค่าของโฮสไม่ถูกต้อง” ระบบตอบกลับมา
“จริง? งั้นมาลองดูกัน”ชายหนุ่มจึงเซ็ตการตั้งค่าการตรวจสอบใหม่ให้เป็ตรวจสอบแค่ก้อนสีดำคล้ายอึที่เขามองอยู่
ปลิง (มารโลหิตนภาสีชาด)
ระดับ : จักรพรรดิ (พัฒนาได้)
ความสามารถ : ยังไม่ปรากฏ(กึ่งตาย)(รอการฟื้นชีพ)
“แล้วทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่มีข้อมูลขึ้นมาล่ะ? ”
“เนื่องจากมันนับว่าเป็สิ่งมีชีวิตเพราะยังไม่ตาย และนับว่าเป็สิ่งของของวิเศษ ถ้าเอาไปต้มกิน แต่โฮสเซ็ตค่าตรวจสอบแค่ สิ่งของ ของล้ำค่าสิ่งนี้ไม่เข้าเงื่อนไขทั้งหมด จึงไม่สามารถตรวจสอบได้” ระบบตอบกลับมายาวยืด
“แค่เนี้ย?? มันจุกจิกไปไหม” ชายหนุ่มอดบ่นในใจไม่ได้