ไม่นานไคท์ก็มาถึงจุดนัดพบเขาเห็นชายคนหนึ่งแต่งกายคล้ายนักบวช มีเครื่องประดับน้อยชิ้น เสื้อสีขาวรัดรูปแต่เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว แขนทั้งสองข้างเหมือนสนับแข้งยาว ยืนอยู่หน้าสถาบันเวทมนตร์กำลังตรวจสอบสถานะตัวเอง
สกิลตรวจสอบ
สถานะตัวละคร
ชื่อ: Bishamon (บิชามน)โลกภายนอก
ชื่อในเกม: ใบเซอร์
อาชีพ: Monk (พระนักสู้) ๑๐
พระนักสู้ เป็นักบวชพิเศษที่บูชาเทพธิดาผ่านการฝึกฝนร่างกายพวกเขาปรนนิบัติเหล่าเทพีและให้บริกรรมผ่านอิทธิฤทธิ์ทางกายโดยทำตามเจตจำนงเสรีของตนเอง แทนที่จะทำตามคำทำนายของเทพีตามคำทำนายพระนักสู้เป็นักบวชที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้โดยได้รับพรจากเทพธิดา
สกิล
Double PunchStrike (หมัดคู่) : ๑๐
การโจมตีโดยใช้สองหมัดใส่ศัตรู
Energy Blast Punch (หมัดะเิ) : ๑๐
หมัดที่บรรจุไปด้วยพลังมานาโจมตีเป็กลุ่มหรือเดี่ยวก็ได้
Golden Bell Shield (กายาระฆังทอง): ๑๐
สกิลป้องกันทุกการโจมตีกายภาพแต่ใช้ได้ไม่นาน
“ไงเพื่อนกว่าจะมาได้” ไคท์ร้องทัก
“เออ”อีกฝ่ายหันมาพยักหน้า พร้อมกับยกมือขึ้นชน
“ได้ข้อมูลอะไรบ้าง”ใบเซอร์พูด
เขารู้ว่าไคท์เป็คนเบื่อง่ายเปลี่ยนเกมบ่อย แต่ก็พาเขามาเคลียร์ด้วยทุกครั้ง ถ้าเกมไหนไม่น่าสนใจเขาก็เลิกเล่นทันที แม้แต่เกมยาก ๆ อย่าง Podames ซึ่งเป็เกมไขปริศนาเขาก็เอาชนะเงินล้านได้ภายในสองปี และก่อตั้งบริษัทเกมั้แ่ตอนนั้น
ทั้งสองเดินไปตามถนนที่มีผู้เล่นไม่มากนัก
“AI เกมนี้ไม่เหมือนเกมอื่นๆ” ไคท์กล่าว ขณะที่พวกเขานั่งลงบริเวณสวนสาธารณะที่ประดับประดาด้วยต้นไม้และสวนดอกไม้สวยงาม
“หมายความว่ามันคิดได้เองงั้นรึ”ใบเซอร์ พูดไปอย่างนั้นเอง แต่ไม่ได้สนใจอะไรจริงจังเขารู้ว่ายังไม่มีระบบเกมใดทำได้แบบนั้น
โดยทั่วไปเกมถูกสร้างจากโปรแกรมที่เขียนขึ้นตามแพทเทิร์น (Pattern) ที่กำหนดไว้ ซึ่งหากทำความเข้าใจได้จะสามารถเอาชนะหรือผ่านด่านได้ แต่การที่ AI สามารถคิดวิเคราะห์ได้เอง นั่นหมายความว่าแพทเทิร์นที่เคยเป็รูปแบบตายตัวจะไม่มีทางเกิดขึ้นหรือมองออกได้ง่าย ๆ เพราะแพทเทิร์นเ่าั้มีเงื่อนไขไม่ตายตัวเป็อิสระจากการคิดของ AI
"ใช่”ไคท์ตอบสีหน้าจริงจัง
“ หือ?”คราวนี้ใบเซอร์หันมามองหน้าเพื่อนท่าทีผ่อนคลายเมื่อครู่เปลี่ยนเป็เคร่งขรึม
"เป็เกมที่มีเนื้อเื่ของตัวมันเอง”ไคท์พูดด้วยรอยยิ้ม ทำให้ใบเซอร์แปลกใจ เพราะไม่เห็นเขายิ้มมานานแล้วตอนเล่นโพดาเมสเวลานั้นพวกเขาไม่สามารถผ่านไปได้ สถานการณ์ตึงเครียดและกดดันผู้เล่นที่ทนไม่ไหวก็เริ่มฆ่ากันเอง และเกิดเื่หลายอย่างในตอนนั้น
เหมือนเวลาผ่านไปนานมากแต่เมื่อพ้นออกมา กลับผ่านไปเพียงสามวันเท่านั้น คือไม่กี่ชั่วโมงจากโลกภายนอกและเขาก็ได้เห็นรอยยิ้มที่นำไปสู่ชัยชนะ รอยยิ้มของชายผู้ไม่เคยยอมแพ้
“ฉันจะแนะนำให้นายรู้จักกับNPC เพื่อคอยช่วยเหลือเขา”ไคท์พูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน
“แค่NPC ที่มีไว้รับเควสทำไมต้องแนะนำตัวด้วย”ใบเซอร์ถามด้วยสีหน้างุนงง
“นายยังไม่เข้าใจความพิเศษของAI ที่สร้าง NPC เกมนี้น่ะซิ ”เขาเดินนำใบเซอร์ไปที่หอคอย กระทั่งมาหยุดที่ด้านหน้ากระโจมของหัวหน้าอัศวิน
“อยู่เฉยๆ ไม่ต้องพูดอะไรนะ” ชายหนุ่มพูด ยังไม่ทันที่ใบเซอร์จะกล่าวอะไรเขาก็ผลุบเข้าไปข้างใน
มาโร่กำลังยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่กลางห้องตรงหน้ามีผังเมืองแคนทาลอส พร้อมกับทหารจำนวนหนึ่ง เมื่อเห็นไคท์เข้ามากับชายอีกคนก็ร้องขึ้นอย่างยินดี
“ท่านผู้กล้าท่านนำสิ่งที่ข้าร้องขอมาแล้วเหรอ”
“ขออภัยก่อนอื่นเรามีสองเื่จะแจ้งให้ทราบ” ไคท์ก้มศีรษะเล็กน้อย
“อืม...ท่านว่ามา”มาโร่พยักหน้า และทหารโดยรอบก็ให้ความสนใจ
“นี่คือใบเซอร์สหายของเราผู้มีฝีมือฉกาจด้านการต่อสู้ เพียงท่านมอบหมายงานให้เขา ภารกิจต่าง ๆจะสำเร็จโดยง่าย" ไคท์ผายมือไปยังใบเซอร์ที่ยังยืนงุนงง พยายามปะติดปะต่อเื่ราวก็พอเข้าใจลางๆ ขณะที่มาโร่เบือนสายตามาที่เขา
"สกิลสำรวจ NPCใช้ได้ด้วยเหรอวะ"ใบเซอร์กระซิบเบา ๆ
"ใครจะรู้แต่เควสต่าง ๆ มีเงื่อนไขนะ หากเราไม่เก่งพอ พวกเขาจะไม่ให้ภารกิจ" ไคท์ตอบ
“ข้าตกลงแล้วเื่แผนที่ล่ะ"
"สำหรับเื่นั้นยังอยู่ในขั้นตอนการเจรจา”
“มั่นใจนะว่าเอามาได้”
"เรามั่นใจ และที่สำคัญที่สุดเรามีวิธีที่จะทำให้ได้แผนที่เร็วขึ้น"
“วิธีอะไร“
"เราและสหายมาจากต่างมิติมีพรที่ไม่ตาย ขอเพียงท่านมอบภารกิจแลกกับของรางวัล ให้พวกเขาช่วยเราโดยถือสิ่งของที่ใช้ทำแผนที่ ขณะที่ต่อสู้กับสัตว์อสูรที่หอคอยท่านจะปลอดภัย และนักสู้เ่าั้จะได้รับรางวัล วิธีนี้ทำให้ได้แผนที่โดยง่าย ท่านก็ไม่ต้องสูญเสียไพร่พลอีกทั้งยังมีสหายเราคอยช่วยเหลือ การจัดทำแผนที่จะเป็ไปโดยเร็วที่สุด"
“ช่างเป็ความคิดที่ยอดเยี่ยมจริงๆ เราจะมีแผนผังด้านในเร็วขึ้นจากฮีโร่จำนวนมากเหล่านี้” มาโร่กล่าวอย่างพอใจ ทุกคนเห็นด้วยกับแผนการณ์นี้ หลังจากนั้น เควสก็ถูกประกาศไปทั่วระบบและมีผู้เล่นมารับเควสเป็จำนวนมาก
"หากมีสิ่งใดให้ช่วยเหลือท่านบัญชามาได้” ใบเซอร์พูดขึ้น
หัวหน้าอัศวินนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย
“ตกลงตามนี้”
“นายอยู่ที่นี่และคอยสนับสนุนหัวหน้าอัศวินรับเควสจากเขา และที่สำคัญอย่าคิดว่าเขาเป็ AIแต่ให้คิดว่าเขาเป็มนุษย์คนหนึ่งเดี๋ยวฉันต้องไปที่อื่นต่อ” ไคท์พูดให้ได้ยินกันสองคน ก่อนจะบอกลามาโร่
“แล้วนายจะทำอะไร”ใบเซอร์ตามออกมาหน้ากระโจม
“ตามพวกเรามาเข้าเกม”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ด้านหน้าอาคารเริ่มต้นปรากฏผู้เล่นล็อกอินเข้ามาพร้อมกันหลายคน และพวกเขาเป็ผู้เล่นใหม่กำลังคุยกันเสียงขรม
“ไม่อยากเชื่อเลยว่าหัวหน้าจะเรียกพวกเรามาทั้งหมด“หนึ่งในจำนวนนั้นพูดขึ้น
"นายยังไม่ชินอีกเหรอ“
“อยากรู้จังว่าหัวหน้าเจออะไรน่าสนใจ"
“อู้วว~เลิฟ~เลิฟออนไลน์ ทำไมชื่อเชยชะมัด”
“เห็นว่าระบบเกมต่อสู้สมจริงมากนะ”
“อะแฮ่ม!” เสียงกระแอมดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ทุกคนหันมามอง
“หัวหน้า!!” ต่างอุทานเป็เสียงเดียวกัน
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
“สรุปคือเกมนี้ NPCสามารถคิดได้เองเหรอคะ“คนพูดทำตาโต
“เดี๋ยวผมอธิบายภายหลัง“ไคท์ตัดบท หันมองนามิยิ้ม ๆ แล้วเรียกหน้าต่างสถานะของเขาออกมาพร้อมกับร้องบอกทุกคน
"เอาละทุกคนเปิดค่าสถานะตัวเองขึ้น”
ชื่อ: อิซาววะ อิปเปย์
สถานะตัวละคร
ชื่อผู้เล่น: อิปเปย์
อาชีพ: นักดาบ (Swordsman)
เลเวล: ๑
เป็เวลากว่าหลายพันปีที่นักดาบเป็ทหารราบพื้นฐานของราชอาณาจักรและเป็อาชีพที่นักผจญภัยมือใหม่เลือก
ฮีโร่หลายคนก้าวสู่จุดสูงสุดเริ่มต้นจากการเป็นักดาบแม้จะมีความก้าวหน้ามากมายในเครื่องมือและยุทธวิธีที่ใช้ในการทำาแต่นักดาบก็เป็ทรัพย์สินที่ไม่สามารถถูกแทนที่ได้ในการต่อสู้
คลาสในสายอาชีพ Swordsmanมี HP และ DEF สูงสุดในสายอาชีพทั้งหมดและสามารถจัดการตัวเองได้อย่างช่ำชองในใจกลางของการต่อสู้
สกิล
ยังไม่มี
"แค่เลือกอาวุธก็ได้อาชีพแล้ว แปลกดีนะเกมนี้แต่ไม่มีสกิลอะไรให้เลยนี่ซิ” อิปเปย์พูดขณะดูหน้าสถานะตัวเอง
ชื่อ: นามิ ทัตสึมิ
สถานะตัวละคร
ชื่อผู้เล่น: นามิ
อาชีพ: นักสำรวจ (Scout)
เลเวล : ๑
หน่วยสอดแนมเริ่มต้นขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์เมลคีลโดยทำหน้าที่รวบรวมข้อมูลที่ชายแดนใน่า หลังจากที่พรมแดนของราชอาณาจักรขยายออกไปหน่วยสอดแนมก็ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ในการติดตามและล่ามอนสเตอร์
คลาส Scoutมีทักษะการรุกที่หลากหลายการหลบหลีกและอัตราคริติคอลสูง เป็คลาสที่เน้นการรุกแต่เป็ที่รู้กันว่าใช้ SPอย่างรวดเร็ว
สกิล
ตรวจสอบ เลเวล : ๑
“แต่ของฉันได้ทักษะมาแล้วนะเป็สกิลตรวจสอบ สามารถดูค่าสถานะของคนอื่นได้” นามิพูดอย่างถูกใจขณะมองดูทุกคนและลองใช้ทักษะที่ได้มา
ชื่อ: โฮชิโนะ มิโนรุ
ชื่อผู้เล่น: โฮชิโนะ
อาชีพ: นักบวช (Cleric)
เลเวล: ๑
นักบวชคืออดีตนักบวชฝึกหัดที่สำเร็จการฝึกอบรมเป็เวลาหลายพันปีที่นักบวชเป็กลุ่มที่อุทิศชีวิตเพื่อการศึกษาและบูชาเทพมีทักษะต่าง ๆ ที่สามารถรักษาหรือบัฟพันธมิตรในการต่อสู้ได้พวกเขาส่วนใหญ่เป็สายสนับสนุนแต่สามารถพัฒนาเป็อาชีพที่มีบทบาทมากขึ้นในแนวหน้าและเื้ัในฐานะสนับสนุน
สกิล
รักษา(Cure)
เลเวล: ๑
“ของฉันก็มีนะสกิลรักษาแต่แปลกที่นักบวชเกมนี้ใช้ค้อนเป็อาวุธ แม่จะทุบให้เละเลย"โฮชิโนะพูดพลางหัวเราะ ทำท่าถือค้อนมาพาดบ่าแบบนักเลง โดยลืมไปว่าเธอเป็ผู้หญิง
ชื่อ: อิชิดะ มาริ
ชื่อผู้เล่น: มาริ
อาชีพ: Wizard (พ่อมด)
เลเวล: ๑
พ่อมดเป็กระดูกสันหลังของผู้ใช้เวทมนตร์ทั้งหมดในราชอาณาจักรทุกคนขึ้นตรงกับสถาบัน อคาเดมีเวทมนตร์ ผู้กล้าที่ยิงใหญ่เช่นคุณมีอาผู้อำนวยการแม้จะเคยเป็อดีตผู้กล้าแต่เธอก็คือเ้าแห่งเวทมนตร์ทั้งหมด เธอยังจ้างผู้ช่วยช่วยเธอในหน้าที่อื่น ๆ ในขณะที่เธอยังคงทำงานเป็แม่มด
ทักษะของวิซาร์ด(Wizard)เวทมนตร์มีการโจมตีครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่และมีผลกับศัตรูจำนวนมาก หรือพ่อมดบางคนก็สามารถเรียกสัตว์ประหลาดมาต่อสู้ เพื่อช่วยเหลือสมาชิกปาร์ตี้ด้วยคาถาสนับสนุน
สกิล
การโจมตีพื้นฐานยิงพลังเวทมนตร์ใส่ศัตรูได้
“อู้วว~ ชุดน่ารักจังเลยฉันชอบเครื่องแบบนะ” มาริพูดอย่างตื่นเต้นดวงตาเป็ประกายพร้อมกับควงคฑาในมือแกว่งไปมา โพสต์ท่าน่ารักให้เพื่อน ๆ ดู
ชื่อ: ทานากะ เค็น
สถานะตัวละคร
ชื่อผู้เล่น: เค็น
อาชีพ: นักธนู (Archer)
เลเวล: ๑
พลธนูส่วนใหญ่แบ่งออกเป็สามกลุ่มภาคประชาชน กองทัพหลวง และแชฟเฟนสตาร์(นักต่อสู้อิสระ)มีคนจำนวนมากที่ใฝ่ฝันจะเป็นักธนูเสมอแม้ว่าการยิงธนูจะเป็ทักษะที่ยากจะเชี่ยวชาญ
นักธนูสามารถเคลื่อนที่ได้แม้ในระหว่างการโจมตี และมีความเร็วในการเคลื่อนที่ ๆ เร็วกว่าเมื่อเทียบกับคลาสอื่นๆ พวกเขาเชี่ยวชาญในการต่อสู้เคลื่อนที่ ใช้ประโยชน์จากการโจมตีระยะไกล
สกิล: ยังไม่มี
เค็นไม่ได้พูดอะไรเขาสำรวจเสื้อผ้าที่เปลี่ยนไป กดเรียกธนูออกมาลองถือ และดึงสาย จากนั้นก็รีบนำสมุดจดขึ้นมาบันทึกข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับเกม
หลังจากทุกคนเลือกอาวุธแล้วเครื่องแบบของผู้เล่นเริ่มต้นจะเปลี่ยนไปตามอาชีพของพวกเขาอย่างน่าประหลาดใจ
“ฉลาดเลือกดีจังที่มีทุกอาชีพในปาร์ตี้ มันจะช่วยให้พวกคุณแยกหน้าที่กันง่ายขึ้น”ไคท์พูดอย่างพอใจ เมื่อเห็นทีมงานเลือกอาวุธแตกต่างกัน
"มีแค่บางคนเท่านั้นที่มีสกิลแต่เมื่อพวกคุณต่อสู้ เกมจะมอบสกิลที่เหมาะสมให้เอง ทีนี้ก็ตามผมมา”ชายหนุ่มเดินนำไปยังจัตุรัสกลางเมือง ซึ่งเป็ที่ตั้งของหอคอยอเวจี
เมื่อมาถึงก็พบว่ามีผู้เล่นมากกว่าที่เคย
“โอ้โหคนเยอะเหมือนกันนะคะ” มาริพูดขึ้น
“แปลกที่ไม่มีผู้เล่นขายของมีแต่ NPC"
“ดูเหมือนใบเซอร์ดำเนินแผนการณ์ไปได้ด้วยดี“ไคท์พูดแล้วมองไปยังเต็นท์ทหารที่มีผู้เล่นมารับเควสสำรวจดันเจียนอย่างต่อเนื่อง
“เอาละทุกคนรับเควสแล้วจะได้ไปฟาร์มกัน”ไคท์ชี้มือไปยังซุ้มที่มี NPC แจกเควส
(Farming - ฟาร์มคือการที่ผู้เล่นทำบางอย่างซ้ำ ๆ เพื่ออัปสกิล - ผู้เขียน)
ทุกคนทำตามขณะที่ใบเซอร์เดินลิ่วตรงมา
“เฮ้! มากันแล้วเหรอ” เขาร้องทัก
“นายทิ้งงานไว้ให้ฉันแล้วก็ไปเที่ยวเล่นงั้นรึไคท์ รู้ไหมที่นี่วุ่นวายแค่ไหน”
“ทนๆ ไปก่อน ฉันเชื่อว่าเกมนี้จะทำรายได้ให้พวกเราได้สบายเชียวละ” ไคท์พูด
“พูดจริงนะ”อีกฝ่ายสีหน้าจริงจัง
“ฉันเคยทำให้นายผิดหวังเหรอเพื่อน”
“เออว่าแต่ทำไมเควสแผนที่ จะต้องนำมาจากหัวหน้ากิลด์นักผจญภัย และทำไมจู่ ๆ มาโร่ถึงให้เควสนี้กับฉันทั้งที่นายได้มาก่อน”
ไคท์ยิ้มมุมปากเหมือนรู้อะไรบางอย่าง
"แล้วฉันจะบอก“เขาพูดขณะที่โอบแขนรอบคอเพื่อน
หลังจากรับเควสแล้วไคท์ก็พาทุกคนไปยังที่ที่ห่างไกลจากคนภายนอกก่อนจะกล่าวขึ้น
“นี่เป็เกมที่มีเนื้อเื่ของตัวมันเองผู้เล่นต้องช่วย NPC ในการดำเนินเนื้อเื่เพราะปัญหาบางอย่าง NPC ไม่สามารถแก้ไขเองได้ หากเราไม่ทำตาม เื่ราวของ NPCหรือปัญหานั้นก็จะไม่เดินไปตามเนื้อเื่
และหากรับเควสมาแล้วไม่ทำตามเราก็อาจผิดใจกับ NPC ที่มอบเควสให้ เพราะ NPCมีลักษณะนิสัยเป็ของตัวเอง ถ้ารับเควสมาแล้วดองไว้ไม่ทำให้สำเร็จ NPC ก็จะมอบเควสให้ผู้เล่นคนอื่นทำแทนจนกว่าเควสนั้นมีคนทำให้สำเร็จ
อาจฟังดูแปลกๆ ที่ทุกคนสามารถรับเควสแทนกันได้ แต่ถ้าหากไม่ทำแบบนั้นภารกิจของ NPC ก็จะดำเนินการต่อไปไม่ได้อย่างที่บอกว่าเกมมีเนื้อเื่ของตัวมันเอง ซึ่งต่างจากเกมอื่น ๆ ที่เราเคยเล่น NPCมีการแก้ปัญหาด้วยตัวเอง หากยึดอยู่กับกฏของเกมแบบเดิมๆ เราอาจพลาดส่วนสำคัญของเกมได้“
(Quest - ภารกิจต่างๆ ในเกมที่ผู้เล่นสามารถรับชื่อเสียงและไอเทมพิเศษมากมายเมื่อทำเป้าหมายสำเร็จ -ผู้เขียน)
“เอ่อ...ช่วยขยายความให้เข้าใจง่ายกว่านี้ได้ไหมครับหัวหน้า”โฮชิโนะพูดด้วยสีหน้างุนงง
“โดยปกติเกมทั่วไปNPC เป็ผู้มอบเควสให้กับผู้เล่นได้ครั้งละคน และจะมอบเควสให้กับผู้เล่นคนใหม่ได้ก็ต่อเมื่อคนที่รับเควสคนแรกล้มเหลวใช่ไหม“ ไคท์กวาดสายตามองทุกคน
“แต่เกมนี้ NPCจะส่งเควสให้ผู้เล่นคนอื่นเรื่อยๆ โดยไม่ได้สนใจว่า เควสที่มอบหมายไป คนแรกยังไม่ได้ทำหรือทำแล้วล้มเหลวยังไงก็ตาม”
“แล้วแบบนี้การทำเควสซ้ำซ้อนกันจะไม่เกิดขึ้นเหรอครับ แล้วถ้าหากว่าเควสนี้ถูกทำให้สำเร็จทุกคนที่ได้รับเควส หรือแม้แต่คนที่ไม่ได้ทำเควสจะได้ของรางวัลเหมือนกันหรือเปล่า” โฮชิโนะซักต่อ ขณะที่นามิจดอะไรขยุกขยิก
“นั่นแหละความสนุกอยู่ตรงนี้ด้วยเหมือนกัน แม้ว่าทุกคนได้รับเควส แต่ถ้าทำไม่สำเร็จและมีคนอื่นรับเควสไป แล้วสามารถทำได้ก่อนเราเราจะไม่ได้รางวัลและค่าความสัมพันธ์กับ NPC ที่เรารับเควสมาก็จะลดลงด้วยเช่นกัน”ไคท์กล่าว
“หมายความว่าเราไม่สามารถรับเควสแบบมั่ว ๆ ได้ใช่ไหมคะหัวหน้า” นามิสรุปในที่สุดพร้อมกับจดบางอย่างลงในสมุด
“เก่งมากนามิ”ไคท์ยิ้ม พร้อมกับพยักหน้าให้ใบเซอร์ซึ่งยืนอยู่ใกล้ ๆ
"นายเปิดหน้าต่างสถานะให้พวกเราดูหน่อยเพื่อน"
ใบเซอร์เดินเข้ามากลางวงแล้วเปิดหน้าต่างขึ้น
สถานะตัวละคร
ชื่อ: Bishamon (บิชามน)โลกภายนอก
ชื่อในเกม: ใบเซอร์
อาชีพ: Monk (พระนักสู้) ๑๐
พระนักสู้ เป็นักบวชพิเศษที่บูชาเทพธิดาผ่านการฝึกฝนร่างกาย พวกเขาปรนนิบัติเหล่าเทพีและให้บริกรรมผ่านอิทธิฤทธิ์ทางกายโดยทำตามเจตจำนงเสรีของตนเอง แทนที่จะทำตามคำทำนายของเทพีตามคำทำนายพระนักสู้เป็นักบวชที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้โดยได้รับพรจากเทพธิดา
ค่าความอดทน: ๓
Charisma (ค่าเสน่ห์): ๖
สกิล
Double PunchStrike (หมัดคู่) : ๑๐
การโจมตีโดยใช้สองหมัดใส่ศัตรู
Energy Blast Punch (หมัดะเิ) : ๑๐
หมัดที่บรรจุไปด้วยพลังมานาโจมตีเป็กลุ่มหรือเดี่ยวก็ได้
Golden Bell Shield (กายาระฆังทอง): ๑๐
สกิลป้องกันทุกการโจมตีกายภาพแต่ใช้ได้ไม่นาน
“เอาละนายเห็นอะไรต่างจากครั้งแรกไหม“ไคท์ถาม
“ไม่แน่ใจ"เขาส่ายหน้า
"ฮ้าาา! นี่ค่าความอดทนและค่าเสน่ห์มาจากไหน?” ใบเซอร์เบิกตากว้างดูที่หน้าจอสถานะอีกครั้ง ทำท่าดีอกดีใจเหมือนเด็กได้ของเล่น พร้อมกับชี้ไปที่หน้าจอโดยลืมว่าไม่มีใครเห็นนอกจากเ้าของ เว้นแต่จะแชร์ให้คนอื่นดู เมื่อเข้าร่วมปาร์ตี้
“ใช่แล้วละการที่เราใช้ชีวิตในเกม หรือปฏิบัติตัวต่อ NPC จะส่งผลต่อผู้เล่นในค่าสถานะของเรา“ ไคท์พูด
“งั้นแค่พูดกับNPC ก็ได้รับค่าสเตตัสงั้นเหรอคะ“มาริจอมเวทย์ทำตาโต
“ไม่ได้ง่ายแบบนั้นหรอกการที่เราพูด จะได้รับแค่เควสเท่านั้น และเมื่อทำสำเร็จ จึงจะได้ค่าสถานะและที่สำคัญสิ่งที่เราปฎิบัติต่อ NPC จะส่งผลต่อความสนิทสนมระหว่างเรากับ NPC ด้วย ปัญหาคือ ไม่มีแต้มบอกแต่เราต้องสำรวจเอง โดยสังเกตได้จากการที่ NPC ปฎิบัติต่อเราอย่างไร และพูดคุยกับเราอย่างเป็มิตรหรือไม่"
“หัวหน้าพูดเหมือนกับว่าNPC เป็มนุษย์เลยนะครับ” อิปเปย์พูดขึ้น
“ใช่AI เกมนี้มีความคิดเป็ของตัวเอง“ไคท์ตอบยิ้ม ๆ
คำกล่าวของเขาทำให้ทุกคนฮือฮาด้วยความประหลาดใจ ยกเว้นใบเซอร์ซึ่งรู้เื่นี้แล้ว
“เฮ้ๆ เบาเสียงหน่อย สิ่งที่เรารู้กันตอนนี้ ยังไม่มีผู้เล่นคนใดทราบนะ” ใบเซอร์จุ๊ปาก
“ขอโทษครับหัวหน้าแต่เป็ไปได้ยังไงที่ AI มีความคิดเป็ของตัวเอง“
“ผมยังไม่แน่ใจเกี่ยวกับเื่นี้แต่จากข้อมูลที่มีตอนนี้ วิเคราะห์ได้ประมาณนี้“
“เอาละนามิได้ข่าวอะไรจากข้างนอกบ้าง” ไคท์หันไปพูดกับนามิแผนกข้อมูล
"เมื่อวันก่อนพบว่ามีการปรากฏตัวของบอสซึ่งมีรูปร่างคล้ายเห็ดั์ที่เคลื่อนไหวและโจมตีด้วยการะโใส่ผู้เล่นที่ดันเจียนชั้นแรก การต่อสู้กินอาณาเขตไปจนถึงประตูทางออก
ประเด็นคือไม่มีใครหนีได้เมื่อบอสเกิดแถมเป็บริเวณที่ผู้เล่นใหม่มักจะมาอัปเลเวลซะด้วย แต่พวกเขาถูกสังหารโดยบอส”นามิเล่า
“ข้อมูลที่ได้มาจากผู้เล่นที่อยู่ในเหตุการณ์คือถ้าฆ่ามอนสเตอร์ในพื้นที่นั้นครบ ๕๐๐,๐๐๐ตัวระบบจะแจ้งว่าตรงตามเงื่อนไข บอสก็จะปรากฏตัว ออกมาทำให้ตอนนี้ผู้เล่นใหม่ไม่กล้าฟาร์มแถวนั้นเพราะกลัวบอสเกิด
ดันเจียนยิ่งลึกยิ่งอันตรายเพราะมอนสเตอร์แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆจึงมีผู้เล่นส่วนน้อยที่บุกเข้าไปโดยลำพังโดยไม่มีปาร์ตี้ บางคนเลิกเล่น เพราะยากเกินไปและไม่มีระบบที่รับรองผู้เล่นใหม่ผู้เล่นส่วนใหญ่ในปัจจุบันจึงเป็เพียงผู้เล่นเกมอาชีพ ที่หวังรายได้จากเกมใหม่ค่ะ”
“ผู้เล่นเจอแบบนี้บริษัทไม่ได้รับการร้องเรียนเหรอครับ” อิปเปย์ถาม
“ค่ะจากข้อมูลที่ได้ มีผู้เล่นร้องเรียน แต่บริษัทยังนิ่งนอนใจไม่ได้การออกมาโต้แย้งหรือชี้แจงอะไรในเื่นี้ค่ะ”
“อืม...เกมเพิ่งเปิดตัวแท้ ๆ แต่บริษัทไม่สนใจรายได้เลยงั้นรึ” ใบเซอร์ขมวดคิ้ว
“อาชีพที่คนเล่นมากที่สุดอันดับหนึ่งคือนักดาบ สองนักบวช สามนักเวทย์ และสุดท้ายคือนักธนูด้วยระบบการควบคุมตัวละครที่สมจริงเกินไป ทำให้อาชีพต้องเคลื่อนไหวอย่างสมจริงเช่น นักธนู หรือจอมเวทย์ที่ต้องร่ายมนตร์จริง ๆ โดยรวมแล้วเล่นยากอีกทั้งการเจอบอสที่เก่งเกินไปั้แ่ต้นเกม ทำให้ตอนนี้มีแต่ข่าวแย่ ๆ ผู้เล่นจากเดิมหลักแสน ปัจจุบันจากการประเมินมีไม่ถึงหมื่นรายค่ะ”
“เกมเพิ่งเปิดตัวทำไมทำให้ตัวเองติดลบได้ละ“ ใบเซอร์พูดกับไคท์
“เป็ไปไม่ได้ที่พวกเขาจะไม่สนใจเื่นี้ ผมคิดว่ามีบางอย่างที่เราไม่รู้เกี่ยวกับบริษัท เอาง่าย ๆพวกเราคือนักเล่นเกมอาชีพ ผ่านมาไม่ต่ำกว่าสิบเกม เคยเจอเกมที่ AI สร้าง NPC แบบนี้ไหมละ แถม NPC ยังคิดได้ นับประสาอะไรกับมอนสเตอร์ ?
การสร้างเกมเสมือนจริงใช้ทั้งเงินและเวลามหาศาล บริษัทไม่มีทางปล่อยให้รายได้หายไปหรอก ตอนนี้สิ่งสำคัญคือพวกคุณต้องเข้าไปเก็บเลเวล เพื่อทำให้ตัวเองเก่งขึ้น และแน่นอนอย่าลืมสำรวจดันเจียนด้วย“ ไคท์มองหน้าทุกคน“
"นายได้เควสเื่แผนที่ที่กิลด์นักผจญภัยใช่ไหม”เขาพูดกับใบเซอร์
“ใช่”
“ไม่ต้องเชื่อฉันแต่ยังไงเควสนี้ไม่มีทางเคลียร์ได้แบบตรง ๆ”
“เฮ้ย! แค่เดินไปคุย ทำไมจะไม่ได้วะ“ ใบเซอร์มีสีหน้ากังขาแต่รู้ว่าสิ่งที่ไคท์พูดเชื่อถือได้ ถ้าหมอบอกซ้ายก็ควรซ้ายตาม
“ฉันพูดตั้งนานนายไม่เข้าใจใช่ไหมงั้นลองดู แล้วลงดันเจียนกับทีมด้วยละ” ไคท์หัวเราะหึ ๆ พลางตบไหล่เขาเบา ๆ
“แล้วนายจะไปไหน”ใบเซอร์ถาม
“ห้องสมุด”
