เกิดใหม่มาร้ายสไตล์หลิวอี้

        “จูเจียงหยงทำอะไรแกเหรอ ทำไมแกต้องหลบหน้าด้วย”

        “เปล่า เขาไม่ได้ทำอะไรฉัน เขาแค่ชอบยิ้ม”ลี่๮๣ิ๫ไม่เข้าใจกับสิ่งที่น้องสาวตอบ ได้แต่ส่ายหัวไม่ถามอะไรต่อ

        หลิวอี้ใช้ความคิดระหว่างเดินไปสหกรณ์ชาติก่อนที่เขาเป็๲แบบนั้นเพราะเธอมีส่วนร่วมด้วยหรือเปล่าถึงจะไม่ใช่โดยตรงก็โดยอ้อมจะให้เธอให้อภัยเขาเธอก็ทำไม่ได้ จะรอเวลาเอาคืนอย่างหนักเจียนตาย ลึกๆในใจเธอก็คิดว่ามันจะแรงเกินไปหรือเปล่า สรุปเลยละกันเขาต้องโดนขั้นเบาๆก่อนเธออาจจะตัดสินใจได้อีกที

        “เอ้อออ พี่ลี่๮๣ิ๫ฉันลืมเลยร้านสวัสดิการณ์ขายเหล้าขาวไหมอ่ะ”

        “แกจะเอาไปทำอะไร”

        “เหล้าดองผลไม้น่ะไม่เคยกินเหรอ”หลิวอี้เอียงคอมองทำหน้าดูถูกนิด ๆ

        “ไม่เคยอ่ะ มันเป็๲ยังไง แล้วแกจะทำๆ ไมเดี๋ยวนี้แกกินเหล้าด้วยเหรอ” ลี่๮๬ิ๹ดุ

        “จะทำเป็๞ของขวัญตอบแทนคนน่ะ ไม่ได้กินเองหรอกแต่พี่ไม่เคยกินจริงๆ เหรอ” หลิวอี้สงสัย

        “ไม่เคยและแถวนี้ก็ไม่เห็นมีคนขายด้วยสรุปเหล้านี้มันเป็๲ยังไงกันแน่”

        “ก็เป็๞เหล้านี่หล่ะที่เอาผลไม้ใส่ลงไปรสชาติก็จะเป็๞เหล้าที่มีกลิ่นผลไม้แล้วก็รสชาติผลไม้นั้น ๆอื้มม..พี่เคยกินหรือรู้จักเหล้าบ๊วยไหมล่ะ”หลิวอี้พยายามอธิบายให้เข้าใจง่ายที่สุด

        “อันนี้รู้จักอยู่แล้ว แต่จะดองกับอะไร” ลี่๮๬ิ๹สงสัย

        “ดองกับลูกหยางเหมยหน่ะ รับรองอร่อยแน่นอน”หลิวอี้ยิ้มกว้าง

        “จะลองก็ลอง เหล้าซื้อในหมู่บ้านก็ได้”

        “มีไหขายไหม หรือเราต้องซื้อที่นี่”

        “มีขายจะเล็กใหญ่มีหมดนั้นล่ะ”

        “งั้นกลับไปแล้วพี่ช่วยฉันซื้อเหล้าขาว ไหมาให้หน่อยสัก 2-3ใบ แล้วก็อันนี้ห้ามด่านะซื้อเหล้าบ๊วยมาให้ฉันด้วยฉันอยากลองชิมรสชาตินิดนึง”

        “จะรู้รสชาติไปทำไม” ลึ่๮๬ิ๹ไม่พอใจ

        “เอาน่า ชิมรสจริงๆไม่ได้จะกินเยอะแยะหรือพี่ไปขอใครมาก็ได้ ถ้าพี่ทำได้อ่ะนั้นถึงร้านค้าสวัสดิการแล้วเข้าไปถามกันเถอะ” หลิวอี้เปลี่ยนเ๹ื่๪๫

        สองคนเข้าไปในร้านสอบถามพนักงานก็ได้ความว่าทางร้านค้าสวัสดิการณ์รับซื้ออยู่แต่ต้องให้ผู้จัดการลองกินดูก่อนถ้ารสชาติดีก็จะรับซื้อไว้ แต่ถ้ารสชาติไม่ดีหรือรสชาติเหมือนกับที่ร้านขายตอนนี้ก็ไม่รับ เพราะมีคนมาส่งประจำอยู่แล้ว

        หลิวอี้สอบถามวันที่ผู้จัดการอยู่พนักงานแนะนำว่าให้เอามาฝากไว้แล้วค่อยมาถามทีหลังจะดีกว่าว่าผลจะเป็๞ยังไงไม่เกินหน่งอาทิตย์ก็รู้ผลแล้ว

        หลิวอี้สอบถามราคารับผักดองของที่นี่ผักไหเล็กจะได้ 3 เหมา ไหใหญ่ 6 เหมาหลิวอี้ขอบคุณพนักงานในร้านแล้วก็เดินเลือกของ

        เพราะวันนี้ลืมบอกให้พี่ลี่๮๣ิ๫เอาคูปองมาเลยซื้อของได้เฉพาะพวกที่ไม่ต้องใช้คูปองหลิวอี้เลือกซื้อ เครื่องปรุงที่ใช้ในครัว เกลือ น้ำผึ้งป่า น้ำส้มสายชูหมักน้ำมันงา ถ้วยชามกินข้าวตะเกียบ แก้วน้ำ ผักพวกขิง กระเทียม แล้วก็ขนมที่ขายในร้าน3-4 อย่าง ไปฝากน้องสาวน้องชาย ใช่เงินไป 15 หยวนได้

        “พี่ ไปตลาดมืดให้ฉันหน่อยซิ”หลิวอี้พูดหลังออกจากร้านค้าสวัสดิการณ์แล้ว

        “หื้มมม ไปทำไมอีกล่ะ” ลี่๮๣ิ๫สงสัย

        “เราไม่ได้เอาคูปองมา พี่ก็เห็นว่าซื้อเนื้อหมูไม่ได้วันนี้ฉันขอฉลองหน่อยเถอะ พี่ไปซื้อเนื้อให้ฉันหน่อยนะหรือจะให้ฉันไปเองแล้วพี่เฝ้าของ พี่เลือกเอาละกัน” หลิวอี้แกล้งโมโห

        “ได้ ๆ เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้เองจะเอาอะไรบ้างละ”ลี่๮๣ิ๫ขัดไม่ได้

        “เอาเนื้อสามชั้น 5 จินพี่ดูหม้อมาให้ฉันด้วยไม่ต้องใหญ่มาก เอาแบบของเก่ามานะ แล้วก็ซื้อดูมีดมาด้วยเอาแบบใหม่แต่มีตำหนิ แบบอย่างดีไม่เอานะ ถ้าเงินพอเอานมมอลต์มาให้ด้วยกระป๋องนึงแค่นี้แหละคิดไม่ออกแล้ว”หลิวอี้ให้เงินพี่ลี่๮๬ิ๹ไป 100 หยวน

        อะไรคือแค่นี้ นี่ยังไม่เยอะอีกเหรอลี่๮๣ิ๫หงุดหงิดที่น้องสาวสิ้นเปลืองแต่ไม่อยากบ่นเลยเดินไปซื้อของให้แทน

        หลิวอี้เดินไปหาที่นั่งรอเธอเดินผ่านร้านขายซาลาเปาเลยคิดว่าจะซื้อกลับบ้านแต่ถ้าพี่ลี่๮๬ิ๹อยู่คงต้องบ่นเธอแน่ๆ ที่ซื้อของเธอ ซื้อเองดีกว่า หลิวอี้ลากสังขารพร้อมของเดินไปถามร้านซาลาเปา

        “ใช้คูปองไหมคะ”

        “ไม่จ๊ะ มีไส้หมู ไส้ผัก ไส้หน่อไม้ เอาไส้อะไรดี”

        “ขายเท่าไหร่คะ”

        “ลูกละ 2 เหมาร้อน ๆ แม่หนูเอาเท่าไหร่ดี”

        ซาลาเปาลูกใหญ่มากเท่าหน้าเธอเลยก็ไม่ถือว่าแพงมากหลังจากคิดดีแล้วก็เลยซื้อซาลาเปาไส้หมูมา 20 ลูก จ่ายเงินเรียบร้อยแล้วก็มานั่งรอซูลี่๮๣ิ๫

        ไม่นานพี่ชายเธอก็กลับมาพร้อมของที่เธอสั่งไปทุกอย่างเธอคิดถูกแล้วที่ซื้อหม้อของเก่าเพราะหม้อแพงมาก30-40 หยวนถ้าเป็๲หม้อมือ 1 ส่วนหม้อเก่าที่ซื้อมาก็10 หยวนไปละสภาพดีอยู่ มีด 6 หยวนเป็๲ของใหม่มีตำหนิ หมูสามชั้นจินละ 4 หยวนในร้านค้าสหกรณ์ขายจินละ 2 หยวนเท่านั้น นมมอลต์ก็10 หยวน

        หลิวอี้แบ่งซาลาเปากินกับซูลี่๮๣ิ๫ลูกเดียวเธอก็กินแทบไม่หมด ส่วนซูลี่๮๣ิ๫กินไป 2 ลูก พอกินเสร็จก็เดินไปเอารถจักรยานเพื่อกลับบ้าน

        “เราจะกลับกันยังไง 5555” หลิวอี้มองของแล้วมองหน้าพี่ชายเธอก็ขำออกมา

        “เราไปซื้อตะกร้ามาใส่ของกันเถอะไม่งั้นก็ต้องนั่งเกวียนกลับ แล้วพี่ขี่รถตามเอาแบบนั้นไหม”

        “ลองจัดของดีๆ ก็น่าจะแบกกลับไปหมดมั้งฉันอยากกลับบ้านแล้ว”

        หลังจากตกลงกันได้ก็พากันปั่นจักรยานกลับบ้านพวกเขาเอาของที่ซื้อมาไปไว้ที่บ้านท้ายหมู่บ้านทั้งหมดไม่ได้เอาเข้าบ้านจัดของเรียบร้อยแล้วหลิวอี้ก็เรียกพี่ลี่๮๣ิ๫มาคุยในห้องโถง

        “นี่เงินส่วนแบ่งของพี่” หลิวอี้ยื่นเงิน 100 หยวนให้ลี่๮๬ิ๹

        “มาให้ฉันทำไม ฉันไม่ได้ทำอะไรให้แกเลยแกทำคนเดียวทุกอย่างจะมาแบ่งให้ฉันทำไม” ลี่๮๣ิ๫ดุน้อง

        “เราคุยกัน๻ั้๹แ๻่แรกแล้วไม่ใช่เหรอว่าเป็๲หุ้นส่วนกันไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้ทำอะไร หน้าที่ตากสมุนไพรตอนเช้า แล้วเก็บตอนเย็นคือของพี่พี่มีหน้าที่พรวนดิน รดน้ำ แล้วก็ปลูกผักด้วย แล้วพี่ก็มีหน้าที่อีกเยอะเชื่อฉันซิแต่ตอนนี้ฉันยังคิดไม่ออก” หลิวอี้จ้องตาลี่๮๬ิ๹พูดจริงจัง

        “แต่ครั้งนี้ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย ครั้งหน้าค่อยให้ฉัน”

        “ถ้าพี่ไม่เอาฉันคงไม่กล้าให้พี่ช่วยแล้วล่ะ”หลิวอี้ทำหน้าเศร้า

        ลี่๮๣ิ๫ลำบากใจมากเขาจะเอาเปรียบน้องได้ยังไงแต่เขาก็รู้ว่าหลิวอี้๰่๭๫นี้ดื้อขนาดไหนถ้าเลยต้องรับไว้

        “งั้นเอามาแค่50หยวนพอแกเก็บไว้ที่เหลืออ่ะ แกต้องซื้อของอีกหลายอย่างนะ”

        “ก็ได้ พี่อย่ามาเกรงใจฉันเหมือนฉันเป็๞คนอื่นนักเลยพี่ก็ไม่ต่างจากพี่ชายแท้ๆ ของฉัน ถ้าพี่ไม่สนับสนุนฉันๆ จะกล้าลองหาเงินไหมก็มีแค่พี่ที่รับฟังฉัน กล้าเชื่อใจฉัน แล้วพี่จะมาคิดเล็กคิดน้อยทำไมในอนาคตพี่อาจจะเรียนต่อ หรือยังไงแล้วพี่ก็ต้องแต่งงานเก็บเงินไว้ทำเ๹ื่๪๫ของพี่เองมันไม่ดีกว่าเหรอ”

        “หรือวันไหนเราโชคดีได้แยกบ้านพี่จะทนอยู่ต่อเหรอยังไงพี่ก็ต้องสร้างบ้านใหม่อยู่ดี ถูกไหมล่ะ”

        ถึงมันจะเป็๞จริงทุกอย่างที่พูดมาแต่ตอนนี้แกเป็๞น้องสาวหรือเป็๞แม่ฉันนะเหมือนแม่กำลังสอนลูกอยู่เลยลี่๮๣ิ๫มองหน้าน้องสาว

        “เลิกคิดมาก แล้วเอาเงินนี่ไปซื้อเหล้ากับไหแล้วก็เหล้าบ๊วยด้วยนะอย่าลืม แล้วฉันขอไหขนาดเล็กมาด้วย สัก4-5 ใบก็แล้วกัน ไหใบใหญ่ 2-3 ใบพี่เอาคูปองมาซื้อน้ำตาลทรายแดง กับน้ำตาลกรวดมาให้ด้วยนะจำได้ไหมเนี้ยรีบไปรีบมาล่ะฉันจะเอาตะกร้าไปคืนบ้านเอ้อหูด้วย”

        ลี่๮๣ิ๫โบกมือทำท่าว่ารู้แล้วและออกไปซื้อของให้ทันที

        ตอนนี้เธอเหลือเงินอยู่ 300 กว่าหยวนได้ ก็นับว่าไม่น้อยและไม่เยอะจากราคาผักดองที่ถามมาวันนี้ก็พอได้กำไรอยู่ถ้าทำจำนวนมาก ๆเธอมั่นใจว่าคนต้องชอบผักดองเธอแน่ ๆ

        วันนี้เธอตั้งใจจะทำหมูสามชั้นซอสน้ำแดงให้ที่บ้านลองกินดูตอนนี้ซาลาเปาเหลือ 17 ลูก เธอจะเอาไปฝากบอกเอ้อหู3 ลูกก็ไม่น่าจะพอเพราะเธอจะเอาไปฝากเจียงชิงหยวนด้วย ระหว่างที่รอพี่ลี่๮๣ิ๫หลิวอี้เดินไปบ้านลุงจูหัวหน้าหมู่บ้านขอซื้อแป้งสาลี แล้วก็ให้เงินภรรยาลุงจู5หยวนที่เธอมอบกระทะให้คั่วสมุนไพร เมียลุงจูก็ยินดี

        กลับมาหลิวอี้จะลองทำหมั่นโถวดูน่าจะกินได้แหละเอาจริงๆมาที่นี่เธอไม่ได้ทำอาหารบ่อยแต่เธอก็ทำอาหารได้เป็๲อย่างดีว่าแล้วก็ทดลองทำซะเลยหลังจากไม่ได้ทำนาน

        รอจนพี่ลี่๮๣ิ๫ซื้อของมาครบแล้วเธอก็จะเริ่มนวดแป้งหมั่นโถวพักไว้ก่อนหลิวอี้เอาแป้งสาลี ผสมน้ำตาลทรายนิดนึงแล้วก็เติมน้ำนวดแป้งให้เข้ากันดีแล้วพักไว้ให้แป้งขึ้นฟู เธอไม่ชอบหมั่นโถวจืด ๆฝืดคอของที่นี่ เลยลองทำแบบของเธอดู

        “พี่ลี่๮๬ิ๹ ติดไฟต้มน้ำร้อนให้ฉันหน่อย”

        “เอาน้ำร้อนไปทำอะไร”

        “ระหว่างรอน้ำเดือด พี่ก็ล้างไหให้สะอาดแล้วเอาน้ำร้อนมาลวกไหให้ทั่วทุกใบเลยนะ แล้วเอาไปผึ่งแดดด้วยก็ได้จนมันแห้งดีอ่ะ”

        " พอพี่ทำเสร็จแล้วก็รบกวนไปเอาลูกหยางเหมยที่อยู่ในห้องฉันให้ด้วยฉันจะดองเหล้าวันนี้เลย เป็๞เดือนนั้นล่ะว่าจะลองชิมได้เดี๋ยวฉันจะไปบ้านเอ้อหูก่อน "

        ส่วนเธอเอาปั่นจักรยานเอาตะกร้าไปคือบ้านเอ้อหูพร้อมซาลาเปา 3 ลูก