Chapter 16
จูบของโจเซฟ
หลังจากจัดการตัวเองจนเรียบร้อยชวนฝันก็ออกมาจากห้องนอนของราวิน เธอกลับไปที่เรือนรับรองของสมาชิกวงไอบี
“พี่ฝัน มาสักที! พี่วินได้ดุอะไรพี่รึเปล่า”
มินโฮที่นั่งอยู่ตรงโซฟารีบเอ่ยถามขึ้น เรือนรับรองจะแบ่งเป็ห้องรับแขกและห้องนอนสามห้อง ชวนฝันเองก็พักที่เรือนนี้ด้วยเช่นกันแต่นอนคนเดียว
“ปละ เปล่าจ้ะมินโฮ คุณวินเขาแค่คุยเื่งานกับพี่นิดๆ หน่อยๆ”
ชวนฝันตะกุกตะกักตอบ เธอเดินเข้ามาช้าๆ ในสภาพที่ชุดนักเรียนแขนยาวคอนแวนต์ยังคงเปียก
“สภาพน้องชวนฝันไม่ไหวแล้วนะคะ พี่ว่าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะ ส่วนชุดนักเรียนเดี๋ยวพี่ให้ทีมงานเอาไปซักอบรีดนะ ต้องเอาไว้ใช้ถ่ายต่อ่เย็นด้วย”
เจสซี่เองก็ยืนอยู่ตรงนั้นด้วย เธอยืนวนไปวนมาอยู่นานจนเด็กๆ วงไอบีมึนหัวตาม ที่เป็แบบนั้นก็เพราะกังวลกลัวท่านประธานจะหัวเสียพาลมาลงกับทีมงาน แม้ราวินจะไม่เคยทำเช่นนั้นแต่ด้วยความที่เป็ลูกน้องก็อดคิดไม่ได้ ไหนจะเื่ชุดที่ต้องใส่เข้าฉากแล้วเปียกอีก
“เอ่อ ได้ค่ะ งั้นฝันขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้านะคะ เดี๋ยวฝันเอาชุดออกมาให้นะ ขอโทษพี่เจสซี่ด้วยนะคะที่ทำให้วุ่นวายกันไปหมด”
“ไม่เป็ไรเลยจ้ะ มันเป็อุบัติเหตุนะ น้องฝันอย่าคิดมากเลย”
หลังจากนั้นชวนฝันก็ขอตัวเข้าไปอาบน้ำในห้องนอนของตัวเอง ทิ้งให้วงไอบีนั่งเล่นอยู่กับเจสซี่ ส่วนธานีในตอนนี้น่าจะต้องนั่งเรือกลับขึ้นฝั่งไปซื้อยาคุมฉุกเฉิน
จะว่าไปธานีเองก็แอบน่าสงสารนะ กำลังทำงานอยู่ตรงนี้ดีๆ ก็ต้องถูกใช้ให้เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปซื้อยาคุมมาให้เธอ ราวินนี่ก็เหลือเกิน เอาแต่ใจซะไม่มี เพราะความใคร่ของตัวเองแท้ๆ ทำให้คนอื่นต้องเดือดร้อน ชวนฝันคิดตำหนิอดีตแฟนหนุ่มในใจ
หลังจากอาบน้ำเสร็จก็เริ่มแต่งตัวทำผมแต่งหน้าใหม่
ทุกคนพากันมาที่หน้าชายหาดเพื่อจะถ่ายเซ็ตสุดท้ายอีกครั้ง คนที่หายไปก็คือธานี เขาคงจะขึ้นไปซื้อยามาให้เธอให้ทันเย็นนี้
“สวยแล้วค่ะน้องฝัน สู้ๆ นะคะ อย่ากดดันจนเกินไปนะ”
เจสซี่ยิ้มแล้วดันหลังชวนฝันเบาๆ ให้เดินมาเข้าฉาก เพื่อนร่วมงานเกือบทุกๆ คนดีกับชวนฝันไม่น้อย เธอปลื้มใจจริงๆ
“เอาล่ะ มาเริ่มงานกันได้แล้ว”
ผู้กำกับกิตติอยากจะให้งานนี้เสร็จลงตัวสักที แต่งานทุกงานย่อมมีอุปสรรค
ชวนฝันในชุดนักเรียนคินแวนต์ ถักเปียสองข้าง ถอดรองเท้านักเรียนและถุงเท้าออกวางไว้บนพื้นทราย เท้าเล็กๆ ก้าวลงเดินย่ำลงทะเลไปช้าๆ เธอหันมายั่วเย้าเล่นกับกล้องและจิกหน้าใส่ให้ดูร้ายๆ แบดเกิร์ลสมกับเนื้อเพลง
กล้องซูมเข้าที่ใบหน้าสวย โจเซฟในชุดนักเรียนชายกางเกงสีน้ำเงินสไตล์เด็กนักเรียนเอกชน เขาถอดถุงเท้าและรองเท้าวางไว้บนผืนทรายแล้ววิ่งตามลงมาที่ทะเลอย่างหลงใหลในความสวย ซน ร้าย สไตล์แบดเกิร์ลดั่งชื่ออัลบั้มและเพลงเปิดตัววงไอบี 'Hard Love รักหนักใจ'
เขาจับแขนของเธอเอาไว้ให้หันมาสบตา
ชวนฝันสบตากับโจเซฟ แม้จะอายุห่างกันมากแต่ด้วยความที่เธอหน้าเด็ก บวกกับโจเซฟเป็หนุ่มลูกครึ่งทำให้ดูโตมากจึงดูไม่ขัดกันนักสำหรับพระเอกนางเอกเอ็มวี
ใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มลูกครึ่งค่อยๆ ก้มลงมาก่อนจะประกอบปากจูบลงบนริมฝีปากเล็ก
ชวนฝันอึ้งทำตาโต ไม่คิดว่าโจเซฟจะทำแบบนี้! แม้ว่าบทจะมีแต่เธอคิดว่าคงใช้มุมกล้อง ไม่มีใครบอกเธอเลย
ร่างเล็กยืนตัวแข็งทื่อไม่ไหวติง
แสงอาทิตย์ยามเย็นกระทบกับน้ำทะเล เสียงคลื่นสาดกระเซ็น น้ำทะเลอยู่บริเวณกลางอกของชวนฝัน ส่วนโจเซฟนั้นสูงกว่าเขาจึงต้องโน้มตัวลงมาจูบ
"คัต! ดีมากๆๆ สวยงาม"
คุณกิตติะโบอกทำให้ชวนฝันผลักตัวของโจเซฟออกเบาๆ แม้ว่าจะเป็แค่การประกบปากเข้าหากันไม่ได้จูบแลกลิ้น แต่มันก็ไม่สมควรอยู่ดีในความคิดเธอ
การกระทำนั้นอยู่ในสายตาของราวินตลอดเวลา เขานั่งอยู่ข้างๆ ผู้กำกับ
"มีบทแบบนี้ในเอ็มวีด้วยเหรอครับคุณกิต?"
น้ำเสียงทุ้มเอายพร้อมกับสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจนัก มันเป็การเปลืองเนื้อเปลืองตัวนักแสดงเกินไป เขาคิดว่าอย่างมากก็คงใช้มุมกล้อง
"ครับคุณวิน ผมพึ่งบอกน้องโจเซฟเมื่อสักครู่นี้เอง ตอนแรกก็ตั้งใจจะใช้มุมกล้องช่วย แต่คิดไปคิดมาเราปรึกษากับทีมงานดูแล้ง ถ้าจูบจริงน่าจะดีกว่า เรียลๆ ดี"
"งั้นเหรอ...คราวหน้าจะทำอะไรก็แจ้งผมก่อนด้วย มาทำอะไรลับหลังแบบนี้ผมไม่ชอบ"
พูดจบราวินก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินออกมาจากเต็นท์ผ้าใบที่กางขึงเอาไว้ซึ่งเป็ที่อยู่สำหรับผู้กำกับ ตากล้อง และทีมงาน รวมทั้งอุปกรณ์ถ่ายทำต่างๆ
ทุกคนต่างมองหน้ากันงงๆ ว่าท่านประธานราวินเป็อะไร ทำไมต้องไม่พอใจขนาดนั้นด้วย
ทั้งโจเซฟและชวนฝันเดินขึ้นมาจากทะเล ทีมงานรีบเอาผ้าขนหนูไปคลุมตัวให้ทั้งคู่
"โทษทีนะพี่ฝัน ผมเองก็พึ่งรู้จากผู้กำกับว่าให้จูบจริงอะ พี่ไม่คิดมากใช่ปะ?"
โจเซฟแม้จะอยู่เมืองไทยแต่เขาก็เป็ลูกครึ่งทำให้เคยชินกับวัฒนธรรมแบบตะวันตก สำหรับเขาแล้วมันไม่น่าซีเรียสอะไร แต่ก็ลืมคิดไปว่าพี่ชวนฝันผู้จัดการวงเป็หญิงไทยแท้เต็มร้อย
"ไม่เป็ไรจ้ะโจเซฟ มันเป็งานนี่ พี่ไม่คิดมากหรอกนะ"
ชวนฝันตอบแล้วยิ้มอ่อนๆ จะเรียกว่าฝืนยิ้มก็คงไม่เกินจริงนัก ใครจะไปพอใจล่ะอยู่ดีๆ ก็โดนจูบแบบไม่รู้ตัว แต่เธอไม่อยากโกรธอะไรเพราะเข้าใจว่าที่ทำลงไปนั้นเป็เพราะงาน
"โหยเซฟ เมื่อกี้ยังกับพระเอกซีรี่ส์ มุมดี แสงสวย พระอาทิตย์กระทบน้ำทะเล มู้ดโคตรดีเลย"
คีตาเดินเข้ามาตบไหล่โจเซฟ
"จริง แถมพี่ฝันก็โคตรสวย ผมว่าเอ็มวีเราต้องดังแน่ๆ"
มินโฮยิ้มร่า ส่วนอรัณก็ยิ้มอ่อนๆ
"นั่นสิ ต้องขอบคุณพี่ฝันมากๆ เลยที่มาช่วยพวกเราถ่ายเอ็มวี เอ่อ แต่พี่ฝันโอเคใช่มั้ยกับฉากเมื่อกี้.."
อรัณเอ่ยถามแบบกระอักกระอ่วนน้อยๆ กลัวว่าเธอจะไม่โอเคเพราะแค่ถูกทาบทามมาเป็นางเอกกระทันหันแบบไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนก็แย่มากแล้ว นี่ยังต้องจูบจริงอีก
"พี่โอเคจ้ะ มันเป็งาน ขอแค่วงไอบีเปิดตัวมาแล้วกระแสดีพี่ก็ดีใจแล้วล่ะ พี่เองก็หวังว่าฉากนั้นจะทำให้วงเรามีกระแสนะ"
ชวนฝันยิ้มๆ
"คุณฝันครับ! ขอเชิญทางนี้หน่อยครับ"
ธานีะโเรียกเธอเสียงดัง เขาคงจะพึ่งกลับมาจากการทำธุระที่ราวินไหว้วานไว้สินะ
"งั้นพี่ขอตัวก่อนนะ ไปอาบน้ำอาบท่ากันได้แล้ว เดี๋ยวจะได้ไปกินข้าวกัน"
ชวนฝันยิ้มๆ แล้วตบไหล่อรัณเบาๆ ก่อนจะเดินไปหาธานีที่ด้านหลังต้นมะพร้าว
"ปะ ไปอาบน้ำรอกินข้าวกันดีกว่า อดมาทั้งวันละเนี่ยกลัวหุ่นไม่ฟิต"
โจเซฟบ่นอุบ ทั้งสี่กอดคอกันแล้วพากันเดินกลับไปที่เรือนรับรอง ส่วนทีมงานคนอื่นๆ ก็พากันวุ่นเก็บของในกองถ่าย
"คุณฝันครับ นี่ของที่คุณวินใช้ให้ผมไปซื้อครับ รีบกินให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็ไปได้นะครับ"
ธานียื่นถุงสีขาวขุ่นมอบให้เธอ ชวนฝันเขินอายหน้าแดงที่ต้องมารับของแบบนี้กับผู้ชายคนอื่น เท่ากับว่าธานีรู้เื่ของเธอและเขาเต็มๆ
แถมคงต้องรู้อีกว่าราวินกับเธอแอบทำอะไรกันบนเกาะแห่งนี้ น่าอายชะมัดเลย
"ขอบคุณนะคะ"
เธอก้มหน้าอายๆ แล้วยื่นมือไปรับถุงยามาจากธานี
"รีบกินให้เร็วที่สุดนะครับ ผมขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะ"
ธานีย้ำอีกครั้งก่อนจะโค้งให้นิดๆ แล้วเดินจากไป เขาเองก็ต้องไปดูแลงานในกองถ่าย ไหนจะงานส่วนอื่นๆ ของบริษัทที่ต้องนำไปรายงานราวินอีก
"เฮ้อ ทำไมต้องเป็แบบนี้ด้วยนะชีวิตเรา"
ชวนฝันได้แต่ถอนหายใจเบาๆ แล้วก้มมองถุงยาในมือ
หญิงสาวในชุดนักเรียน ถักผมเปียสองข้าง เดินเท้าเปล่าย่ำทรายแฉะๆ มีผ้าขนหนูสีขาวคลุมไหล่อยู่ ตอนนี้เธอเปียกซ่กไปทั้งตัว หนาวทั้งกาย หนาวทั้งใจ...
*********
ราวินจะหึงชวนฝันบ้างมั้ยน้า งื้อ