ณ แดนเทพในมิติซ่อนเร้นแห่งหนึ่ง หลังจากผ่านการต่อสู้กับเหล่าปีศาจั้แ่หลายหมื่นปีก่อน คนในแดนเทพก็หลบลี้ไปพักผ่อนในมิติซ่อนเร้นที่ร่วมมือกันใช้พลังสร้างขึ้นมา เื่การต่อสู้ครานั้นต้องขอบคุณจ้าวแห่งนรกที่ช่วยเหลือคนแดนเทพในการขจัดเผ่าปีศาจที่คิดยึดครองโลกมนุษย์ ไม่เช่นนั้นเหล่าเทพคงตกตายไปมากกว่าที่ผ่านมาเป็แน่ โชคยังดีที่เมื่อเหล่าเทพสิ้นบุญก็ได้เวียนว่ายตายเกิดกันหลายชาติภพ กว่าที่จะกลับขึ้นมาอยู่ที่แดนเทพแห่งนี้
เหล่าปีศาจที่ตกตายไปทั้งหมดก็ถูกกฎแห่งกรรมพาไปชดใช้กรรมที่แดนนรกภูมิหลายพันปี ก่อนจะถูกลบความทรงจำและส่งไปเวียนว่ายตายเกิดเพื่อชดใช้กรรมเช่นกัน เพียงแต่หลังจากชดใช้กรรมแล้ว ปีศาจเ่าั้ก็จะยังคงต้องใช้ชีวิตในโลกมนุษย์วนเวียนอยู่เช่นนั้นตราบนานเท่านาน
ที่แดนเทพแห่งนี้มีสวนท้อใหญ่หนึ่งแห่งที่เ้าแม่หนี่วาเป็ผู้ดูแล นางจะส่งลูกท้อให้เทพทุกคนปีละครั้งแล้วแต่ว่าปีนั้นจะมีลูกท้อมากเพียงใด นางก็จะพยายามส่งให้เทพทุกคนได้นำไปกินเพื่อบำรุงร่างกายและเพิ่มพลังเทพได้อีกนิดหน่อย
วันนี้เ้าหม่าฟาน แมวของเทพสายฟ้าที่ทนรอของแจกจากเ้าแม่หนี่วาไม่ไหว มันได้กลิ่นลูกท้อหอมอบอวลไปทั่วแดนเทพจนน้ำลายสอ ด้วยความที่เ้านายมัวแต่ไปฝึกฝนเพลงทวนกับทหารเทพเช่นทุกวัน มันจึงแอบออกจากตำหนักเทพสายฟ้ามาสวนท้อด้วยตัวเอง
“อา… ลูกท้อจ๋า พี่หม่าฟานสุดหล่อมาแว๊วววว”
แมวอ้วนสีส้มที่เดิมทีเป็ถึงสัตว์เทพสิงโตเพลิงแต่ดันชอบแปลงร่างเป็แมวเพื่อหาของกินและออดอ้อนเหล่านางฟ้า มาถึงสวนท้อของเ้าแม่หนี่วาแล้วก็พร่ำเพ้อหาแต่ลูกท้อสีชมพูลูกใหญ่ที่อยู่บนต้นจำนวนมาก มันไม่รอช้าให้เสียเวลากินของอร่อย หม่าฟานปีนขึ้นต้นท้อที่ใกล้ที่สุดแล้วเขมือบลูกท้อไปรัว ๆ จนนับไม่ทันว่ามันกินไปกี่ลูกกันแน่
พอกินอิ่มแล้วเ้าแมวอ้วนก็นอนแผ่หราด้วยว่าได้รับพลังจากลูกท้อมากเกินไปจนย่อยไม่ทัน มันจึงต้องรอให้พลังจากลูกท้อหลอมรวมเข้ากับพลังในตัวของมันเองเสียก่อน ด้วยความลืมตัวว่าตนเองอยู่ที่ใด หม่าฟานหลับไปเพื่อหลอมรวมพลังอย่างไม่รู้ตัว ปกติเวลามันมาขโมยลูกท้อ มันจะขโมยเพียงครั้งละไม่กี่ลูก แต่วันนี้มันกลับซัดลูกท้อเสียเกือบหมดต้นจนร่างเล็ก ๆ ทนพลังมากมายไม่ไหว อีกทั้งมันยังลืมใช้มนต์พรางตาที่ชอบใช้ประจำเวลาขโมยของกินเสียอีก
เ้าแม่หนี่วามีลูกศิษย์ของนางช่วยดูแลสวนท้อนี้หลายสิบคน ด้วยว่าสวนท้อแห่งนี้มีพื้นที่ไม่น้อย จึงต้องใช้คนดูแลเป็จำนวนมากเช่นนี้ นางเคยได้รับรายงานแทบทุกปีว่าลูกท้อเหมือนจะหายไปสองสามลูก เ้าแม่หนี่วาเคยให้พวกเขาเดินตรวจตราบ่อย ๆ แต่หลายปีแล้วก็ยังตามหาหัวขโมยไม่พบ ทำให้นางสงสัยไม่น้อยว่าบนแดนเทพแห่งนี้ยังมีใครกล้าที่จะมาขโมยลูกท้อในสวนที่นางรับผิดชอบอีก ทั้งที่ทุกคนรู้ดีว่านางจะนำลูกท้อไปแจกอย่างเท่าเทียมกันทุกตำหนักทุกปีอยู่แล้ว
ปีนี้เ้าแม่หนี่วาจึงได้ขอคนจากทหารหลวงมาช่วยดูแลสวนเพิ่มเติมอีกหลายสิบคน นางหวังว่าปีนี้ลูกท้อที่กำลังจะสุกได้ที่ทั้งสวนจะไม่มีลูกใดหายไปเหมือนทุกปีอีก
บรรดาทหารหลวงเมื่อได้รับการร้องขอจากเ้าแม่หนี่วา พวกเขาก็เฝ้าตรวจตราสวนท้อกันแทบทุกวันั้แ่ลูกท้อเริ่มผลิดอกออกผล จนกระทั่งอีกไม่กี่วันก็สามารถเก็บได้ทั้งสวนแล้ว ตัวของพวกเขาเองก็ได้รับส่วนแบ่งลูกท้อด้วย ถึงแม้จะได้กันเพียงคนละลูก แต่ก็คุ้มค่ากับการรอคอยในทุกปี เพราะสรรพคุณของลูกท้อ์ที่เ้าแม่หนี่วาดูแลนั้นไม่ด้อยไปกว่าโสมอายุวัฒนะเลยแม้แต่น้อย แถมยังช่วยเพิ่มพลังเทพให้พวกเขาได้อีกด้วย ต้องรู้ว่าในปัจจุบันการเพิ่มพลังเทพเป็ไปได้อย่างยากลำบากกว่าในอดีตมากมายนัก เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงภายในสามภพหลายหมื่นหลายแสนปีที่ผ่านมา จึงทำให้พลังเทพลดน้อยลงเรื่อย ๆ ซึ่งหนทางในการเพิ่มพลังเทพอีกทางหนึ่งคือการลงไปเวียนว่ายตายเกิดในภพมนุษย์ แต่น้อยคนนักที่จะเลือกหนทางนี้ ในเมื่อการอยู่ในแดนเทพช่างสะดวกสบายมากกว่าการลงไปสู้ชีวิตในภพมนุษย์เป็ไหน ๆ ใครจะอยากลงไปอยู่ภพด้านล่างกันเล่า พวกเขาจึงเฝ้ารอลูกท้อของเ้าแม่หนี่วากันทุกปีอย่างใจจดใจจ่อ
คนที่มีหน้าที่ดูแลสวนท้อและทหารเทพแยกกันเดินตรวจตราสวนท้อในวันนี้เช่นเคย พวกเขาเริ่มตรวจสอบจากด้านหน้าสวนท้อไปเรื่อย ๆ ทีละต้น โดยลูกศิษย์ของเ้าแม่หนี่วาจะจดบันทึกเอาไว้แต่แรกว่าแต่ละต้นมีลูกท้อเกิดขึ้นมากี่ลูก เพื่อที่ตอนเก็บเกี่ยวจะได้เปรียบเทียบว่ามีลูกท้อหายไปหรือไม่ดังเช่นทุกปี
ระหว่างที่ทุกคนกำลังตรวจนับลูกท้อไปเรื่อย ๆ เ้าแมวหม่าฟานก็ยังนอนตีพุงอยู่ที่ต้นท้อท้ายสวนอย่างไม่รู้ตัว มันไม่มีทีท่าว่าจะตื่นง่าย ๆ และมันคงไม่คิดว่าตนเองจะลืมอำพรางตัวตนก่อนเข้าสวนท้อเสียด้วยกระมัง จึงได้นอนกรนหลอมรวมพลังจากลูกท้ออย่างลืมตัวเช่นนี้
ทางด้านเ้าแม่หนี่วาก็นั่งดื่มชารอคนของนางมารายงานที่ตำหนักว่าวันนี้ลูกท้อในสวนน่าจะเก็บได้ในอีกกี่วัน ไหนจะจำนวนลูกท้อที่นางให้พวกเขานับทุกวันอีกด้วย
ส่วนเทพสายฟ้าที่ฝึกฝนเพลงทวนกับทหารเทพเสร็จก็กลับตำหนัก แต่พอเรียกหาเ้าหม่าฟานแมวรักกลับไม่เห็นแม้แต่เงา เขาสอบถามบ่าวในตำหนักก็ไม่มีใครพบเห็นมันเช่นกัน เทพสายฟ้าจึงรีบอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ไปตามหาแมวตัวดีที่ชอบไปสีเหล่านางฟ้าและเทพธิดาสาวสวยเพื่อขอของกินจนเขาอับอายขายหน้าอยู่บ่อย ๆ ก็ถ้าไม่ใช่เพราะเ้าแมวอ้วนตัวนี้ เหล่านางฟ้าและเทพธิดาจะจ้องจับเขาทำสามีอยู่เสียทุกวี่วันดังทุกวันนี้หรือ เขายังอยากอยู่สบาย ๆ โดยไม่ต้องมีภรรยาเหมือนเทพคนอื่น เพื่อนเทพบางคนยังเคยมาบ่นให้เขาฟังว่ามีภรรยาคราแรกก็ดีใจหาย แต่พออยู่กันไปหลายพันปีเข้าก็ชักเหนื่อยหน่ายมีแต่บ่นว่ากันไปวัน ๆ บรรดาลูกเทพที่เกิดมาต่างก็ต้องได้รับการดูแลจากพวกเขาอีก วันใดที่คนพ่อไม่ดูแลลูก ภรรยาก็จะบ่นว่าสามีได้เป็วัน ๆ จนเทพสายฟ้าขยาดไม่อยากมีภรรยามาหลายพันหลายหมื่นปีแล้ว เขายังไม่อยากมีภาระและคนคุม เขายัง้าอิสระในการทำสิ่งต่าง ๆ อยู่ ยิ่งตอนนี้เ้าแมวอ้วนชักจะเกเรขึ้นทุกวัน เขาจึงต้องคอยดูแลมันให้ดีก่อนที่มันจะก่อเื่จนเขาซวยไปด้วย
เทพสายฟ้าเดินตามหาแมวไปทั่วแดนเทพ เขาสอบถามเหล่านางฟ้าและเทพธิดาที่เคยให้อาหารมันก็ไม่พบว่ามันมาออดอ้อนขอของกินเหมือนเช่นทุกวัน เทพสายฟ้าได้แต่ก่นด่าเ้าแมวบ้าอยู่ในใจไปตลอดทางที่ตามหามัน กระทั่งเขานึกได้ว่ามันเคยเปรย ๆ ว่าอยากกินลูกท้อที่กำลังส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วแดนเทพ แต่เขาบอกมันเอาไว้แล้วว่าให้รอตอนเ้าแม่หนี่วาให้คนนำมาให้ที่ตำหนักค่อยกินนี่นา เทพสายฟ้ามีลางสังหรณ์ว่าเ้าแมวอ้วนต้องทำเื่เข้าแล้วเป็แน่ เขาจึงมุ่งหน้าไปยังสวนท้อทันที
2K
