ตลอดทางที่นั่งรถกลับหมู่บ้าน ป้าจางก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับความคิดของตัวเอง หากแผนการที่นางกับฟางซินเยว่ทำสำเร็จ นางก็จะได้แต่งสะใภ้ให้กับลูกชายของตัวเองเสียที แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ต้องเอาเื่นี้กลับไปปรึกษากับเขาดูก่อน เพราะนางรู้ดีว่าลูกชายเป็คนมีเหตุผล เขาอาจจะไม่ยอมรับกับวิธีที่นางคิดอยู่ก็ได้
“อาชิง แม่มีอะไรอยากจะถามแกหน่อย”
“มีอะไรหรือครับแม่” จางชิงเดินเข้ามานั่งตรงหน้าป้าจาง
“แกคิดยังไงกับยุวชนหลิน แกชอบเธอไหม” ป้าจางถามลูกชายออกไปตรงๆ
“แม่ถามทำไมหรือครับ”
“เฮ้อ...วันนี้แม่ได้คุยกับยุวชนฟาง เธอบอกว่ายุวชนหลินมีคนรักอยู่ที่เมืองหลวง แต่ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คนดี และยุวชนหลินก็เหมือนจะมีใจให้แกด้วย แม่ก็เลยคิดว่าถ้าแกชอบเธอ แกก็ควรจะไปสารภาพรักกับเธอ หรือไม่อย่างนั้นก็ควรจะ เอ่อ...รวบรัดให้เธอมาเป็ภรรยาของแกให้ได้ เท่านี้เธอก็จะหลุดพ้นจากคนไม่ดีได้แล้ว”
“แม่!” จางชิงใกับความคิดของแม่ตัวเองมาก
“แกคิดดูให้ดีนะ ถ้าผู้หญิงดีๆ อย่างยุวชนหลินได้แต่งไปกับคนไม่ดี วันหน้าเธอจะมีความสุขไปได้ยังไง ถึงแม้หมู่บ้านของเราจะยากจน แต่แกเองก็เป็ถึงผู้นำหมู่บ้าน แม่เชื่อว่าแกต้องดูแลเธอได้ดีแน่นอน แกอยากให้แม่ช่วยสร้างสถานการณ์ให้พวกแกไหมล่ะ ถึงแม้ว่าจะทำให้ชื่อเสียงของเธอจะเสียหายอยู่บ้าง แต่พอพวกแกได้แต่งงานกันแล้ว ไม่นานคนในหมู่บ้านก็จะลืมกันไปเอง” ป้าจางพูดตามสิ่งที่ฟางซินเยว่แนะนำอย่างไม่มีตกหล่น
จางชิงมองแม่ตัวเองอย่างสงสัย ถึงแม้ป้าจางจะเป็คนที่ชอบทำอะไรตามใจตัวเองอยู่บ้าง แต่ความคิดที่จะทำเื่ร้ายแรงและเอาเปรียบคนอื่นอย่างนี้ เขาไม่เชื่อว่าแม่ของเขาจะคิดเื่พวกนี้ขึ้นมาได้เอง อีกอย่างจะเป็ไปได้อย่างไรที่หลินซูลี่จะมีคนรักรออยู่ที่เมืองหลวง เพราะตอนนี้เธอคบอยู่กับยุวชนซ่งต่างหาก
ถึงอย่างไรจางชิงก็เป็คนที่ผ่านโลกมาแล้วสามสิบปี เขาจะคิดไม่ทันแผนการหลอกใช้คนของฟางซินเยว่ได้อย่างไร ผู้หญิงคนนั้น้าจะใช้แม่ของเขาเป็เครื่องมือเพื่อแย่งคนรักของคนอื่นล่ะสินะ
“ผมทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกครับแม่”
“ทำไมล่ะ แกไม่อยากช่วยเธอให้หลุดพ้นจากคนไม่ดีหรือ หรือว่าแกไม่ได้ชอบเธอ ถึงแกจะไม่ชอบ แต่แกก็นึกถึงถิงถิงบ้างนะ ถิงถิงชอบยุวชนหลินมาก ถ้าได้เธอมาเป็แม่ใหม่ แม่คิดว่าถิงถิงจะต้องมีความสุขมากแน่ๆ”
“เป็เื่จริงที่เธอมีคนรักอยู่แล้วครับแม่ แต่ไม่ใช่คนที่เมืองหลวงอะไรนั่นหรอก เพราะคนรักของเธอคือยุวชนซ่งต่างหาก”
ป้าจางเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จากรอยยิ้มที่มีอยู่เต็มหน้า กลายเป็ว่าตอนนี้หน้าของนางแทบอยากจะตบใครสักคนให้หายโมโหเต็มที่แล้ว “หนอย! แม่ก็นึกว่าที่หล่อนมาช่วยแม่วางแผนก็เพราะหล่อนหวังดีกับเพื่อน ที่แท้ก็อยากให้แม่ทำลายชื่อเสียงของผู้หญิงดีๆ คนหนึ่งล่ะสินะ ไม่ได้การแล้วแม่ต้องไปสั่งสอนนังยุวชนใจร้ายคนนั้นสักหน่อย ให้มันรู้เสียบ้างว่านังจางคนนี้ไม่ใช่คนที่จะถูกหลอกใช้กันได้ง่ายๆ”
“ไม่ต้องหรอกครับแม่ เอาไว้ผมจะจัดการเื่นี้เอง” จางชิงรีบห้าม ยังดีที่แม่ของเขามาปรึกษาเขาก่อน เพราะถ้าเกิดว่านางตัดสินใจทำตามคำแนะนำของฟางซินเยว่จริงๆ ถึงตอนนั้นพวกเขาคงจะแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
“เฮ้อ...แล้วเมื่อไหร่แกจะได้แต่งงานใหม่เสียทีล่ะ”
“แม่รอไปอีกสักหน่อยเถอะครับ อันที่จริงก็ไม่ใช่ว่าผมไม่มองใคร เพียงแต่...ผมอยากให้เวลาเธอคนนั้นอีกสักหน่อย”
“เธอเป็ใครหรือ” ป้าจางถามขึ้นอย่างสนใจและลืมความโกรธเมื่อครู่ไปถนัดตา
“แม่รับได้ไหมครับถ้าผู้หญิงคนนั้นเคยแต่งงานมาก่อน”
ป้าจางกลอกตามองลูกชาย “ถ้าแม่รังเกียจที่เธอเคยแต่งงานมาแล้ว จะไม่เท่ากับแม่ดูถูกลูกชายของแม่เหมือนกันหรือ อาชิง...แกก็รู้ว่าแม่ก็เป็คนมีเหตุผลอยู่เหมือนกันนะ เอาเป็ว่าถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ทำเื่ผิดร้ายแรงจนถึงขั้นถูกหย่า และเธอรักแกกับถิงถิงจริง แม่ก็ไม่ขัดข้องอะไรทั้งนั้นถ้าแกจะเลือกเธอ”
“ขอบคุณครับแม่”
“ยุวชนฟาง วันนี้ก็ไปเที่ยวในเมืองมาอีกแล้วหรือจ๊ะ” จางเป่าทักฟางซินเยว่
จางเป่าเป็ลูกพี่ลูกน้องกับจางชิง เป็เพราะถูกเลี้ยงดูอย่างตามใจมาั้แ่เด็ก พอโตขึ้นเขาจึงกลายเป็อันธพาลในหมู่บ้าน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเกรงใจจางชิงอยู่มาก เพราะจางชิงไม่เคยไว้หน้าว่าเขาเป็พี่ชาย เมื่อเขาทำผิดก็จะลงโทษเขาอย่างรุนแรง หรือไม่ก็ลงไม้ลงมือกับเขาให้ได้เจ็บตัวกันอยู่หลายครั้ง
ฟางซินเยว่ที่กำลังคิดว่าแผนที่เธอหลอกใช้ป้าจางจะได้ผลหรือไม่ และหากป้าจางหรือจางชิงล้มเลิกแผนกลางคันล่ะ เธอก็จะไม่มีโอกาสที่จะแยกคู่ระหว่างซ่งจื่อหยวนกับหลินซูลี่ได้อีกแล้วน่ะสิ เพราะอีกไม่กี่เดือนพวกเขาก็จะย้ายกลับเมืองหลวงกันทั้งหมดแล้ว เธอพยายามคิดแผนสำรองขึ้นมา และพอเห็นจางเป่ามายืนอยู่ตรงหน้า...
“ฉันเข้าไปส่งจดหมายถึงที่บ้านน่ะค่ะ อีกไม่กี่เดือนฉันก็จะกลับเมืองหลวงแล้ว ฉันอยากเขียนไปบอกให้พวกเขาสบายใจ”
“เธอคงคิดถึงบ้านมากเลยล่ะสินะ” จางเป่าเดินเข้ามาใกล้ฟางซินเยว่มากขึ้น ซึ่งเขาก็แปลกใจมาก เพราะทุกครั้งที่เธอเห็นเขา เธอก็มักจะหลบไปไกลๆ ไม่ใช่หรือ แต่นี่ทำไมเธอถึงยังยืนส่งยิ้มหวานรอเขาอยู่ล่ะ หรือว่าเธอจะแอบมีใจให้เขากัน
จางเป่ามีความมั่นใจในหน้าตาของตัวเองมาก แต่มันก็เป็เื่จริงเพราะเขาก็จัดว่าเป็คนรูปหล่อและหุ่นดีมากอยู่คนหนึ่ง แต่ที่ผู้หญิงในหมู่บ้านไม่ชอบเขานั่นก็เพราะนิสัยและความี้เีของเขาต่างหาก
“น้องซินเยว่ไม่กลัวพี่เป่าแล้วหรือจ๊ะ” จางเป่าเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวมากขึ้น เมื่อเห็นว่าเธอยังยืนอยู่ เขาก็คว้ามือเธอมาจับไว้อย่างได้ใจ
ฟางซินเยว่พยายามอย่างสุดฤทธิ์ที่จะไม่สะบัดมือนั้นออก “อีกไม่กี่เดือนฉันก็จะย้ายกลับเมืองหลวงแล้วนะคะ คือ...ฉัน...”
“เราไปหาที่สงบๆ คุยกันหน่อยดีไหมจ๊ะ” จางเป่าฉุดให้หญิงสาวเดินตามเขากลับบ้าน ที่นั่นถือว่าสะดวกที่สุด เพราะพ่อกับแม่ของเขาต่างก็เสียชีวิตไปแล้วทั้งคู่ อีกอย่างที่บ้านของเขาก็เคยต้อนรับหญิงสาวที่อยากรู้อยากลองประสบการณ์ใหม่ๆ มาแล้วหลายคน
“ไม่ใช่วันนี้จ้ะพี่เป่า เป็พรุ่งนี้ดีไหมจ๊ะ” ฟางซินเยว่ขืนตัวเองไว้ แล้วแสร้งพูดด้วยท่าทีเขินอาย “พรุ่งนี้ตอนค่ำๆ ฉันจะไปซักผ้าที่ริมแม่น้ำ พี่...พี่ไปหาฉันที่นั่นก็ได้”
“ริมแม่น้ำ! ตกลงจ้ะคนสวย พรุ่งนี้พี่ชายจะไปรอเธอที่จุดนัดพบของเรานะจ๊ะ” จางเป่าลูบแก้มหญิงสาวอย่างดีใจ “พี่เป่าไม่คิดเลยว่าน้องซินเยว่จะมีรสนิยมที่แปลกและไม่เหมือนใครอย่างนี้”
จางเป่าเดินจากไปแล้ว ส่วนฟางซินเยว่ก็กำลังใจมือถูไปยังบริเวณที่ถูกจางเป่าััอย่างรังเกียจ แต่เธอก็อดที่จะดีใจไม่ได้ เพราะสถานที่และเวลาที่เธอนัดให้จางเป่าออกไปพบนั้น เป็เวลาที่หลินซูลี่มักจะออกไปทำกิจวัตรของตัวเองต่างหาก และเธอก็รู้ด้วยว่ามันเป็เวลาที่หลินซูลี่กับซ่งจื่อหยวนใช้นัดพบกัน แต่พรุ่งนี้เธอจะหาทางขัดขวางซ่งจื่อหยวนไว้ และหลินซูลี่ก็จะตกเป็ของจางเป่า เท่านี้แผนแยกคู่ของเธอก็จะสำเร็จด้วยฝีมือของจางเป่า
8K
