เช้าของวันแรกที่เว่ยซินเหลียนเข้ามายังโลกของนิยายเื่ตัวป่วนแห่งสำนักฟ้าดินภารกิจแรกของเขาก็คือเป็ผู้ช่วยตัวร้ายของเื่นี้ดังนั้นสิ่งแรกที่เขาต้องทำก็คือตามหาว่าคนที่เขาต้องช่วยเหลือนั้นหน้าตาเป็ยังไง
"แล้ว ... เฉินิหน้าตาเป็ยังไงล่ะเนี่ย?"เว่ยซินเหลียนเพิ่งฉุดคิดได้ว่าลืมถามเกี่ยวกับหน้าตาของคนที่เขาต้องช่วย
"เฮ้ย! นี่! นายอย่าเพิ่งไปสิ..." เขาร้องเรียกระบบหลังจากที่นึกขึ้นได้แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว
ถึงแม้ว่าเขาจะอ่านนิยายเื่นี้มาแล้วรู้ว่าตัวร้ายของเื่คือใคร ชื่ออะไร แต่จะรู้หน้าตาได้อย่างไรล่ะก็มันมีแต่ตัวหนังสือนี้นา ... มันเป็นิยาย ไม่ใช่มังงะ หรือการ์ตูนสักหน่อย!!!
"เอาวะ!!! ...ใช้วิทยายุทธแบบเก๋ากึ๊กละกัน หากเราไม่รู้ ... ก็ให้มันรู้ไป ..... "เว่ยซินเหลียนพูดอยู่คนเดียว ณ ตอนนี้ เพราะไอ้เ้าระบบนั้น ได้ทำการปิดตัวลงอีกครั้งแล้วหลังมอบภารกิจแรกให้กับเขาเสร็จ มันก็รีบจากไปเหมือนมันไม่อยากที่เปิดเผยอะไรมากไปกว่านี้
จากนั้นเขาก็สูดลมหายใจเข้าปอดให้ได้มากที่สุดเพื่อที่จะ
" ... เฉินิงง นายอยู่ไหนนนน???...เฉินิ เฉินิ เฉินิ นายอยู่ไหนนนน!!!!!!????" เว่ยซินเหลียนะโอย่างสุดเสียงออกมาเพื่อให้คนที่เขา้าพบตัวปรากฏตัวขึ้น
หรือใครก็ได้ที่รู้จักเฉินิ ก็จะได้บอกเขาถูกว่าใครคือเฉินิ
"นี้เ้า!!!... จะะโเสียงดังทำไม?" ศิษย์พี่ที่ดูแลศิษย์ใหม่ร้องทักชายที่กำลังะโดังลั่นลานบ้าน
"อะ ... ข้าเหรอ?" เว่ยซินเหลียนหันไปมองคนที่เรียกเขาพร้อมกับยิ้มแห้งๆ แบบไม่ค่อยจะจริงใจกลับไปยังผู้ที่เรียกเขา
วิธีนี้เป็วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้ ถึงมันจะน่าอายไปสักหน่อยแต่มันก็ได้ผล หากไม่รู้ก็ให้ถาม หรือเรียกหาเมื่อเราไม่เห็น
(ฮึ ฮึ ฮึ ... จะบอกว่าเรียก หรือะโก็ได้ใช้ได้เหมือนกันนั้นล่ะ)
เว่ยซินเหลียน คิดว่าแผนนี้ท่าจะได้ผล
"เ้านั้นละ จะใครได้เล่า" ศิษย์พี่ที่ดูแลศิษย์ใหม่ทักเขากลับมาอีกครั้งด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์
"เอ่อ ... ท่านคือ ... "เว่ยซินเหลียนถามกลับไป
"ข้าชื่อ มู่เฉิน เป็ศิษย์พี่ที่ดูแลพวกเ้าข้าอยู่ฝ่ายศิษย์ชั้นกลาง เ้ากำลังะโหาเฉินิทำไม?" ศิษย์พี่มู่เฉินถามชายที่เขากำลังพูดด้วย
"เอ่อ ... ศิษย์พี่มู่ รู้จักเขาไหม?"เว่ยซินเหลียนถามกลับไปยังศิษย์พี่คนดังกล่าว
"แล้วเ้าชื่อแซ่ อันใดใยไม่แจ้งให้คู่สนทนาทราบ ไร้มารยาทนะรู้ไหม?"มู่เฉินเริ่มสั่งสอนเว่ยซินเหลียน
"อะ .. ขอโทษศิษย์พี่ ... ข้าลืมไปนะข้าชื่อเว่ยซินเหลียน เป็ศิษย์ใหม่ที่เพิ่งเข้ามานะครับ" เว่ยซินเหลียนพูดไปทำหน้าเขินไปและเอามือลูบหัวตัวเองเพื่อแก้เขินไปด้วย
มู่เฉิน รู้สึกพิลึกกับประโยคของศิษย์ใหม่คนนี้แต่ก็ยังพอฟังรู้เื่อยู่บ้าง
(น้องใหม่คนนี้ใบหน้างดงามยิ่งกว่าสตรีเสียอีก)เสียงในหัวของมู่เฉินดังขึ้น มันทำให้เขาหน้าแดงเมื่อเห็นใบหน้าเขินขายของคู่สนทนาของเขา ดังนั้นเขาจึงตอบคำถามของเว่ยซินเหลียนเป็อย่างดี
"เ้าถามหา เฉินิ ใช่หรือไม่?"
"ใช่ๆๆ ศิษย์พี่รู้จักเขาหรือเปล่า?"
"เฉินิ ... เขานะหรือ อยู่ที่เรือนเก็บฟืนนะ"
"ขอบคุณมากศิษย์พี่ ..."เว่ยซินเหลียนกล่าวคำขอบคุณศิษย์พี่มู่เฉิน แล้ววิ่งไปหาเป้าหมายทันที
มู่เฉิน เมื่อเห็นศิษย์น้องคนใหม่วิ่งออกไป เขาก็มองตามหลังศิษย์น้องคนนี้จนหลับสายตาไป จากนั้นเขาก็เดินกลับไปที่กลางลานบ้าน เพื่อเร่งให้ศิษย์ใหม่เตรียมตัวให้ทันเวลาที่จะเริ่มพิธีคารวะอาจารย์ของสำนัก
"เอา เอา เอา .. เร็วเข้า! ศิษย์น้องใหม่ เร่งรีบเข้าไว้ ใกล้ได้เวลาคารวะอาจารย์แล้ว"
585
![#ยัยตัวร้ายสุดที่รัก Hate to Love You [enemy to lover] มี E-book!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738859758_69899499.webp)
