เกิดมาตบเกรียน เซียนก้มกราบ

    พลังเซียนขั้น 3

    ผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่รู้ ผมค่อยๆตื่นขึ้นมาอย่างเ๽็๤ป๥๪และไร้เรี่ยวแรงร่างกายตอนนี้รู้สึกไร้พลังเสียนี่กระไร ตอนนี้แค่จอมเวทย์ระดับล่าง ดีดนิ้วใส่ ก็คงฆ่าผมได้แล้ว


    จ๊อก จ๊อก เสียงกระเพาะของผมดังขึ้น นั้นคงเรียกว่าความหิวสินะ
    ผมมองไปรอบๆ และเห็นศพของมังกรพันปีนอนอยู่ข้างๆ
    ...ช่วยไม่ได้ คงต้องกินแกแล้ว ผมคิด แล้วเริ่มลงมือใช้ ฟรอสเซ่นซอร์ด หั่นเนื้อมังกรพันปีออกมาเป็นส่วนๆ ทำให้สกิลชำแหละ ผมเลเวลเพิ่ม เป็นLv.11
    ตอนนี้ผมไม่ห่วงหล่อแล้ว ใช้พลังเวทย์ที่เหลืออยู่น้อยนิดจุดไฟแล้วย่างเนื้อมังกรพันปีกิน
    ความรู้สึกแรกที่เนื้อมังกรพันปีเข้าปาก
    ...แหวะมาก เนื้อรสชาติอย่างกับหมาเน่า แต่ยังคงต้องจำใจกิน
    ผมค่อยๆกินเนื้อของมังกรพันปีไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้จักอิ่ม จนเวลาผ่านไปหลายวัน จู่ๆก็เกิดเรื่องมหัศจรรย์กับผม
    พลัง? แถมเป็นพลังที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ตอนนี้มันกำลังไหลทะลักไปตามเส้นลมปราณของผม เพื่อซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอและเพิ่มพลังให้ผม ไม่ช้า ปานรูปหยดน้ำที่หน้าผากผมก็เปล่งแสงสีทองออกมา ใช่แล้วครับ พลังเซียน แถมเป็นพลังเซียนขั้น 3
    ผมค่อยๆปรับท่านั่ง กลายเป็นท่านั่งขัดสมาธิ ก่อนที่จะเริ่มโคจรลมปราณอีกครั้ง ตอนนี้ผมสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงในกระเพาะพลังลมปราณ มันราวกับคลื่นที่หมุนวน และทักทอ กลายเป็นพลังรูปหยดน้ำ ภายในจุดตันเถียน ของผม
    3 ชั่วโมงต่อมา...
    ในที่สุดผมก็สามารถ ทะลวงจุด เซฮาย จุดเจดีน และ จุด ฮัมฮัม ได้สำเร็จ (จุดที่จำเป็นต้องทะลวงเพื่อสำเร็จพลังเซียนขั้น 3 )
    ผมลุกขึ้นยืน ด้วยมาดใหม่ สมกับเป็นจอมปราชญ์ ขั้นเซียน ตอนนี้พระอาทิตย์เพิ่งขึ้นสู่ฟ้า เป็นสัญณานวันใหม่ ก่อนที่ผมจะกลับไปเอาคืน จอมปราชญ์ ไคโอ ที่แย่งผลงานของผมไป พ่อของผมก็มาปรากฏกายตรงหน้า แล้วกล่าวว่า
    " อาวิน ลูกรัก ตอนนี้ เจ้าจะหักโหมไปสู้กับจอมปราชญ์ ไคโอไม่ได้ เพราะตอนนี้จอมปราชญ์ไคโอ ได้ควบคุมเมืองหลวง ฟัมลิส ไว้เรียบร้อยแล้ว และยึดเอา มาเทเรีย มนต์เรียกอสูร อิฟริต ไปจากเลาห์คอน ยูมะ หากเจ้าจะไปสู้กับเขา เจ้าต้องไปเอา มาเทเรีย มนต์เรียกอสูร รามู ไปปราบมัน "
    " ท่านรู้รึว่า มาเทเรีย มนต์เรียกอสูร รามู อยู่ที่ไหนรึท่านพ่อ " ผมกล่าว
    "ใช่ข้ารู้ มันอยู่ที่หมู่บ้านไคชิน ในมือของผู้วิเศษสาว มิจิรุ ที่อยู่ทางตะวันออกจากที่นี่ "
    " ถ้างั้นข้าจะไป แต่ท่านพ่อทราบข่าว ลูกเมียข้ารึไม่ "
    " ข้ารู้ พวกนางถูก จอมปราชญ์ไคโอจับไป แต่ไม่ต้องเป็นห่วง ตอนนี้พวกนางยังปลอดภัย"
    " ขอบคุณท่านพ่อมากที่มาแจ้งข่าว ข้าจะรีบเดินทางในทันที "
    ****
    3 วันต่อมา...ผมก็บรรลุถึงหมู่บ้านไคชิน 
    ที่นั่น ผู้วิเศษสาว มิจิรุ กำลังเล่านิทานให้พวกเด็กๆฟัง ซึ่งทุกคนเป็นหญิงทั้งหมด แต่ผมไม่ได้เอะใจอะไร รีบเดินเข้าไปแจ้งจุดประสงค์ที่จะขอยืม มาเทเรีย มนต์เรียกอสูร รามู ในทันที 
    ผู้วิเศษสาว มิจิรุ จึงได้หันมามองผมด้วยสายตาลุกวาว อย่างเจ้าเล่ห์ แล้วกล่าวว่า
    " หากท่านต้องการ มาเทเรีย มนต์เรียกอสูร รามู จากข้า ท่านคงต้องไปปราบมันด้วยตัวเองแล้ว เนื่องจากหลายวันก่อน รามู ได้กลายเป็นสัตว์อสูร และบินไปจากข้า "
    " ย่อมได้ "
    ****
    ผู้วิเศษสาว มิจิรุ นำทางผมไปจนถึงภูเขาแห่งหนึ่ง ตลอดทางที่ผ่านมา แม้นมีกับดักนับสิบ แต่ผู้วิเศษ มิจิรุ ก็มักจะพาผมหลบพ้นกับดัก ด้วยความชำนาญ ราวกับเธอรู้อยู่แล้วว่า กับดักอยู่ตรไหน จนเรามาถึงภายในถ้ำแห่งหนึ่ง ที่มีบรรยากาศ วังเวง
    " นั่นไง ท่านจอมปราชญ์ รามูอยู่นั่นไง " ผู้วิเศษ มิจิรุกล่าว
    เมื่อผมหันหน้าไปทางที่ผู้วิเศษ มิจิรุชี้ ผมก็ถูกรามูโจมตีทันที ด้วยความไม่ระมัดระวัง ขาผมก็ลื่นไถลล้มลงไป ทำให้เสียเปรียบรามู อย่างมาก แต่ผมไม่ยอมแพ้มันหรอก
    ผมรีบโคจรลมปราณในทันที ด้วยพลังเซียน ขั้นที่ 3
    เปรี๊ยง ตูมมมมมมมมมมมมมมมมม
    เสียงดังกังวาลไปทั่วถ้ำ รามูกระเด็นออกไปราว 10 เมตร แต่ก็ยังพุ่งใส่ผมไม่เลิก ผมจึงตัดสินใจดวลพลังภายในกับ รามู
    เมื่อรามู เปิดช่องว่างผมก็เอามือของผมไปประกบกับมือของ รามู 
    ผมกับรามู ต่างโคจรลมปราณเข้าห้ำหั่นกันอย่างรุนแรงสุดฤทธิ์ ตัวผมกับรามู ลอยอยู่กลางอากาศโดยที่ไม่สามารถควบคุมได้ และแล้วสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
    ผู้วิเศษ มิจิรุ โจมตีใส่ผมจากทางด้านหลัง โดยที่ผมไม่ได้โคจรพลังป้องกันไว้
    เปรี๊ยง ตูมมมมมมมมมมมมมมม
    ผมตัวกระเด็นไป กระแทกกับก้อนหิน และก่อนที่ผมจะหมดสติไป ผมก็ได้เรียนรู้ว่าโลกแห่งความจริงมันโหดร้าย และผู้หญิง ก็มีมารยาหลายร้อยเล่มเกวียนที่ ผมควรจะระวังไว้
    " ฮิ ฮิ ฮิ ที่รัก คืนนี้เรามาสนุกกัน " ผู้วิเศษ มิจิรุ กล่าว แล้วเรียกรามูกลับไปที่มือ รามูกลายสภาพจากสัตว์อสูร กลายเป็นหินอัญเชิญ นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมเห็นก่อนสลบ
    ****
    หลายชั่วโมงผ่านไป....
    ผมค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา โดยมีหญิงสาว หน้าตาสะสวยนอนเปลือยกายอยู่ข้างๆ เธอคือผู้วิเศษ มิจิรุ นั่นเอง
    " ฮิ ฮิ ฮิ ที่รัก เมื่อคืนนี้ คุณร้อนแรงมากเลย " ผู้วิเศษ มิจิรุกล่าว แล้วค่อยๆรวบผ้าห่มมาห่อร่างที่กำลังโป๊อยู่
    ...นี่เมื่อคืน ตรูทำอะไรลงไปเนี่ย ผมคิด
    " ไม่ต้องห่วงไปหรอกนะ ชั้นจะเลี้ยงลูกของเราให้ดีเลย " ผู้วิเศษสาว มิจิรุกล่าว
    ผมได้แต่ทำหน้าไม่พอใจ แม้เธอจะเป็นสาวหน้าตาสะสวย ที่ใครๆต่างก็หมายปอง แต่ใช้วิธีวางยากระตุ้นกำหนัดกับผม แบบนี้ผมไม่ยอม ความบริสุทธิ์ของผมถูกนางแม่มดตนนี้เอาไปแล้ว มันเป็นการเสียซิง ที่ผมไม่ต้องการ
    " ต้องขอโทษ ท่านจอมปราชญ์ ด้วยนะ แต่หมู่บ้านของเราโดนคำสาป ทำให้มีลูกได้แค่ผู้หญิงเท่านั้น ไม่สามารถมีลูกชายได้ จึงต้องใช้วิธีนี้ " หญิงรับใช้กล่าว
    และก่อนที่ผมจะกลายเป็นที่ระบายอารมณ์ใคร่ คนหนึ่งของเหล่าสาวๆในหมู่บ้าน ผมก็เอ่ยข้อเสนอหนึ่งขึ้นมาให้ ผู้วิเศษ มิจิรุ พิจารณา
    " ข้ามีกบนานัน สามารถ กินคำสาปทุกอย่างได้ อยากขอแลกกับ หินอัญเชิญรามู "
    " ฮิ ฮิ ฮิ ก็ได้ที่รัก เราจะแลกของกันชั่วคราว เพื่อไว้ใช้เป็นของดูต่างหน้า แต่ท่านต้องสัญญานะ ว่าจะกลับมาที่หมู่บ้านไคชินนี้ แล้วมีความสุขกับพวกเราทุกคน ข้าจะทำให้ที่รัก สนุกจนลืม ภรรยาที่บ้านไปเลย " ผู้วิเศษ มิจิรุ กล่าว แล้วร่ายเวทย์ สเน่ห์ใส่ผม ซึ่งผมสามารถต้านได้ แต่ทำเป็นเหมือนโดนมนต์สะกด เพื่อให้นางปล่อยตัว
    หลังจากหลุดออกมาจากหมู่บ้านไคชินได้แล้ว ผมก็รีบออกเดินทางในทันที โดยไม่รอช้า
    " ชิลรอน หลิงเอ๋อ เบลรีฟา ข้ากำลังจะไปช่วยแล้ว "
    ****
    3 วันต่อมา....ผมก็มาถึงหน้าเมือง ฟัมลิส เมืองหลวง ของอาณาจักร ออโดนอส ที่นั่นเหล่าทหารต่างทำหน้าทำตาเลื่อนลอยราวกับไม่ใช่มนุษย์ แล้วเข้ามาโจมตีผม
    ผมโคจรพลังเซียน ขั้นที่ 1 ทันที แล้วเข้า สกัดจุดทุกคน จนมาถึงคนสุดท้ายคือจาก้า ทหารยามคนที่เคยมีเรื่องบาดหมางกับผม ดูเหมือนเขาจะยังมีสติอยู่
    " ท่านจอมปราชญ์ คะ...ไคโอ ตอนนี้กลายเป็นจอมมารไปแล้ว เขาจับ เลาห์คอน ยูมะ กับคนอื่นๆ ไปขังในพระราชวัง " จาก้ากล่าว
    " ขอบใจ จาก้า สำหรับข้อมูล ผมกล่าว แล้วเดินเข้าไปที่หน้าพระราชวัง ที่นั่น จอมมารไคโอ ยืนจับตัว หลิงเอ๋อ ไว้เป็นตัวประกันอยู่
    " ฮะ ฮะ ฮ่า จอมปราชญ์ อาวิน ในที่สุดเจ้าก็มา ข้ารอเจ้าอยู่นานแล้ว " จอมมารไคโอกล่าว
    " เจ้าเลิกเป็นคนแล้วรึ ไคโอ " ผมกล่าว
    " ใช่แล้ว เพื่อการเป็นอันดับ 1 ของยุทธภพ ข้าคือ เทียนเซี่ยตี้อีหมิง(อันดับ1ในใต้หล้า) " จอมมารไคโอ กล่าว
    ...ตอนที่เขาดูดพลังของข้าเข้าไป คงโดนคำสาปที่อยู่ในกระแสพลังทำให้กลายเป็นมาร
    " ฮะ ฮะ ฮ่า ไว้เจอกันใน ปราสาทนะ ท่านจอมปราชญ์ " จอมมารไคโอ กล่าว แล้วฉุด หลิงเอ๋อเข้าไปในประตูมิติทันที แล้วส่ง อิฟริต ออกมาเป็นคู่ต่อสู้ของผม
    และนี่คือ การต่อสู้ที่จะพลิกประวัติศาสตร์ของชาว ออโดนอสตลอดไป.....
    ****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป