สางศิขเรศวร ( The Thousand-Year Cursed Princess 千年诅咒公主)

    ตอนที่ 7 กลองสำริดโบราณ กับ วิญญาณแค้นในฝัน


    มธุรสยืนอยู่ที่ปากเต็นท์ถือโคมไฟในมือ

    “ออกไปเดินเล่นกันหน่อยไหม”
    เธอเอ่ยเบา ๆ

    ทั้งคู่เดินไปตามทางแคบๆ ระหว่างแนวป่า
    กลิ่นดินชื้นผสมกับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่า
    แสงโคมไฟส่องให้เห็นใบหน้าของเธอชัดขึ้นในความมืด
    คัมภีร์รู้สึกว่า๰่๥๹เวลานั้นโลกเงียบลงเหลือเพียงสองคน

    “หนูไม่รู้ว่าทำไมถึงไว้ใจพี่”
    มธุรสพูดโดยไม่มองหน้าเขา
    “
    แต่เวลามีเ๹ื่๪๫…รสรู้สึกว่าถ้ามีพี่อยู่ มันจะปลอดภัยขึ้น”

    คัมภีร์ยิ้ม
    “
    ถึงยังไงพี่ก็จะอยู่ข้างรส...ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น”

    น้ำผึ้งป่าจากรังบนยอดไม้หยดใส่ตัวมธุรสหล่อนใช้นิ้วปาดมาลิ้มรสดู มันยังหวานน้อยกว่าความสัมพันธ์ของเขาและเธอในยามนี้

     

    ในเงามืดลึกเข้าไปในป่า
    ร่างหนึ่งยืนมองภาพนั้นอยู่เงียบๆ
    ดวงตาเต็มไปด้วยความริษยาและโกรธแค้น

    ต้องตา
    ริมฝีปากของเธอขยับพึมพำคาถาเบาๆ
    สายลมรอบตัวเหมือนจะแข็งตัว
    เงามืดคืบคลานเข้าใกล้ทั้งคู่ทีละน้อย

    ทันใดนั้น
    เสียงกลองมโหรทึกดังแว่วมาอีกครั้ง
    เหมือนจากที่ไกลแต่กระแทกเข้าโสตประสาทอย่างแรง

    ต้องตาชะงัก
    เงามืดรอบตัวเธอสลายไปกับสายลม
    เสียงแ๶่๥เบาของหญิงสาวโบราณดังขึ้นในความมืด
    “
    เ๽้า…ยังไม่ถึงเวลา”

    ใบหน้าของต้องตาซีดเผือด
    เธอถอยหลังช้าๆ จนลับไปในความมืด
    เหลือเพียงเสียงจิ้งหรีดที่กลับมาดังอีกครั้ง

     

    จบตอนที่ 7

    (แต่งจบตอน 10ส.ค. 68 )

    โปรดติดตามตอนที่8 หลักฐานเท็จ และเงาอดีตสองพี่น้อง