ผ่านไป 2 ชั่วยาม พลังลมปราณมหาศาลได้แผ่พ่งออกมาจากตัวหลิวจื้อโหยว ก่อนที่พลังลมปราณมากมายนั้นจะม้วนเป็เกลียวหายเข้าสู่ร่างกายของเขาอีกครั้ง ราตรีกาลมืดมิดได้มาเยื่อนอย่างช้าๆ บนยอดเขาสูง ณ รังอินทรีย์เหล็กดำ มันลืมตาช้า ก่อนที่จะััได้ถึงปราณธรรมชาติที่เบาบางสายหนึ่ง ก่อนที่จะหายไป แต่มันก็ไม่ให้ความสนใจ และนอนกกไข่ต่อไป
เช้าอีกวัน แสงสว่างแห่งรุ่งอรุณโผล่พ้นขอบฟ้า ก่อนที่จะสาดส่องเข้ามาสู่ซอกหินลึกลับ พร้อมกับก้อนเมฆที่ลอยตัวอยู่บนยอดเขา ดูไปแล้วสวยงามอย่างยิ่ง แสงสีทองกระทบกับสีขาวของก้อนเมฆ เหมือนอยู่ในแดนเซียนในตำราที่กล่าวถึง หลิวจื้อโหยวมองขึ้นไปเห็นอินทรีย์เหล็กดำบินขึ้นฟ้าเพื่อออกไปหาอาหาร เขารีบหลบเข้ามาในซอกหินอีกครั้ง ก่อนที่จะสำรวจตัวเอง
“555 ในที่สุดข้าก็สามารถเปิดจุดชีพจรครบทั้ง 100 จุด เราเลื่อนผ่านขั้นรวมลมปราณ ขึ้นสู่ขั้นตอนหลอมลมปราณแล้ว ต่อไปก็สร้างจุดเถียนตัน” เขายินดียิ่งนัก เขาลองกำหนดจิตใจก่อนที่จะดูดซับลมปราณฟ้าดิน
รอบกายของหลิวจื้อโหยว ก่อเกิดคลื่นพลังลมปราณฟ้าดิน หมุนวนรอบตัว ก่อนที่จะหายเข้าไปในร่างกาย ผ่านจุดชีพจรหลักหมุนวนเวียนไปมาตามลำดับ ก่อนจะเข้าสู่ทัองน้อย ซึ่งเป็จุดเถียนตัน “เราต้องกลัดเกลาจุดเถียนตันให้เสถียรก่อน เพื่อจะได้บรรจุพลังลมปราณให้หนาแน่น ก่อนจะเพาะให้เป็เม็ดเถียนตัน การบรรยายเหมือนจะใช้เวลานาน แต่ที่จริงแล้วผ่านไปจริงไม่ถึง 5 ลมหายใจ หลังจากสำรวจร่างกายตัวเองจนพอใจแล้ว หลิวจื้อโหยว ก็ค่อยๆออกจากซอกหินเพื่อที่จะรีบปีนขึ้นไปบนูเาและหารังอินทรีย์เหล็กดำให้พบ ก่อนที่มันจะกลับมา เขายังไม่ลืมจุดประสงค์แรกที่เขาตั้งใจไว้ นั้นคือ “ไข่ของอินทรีเหล็กดำ”
หลังจากผ่านไปเกือบจะ 1 ชั่วยาม เขาก็ปีนมาถึงยอดเขา อากาศที่เบาบาง แต่เย็นสบาย หลิวจื้อโหยวรีบมองหารังอินทรีย์เหล็กดำ ไม่นานก็พบ เพราะมันสดุดตามาก เนื่องจากรังมีขนาดใหญ่กว้างกว่า 10 เมตร เป็อย่างน้อย เขามองเข้าไปในรัง ก่อนจะพบว่ามีไข่อินทรีย์เหล็กดำจำนวน 5 ใบ และอีกมุมหนึ่งยังพบกองกระดูกสัตว์อสูรจำนวนหลากหลายชนิด ไม่ว่าจะเป็เขี้ยวพยัคฆ์ กรงเล็บสัตว์ต่างๆ พบกระทั่งกระโหลกมนุษย์
หลิวจื้อโหยวรีบเข้าไปสำรวจทันที่ เด็กหนุ่ม ไม่กล้าจะัักับไข่อินทรีย์เหล็กดำ เพราะกลัวแม่มันจะรู้สึกรับรู้ได้ เขาเลียงไปที่กองกระสัตว์อสูร “ มีจำนวนมากมายก็จริง แต่ส่วนใหญ่จะแตกหักและได้รับความเสียหาย มีสมบูรณ์ไม่กี่ชิ้นเอง” เขามองไปยังกองกระดูก ก่อนที่รีบเก็บชิ้นที่สมบูรณ์นำเข้าไปเก็บในแหวนมิติ โดยเลือกเอาเขี้ยวพยัคฆ์ กรงเล็บชนิดต่างๆ เพื่อนำไปขายให้ช่างหลอมอาวุธ ขณะนั้นเองเขาเหลือบไปเห็นมีดสั้น สีเขียวมรกต ไม่มีปอก จึงเก็บขึ้นมา ด้ามของมีดสั้นประดับด้วยทับทิมสีแดงเืเม็ดใหญ่ เขาลองทดสอบความคม โดยตัดเส้นผมของตัวเอง “สุดยอดคมกล้ามากสามารถตัดเส้นผมขาดได้”