Rust....ปัดราคะ! NC++

บทที่ 52 คลื่นเสน่หาในห้องตู้นอน

ขบวนรถไฟด่วนพิเศษสายปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ ยังคงวิ่งฉิวแหวกผ่านหุบเขาและที่ราบภาคกลางของประเทศจีนด้วยความเร็วอันน่าอัศจรรย์ ตัวเลขแสดงความเร็วบนแผงควบคุมระบบดิจิทัลยังคงนิ่งสนิทอยู่ที่ 350 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เสียงลมพายุหมุนภายนอกที่เกิดจากแรงเสียดทานของมวลอากาศความเร็วสูงกรรโชกปะทะกับแผ่นกระจกหน้าต่างนิรภัยหนาสองชั้นดังกึกก้องแว่วเข้ามาหวิวๆ เป็นระยะ คล้ายเสียงกรีดร้องเบาๆ ของกาลเวลาที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง 

แรงเหวี่ยงสลับทิศทางทางโค้งหนีศูนย์กลางทำเอาโบกี้รถไฟความเร็วสูงสั่นโยกโคลงเคลงเบาๆ ไปตามแนวราบสร้างแรงดึงดูดประหลาดที่ดึงประสาทสัมผัสของผู้คนให้โอนเอียงไปตามท่วงทำนองการแล่นของตัวรถ ล้อเหล็กกล้าบดขยี้รางรถไฟดังกังวานกึกก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอใต้ฝ่าเท้า ราวกับเสียงกลองศึกที่คอยกระตุ้นเร้าจังหวะหัวใจที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้จิตสำนึกของมนุษย์ให้เต้นตื่นตระหนกสั่นสะท้าน

ภายในตู้โดยสารชั้นวีไอพีหมายเลข 3 หลินเย่ว์ขยับก้าวเดินทีละก้าวอย่างระมัดระวัง สองมือแกร่งที่สวมถุงมือผ้าสีขาวสะอาดสัมผัสยึดที่พนักพิงเบาะนั่งหนังแท้โทนสีครีมทองนุ่มหนาเป็นระยะเพื่อรักษาสมดุลของร่างกายไม่ให้โอนเอนตามแรงเหวี่ยง นัยน์ตาคมเข้มหลังกรอบแว่นบางใสพยายามกวาดตรวจตราแผงควบคุมระบบนำร่องดิจิทัลและไฟสัญญาณของห้องตู้นอนผู้โดยสาร VIP 

แต่ละห้องอย่างเข้มงวดตามหน้าที่วิศวกรอาวุโสผู้รับผิดชอบระบบความปลอดภัยทางวิศวกรรมของขบวนรถไฟด่วนขบวนนี้ ชายหนุ่มขึ้นชื่อว่าเป็นคนเคร่งครัดในกฎระเบียบและรักความเงียบสงบอย่างยิ่ง ทว่าความเคร่งครัดนั้นกลับเริ่มสั่นคลอนและสูญเสียสมาธิมากขึ้นทุกขณะเมื่อกระแสลมอุ่นร้อนระลอกหนึ่งที่ถูกพ่นออกมาจากท่อระบบปรับอากาศส่วนกลางเหนือศีรษะเริ่มโชยกลิ่นหอมแปลกประหลาดเข้มข้นโชยพัดผ่านเข้ามาโอบล้อมกายของเขาเอาไว้อย่างหนาแน่น

กลิ่นนี้ช่างหอมรัญจวนใจปนเปปัดป้องยากเกินกว่าจะเพิกเฉยได้ มันคล้ายกับกลิ่นดอกท้อปานสวรรค์บานสะพรั่งปนไอร้อนแดดยามบ่ายในฤดูใบไม้ผลิที่ผสมผสานกับกลิ่นไม้กฤษณากามารมณ์ที่หนักหน่วงอุ่นชื้น ละอองกลิ่นนี้แทรกซึมเข้าสู่โพรงจมูกและซึมเข้าสู่ปอดของหลินเย่ว์ในทุกครั้งที่สูดลมหายใจ ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนมีกระแสความร้อนผ่าวแล่นพล่านไปตามเส้นชีพจรทั่วร่างทันที หัวอกของเขาเต้นรัวแรงปะทุตับปอดจนแทบกระดอนทะลุเนื้อผ้าฟอร์มกระดุมสีเข้ม 

เม็ดเหงื่ออุ่นๆ เริ่มผุดซึมขึ้นตามหน้าผากขาวและแผ่นหลังกว้างที่เริ่มตึงเขม็ง ความเย็นชาและมาดสุขุมเป็นระเบียบของวิศวกรหนุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาพรางกายเกือบตลอดสิบปีการทำงานเริ่มชำรุดทรุดโทรมและปริแตกอย่างรวดเร็วภายใต้แรงปรารถนาที่ไม่คุ้นเคยที่แล่นพล่านสั่นสะเทือนปฐพีในร่างกายของตนเอง

"ระบบปรับอากาศตู้นี้แปลกๆ... ทำไมเครื่องถึงปล่อยลมร้อนจัดและอึดอัดขนาดนี้กันนะ" ชายหนุ่มพึมพำเสียงพร่าต่ำในลำคอ พลางเอื้อมนิ้วแกร่งไปดึงคลายเนคไทผ้าซาตินสีเข้มที่รัดแน่นรอบคอเสื้อฟอร์มทำงานออกเล็กน้อยเพื่อหวังระบายลมหายใจที่ติดขัดกระชั้นหอบ ยิ่งเขาขยับปลด เสื้อเชิ้ตฟอร์มทำงานสีน้ำเงินก็ยิ่งรัดรูปเผยให้เห็นแผงอกตึงแน่นและมัดกล้ามไหล่กว้างปูดนูนชัดเจน 

ร่างกายของเขาร้อนผ่าวเหมือนตกอยู่ท่ามกลางเปลวไฟในห้องอบเซาน่า ความตื่นตัวทางกายภาพส่วนล่างเริ่มตึงขยายตัวจนปวดหนึบ ชายหนุ่มพยายามข่มอารมณ์ดิบเถื่อนที่กำลังพลุ่งพล่านแต่ดูเหมือนละอองกลิ่นหอมนั้นจะยิ่งทวีความรุนแรงเข้มข้นขึ้นในทุกย่อหน้าลมหายใจ

ขณะเดียวกัน ณ ห้องนอนเดี่ยว VIP มืดสลัว ซีซีที่นอนอ้าขาเรียวชันเข่าบิดร่างไปมาบนเตียงหนานุ่มสะท้านเสียวไปตามจังหวะก็แย้มยิ้มเสน่หา นิ้วเรียวสวยที่มีเล็บสีแดงเพลิงลูบไล้ไปตามต้นขาเนียนละเอียดของตนเอง ผิวเนื้อหยาบจำลองของเธอบัดนี้อุ่นร้อนและตอบสนองต่อกระแสราคะของเป้าหมายได้อย่างยอดเยี่ยม เธอจ้องมองหน้าจอสมาร์ทโฟนที่เปิดแอปหน้าจอโชว์การไหลเวียนของแต้ม LP ที่ค่อยๆ 

ปล่อยกระแสฟีโรโมนราคะสะกดจิตผ่านท่อส่งลมปรับอากาศ ซีซีสะกิดขยับปลายนิ้วเร่งความแรงขึ้นอีกระดับเพื่อทะลายกำแพงศีลธรรมของคู่เป้าหมายให้เร็วที่สุด สัมผัสความรัญจวนใจที่แอปซิงค์กลับมาทำให้ยอดอกอวบอัดของเธอเองหดเกร็งสู้มือนุ่ม เธอหายใจหอบกระเส่าและรอคอยผลลัพธ์อันโอชะที่จะเกิดขึ้นในห้องข้างๆ

ที่ตู้นอนเตรียมของส่วนตัวชั้นธุรกิจของตู้ VIP 3 ซึ่งเป็นห้องขนาดเล็กสลัวที่มีพื้นที่แคบจำกัดมีบานประตูเลื่อนเหล็กและตู้เตรียมอาหารเครื่องดื่ม เซี่ยเวยเวยในชุดยูนิฟอร์มเสื้อเชิ้ตคอปกสีม่วงรัดรูปตัวจิ๋วและกระโปรงสั้นทรงสอบที่ฟิตแน่นจนเน้นสะโพกกลมกลึงก้นงอนและต้นขาเรียวสวยยาวที่สวมทับถุงน่องสีเนื้อบางละเอียดบดส่ายสะโพกร่อนไปตามแรงโคลงของตู้รถไฟอย่างพยายามฝืนทนรักษาสมดุลเพื่อจัดเตรียมถาดน้ำอุ่นไปให้บริการ ทว่าฤทธิ์ละอองฟีโรโมนราคะสีชมพูทองที่อบอวลเข้มข้นอย่างวิปริตในบริเวณนี้กลับพุ่งตรงเข้ากระตุ้นสมองสะกดจิตใต้สำนึกของเธออย่างรุนแรงและฉับพลัน

ใบหน้าสวยเฉี่ยวตาสวยเยิ้มของเวยเวยแดงซ่านก่ำด้วยไอสิเน่หาและตัณหา ลมหายใจอุ่นร้อนหอบสะบัดพ่นออกมาซ้ำๆ เนินอกอวบตูมเต่งโตตึงแน่นคู่ใหญ่ที่เบียดอัดปานจะทะลักออกมากระดุมเชิ้ตสีม่วงขยับสั่นขึ้นลงจนเห็นรอยยอดอกชูชันเป็นไตแข็งสู้เนื้อผ้าบาง เสื้อเชิ้ตกระโปรงที่คับเกินไปรัดรึงสัดส่วนทองคำของเธอจนเนื้อผ้าแนบเนื้อเนียนละเอียด 

ช่องทางกลีบเนื้ออุ่นร้อนส่วนล่างของเธอเริ่มสั่นระริกและหลั่งน้ำหวานเหนียวใสชุ่มเยิ้มเปียกชื้นเปื้อนเป้ากางเกงในผ้าลื่นตัวจิ๋วจนชุ่มโชก ส่งความเสียวซ่านริ้วใหญ่แล่นปลาบขึ้นไปตามไขสันหลังจนเรียวขาเรียวยาวสวมถุงน่องของเธอสั่นเทาจนแทบจะยืนไม่ไหว เธอแอบคิดถึงภาพของหลินเย่ว์ วิศวกรหนุ่มมาดนิ่งสะกดอารมณ์คนนั้นที่เธอแอบรักมานาน เธอจินตนาการถึงยามที่เขาดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอดแกร่งและบดขยี้ริมฝีปากร้อนผ่าวลงมาอย่างเอาแต่ใจ

จังหวะนั้นเอง ขบวนรถไฟด่วนพิเศษแล่นเข้าสู่ส่วนทางโค้งลาดชันรอบหุบเขาและมีการเหวี่ยงหนีศูนย์กลางอย่างรุนแรงตามน้ำหนักความเร็วสูง

*ฟุ่บ! เคร้ง!*

เซี่ยเวยเวยเสียหลักลื่นไถลสะดุดปลายเท้าส้นสูงของตนเอง ถาดแก้วน้ำอุ่นหลุดลอยจากมือร่วงหล่นลงพื้นกระเด็นแตกเสียงดังเพล้ง น้ำร้อนสาดกระจายบนพื้นเหล็ก ร่างระหงที่อ่อนระทวยและทรวดทรงเย้ายวนของเธอเซถลันลอยเข้าหาบานประตูห้องเตรียมของที่เปิดค้างอยู่ ทว่าก่อนที่ร่างอวบอิ่มก้นงอนของเธอจะล้มกระแทกพื้นเหล็กกล้า วงแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อชายและเส้นเลือดปูดโปนของหลินเย่ว์ที่เพิ่งก้าวเดินตรวจตราเข้ามาถึงก็ถลันตัวเข้ามาช้อนประคองกอดรับโอบอุ้มร่างของเธอเอาไว้ได้ทันท่วงทีประหนึ่งจัดวาง

*พรึบ!*

ร่างนุ่มนิ่มของเซี่ยเวยเวยเบียดเข้าหาอ้อมอกกว้างตึงแน่นของหลินเย่ว์อย่างจัง เนินอกตูมอวบอิ่มคู่โตบดเบียดประสานแนบชิดกับแผงอกแกร่งตึงของฝ่ายชายจนเนื้อนุ่มบี้แบนไม่มีช่องว่างใดๆ ให้กระแสลมผ่าน ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันเพียงไม่ถึงคืบจนสัมผัสถึงลมหายใจร้อนผ่าวของกันและกัน กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนประจำตัวของแอร์โฮสเตสสาวผสมกับกลิ่นเหงื่ออุ่นกายชายของวิศวกรหนุ่มกลายเป็นส่วนผสมของลูกระเบิดราคะที่กระตุ้นเร้าสัญชาตญาณดิบเถื่อนของพวกเขาอย่างไม่เหลือซาก ความตึงเครียดของเส้นศีลธรรมขาดสะบั้นลง 

หลินเย่ว์จ้องมองริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อของโฮสเตสสาวที่กำลังเผยอค้างหอบสะท้าน แววตาของเวยเวยหยาดเยิ้มด้วยความกระสันและอ้อนวอนอย่างลืมความอาย สองมือเรียวเล็กของเธอเอื้อมไปกุมขยำบ่ากว้างของชายหนุ่มแน่นเพื่อยึดเหนี่ยวไม่ให้ล้มลง สะโพกกลมมนก้นงอนของเธอเบียดบดเสียดสีเข้ากับเป้ากางเกงทำงานของหลินเย่ว์ ความแข็งแกร่งเป็นแท่นเอ็นร้อนท่อนเอ็นใหญ่ยาวที่เริ่มเกร็งปูดชูชันอยู่ด้านในเป้ากางเกงบดทับร่องรักเปียกชุ่มของเธอผ่านเนื้อผ้าหนาจนเซี่ยเวยเวยครางต่ำหลุดเสียงร้องแผ่วสั่นระริก

"คะ...คุณหลินเย่ว์..." เสียงหวานพร่ากระซิบเรียกแผ่วระริกข้างริมหู เธอจงใจแอ่นสะโพกเบียดส่วนสงวนเข้าหาแก่นกายของเขาอย่างลืมตัว

หลินเย่ว์รู้สึกเสียวซ่านสะท้านที่ส่วนหัวเอ็นร้อนจนทนไม่ไหว เขาลืมสิ้นซึ่งกฎระเบียบและวินัยการทำงานที่เคยยึดมั่น สองมือหนาขยับลูบต่ำลงไปบีบเค้นเนื้อบั้นท้ายกลมมนผายและเอวคอดของเธอแน่นดึงตัวเธอกระแทกชิดตัวเขาแน่นขึ้น ความรู้สึกต้องการที่จะทะลวงร่องรักของหญิงสาวตรงหน้าพุ่งทะยานสูงจนเป้ากางเกงตึงเขม็งตึงเจ็บไปหมด

ขณะเดียวกัน แผงประตูเหล็กกล้าหนาหนักระบบอัตโนมัติของห้องตู้นอนเตรียมของ VIP เลื่อนปิดสนิทเข้าหากันทันทีด้วยระบบคอมพิวเตอร์ที่ถูกซีซีแฮกเจาะสัญญาณความปลอดภัย และเสียงระบบกลอนดิจิทัลสั่งการลงกลอนระบบล็อกตายแบบแฮกตายตัวดังขึ้นอย่างเด่นชัดสะท้อนความเงียบงัน

*แกร๊ก... ฟุ่บ! คลิก!*

พร้อมกันนั้น แสงไฟเพดานสีขาวนีออนที่เคยสว่างเจิดจ้ากลับหรี่วูบดับลงอย่างฉับพลัน ดึงความมืดมิดเข้าครอบงำ เหลือเพียงรัศมีแสงนีออนสีส้มและอมชมพูสลัวรางของบอร์ดไฟฉุกเฉินข้างผนังตู้โดยสารที่สะท้อนเงามืดของคนทั้งสองให้เห็นพรายตา ท่ามกลางความตระหนกตกใจและเปลวไฟราคะที่กำลังปะทุขึ้นกลางความเงียบงันและความเสี่ยงภัยเหนือกรางรางรถไฟความเร็วสูง ทั้งคู่พยายามเลื่อนเปิดประตูแต่อุปกรณ์ล็อกแบบแฮกกลับนิ่งสนิท ไอร้อนจากท่อระบายลมเริ่มพ่นความหอมหวานสีชมพูจางๆ เข้ามารมประสาทสัมผัสของพวกเขาทวีคูณ บังคับให้หัวใจและผิวเนื้อของทั้งคู่ยิ่งกระตุ้นตัณหาขีดสุดในความสลัวอย่างเลี่ยงไม่ได้

---