เคได้มาถึงที่หมายแรกนั้นก็คนโรงพยาบาล ในอนาคตนั้นคนที่เป็นหมอกับพยาบาลต่างถูกต้องการตัวเป็นพิเศษเพราะผู้คนในอนาคตนั้นหากบาดเก็บจากการต่อสู้ก็ต้องพึ่งหมอมารักษา หากเป็นแผลเล็กๆน้อยๆก็ทำเองได้แต่หากเป็นแผลฉกันนั้นต้องให้หมอหรือพยาบาลมาดูแลรักษาแทน ดังนั้นหมอกับพยาบาลจึงสำคัญมากเขาได้เดินเข้ามาข้างในพร้อมกับกำลังจะเดินไปที่จุดประชาสัมพันธ์ เขาก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น"นี้ เธอดูแลปู่ของฉันให้มันดีๆหน่่อยไม่ได้รึไง นี้ฉันรอมันนานมากแล้วน่ะเมื่อไหร่หมอจะมาสักทีห้ะ" ชายคนหนึ่งกำลังด่าพยาบาลที่ยืนอยู่ใกล้ๆ "ขอโทษด้วยนะคะ คือคุณหมอกำลังรักษาผู้ป่วยท่านหนึ่งที่อาการสาหัสอยู่คะ กรุณาด้วยสักครุ่นะคะ" พยาบาลตอบพร้อมกับท่าทีหนักใจ"ไม่รู้รึไงว่าฉันเป็นลูกของใครห้ะรีบๆ พาหมอมารักษาปู่ของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นเตรียมตัวออกจากงานได้เลย"พยาบาลสาวได้ยินก็ใจคอไม่ดี เธอไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไปดี ระหว่างที่เธอกำลังลังเลอยู่นั้น ผ.อ. โรงพยาบาลก็เดินมาถึึงสถานที่เกิดเหตุ เขาเห็นชายคนกล่าวก็รีบกล่าวขึ้นอย่างรีบร้อน"ขอประทานโทษด้วยนะครับคุณไพ่ ไม่ทราบว่ามีปัญหาอะไรหรอครับ" "ก็อีนี่นะ ผมให้ไปตามหมอใหญ่มาดูอาการของปู่ผม แต่มันบอกว่าหมอใหญ่กำลังดูแลคนอื่นแทน ถ้าหากปู่ผมเป็นอะไรไปผมจะบอกพ่อของผมว่าไม่ต้องบริจาคทุนให้โรงพยาบาลนี้อีก" ไพ่กล่าวด้วยท่าทีโมโหอย่างมากผ.อ.ได้ยินดังนั้นก็หน้าซีดเผือก หากพ่อของไพ่ไม่บริจาคทุนให้โรงบาลแล้วเขาจะหักเงินทุนมากินไม่ได้อีกแล้ว พ่อของเขาบริจาคแต่ละครั้งก็เป็นจำนวนที่เยอะมากพอสมควร ถึงเขาจะรู้ว่าเงินที่บริจาคมานั้นเป็นเงินที่ได้มาจากการทำผิดกฏหมายก็ตาม ผ.อ. ได้หันมองพยาบาลสาวแล้วก็ตบหน้าเธอเสียงดังฟังชัด 'เพิ้ยะ'พยาบาลสาวล้มลงกับพื้นมื้อกุมหน้าตัวเองน้ำตาใหลออกมา เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยก็โดนตบซะแล้ว"ตั้งแต่นี้ไปเธอโดนไล่ออก"ผ.อ. กล่าวออกมาหลังจากที่ตบหน้าเธอ เขานั้นต้องการจะเอาใจไพ่ที่เป็นลูกชายของ ส.ส. คนที่บริจาคเงินทุนให้โรงบาล พยาบาลสาวเธอยังไม่ทันได้พูดอะไรก็โดนตบและถูกไล่ออกชะแล้ว กว่าเธอจะมาผ่านการสัมภาษณ์การเป็นพยาบาลและทดลองงานกว่าสามเดือน ถึงจะผ่านและได้เป็นพยาบาลตามความฝันในสมัยเด็ก แต่ทำงานได้ไม่ถึงเดือนก็ต้องมาโดนไล่ออก มันทำให้เธอถึงกับไม่มีแรงที่จะลุกขึ้นยืน ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันสงสารเธอเป็นอย่างมาก นี้แหล่ะใครที่มีอำนาจเส้นสาย ก็็จะอยู่เหนือคนอื่นได้แม้แต่ฆ่าคนตายก็ยังรอดไปได้ผ.อ. ไม่สนใจเธออีกแล้วเขาก็เดินไปหาไพ่ด้วยท่าทีสุภาพ "เชิญคุณไพ่กับคุณปู่ทางนี้เลยครับ"พวกเขาเดินจากไป ทิ้งให้พยาบาลสาวนั่งอยู่ที่พื้นผู้คนก็เริ่มที่จะไม่สนใจอีกต่อไป ถึงจะอยากช่วยแค่ไหนก็ช่วยไม่ได้หรอก พวกเขาไม่อยากหาปัญหามาให้ตัวเองเดือดร้อนเคที่ได้เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่แรกก็ได้ยืนดูอยู่อย่างนั้น ที่เขาไม่เข้าไปช่วยเพราะเขาคิดจะชวนเธอเข้ามาในสังกัดนั้นเองเขาได้เดินไปเข้าไปหาเธอที่กำลังพยามที่จะลุกขึ้นแต่มันไม่มีแรงเลย เขาได้ยื่นมือไปหาเธอพร้อมกับรอยยิ้มที่จริงใจของเขา"ลุกไหวมั้ยครับ" เขากล่าวกับเธอเธอนั้นได้เงยหน้ามองเขาเพราะสายตาหมองมัวเธอจึงเห็นใบหน้าของเขาไม่ชัดสักเท่าไหร่ เธอได้ยืื่นมือไปจับกับมือของเขา เคได้ออกแรงดึงเธอให้ลุกขึ้นมาพร้อมกับกล่าวต่อว่า"จะไปจากที่นี้เลยมั้ยครับ"เธอพยักหน้าแทนและทั้งคู่ก็ได้เดินออกไปจากโรงพยาบาล
***พวกเขาพากันมาที่ร้านกาแฟร้านหนึ่ง เคได้นั่งตรงข้ามกับเธอเขาไม่ต้องการที่จะพูดอะไรในตอนนี้ เขารอให้หญิงสาวทำใจชะก่อน ตอนนี้เธอต้องการเวลาในการปรับตัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่นานนักเธอก็กล่าวกับเขาว่า"ข...ขอบที่ช่วยชั้นนะคะ""บ่เป็นหยังครับ คนอีสานคือกันเฮากะต้องซ่วยกัน" ได้ยินเขาพูดภาษาอีสานแล้วเธอก็ยิ้มออกมา เธอเองก็เป็นคนอีสานเหมือนกัน"ว่าแต่เอื่อยชื่อหยังนิ""ชื่อแนน โตเด้" "เคครับ"เขาตอบแนนทั้งสองต่างทำความรู้จักกันอย่างเป็นกันเอง ทำให้คุยกันอย่างถูกคอทั้งคู่คุยกันได้สักพัก เคก็ถามกับแนนว่า"สิเป็นว่าจั่งได่ถ้าผมสิจ้างเอื่อยมาเป็นพยาบาลส่วนโตของมา" เขากล่าวถามกับแนน