ตอนที่3 ระบบใช้ก่อนผ่อนจ่ายทีหลัง
ชายหนุ่มรีบมุดเข้าไปในเถาวัลย์ใต้น้ำตก มันยิ่งเป็เครือใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ
ร่างที่แล้วของจีวรเคยมาที่นี่ หลังจากตกปลามาเป็ปี
ไม่ได้ปลาลายัที่คาบหญ้าเพลิง์สักตัว เขาจึงลงมาสำรวจในชั้นที่ 1
และหาทางที่จะตกมันขึ้นมาให้ได้สักตัว
เพื่อนำหญ้า์ไปปรุงยาให้มารดาของมัน จึงทำให้ชายหนุ่มหาทางหลบหนีรอดจากจอมยุทธระดับEขั้นกลาง มาได้อย่างหวุดหวิด
'ซวยจริงๆ เราทำไม? ต้องมาเจอนางอาบน้ำอยู่ที่นี่ คาดว่านางจะเฝ้าทางขึ้นอีกหลายชั่วโมง
เราคงจะกลับขึ้นไปไม่ได้แน่ๆ จนกว่าจะมืดไม่รู้ว่ามารดาจะรอด้วยความกระวนกระวายหรือไม่'
จีวรคิดในใจขณะที่เขาขึ้นเหนือน้ำ ในถ้ำใต้น้ำตก
'ซ่อนตัวตกเบ็ดอยู่ที่นี่ก่อน เผื่อจะได้ปลาลายัคาบหญ้าหร่ายเพลิง์สักตัว ในความโชคร้ายอาจจะมีความโชคดีก็ได้'
ชายหนุ่มปลอบใจตัวเอง ขณะที่เขานำเชือกตกปลาออกมาอีกครั้ง ก่อนจะนำเหยื่อที่ติดเกี่ยวเบ็ดแล้วโยนลงไปในน้ำ
ปล่อยเชือกยาวมากกว่า 300 วาลงไปพร้อมกับทุ่นเหล็กเอาไว้ถ่วงเหยื่อ เพื่อเบ็ดและเหยื่อจะจมลงสู่เบื้องล่างให้ลึกที่สุด
'ภารกิจรองตามหาสมุนไพร 1 ชนิด
สำเร็จจะสามารถ เปิดฟังชั่นหม้อปรุงยาระดับ์
ภารกิจรองตามหาสัตว์อสูร 1 ชนิด
สำเร็จจะสามารถเปิดฟังชั่นสัตว์เลี้ยงระดับ์ เ้าของระบบจะรับหรือไม่'
ขณะที่ชายหนุ่มนั่งลงตกปลาอยู่ ระบบฟังก์ชันก็เปิดออกมาเป็สาวงาม พร้อมให้ภารกิจกับเขา
"รับสิมีเวลาจำกัดหรือไม่"
จีวรถามขณะมองความงามของหญิงสาวน้ำลายย้อยตาเยิ้ม จนเืกำเดาไหลออกมาจากจมูกเพราะความเซ็กซี่ระดับตัวท็อปของหญิงสาว
'ไม่มีเวลากจำกัด ข้าไม่นึกเลยว่าจะต้องมารับใช้เ้าของระบบที่ขี่หลีหน้าด้านๆ อย่างเ้า คิดแล้วเหนื่อยใจ
ท่านต้องทำภารกิจรองให้สำเร็จ 2 ภารกิจเสียก่อน จึงสามารถรับภารกิจหลักระดับหนึ่งได้'
สาวสวยที่ใส่ชุดเซ็กซี่สีขาว รีบเก็บเต้าทรงสวยของนางให้พ้นสายตาของชายหนุ่ม ก่อนจะค้อนแล้วหายวับไป
'เอิ๊กๆ ..นับว่าเป็คราวซวยของเ้าที่มาเจอข้า ข้ามันวัยรุ่นสายหื่นมาั้แ่กำเนิด เกิดมาก็หื่นเลย อิอิ..สักวันไอ้จีจะเครมเ้า'
หน้าเ้าเล่ห์ของจีวรบ่งบอก ถึงความกะล่อนสุดกาวของมัน สมกับเป็ขุนแผนโลกแฟนตาซี
'ปลาก็ไม่กินเหยื่อสักที ลองเดินเข้าไปด้านในเผื่อว่าจะพบสมุนไพรสักต้น ภารกิจเราจะได้สำเร็จ'
จีวรลุกขึ้นบิดี้เี ก่อนจะสะบัดมือสะบัดขาแล้วเดินเข้าไปด้านในถ้ำ เขาเคยเข้าไปหลายครั้งแต่ไม่เคยพบอะไรสักครั้งเดียวเลย
วันนี้ชายหนุ่มตัดสินใจเดินเข้าไปให้ลึกมากกว่าที่ผ่านมา ปล่อยสายเบ็ดให้อยู่ในน้ำ
เขานั่งตกปลามาเกือบ 2 ชั่วยาม ไม่มีท่าทีที่ปลาลายัจะมากินเบ็ดสักตัว
'พลังกายระดับFขั้นต่ำ ก็ไม่เลวจำได้ว่าเมื่อก่อนเข้ามามันจะมืดมาก
แต่ตอนนี้สายตาของเรากลับเห็นในถ้ำได้พอสมควร คงเป็เพราะเราอัพเกรดพลังกายขึ้น'
จีวรเดินเข้าไปด้านในอีก 1 ก้านธูปไหม้ หลังจากจุดที่เขาเคยมาครั้งที่แล้ว กลับพบทางแคบๆ ด้านในเย็นจัด
แต่เดินไปอีกหนึ่งก้านธูปไหม้พบว่า เริ่มมีความอุ่นขึ้นมาบ้างเล็กน้อย
แล้วสุดท้ายอีกหนึ่งก้านธูปไหม้ครั้งที่ 3 พบว่ามีความร้อนระดับอบอ้าวและแสงสว่างก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า
'บ้าไปแล้วนี่มันสาหร่ายเพลิง์นี่นา ทำไม? มันมาอยู่ที่นี่ได้'
จีวรตรงไปที่สาหร่ายเพลิง์พบว่ามันขึ้นเป็ต้นแสงสีชาดสูง 1 ฝ่ามือ และมีดอกส่งกลิ่นหอมไปทั่วรอบบริเวณ ดอกของมันส่องแสงได้อีกด้วย
ชายหนุ่มสังเกตว่ามีน้ำใสๆ ส่งกลิ่นหอมไหลออกมาจากผนังถ้ำ ตรงไปหล่อเลี้ยงสาหร่ายเพลิง์ที่ขึ้นอยู่บนดินแห่งนี้
มันดูดกลืนกินน้ำใสๆ หอมๆ นั้นอย่างน่าอัศจรรย์ใจ คงเป็เพราะเช่นนี้มาจึงเติบโตในที่แห่งนี้
"โชคดีสุดๆ เลยข้าขอละกัน ข้า้าสาหร่ายเพลิง์นี้ไปช่วยแม่ข้า"
จีวรพูดพำพร่ำ และเดินตรงเข้าไปหาสาหร่ายเพลิง์ ก่อนที่เขาจะใช้มือจับและถอนต้นมันออกมา
ซู่!
ควับ!
เขาต้องะโตัวลอยเมื่อมีหัวงู พุ่งมาจากเงามืดด้านหลัง ของต้นสาหร่ายเพลิง์ พร้อมกับเสียงร้องอย่างเกรี้ยวกราด
"แค๊วกๆ "
'สัตว์อสูรคางคกหัวงูระดับพลัง E ขั้นกลาง ตายแน่เราทำยังไงดี'
สัตว์อสูรคางคกหัวงูะโออกมาจากที่ซ่อน มันไม่รวดเร็วมาก แต่หัวงูของมันยาวประมาณ 3 วา
พุ่งเข้าฉกชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว เขาต้องะโหลบมันมากกว่า 3 วา ไม่งั้นเขาต้องตายเพราะพิษเ้าคางคกร้ายตัวนี้แน่
'โชคดีมันเคลื่อนไหวเชื่องช้า แม้ว่าหัวและคอของมันจะเคลื่อนไหวรวดเร็วเหมือนแส้ แต่ก็จำกัดรัศมีแค่ 3 วา
ดีที่เรามีพลังกายระดับหินขั้นF ไม่งั้นคงเป็เหยื่อของมันแน่ ดูแล้วพิษของมันก็ร้ายแรงไม่ใช่ย่อย โดนกัดเข้าไปมีหวังตายในถ้ำนี้แน่'
จีวระโหลบไปมา เขายังไม่อยากหนีจากทรัพยากรอันมีค่า อย่างสาหร่ายเพลิง์ที่อยู่ตรงหน้า
มันไม่ใช่โอสถที่หาได้ง่ายๆ ในเขตแดนแห่งนี้ แม้ว่ามันจะไม่มีคุณค่าสูงล้ำ เหมือนโอสถ์ทั่วไป มันแม้เป็โอสถระดับ E เท่านั้น
แต่ที่สำคัญมันจำเป็ต่อการรักษาโรคของมารดาจีวร ดังนั้นเขาจึงไม่หนีเ้าสัตว์ร้ายแต่พยายามหาทางต่อสู้มัน
'ลองใช้พลังกำปั้นเหล็กดูว่า จะสามารถต่อสู้มันได้หรือไหม'
จีวระโออกจากด้านข้าง ก่อนจะหลบเ้าหัวงูที่พุ่งเข้ากัดอย่างรวดเร็ว เขาเสี่ยงใช้หมัดเหล็กต่อยออกไป
"วิชากำปั้นเหล็กทลายพสุธา ตายซะ!"
ตูมมมม!
เสียงตูมดังสนั่นเมื่อจีวรต่อยเข้าคอที่ยาวยืดของอสูรคางคกหัวงู มันสะบัดกระเด็นออกไปตามแรงหมัด
แต่ก็ม้วนกลับเข้าฉกกัดชายหนุ่มอีกครั้ง เขาะโลอยตัวไปด้านหลังพ้นจากรัศมีของเ้างูร้าย
เพียงแค่ฝ่ามือเดียวที่มันฉกลงตรงกลางหว่างขาเขา หวิดกัดไข่เขาไปกินแบบฉิวเฉียด
"โอ้แม่เ้า!..ไข่ข้าเกือบหาย เ้าช่างชั่วร้ายจริงๆ ข้ายิ่งมีแค่สองใบ"
จีวรเดือดดาลใช้มือตบพื้น ก่อนจะสปริงตัวลอยขึ้นกลางอากาศ ตามสัญชาตญาณความกลัวไข่ตรงหว่างขาแตกคาปาก เ้าอสูรคางคกหัวงู
"นี้ระบบ!..ไม่มีฟังก์ชันวิชาให้ข้าได้เรียนบ้างเลยหรือไง
วิชาหมัดเหล็กมันใช้ต่อสู้กับเ้าคางคกหัวงูที่ว่องไวนี้ไม่ได้ การเคลื่อนไหวของวิชานี้มันช้าเกินไป"
จีวรเริ่มเหงื่อตก เขาต่อสู้กับเ้าคางคกหัวงู หลบหลีกไปมา แต่ก็ไม่ยอมหนีออกไป เพราะเสียดายโอสถที่ล้ำค่าในการรักษามารดาของตน
'ยังไงข้าก็ต้องเอาสาหร่ายนี้ไปรักษามารดาเ้าของร่างนี้ให้ได้ เพื่อตอบแทนบุญคุณเขา'
จีวรพลิกตัวหลบไปมาเหงื่อเริ่มไหลย้อย พลังระดับF เริ่มจางหายลงทีละน้อย
ใช้เวลาไป 2 ก้านธูปไหม้ ก็ยังไม่สามารถเอาชนะเ้าคางคกหัวงูตัวนี้ได้
"หัวงูของเ้ารวดเร็วแบบนี้ นี่เองจึงรักษาโอสถที่ล้ำค่าของที่นี่ได้
ถึงว่าเ้าห้าวขนาดนี้เ้าคางคกบ้า เอานะ เดี๋ยวพ่อจะทุบให้แหลกเลย"
ไม่ใช่แต่จีวรช้าลง แม้แต่เ้าคางคกก็ช้าลงด้วยดังนั้นชายหนุ่ม จึงใช้จังหวะที่โดดหลบหัวงูของมันได้อีกครั้ง
ก่อนจะอัดกำปั้นลงกลางหลังเ้าคางคก
ตรงที่เป็กระดูกสันหลัง
ตุบ!
เสียงดังตุบก่อนแรงสะท้อนจะอัดข้อมือของเขา กระดอนกลับคืนมา มันแข็งยิ่งกว่าเหล็กกล้าเสียอีก
'บ้าชิบเป๋งตัวมันยิ่งแข็งกว่าคอมันซะอีก สงสัยเราจะไม่สามารถเอาโอสถต้นนี้ไปได้
แต่มันออกดอกแล้ว อีกไม่กี่วันมันก็จะโรยราตายไป กว่าจะมีต้นที่สมบูรณ์ขึ้นอีกครั้ง ก็เกือบสองปียังไงก็ต้องเอากลับไปให้มารดาให้ได้'
"ระบบข้าขออะไรมาฆ่าไอ้เ้าคางคกบ้านี้สักชิ้นไม่ได้หรอ ติดไว้ก่อนก็ได้ให้ข้าเป็หนี้เ้าสักครั้งเถอะ ข้าไม่ไหวที่จะสู้กับมันแล้ว"
จีวรถามระบบขอดื้อๆ แบบหน้าด้านๆ เพราะเขาจนปัญญา ที่จะต่อสู้กับเ้าคางคกหัวงูอสูรระดับ E ตัวนี้ได้ เรี่ยวแรงเกือบจะหมดไปทั้งตัว
'เอาจริงดิ แต่ค่าตอบแทนของเ้าในการทำภารกิจ ต้องเพิ่มความยากเป็สามเท่า ในการอัพเกรดระบบครั้งต่อไป ตกลงหรือไม่'
เสียงหญิงสาวดังขึ้น ขณะร่างเธอปรากฏขึ้นในห้วงดวงจิตของชายหนุ่ม
"เอาเถอะน่ายังไงก็ได้กี่เท่าก็จัดมาเถอะ ข้าอยากฆ่ามันจะตายอยู่แล้ว เ้าคางคกอสูรหัวงูห้าวเกินไป
ให้พ่อะเิหัวมันให้แตกกระจาย ข้าก็พอใจแล้ว"
'ฟังก์ชั่นร้านค้าเปิดอัตโนมัติตามคำขอของเ้าของระบบ เชิญช้อปปิ้งร้านค้าระบบได้ตามความ้า
ฟรีเงินดาวน์วันนี้ผ่อนยาวทุกรายการผ่อนได้ถึง24งวด ขอเชิญเลือกจับจ่ายได้ตามสะดวก
ดาบเหล็กพลังเยือกแข็งระดับ 6 ราคา1,000 ประสบการณ์ ฟรีดาวน์วันนี้ผ่อนส่ง 24 งวด ราคา 24,000 บาทประสบการณ์'
"แม่เ้าโว้ยฟรีดาวน์ราคาแค่ หนึ่งพันประสบการณ์ ราคาผ่อนส่งถึงสองหมื่นสี่พัน ประสบการณ์
นี่มันจะขายของหน้าเืเกินไปหรือเปล่า ระบบ มันเอาเปรียบลูกค้าเกินไป
นี่เ้าขูดเืขูดเนื้อข้าชนิดว่าไม่ให้ตั้งตัวกันเลยทีเดียวเหรอ เป็หนี้ไปทั้งชีวิตจะใช้หมดไหมเนี่ย กับดาบเล่มเดียว"
จีวรบ่นอย่างหัวเสีย ก่อนจะถลึงตาใส่หญิงสาวระบบสุดสวยของเขา
'ก็แล้วแต่สินะ ของผ่อนจ่ายก็แบบนี้ไม่ได้กำไรจะเอามาผ่อนเพื่อ จะซื้อก็ซื้อ ไม่ซื้อข้าก็จะปิดฟังก์ชันแล้วนะ เหม็นสาบคนจนเชอะ
ค่าจัดของดีให้เ้าแล้วนะ ถ้าดาบเล่มนี้ไม่ถึงระดับ D เ้าไม่สามารถฆ่าเ้าสัตว์อสูรระดับE ได้แน่ หนังมันแข็งแรงเกินไป
เชื่อข้าเถอะ ไม่งั้นเ้าอดสาหร่ายเพลิง์แน่'
หญิงสาวมองบนเชิดหน้าใส่ ก่อนทำท่าจะปิดระบบ
"ตกลงยัยหน้าเื ข้าซื้อดาบเล่มนี้ก็ได้"
จีวรต้องยอมจำนนกับคำพูดหญิงสาว จริงอย่างที่นางพูด ถ้าอาวุธเขาไม่มีระดับสูงกว่าสัตว์อสูรที่อยู่ตรงหน้า เขาไม่สามารถฆ่ามันได้แน่
ชายหนุ่มจึงต้องจำยอมผ่อนดาบราคาแพงนี้แบบช่วยไม่ได้ ขณะรับดาบมาพร้อมกับกัดฟันกรอดๆ
เหมือนเืจะไหลออกจากหัวใจซิบๆ เพราะโดนขูดรีดโก่งราคาชนิดว่าเกิน 100%
'มาๆ ไอ้สัตว์อสูรคางคกห้าวดีนัก มาให้ข้าสับเสียดีๆ ข้าได้ของเทพมาแล้ว จะเชือดเ้าระบายอารมณ์ให้หนำใจ'
จีวรดึงดาบเหล็กพลังเยือกแข็งออกมาจากฟังก์ชันด้วยความโมโห ก่อนจะคำรามใส่สัตว์อสูรคางคกหัวงูอย่างเดือดดาล
หลังจากที่ตัวเอง เป็หนี้ระบบไปถึงสองหมื่นสี่พันประสบการณ์
'รายงานเ้าของระบบจีวรเป็หนี้จากการเช่าซื้อดาบเหล็กเยือกแข็งระดับ D เป็ค่าประสบการณ์ 24,000 ประสบการณ์
"เออๆ รู้แล้ว! จะพูดทำไม? นักหนาโคตรรำคาญ เป็หนี้ก็เป็หนี้สิ เ้านี่ใจร้ายไม่เหมือนหน้าสวยๆ ของเ้าเลย นางมารร้ายระบบขี้โกง"
จีวรบ่นไม่หยุด ก่อนจะเหวี่ยงดาบฉับไปที่คออสูรคางคกหัวงูขาดกระเด็น
ฉับ!
แควก! โครม!
'ฆ่าอสูรคางคกหัวงูได้ค่าประสบการณ์หนึ่งร้อย หน่วย ยินดีด้วยเ้าค่ะ หักเหลือเป็หนี้ 23,900 หน่วย
‘อิอิ!..เ้าจงตั้งใจหาค่าประสบการณ์ให้ครบหนึ่งล้าน แล้วระบบจะอัพเกรดเป็เวอร์ชันที่ 1.2'
เสียงหญิงสาวระบบแจ้งให้จีวรทราบรายละเอียดและความจำเป็
ในการหาค่าประสบการณ์ให้แก่ระบบ เพื่อยกระดับอัพเกรดเวอร์ชันใหม่
"แง่ๆๆ ..ตกลงข้ามาเกิดใหม่ที่ต่างโลก เพื่อเป็ลูกหนี้ระบบหรือนี้ มันเป็โชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ไอ้จีเอ๋ย"
จีวรบ่นพึมพร่ำกับตัวเอง ก่อนจะคอตกเดินไปเก็บสมุนไพรที่เขา้า อย่างสาหร่ายเพลิง์
'เ้าของระบบสามารถเก็บสมุนไพรได้ 1 ชิ้นสามารถเปิดฟังก์ชันคลังเก็บของอัตโนมัติ ท่าน้าเปิดหรือไม่'
"เปิดสิเปิดเลย ของดีๆ แบบนี้จะไม่เปิดได้ยังไงใครจะแบกข้าวแบกของไปมา ใส่ถุงให้มันเหนื่อย เก็บในที่เก็บของนี่แหละโคตรแจ่ม"
แสงวูบๆ ปรากฏขึ้นมันดูดสาหร่ายเพลิง์ในมือของจีวรเข้าไปในคลัง และยังไม่พอมันยังดูดร่างของสัตว์อสูรคางคกหัวงูเข้าไปเก็บในคลังอีกด้วย
'เ้าของระบบฆ่าสัตว์อสูร 1 ตัว สามารถเปิดฟังก์ชันสัตว์เลี้ยงได้ ท่าน้าเปิดหรือไม่'
"เปิดๆ อันนี้แจ่มเลยชอบๆ ข้าจะได้มีสัตว์เลี้ยงไว้ขี่เล่น เหมือนในเกมจะไม่ต้องเดินไปไหนมาไหนให้เมื่อยขา"
ชายหนุ่มรีบตอบเสียงของหญิงสาว ผู้ควบคุมระบบของเขาทันที
'โชคดีโคตรๆ เลย เข้ามาในถ้ำแห่งนี้ได้เปิดฟังก์ชันสองฟังก์ชัน แถมเปิดคลังอัตโนมัติอีกเป็หนี้ค่าประสบการณ์ 23,000 หน่วยก็ถือว่าคุ้ม
ไม่เลวแบบนี้ใช้ได้ สมุนไพรก็ได้แล้ว ไม่จำเป็ต้องตกปลาอีกต่อไปกลับดีกว่า'
จีวรรีบออกมาจากถ้ำ มาเก็บเชือกตกเบ็ดมันสามารถเก็บเข้าไปในคลังของระบบได้อย่างแเีและรวดเร็ว
สร้างความพึงพอใจให้กับชายหนุ่ม ข้าวของทุกชิ้นเก็บเข้าไปจนหมดสิ้น
"เยี่ยมๆ อย่างนี้ก็สะดวก ถือว่าระบบที่เรามีมันสุดยอดพอสมควร สำหรับฟังก์ชันนี้
แต่เสียอย่างเดียวระบบใช้ก่อนผ่อนทีหลัง นี่มันโคตรเก็บค่าประสบการณ์โหดสุดๆ "
จีวรบ่นนิดหน่อยก่อนที่เขาจะะโลงน้ำไปอีกครั้ง เพื่อจะกลับไปขึ้นฝั่งน้ำตกเจ็ดพฤกษาชั้นที่ 2
'โอ้แม่เ้านางไม่ยอมไปไหน นี่มันจะมืดอยู่แล้วนางจงใจจะทุบข้าให้ตายเลยหรอ แม้ว่าเรามีดาบดีเวอร์ระดับ D
แต่พลังกายเราสู้นางไม่ได้ วิชาก็อ่อนด๋อยซะเหลือเกิน คงไม่พ้นถูกนางกระทืบหมอบกระรอกตายแน่
จะแช่อยู่ในน้ำตลอดไปอย่างนี้ก็ไม่ได้ ทำยังไงดีใครช่วยบอกที'
จีวรนึกหาตัวช่วยอีกครั้ง เมื่อเขาพบว่าหลานสาวเ้าเมือง ไม่ยอมกลับบ้านของนาง ยังรอตื้บเขาอยู่
............................................................................................................................................................................................................