คำสาปประกาศิต

#คำสาปประกาศิต ตอนที่4
ในพิธีประลองการเลือกคู่เหล่านาคาต่างรออยู่ทุกสถานทั้งมนุษย์ครุฑนาคแลคนธรรพ์รอต่อกรห้ำหั่นองค์นาคี
แต่มิมีผู้ใดมาหาญกล้าสู้สรรพวิชาในเมืองศรีด้วยธิดานาคินทร์มากฤทธีจากพรนี้องค์นารายณ์บนนภา
ในวันหนึ่งธิดาน้อยทรงเบื่อหน่ายด้วยใจกายต้องต่อสู้เหล่าคนกล้าที่หมายปองตัวนางตลอดมาแต่พลาดท่าแก่นางไปทุกตน
ธิดาน้อยเที่ยวไปตามป่าเขาไพรลำเนาชายแดนเมืองเวหนรณปักษ์นคเรศของเหล่าชนพญาครุฑแห่งเวหนในนภา
หลงเข้าไปยังเขตรณปักษ์แปลกใจนักเมืองนี้มีเพียงข้าเป็นเพียงหญิงหนึ่งเดียวที่ยาตราทั้งเมืองหนาเป็นชาย หญิงใคร่มี
เหตุใดหนอผู้คนต่างมองข้าเหมือนแปลกตาจากเขาอย่างไรนี่ใคร่อยากรู้ในเหตุแห่งคีรีเหตุใดเมืองไร้สตรีมีแค่ชาย
ในระหว่างครุ่นคิดพินิจเหตุคนทั้งหลายสำแดงเดชคลายสงสัยคืนร่างเดิมเป็นครุฑาแห่งเวนไตยหวังปลิดชีพนางไซร้ให้ม้วยมรณ์
เกือบพลาดท่าเสียทีพญาครุฑแต่ต้องหยุดฟาดฟันกลางคันก่อนด้วยมีเสียงจากน่านฟ้าเมืองอมรสั่งเหล่าครุฑให้หยุดก่อนอย่าลงมือ
องค์อรุณณะปักษาทะยานสู่ประจันหน้ากับศัตรูสมสมรสตรีน้อยนางนี้แม่งามงอนรูปสัณฐานอรชนกว่าหญิงใด
จำแลงกายเป็นครุฑาสง่างามวรกายดั่งทองคำสว่างไสวต่างกับร่างแห่งครุฑก่อนแปลงกายร่างสูงใหญ่ล่ำสันทั้งรูปงาม
เจ้าเป็นใครบังอาจยังถิ่นข้ารู้ไหมหนาที่แห่งนี้คือเมืองใหญ่รณปักษ์นคเรศแห่งเวนไตยใครย่างกรายจะต้องตายวายชีวัน
เจ้ามิใช่พลพรรคในเมืองข้าแล้วลักลอบเข้ามายังสถานเป็นเพียงหญิงหาได้กลัวเหล่าภัยพาลเจ้านั้นคือใครกันอย่าร่ำไร
องค์สุวรรณเมขลานี้นามข้าเป็นบุตรองค์นาคาบาดาลใหญ่ภุชรินทร์นาคาในเมืองไกลปกครองวังน้อยใหญ่เมืองนาคา
ที่แห่งนี้รณปักษ์นคเรศอาณาเขตพญาครุฑแห่งเวหาข้าพลัดหลงย่ำย่างล้ำเข้ามามิใคร่รู้นี่เมืองฟ้าแห่งเวนไตย
เมื่อพระเนตรสององค์ทรงประสานเกิดสายใยความผูกพันให้หวั่นไหวอรุณณะต้องจิตนางทันใดมิเคยมีนางใดให้ใจครอง
มาวันนี้เพียงแค่พบประสบพักตร์เกินห้ามหักดวงจิตที่ผยองลืมสิ้นแล้วคำประกาศไร้คู่ครองว่าจะไม่แตะต้องสตรีใด
แต่เมื่อเจอนวลนางอนงค์นาถก็ไม่อาจห้ามจิตให้คิดไหวจิตผูกรักฝังลึกลงกลางใจหวังจักได้นางนั้นมาแอบอิง
ส่วนสุวรรณเมขลาก็ไหวหวั่นเพียงสายตาต้องกันยิ่งสั่นไหวเกิดดวงจิตเสน่หาในทันใดเหมือนหัวใจหยุดเต้นลงทันที
เมื่อความรักก่อตัวมาทายทักสุดจะหักห้ามใจให้หลีกหนีสองดวงจิตแนบชิดในฤดีเกิดเป็นรักต่างที่ต่างเผ่าพันธุ์
ทำให้เหล่าชาวประชาในเวหนต้องอับจนหนทางเป็นแม่นมั่นแม้ห้ามปรามอย่างไรก็ไม่ทันองค์ราชาครุฑนั้นจะบรรลัย
ด้วยเพราะรักปักแน่นเท่าทวีลืมเสียแล้วเหตุที่ประกาศไว้จะปลิดชีพเหล่าสตรีไม่ว่าใครอย่าเล็ดลอดไปได้แม้สักตน
เพลานี้รักบังตาให้มืดมิดหลงทำผิดใครห้ามก็ไม่สนวันข้างหน้าจะเกิดเหตุให้ทุกข์ทนด้วยเพราะตนหลงใหลในกามา
จากสตรีตนนี้ที่แสนรักนางคือเหตุแห่งวิบากของท่านหนาผู้จะปลิดชีพท่านมรณาตามคำสาปเทวาองค์นารายณ์
เมืองแห่งนี้จะสูญสิ้นถิ่นพำนักซากปรักทับดินสิ้นสลายด้วยสตรีนางนี้พาบรรลัยกายของท่านจะมอดไหม้เป็นธุลี
ปัญจรัตน์ รัตนาวดี ผู้แต่ง