ความสุขที่สามีมอบให้ไม่ได้
ตอน แสงเรืองรองหลังพายุร้าย
หลังจากค่ำคืนอันแสนสาหัสกับชายแปลกหน้าคนใหม่ นดาก็กลับมาสู่ภาวะสงบอีกครั้ง เมื่อได้รับความรุนแรงอย่างถึงใจโดยแท้จริงความปรารถนาที่รุนแรงในจิตใจของเธอดับมอดลงราวกับเปลวเทียนที่ถูกลมพัด
ความกระวนกระวายและความโหยหาที่เคยกัดกินเธอมานานหลายปีจางหายไปอย่างน่าประหลาด มันหายไปเป็เดือนๆ
เป็เวลาหลายสัปดาห์ที่นดามีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เธอตื่นเช้ามาด้วยรอยยิ้ม ััไออุ่นจากอ้อมกอดของภาคินด้วยความรู้สึกรักใคร่และขอบคุณอย่างแท้จริง ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับสามีกลับมาแแ่และอบอุ่นยิ่งกว่าเดิม
ภาคินสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวภรรยาด้วยความโล่งใจ เขาค่อยๆ คลายความกังวลลง ไม่ต้องกระวนกระวายใจว่าจะต้องหาชายแปลกหน้ามาปรนเปรอความ้าที่บิดเบี้ยวของเธอทุกสัปดาห์เหมือนแต่ก่อน เขามีความสุขที่ได้เห็นนดากลับมาเป็ภรรยาที่เขารักสุดหัวใจอีกครั้ง
นดาเริ่มออกมาช่วยกิจการของภาคินบ้างแล้ว ด้วยความที่เป็ทายาทผู้ดีเก่าแก่และมีหัวธุรกิจ เธอจึงสามารถให้คำแนะนำและช่วยวางแผนกลยุทธ์ต่างๆ ได้เป็อย่างดี กิจการของภาคินเติบโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัดด้วยความช่วยเหลือของเธอ
นอกจากเื่งานแล้ว นดายังหันมาสนใจกิจกรรมใหม่ๆ เธอเริ่มเรียนดีกอล์ฟอย่างจริงจัง ออกรอบกับเพื่อนใหม่ๆ ที่สนามกอล์ฟหรูหรา แสงแดดยามเช้าและลมเย็นๆ ที่พัดผ่านใบหน้าช่วยเยียวยาจิตใจของเธอให้สดชื่นขึ้น
เธอมักจะชวนภาคินไปเยี่ยมคุณหญิงแม่ที่บ้านใหญ่เป็ประจำ บรรยากาศอบอุ่นในครอบครัวช่วยเติมเต็มความสุขในใจของเธอ คุณหญิงแม่เองก็ดีใจที่เห็นลูกสะใภ้กลับมาสดใสอีกครั้ง ท่านชื่นชมนดาในความสามารถและความเข้มแข็ง
บางสุดสัปดาห์ นดาและภาคินจะขับรถออกไปทานอาหารไกลๆ ในร้านอาหารบรรยากาศดีๆ แถบชานเมือง พวกเขาพูดคุยกันถึงเื่ต่างๆ ในชีวิต แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และหัวเราะกันอย่างมีความสุข ราวกับคู่รักข้าวใหม่ปลามัน
นดาหันกลับมาดูแลตัวเองมากขึ้น เธอไปสปาเพื่อผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ ซื้อเสื้อผ้าสวยๆ และดูแลผิวพรรณให้สดใส เธอกลับมาเป็นดาคนเดิม...ผู้หญิงสวย เก่ง และมีเสน่ห์ ที่ภาคินรักสุดหัวใจ
ภาคินมองภรรยาด้วยความรักและความชื่นชม เขารู้สึกว่าหลังจากเื่ผิดแปลกผ่านไปนดายิ่งดูสวยขึ้นทุกวันๆ ความฉลาดและเก่งบวกกับกริยาการเอาใจใส่ของเธอยิ่งทำให้เขาเหมือนตกหลุมรักเธออีกครั้ง รักนี้มันสุขสมและมากล้นกว่าตอนที่เขาและเธอคบกันวันแรกเสียอีก
กระนั้นสามีคนก็รู้ดีว่าความสุขที่นดากำลังััอยู่นี้มันเปราะบางเพียงใด แต่เขาก็หวังว่ามันจะคงอยู่ตลอดไป หรือไม่ก็อีกนานขึ้นซักหน่อย เขาตั้งใจที่จะประคับประคองความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองให้ดีที่สุด และจะอยู่เคียงข้างนดาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม
ค่ำคืนหนึ่ง ขณะที่ทั้งสองนอนกอดกันอย่างอบอุ่นบนเตียง ภาคินกระซิบข้างหูภรรยาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรัก
"ผมรักคุณนะนดา...รักมากที่สุด"
นดาซบหน้ากับอกสามีแน่น เธอรู้สึกถึงความรักและความอบอุ่นที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา
"ฉันก็รักคุณค่ะภาคิน...รักมากจริงๆ"
ในความเงียบสงัดของห้องนอน แสงจันทร์ส่องลอดหน้าต่างเข้ามาจับใบหน้าที่มีความสุขของทั้งสอง
## ตอนที่ 4: แสงเรืองรองหลังพายุ (2)
ค่ำคืนที่แสนสุขสงบดำเนินไปจนถึง่เวลาที่ความปรารถนาเริ่มก่อตัว ภาคินโอบกอดนดาแแ่ จูบเบาๆ ที่หน้าผากมนของเธอ ก่อนจะไล่ลงมายังริมฝีปากอวบอิ่ม ััที่อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรักนั้นจุดประกายความรู้สึกในใจของนดาอย่างช้าๆ
ทั้งสองแนบชิดกันภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน ภาคินลูบไล้เรือนร่างของนดาอย่างทะนุถนอม ััที่อ่อนโยนของเขาทำให้ความตึงเครียดในร่างกายของนดาค่อยๆ คลายลง ความรู้สึกผ่อนคลายและความรักอบอวลไปทั่วห้อง
ภาคินเริ่มต้นด้วยการจูบอย่างนุ่มนวล ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มความเร่าร้อน เขาใช้ริมฝีปากและลิ้นโลมเลียไปทั่วใบหน้า ลำคอ และเนินอกอวบอิ่มของนดา เสียงครางแ่เบาของนดาดังลอดออกมาเป็ระยะๆ บ่งบอกถึงความพึงพอใจ
มือของภาคินลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของนดาอย่างช้าๆ ปลายนิ้วััผิวเนื้อละเอียดอย่างอ่อนโยน สร้างความรู้สึกวูบวาบไปทั่วร่างกายของเธอ นดาเองก็ลูบไล้แผงอกกว้างของสามีตอบอย่างแ่เบา ััที่คุ้นเคยทำให้ความปรารถนาในใจของเธอเริ่มก่อตัวขึ้น
ภาคินค่อยๆ สอดใส่แก่นกายเข้าไปในช่องทางรักของนดาอย่างนุ่มนวล ความรู้สึกคับแน่นและอบอุ่นทำให้ทั้งสองแนบชิดกันมากยิ่งขึ้น เขาเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ และอ่อนโยน ราวกับ้าทะนุถนอมภรรยาด้วยความรักทั้งหมดที่มี
นดาโอบกอดสามีแน่น ปล่อยให้ความรู้สึกสุขสมค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละน้อย เธอจูบและลูบไล้แผ่นหลังของภาคินตอบอย่างเร่าร้อน หวังว่าความรักและความปรารถนาของเธอจะสามารถนำพาเธอไปสู่จุดหมายปลายทางแห่งความสุขได้
แต่แล้ว...ใน่เวลาที่ความสุขกำลังจะเอ่อล้น ภาคินก็กระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความปรารถนาของเขาออกมาจนหมดสิ้น ร่างกายของเขาทาบทับอยู่บนร่างของนดาอย่างอ่อนแรง
นดานอนนิ่งอยู่ใต้ร่างสามี ความรู้สึกอิ่มเอิบของภาคินแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความรู้สึกที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจของเธอ เธอไม่ได้รู้สึกถึงความสุขสมที่เธอเคยได้รับจากคนแปลกหน้า ความว่างเปล่าและความผิดหวังค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในจิตใจของเธออีกครั้ง
ภาคินค่อยๆ ผละออกจากร่างของนดา มองหน้าเธอด้วยความรักและความอ่อนโยน
"เป็อะไรไปนดา?" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย
นดานิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆ ไหลอาบแก้ม เธอหลับตาลง ปล่อยให้ความรู้สึกเศร้าสร้อยและความผิดหวังถาโถมเข้ามา
"ฉัน...ฉันไม่รู้สึกอะไรเลยภาคิน" นดาเอ่ยเสียงแ่เบา น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ
ภาคินกอดภรรยาแน่น เขาเข้าใจแล้วว่าความสุขที่ผิวเผินนั้นไม่ได้สามารถเยียวยาาแลึกๆ ในจิตใจของเธอได้ ความโหยหาความรู้สึกที่รุนแรงยังคงซ่อนลึกอยู่ในส่วนลึกของจิตใจของเธอ และมันก็พร้อมที่จะปะทุขึ้นมาอีกครั้งได้ทุกเมื่อ
27K
