ตอนที่ 1 (2)
ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเหอผิง
รถพยาบาลแล่นปราดมาที่ด้านนอกของห้องฉุกเฉิน จากนั้นนักปฏิบัติการฉุกเฉินการแพทย์[1]สองคนก็ลากรถเข็นเปลหามลงมาจากรถพยาบาล โดยคนหนึ่งกำลังทำซีพีอาร์[2] ให้กับเจี่ยนอินบนรถเข็นเปลหามไม่หยุด ส่วนอีกคนก็กำลังวิ่งเข็นรถเข็นเปลหาม
“ผู้ป่วยเพศชาย อายุประมาณสิบสี่ถึงสิบหกปี ถูกฟ้าผ่าบวกกับอุบัติเหตุทางรถยนต์ OHCA (ภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันนอกโรงพยาบาล)!”
ชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวะโลงมาจากรถพยาบาลแล้ววิ่งตามไปพร้อมกับนักปฏิบัติการฉุกเฉินการแพทย์ ใบหน้าของเขาซีดเผือด ถามด้วยความเคร่งเครียดว่า “ช่วยได้ไหม ช่วยได้ไหมครับ”
แพทย์หญิงในห้องฉุกเฉินที่กินข้าวไปได้แค่ครึ่งหนึ่ง รีบวางข้าวลง แล้วพุ่งออกไป “เตรียมเครื่องกระตุ้นหัวใจ!”
เหล่าพยาบาลเข็นเครื่องกระตุ้นหัวใจมาทันที คนหนึ่งกำลังช่วยแพทย์ประจำห้องฉุกเฉิน ส่วนอีกคนก็ผลักชายหนุ่มที่สวมชุดสูทสีขาวไปด้านหลังแล้วดึงม่านกั้น “ญาติรอด้านนอกนะคะ!”
ชายหนุ่มะโลั่นว่า “ผมไม่ใช่ญาติ ผมเป็คนชนเขา!”
แพทย์หญิงะโ “สองร้อยจูล[3]! เคลียร์!”
ชายหนุ่มที่รออยู่นอกม่านอย่างกระสับกระส่ายถูมือไม่หยุด สีหน้าขาวซีด “อมิตาพุทธ ขอเทวดาฟ้าดินทรงคุ้มครอง ห้ามเป็อะไรเด็ดขาดนะ!”
“ไม่มีการตอบสนอง! สองร้อยห้าสิบจูล! เคลียร์!”
เสียงของเครื่องช็อตไฟฟ้ากับเสียงของแพทย์ห้องฉุกเฉินดังผสมปนเปกัน ทำเอาชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวแทบจะขาอ่อนอยู่รอมร่อ
“ยังไม่มีการตอบสนอง!”
“สามร้อยจูล! เคลียร์!”
ในตอนที่แพทย์หญิงะโว่า ‘สามร้อยจูล’ และทำการช็อตไฟฟ้าลงไปนั้นเอง จู่ๆ แสงไฟของทั้งโรงพยาบาลเหอผิงก็กะพริบติดต่อกันหลายครั้ง จากนั้นทั้งโรงพยาบาลก็ตกอยู่ในความมืดมิด
“ทำบ้าอะไรวะเนี่ย มาตัดไฟเวลานี้เนี่ยนะ” แพทย์หญิงอดไม่ได้ที่จะคำรามออกมาด้วยความโกรธ
เครื่องสำรองไฟถูกเปิดใช้งานใน่เวลาเร่งด่วน แต่ว่าสว่างได้ไม่ถึงหนึ่งวินาที จู่ๆ หลอดไฟนีออนของทั้งห้องฉุกเฉินก็ะเิเสียงดัง ‘เพล้ง’ เศษหลอดไฟกระจัดกระจายไปทั่ว ทั้งยังกระเด็นไปใส่ทุกคนที่อยู่ในห้องฉุกเฉิน หลายคนใร้องโหยหวนเสียงดังสนั่น!
“เกิดอะไรขึ้น!” ใบหน้าของแพทย์หญิงถูกเศษหลอดไฟบาดจนเป็แผล เืสดๆ ไหลออกมา
เสียงกรีดร้องในห้องฉุกเฉินที่มืดมิดดังต่อเนื่องกันเป็ระลอก อย่างไรก็ดี ท่ามกลางเสียงที่วุ่นวายและจ้อกแจ้กจอแจเหล่านี้ ร่างของเจี่ยนอินที่เพิ่งจะสูญเสียสัญญาณชีพไปเมื่อครู่นี้ จู่ๆ เสียงของสัญญาณชีพก็เริ่มดังขึ้นมา
‘ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด...’
การเต้นของหัวใจกับความดันโลหิตค่อยๆ กลับคืนมา ส่วนตัวเลขสีแดงกับสีเขียวบนหน้าจอก็ไต่ขึ้นสู่ค่าที่ปลอดภัย...
แพทย์หญิงที่รับผิดชอบในการช่วยชีวิตคนหันไปมองหน้าจอทันที จากนั้นก็มองไปที่เจี่ยนอินอีกครั้ง ก่อนจะะโอย่างอดไม่ได้ว่า “เจอผีละไง...” ใจนถอยหลังไปสองก้าว
เจี่ยนอินที่เดิมทีการทำงานของหัวใจและปอดหยุดทำงานไปแล้วนั้น ไม่รู้ว่าลืมตาขึ้นมาั้แ่เมื่อไร ดวงตาที่เหมือนแมวสว่างไสวอยู่ในห้องฉุกเฉินที่มืดมิด ม่านตาเป็สีทองสว่างแปลกประหลาด ส่วนรูม่านตาเป็สีทองเข้ม แถมยังเป็ขีดตั้งตรงอีกด้วย
นี่ไม่ใช่ดวงตาที่มนุษย์จะมีได้เลย!
“มะ มะ มะ มนุษย์ต่างดาวเหรอ” เสียงของแพทย์หญิงสั่นเครือ
เจี่ยนอินแตกต่างจากผู้ป่วยทั่วไปที่ฟื้นขึ้นมาหลังจากอาการ OHCA โดยสิ้นเชิง ดวงตาแหลมคมเกินไป กลิ่นอายดุร้ายเกินไป ราวกับว่าสามารถกระเด้งตัวขึ้นมากัดคอคนได้ทุกเมื่อ สิ่งนี้ทำให้แพทย์หญิงที่เห็นความเป็ความตายมาจนชินชารู้สึกได้ถึงไอเย็นะเืที่แล่นขึ้นมาตามแนวกระดูกสันหลัง หนังศีรษะชาหนึบ พูดอะไรไม่ออกเลยสักอย่าง
...
บรรยากาศในห้องฉุกเฉินตึงเครียดผิดปกติ เจี่ยนอินพลิกตัวแล้วกลิ้งลงมาจากเตียงผู้ป่วย ก่อนจะค่อยๆ คลานถอยกลับไปเหมือนกับสัตว์ป่าที่ได้รับาเ็ เขาคลานไปด้านหลังเรื่อยๆ กระทั่งคลานไปถึงมุมของห้องฉุกเฉิน
กลุ่มคนเปิดไฟฉายในโทรศัพท์มือถือ ส่องไฟจนห้องฉุกเฉินเต็มไปด้วยเงาภาพที่น่าสยดสยอง บรรยากาศน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม
ในเวลานี้ อุปกรณ์ในห้องฉุกเฉินทั้งหมดล้วนสั่นขึ้นเล็กน้อย มีผู้ป่วยบางคนพูดด้วยความตื่นตระหนกว่า “แผ่นดินไหว แผ่นดินไหวแล้ว!”
แพทย์หญิงได้สติกลับมาทันที ะโบอกพยาบาลว่า “รีบอพยพผู้ป่วยเดี๋ยวนี้!”
ห้องฉุกเฉินสับสนอลหม่าน ภายใต้การนำของพยาบาล ผู้ป่วยต่างพากันรีบวิ่งหนีตายไปที่ทางออก เตียงผู้ป่วยหลายเตียงถูกเข็นไปมาในความมืด ชนกันไปชนกันมาจนเกิดเสียงดังอึกทึกครึกโครม แต่ก็ในเวลานี้เองที่ชายในชุดสูทสีดำค่อยๆ เดินเข้ามาจากทางด้านนอกของห้องฉุกเฉิน
เสียงของรองเท้าหนังผู้ชายกระทบพื้นเบาๆ และในชั่วพริบตาเดียว สิ่งที่ตามเสียงนี้มา ก็คืออากาศรอบตัวที่คล้ายกับจะหยุดนิ่ง ทำให้ผู้คนหายใจไม่ออก
ฝูงชนเดินแหวกผ่านตัวเขาไป ผู้ป่วยเบียดเสียดกัน แต่กลับไม่มีใครสักคนที่สามารถััโดนชายเสื้อผ้าของเขาได้เลย
ในเวลานี้เอง แรงบีบอัดที่ทรงพลังอย่างไม่เคยมีมาก่อนก็พุ่งเข้าไปหาเจี่ยนอิน เจี่ยนอินมองชายหนุ่มในชุดสูทสีดำอย่างระแวดระวัง ทว่าทันใดนั้นเงาร่างที่มืดมิดและบิดเบี้ยว มีสีแดงขนาดใหญ่ที่เขย่าขวัญผู้คนก็แวบขึ้นมาในหัวของเขา
ความรู้สึกที่น่ากลัวสะกดเจี่ยนอินเอาไว้ ชั่วพริบตาเดียว ทั้งห้องฉุกเฉินก็เริ่มสั่น ไม่สิ ควรจะพูดว่าทั้งอาคารเริ่มสั่นอย่างรุนแรงต่างหาก ในขณะเดียวกัน กรรไกรและมีดผ่าตัดที่ใช้ในการแพทย์บนรถเข็นก็ลอยขึ้นมาอยู่กลางอากาศ แล้วพุ่งไปทางชายหนุ่มที่สวมชุดสูทสีดำคนนั้นอย่างรวดเร็ว
ชายในชุดสูทสีดำยื่นฝ่ามือออกไป ครู่ต่อมา กำแพงที่มองไม่เห็นก็โผล่ขึ้นมา กรรไกรและมีดผ่าตัดอันแหลมคมทั้งหมดปักลงไปในกำแพงที่มองไม่เห็นนั่น ส่วนเจี่ยนอินที่เดิมทีขดตัวอยู่ที่มุมกำแพงก็ถูกกระชากร่างขึ้นมาแล้วกระแทกเข้ากับกำแพง แขนขาทั้งสี่ถูกตอกติดเข้ากับผนังสีขาวอย่างแ่า ร่างกายที่กระดูกหักไปแล้วได้รับการกดอัดอย่างรุนแรง ความเ็ปนั้นทำให้เจี่ยนอินคร่ำครวญออกมาอย่างช่วยไม่ได้
เสียงคร่ำครวญนั่นทำให้ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำชะงักไปเล็กน้อย น้ำเสียงอันเป็เอกลักษณ์ของวัยรุ่นที่แฝงไปด้วยความนุ่มนิ่มละมุนละไม ได้สูญเสียความดุร้ายและโเี้ก่อนหน้านี้ไปแล้ว
เชิงอรรถ
^ หน้าที่ของนักปฏิบัติการฉุกเฉินการแพทย์ คือ การเข้าไปประเมินอาการ พร้อมให้การดูแลเบื้องต้นกับผู้ป่วย หรือผู้ประสบภัย ณ จุดเกิดเหตุไม่ว่าทางน้ำหรือทางบก เพื่อประคองอาการให้คงที่ก่อนถึงมือแพทย์^ CPR หรือซีพีอาร์ คือ การปั๊มหัวใจ^ จูล คือ หน่วยของพลังงานหรืองาน
35K
![เกิดใหม่มั่งคั่ง ทำฟาร์มกลางหุบเขาลึก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727718_58055353.webp)
