เมื่อพูดอธิบายการเรียกชื่อให้พวกเพื่อนๆพี่ๆน้องๆในหมู่บ้านเจียวจิ้นได้ฟังแล้ว แต่ว่าพวกเขาจะเรียกขานหรือไม่ก็สุดแล้วแต่เลยเพราะด้วยความเคยชินคงจะยากที่จะให้พวกเขาเรียกในแบบใหม่
แต่พอจะเริ่มอธิบายในเื่ของ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) เสาร์น้อยก็เจอแม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้พากันเดินเข้ามาหาพวกเธอพอดีเลยด้วย
“แม่คะ ย่าคะ ยายคะ อาสะใภ้คะ น้าสะใภ้คะ”เสาร์น้อย
“น้องเสาร์น้อยเจอสมุนไพรดอกไม้ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) ด้วยค่ะ”พี่สาวโจวหวู่
“เอาล่ะค่ะแม่พอจะรู้จากที่เพื่อนๆที่รุมล้อมพวกนี้บอกแล้ว แต่ตอนนี้เสาร์น้อยต้องบอกรายละเอียดทั้งหมดนะ ทุกๆคนจะได้รับรู้กัน”แม่
“ได้ค่ะ เสาร์น้อยจะบอกอย่างละเอียดเลยว่าดอกไม้ที่ทุกๆคนเห็นในมือของเสาร์น้อยกับพี่สาวโจวหวู่นั้นมีชื่อเรียกว่าอะไรและมันสามารถนำไปทำอะไรได้บ้างนะ ทุกๆคนพร้อมจะฟังกันแล้วใช่ไหม”เสาร์น้อย
“พร้อมแล้ว”ทุกๆคน
“เ้าดอกไม้ต้นนี้มีชื่อว่า ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) เป็ทั้งสมุนไพรที่มีสรรพคุณทางยาและอาหารยา……..บลา….บลา….”เสาร์น้อย เริ่มบอกรายละเอียดให้กับทุกๆคนได้ฟังกัน รวมถึงแม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ที่อยู่ตรงนี้ด้วย
“เอื๊อก…เอื๊อก…..”
“โอ้โอ…!!”ทุกๆคนถึงกับอึ้งไปเลยกับสรรพคุณที่มีมากมายจากเ้าดอกไม้ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) ดอกนี้ แต่ไม่เท่ากับที่บอกว่านำไปทำเป็อาหารได้ เพราะได้ยินเสียงกลืนน้ำลายจากพวกเด็กๆรอบข้างทั้งหมด
“เสาร์น้อยว่า ตอนนี้พวกเขาอย่ามัวเสียเวลากันเลยค่ะช่วยกันขุดเ้าดอกไม้ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) พวกนี้กันก่อนดีกว่าไหมคะ”เสาร์น้อย
“จริงด้วย”ทุกๆคน
“การเก็บเ้าดอกไม้ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) นี้สังเกตไม่ยากเลยลักษณะดอกของมันจะมีสีส้มๆเหลือง กับเขียวๆเหลือง แต่ที่ดูง่ายที่สุดก็คือดอกไม้สายพันธุ์นี้มันจะสูงมากๆสูงกว่าดอกไม้ป่าพวกนี้ค่ะ และก็ขุดหัวมันขึ้นมาอย่างระมัดระวังด้วยอย่าให้มันหักได้”เสาร์น้อย
“ตกลง”ทุกๆคน
แต่ละครอบครัวที่พอรวมตัวกันแล้วก็พากันจูงลูกหลาน ไปขุดเ้า ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) กันอย่างครึกครื้นด้วยรอยยิ้ม และความหวัง เพราะเ้าดอกไม้นี้มันจะช่วยให้ครอบครัวของทุกๆคนมีรายได้เพิ่มขึ้นถึงแม้จะไม่แน่ใจนักว่ามันจะขายได้ราคาเท่าไหร่กันก็ตามที
แต่ถึงจะได้เพียงไม่กี่เหมาหรือไม่กี่หยวนแต่มันก็คือเงิน ซึ่งพวกเขาไม่เคยดูถูกเงินเพียงน้อยนิดเพียงไม่กี่เหมา
“เสาร์น้อย หนูมั่นใจใช่ไหมคะว่าเ้าดอกที่ว่านี้มันคือสมุนไพรจริงๆและขายได้”แม่ ที่จริงๆแล้วก็มั่นใจในตัวลูกของตัวเองแต่ว่าตอนนี้สถานการณ์มันไม่ใช่เพียงแค่ครอบครัวของพวกเราเท่านั้น มันรวมถึงคนอื่นๆในหมู่บ้านด้วยพวกเขาต่างมีสีหน้าแววตาและความหวังกับการหารายได้จากดอกไม้พวกนี้เป็อย่างมาก
“มันคือสมุนไพรแน่นอนค่ะ แม่ไม่ต้องกังวลนะคะพวกมันจะขายได้ราคาดีมากๆด้วยค่ะ”เสาร์น้อย
“แม่เชื่อค่ะ”แม่
“พวกเราก็เชื่อเสาร์น้อยนะ”น้าสะใภ้
“ยายก็เชื่อหมดใจเช่นกันหลานสาว”ยาย
“ย่าด้วยจ้ะ”ย่า
“น้าสะใภ้ก็เชื่อหลานสาวตัวน้อยคนนี้เช่นกัน”น้าสะใภ้
“ขอบคุณค่ะที่เชื่อใจเสาร์น้อย งั้นพวกเราไปช่วยกันขุดมันขึ้นมาเถอะค่ะ”เสาร์น้อย
“จ้ะ”ทุกๆคน
เสาร์น้อย พี่สาว แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ต่างก็ช่วยกันขุดดอกไม้ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) ขึ้นมาด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุขมากๆเช่นเดียวกันกับคนอื่นๆ
ทางด้านพวกผู้ชายที่กำลังทำรั้วกั้นริมเส้นทางน้ำ ต่างก็พากันชะเง้อคอคอยรับข่าวจากพวกเด็กๆกลุ่มทางด้านโน้นกันอย่างกังวลใจกันพอสมควร
เป็ลูกสาวของหัวหน้าหมู่บ้านที่วิ่งมาส่งข่าวสารให้พ่อของเธอรับรู้แต่แน่นอนว่า ด้วยน้ำเสียงที่พูดอย่างตื่นเต้นดีใจและเสียงอันดังอย่างกับติดไมค์จึงทำให้ทุกๆคนได้ยินกันไปทั่วบริเวณรอบข้าง
“สมุนไพรดอกไม้ ขายได้!!”พวกผู้ชายในหมู่บ้าน
พี่สาวกังซูฮวาเมื่อมาส่งข่าวเสร็จก็รีบซอยเท้าวิ่งกลับไปที่ทุ่งดอกไม้ป่าอย่างรวดเร็ว ไม่มีการเหนื่อยแต่อย่างใด
“หลานสาวของผู้เฒ่าไช่ ผู้เฒ่าหลู เก่งมากจริงๆนะ”หัวหน้าหมู่บ้านแซ่กัง
“มันก็แน่อยู่แล้วน่า นั่นหลานสาวใครถ้าไม่ใช่หลานสาวตาเฒ่าไช่ซ่างอู่คนนี้”ตา
“จริงหลานสาวพวกเราช่างฉลาดล้ำเหมือนพวกเราอย่างแท้จริงๆ”ปู่
“................!!!”หัวหน้าหมู่บ้านแซ่กัง อดที่จะหมั่นไส้เพื่อนในวัยเดียวกันไม่ได้
“แล้วแบบนี้พวกเราจะต้องแบ่งคนไปช่วยพวกผู้หญิงกับพวกเด็กๆดีไหมครับพ่อ หัวหน้าหมู่บ้าน?”พ่อ
“อือ…อย่าเลยดีกว่านะเดี๋ยวพวกผู้หญิงจะว่าเอาได้พวกเราทำในส่วนกั้นริมแม่น้ำนี่ดีกว่านะ ทางด้านนู้นลุงเชื่อว่าพวกผู้หญิงเขารับมือได้ ขนาดจะตามไปดูยังไม่ให้พวกเราไปเลยเห็นไหมล่ะ”หัวหน้าหมู่บ้านแซ่กัง
“ใช่ๆพ่อว่าเอาตามนี้แหละ”ปู่
พูดว่าไม่ต้องไปช่วยพวกผู้หญิงกับพวกเด็กๆทางด้านโน้นก็จริงแต่ว่า ก็อดที่จะชะเง้อมองดูไม่ได้เพราะพวกท่านเองก็ยังไม่เห็นเ้าหน้าดอกไม้ที่ว่านี่
“ปู่ครับ ตาครับ พ่อครับ พวกผมขอไปช่วยเองนะครับ”พี่ใหญ่โจวซาน
“พวกผมไปช่วยเองครับ ไปก่อนนะครับ”พี่รองโจวซื่อ
“แว๊บ……..”
“.................!!!”ยังไม่ทันที่ปู่ ตา หรือพวกพ่อๆจะได้พูดอะไรเลยสักคำเดียว พวกพี่ชายและเด็กโตคนอื่นๆก็พากันวิ่งตามกันไปเพื่อไปหาน้องเล็กๆทางด้านโน้นกับแม่ๆย่าๆยายๆป้าๆน้าๆของพวกเขากันอย่างรวดเร็ว
“โอ้…เร็วเสียจริงๆ”พ่อ
พวกท่านได้แต่สายหน้ากันไปมาด้วยรอยยิ้มที่มุมปากกันและพากันจัดการในเื่ตรวจสอบริมแม่น้ำกันให้มันเสร็จเรียบร้อยเร็วๆพวกเขาจะได้ปลีกตัวไปช่วยพวกผู้หญิงกับเด็กๆกันได้
แต่ก็ต้องทำหน้าที่ของแต่ละคนที่ได้รับกันไปในวันนี้ ถึงแม้ว่าใจจะไม่อยู่ตรงนี้กันแล้วก็ตามที
“น้องสาวพวกพี่ชายมาช่วยแล้ว…”พี่ใหญ่โจวซาน
“พวกพี่มาแล้ว..”พี่รองโจวซื่อ
พวกพี่ชายที่พากันวิ่งมาจุดทุ่งดอกไม้ป่า ก็สอดสายตามองหากลุ่มน้องสาวกับแม่ๆของพวกเขา พอเจอก็พากันส่งเสียงะโเรียกทันที
“โอ๊ะ..พวกพี่ชายพากันแล้วล่ะน้องเสาร์น้อย”พี่สาวโจวหวู่
“น้องสาว..”พวกพี่ชาย
“เอ๋..?พวกพี่ชายพากันมาทำไมเหรอ?ไม่ไปช่วยปู่ ตากับพ่อทางโน้นเหรอ?”เสาร์น้อย
“...........!!”พวกพี่ชาย
“ฮ่า…ฮ่า….”แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้
พวกท่านเองก็พากันหลุดหัวเราะมาอีกจนได้ พอพวกพี่ชายมาถึงแทนที่น้องสาวจะสอบถามอย่างอื่น ดันพูดไล่พวกพี่ชายทางอ้อมว่า ให้กลับไปเถอะตรงนี้พวกเธอจัดการกันเองได้น่ะ!!
“โธ่..น้องเสาร์น้อย”พวกพี่ชาย
“ฮิ…ฮิ….เสาร์น้อยล้อเล่นน่ามามะพี่ชายมาดูสินี่ไงคือดอกไม้ที่เรียกว่า ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) ล่ะมันทำเงินได้ด้วยนะ”เสาร์น้อย รีบอวดผลงานชิ้นล่าสุดให้พวกพี่ชายดูอย่างรวดเร็ว
“พี่ชายน้องเสาร์น้อย ปี้ว…ปี้ว..ให้ดอกไม้พวกนี้มันหัวใหญ่ขึ้นด้วยล่ะ”พี่สาวโจวหวู่
“ว้าว…..”พวกพี่ชาย ที่จับหัวของดอกไม้ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) ดูอย่างตื่นเต้นและดีใจที่สุด
“มันจะขายได้ราคาเท่าไหร่กันนะอยากรู้จังเลย”พี่ซานเยวี่ย
“จริงด้วยครับ”พี่ซื่อเยวี่ย
“แต่ว่าผมมั่นใจล่ะว่ามันจะต้องมีราคาดีแน่นอน ถ้าน้องเสาร์น้อยถึงขนาดปี้ว…ปี้ว…มันน่ะนะ”พี่หว่านชง
“ใช่ผมเห็นด้วยเลย”พี่หว่านหว่าน
“จริง”พวกพี่ชาย
เมื่อได้จับและััเ้าดอกไม้ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) กันอย่างพอใจแล้วก็โดนน้องๆสาวเร่งให้ช่วยกันขุดขึ้นมาก่อน พวกพี่ชายจึงพากันขยันขันแข็งกันอย่างเต็มที่ไม่ต้องเอ่ยกันซ้ำสองเลย
และแรงพวกพี่ชายก็ช่วยได้เยอะจริงๆ เพียงแป๊บเดียวก็มีเ้าดอกไม้ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) วางเต็มพื้นเต็มไปหมดเลย
“หัวของพวกมันนี่ใหญ่มากๆเลยนะคะ พลังนิ้ววิเศษของเสาร์น้อยน่าอัศจรรย์จริงๆ”แม่
“ใช่ค่ะพี่สะใภ้”อาสะใภ้ น้าสะใภ้
“ต่อหัวนี่หนักเป็กิโลฯได้เลยนะแม่ว่า ใหญ่พอๆกับหัวมันเทศที่หลานสาวของแม่นำมาให้พวกเราเลยนะ”ยาย
“จริงด้วยค่ะ”แม่
พวกท่านเองก็พากันคุยถึงขนาดหัวของมันอย่างตื่นเต้น เพราะจากที่จับดูพวกท่านเองก็สามารถคาดเดาน้ำหนักของพวกมันได้อย่างแม่นยำนัก ถึงจะไม่ได้แม่นยำขนาดร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ด้วยที่ทำการเกษตรมากันทั้งชีวิต และนำผลผลิตไปขายไม่รู้ต่อกี่ครั้ง เื่แค่นี้เป็เื่เพียงเล็กน้อยสำหรับชาวเกษตรกรที่สามารถคาดเดาเื่น้ำหนักได้เป็อย่างดีจากประสบการณ์ที่สะสามกันมาไม่รู้ต่อกี่สิบปี หลายต่อหลายรุ่น
ส่วนทางด้านพวกเด็กๆนั้นก็เริ่มพูดคุยกัน และวางแผนว่าเมื่อนำเ้าหัวดอกไม้ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) ไปขายที่ร้านขายสมุนไพรกันแล้วเงินที่ได้มานั้นจะนำไปทำอะไรกันบ้าง ในแบบที่แต่ละคน้า
“หัวใหญ่ๆแบบนี้ สภาพสวยมากๆด้วยหวังว่าร้านขายสมุนไพรในตัวเมืองใหญ่คงจะให้ราคาถูกใจเสาร์น้อยนะ ไม่งั้นเสาร์น้อยไม่ขายให้หรอก ของดีหายากแบบนี้น่ะ”เสาร์น้อย
“แล้วน้องเสาร์น้อยมีของที่อยากได้ในใจหรือยังถ้าพวกเรานำหัวดอกไม้พวกนี้ไปขายได้เงินมาเยอะแยะน่ะ”พี่สาวโจวหวู่
“ก็ไม่มีอะไรที่อยากจะได้เป็พิเศษนักหรอก พี่สาวก็อือ..
เสาร์น้อยแค่อยากได้….บ้านหลังใหม่ที่ทุกๆคนมีห้องนอนเป็ของตัวเอง
เสาร์น้อยแค่อยากได้….รถสักคันเอาไว้ขับไปไหนมาไหนเวลานำของไปขายในเมืองอะไรแบบนี้
เสาร์น้อยแค่อยากได้…วัตถุดิบทำอาหารหลายๆอย่างไว้ทำตุ๋น ทอด ผัด นึ่ง อร่อยๆ
เสาร์น้อยแค่อยากได้…ที่ดินทำเกษตรเพิ่ม
เสาร์น้อยแค่อยากได้……บลา….บลา….บลา…”เสาร์น้อย
“...................!!!”พวกพี่ชาย ที่อยู่ใกล้น้องสาวทั้งสองคน
“น้องเสาร์น้อยแค่อยากได้…นิดหน่อยจริงๆเหรอ??”พี่ใหญ่โจวซาน
“คำว่าแค่ของน้องเสาร์น้อยน่ากลัวมากจริงๆ”พี่รองโจวซื่อ
“อย่าได้รับปากอะไรน้องเสาร์น้อยส่งเดชเลยนับจากนี้”พี่ซษานเยวี่ย
“ใช่ครับ เพราะแค่ของน้องเสาร์น้อยกว้างมากจริงๆ”พี่ซื่อเยวี่ย
“คำขอแต่ละอย่างช่างน่ากลัว เหมือนใครน๊านึกไม่ออก”พี่หว่านชง ทำท่าครุ่นคิดคนอื่นๆด้วยเช่นกันเพราะดูเหมือนบุคคลที่ใกล้ชิดมากๆกับพวกเขานี่ล่ะจนพี่ชายหว่านหว่านพูดขึ้นมาว่าคือ..
“ก็เหมือนแม่ๆพวกเราไงครับ”พี่หว่านหว่าน
“ใช่..!!”พวกพี่ชาย ที่กำลังนินทาพวกน้องสาวแบบกระซิบกระซาบให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ไม่เพียงเท่านั้นดันเอ่ยถึงบุคคลที่ไม่สมควรจะเอ่ยเปรียบเทียบอย่างมากๆเลยด้วย
“อะแฮ่ม…..”แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ที่มายืนอยู่ใกล้พวกพี่ชายั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ได้ พวกท่านพากันนำหัวดอกไม้ ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) มาวางกองรวมในจุดนี้
“...................!!!”พวกพี่ชาย
“ตายแน่พวกเรา..!!”พวกพี่ชายพึมพำออกมากันเบาๆ และถอยหลังไปทีละนิดและใส่เกียร์หมาวิ่งอย่างรวดเร็วให้ออกจากสถานการณ์อันน่าอึดอัดในตอนนี้ไปก่อน
“แว๊บ……แว๊บ……”
“แหมเ้าพวกลูกลิงพวกนี้เนี่ยหัดนินทาแม่งั้นเหรอเดี๋ยวเถอะ”น้าสะใภ้ พูดไล่ตามหลังพวกพี่ชายแบบอมยิ้มไม่ได้โกรธเกรี้ยวอะไรเลย
“ไวซะจริงๆเลยนะคะ”อาสะใภ้
“ถ้าไม่เร็วและยังคงนินทาพวกเราต่อสงสัยคงจะต้องเจ็บตัวนิดหน่อยล่ะค่ะ”แม่
“จริงค่ะ”อาสะใภ้ น้าสะใภ้
“ฮ่า…ฮ่า….”แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้
************
เสาร์น้อยนั้นเริ่มจะวางแผนอยากใช้เงินที่หามาได้ก้อนแรกเพียงแค่นิดหน่อย แต่ทำให้พี่ชายถึงกับสะดุ้งขนลุกเกรียวกันได้เลย
แต่แน่นอนว่าเงินก้อนนี้จะนำไปทำอะไรก็แล้วแต่ทุกๆคนในครอบครัวย่อมมีส่วนร่วมในการช่วยออกความคิดเห็นอย่างแน่นอน
************
หน้าตารายการอาหารที่นำสมุนๆไพร ป่านปอ หรือ ป่านฤดูหนาว (天麻Gastrodia elata) ตัวนี้ไปประกอบอาหารได้