เฉินอี้กลับมาถึงห้องของตัวเองแล้วเอาโอสถฟื้นฟูพลังลมปราณและโอสถฟื้นฟูพละกำลังมาอย่างล่ะเม็ดแน่นอนว่ามีระดับเต็ม10 ส่วนทั้งหมดนั้นโยนเข้าใส่ปากตัวเองแล้วนั่งสมาธิ..โอสถเริ่มช่วยฟื้นฟูพลังลมปราณที่เหือดแห้งและอาการอ่อนล้าทางกล้ามเนื้อจากการต่อสู้กับเซี่ยซูเหยา..
เฉินอี้คิดถึงการต่อสู้เมื่อครู่นี้“ท่าโจมตี “พิษนิรันดร์ดับสูญ” ใช้พลังลมปราณค่อนข้างมากเลย..อย่างมากตอนนี้คงปล่อยได้แค่สี่ครั้งล่ะนะ..”
เฉินอี้ได้คิดนั่งสมาธิฝึกฝนการไหลเวียนพลังปราณในตันเถียนบ่มเพาะเพื่อที่ตนจะได้ใช้เคล็ดวิชาพิษนิรันดร์กลืนฟ้าอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดเมื่อมีการต่อสู้ครั้งหน้า..อยู่ตลอดทั้งคืน..
เช้าวันรุ่งขึ้นอันสดใส ณจวนเ้าเมืองตระกูลเฉิน
เฉินอี้ยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน..แต่สิ่งที่สังเกตตุได้คือพลังยุทธ์ลมปราณรอบกายเฉินอี้ตอนนี้มีความสงบมากขึ้นและสามารถควบคุมได้ดั่งใจกว่าเมื่อก่อน..
เฉินอี้ลืมตายกมือขึ้นแบมือออกลองโคจรพลังลมปราณเคล็ดวิชาพิษนิรันดร์กลืนฟ้าแล้วปล่อยปราณพิษควบคุมทำให้เกิดเป็รูปหยินหยางที่ลอยบนอากาศกลางฝ่ามือดู..
ฝ่ามือของเฉินอี้ยังไม่ได้กลายเป็สีดำ..แต่มันค่อยๆมีควันไอปราณดำมืดออกมาจากฝ่ามือปรากฎยังสายตาเฉินอี้ลอยอยู่บนอากาศหมุนยู่ตรงเบื้องหน้านั้นก็คือ“สัญลักษณ์หยินหยาง”นั่นเองที่เปรียบได้กับสัจธรรมของโลก..มีด้านมืดย่อมมีความสว่าง..มีด้านสว่างย่อมมีความมืดซ่อนอยู่เช่นกัน..เป็พลังงานธรรมชาติหมุนเวียนอยู่แบบนี้ไม่รู้จบ!
หลังจากที่เคยปล่อยพิษไปอย่างมั่วซั่ว..ตอนนี้เฉินอี้ยิ้มอย่างพึงพอใจกล่าว“ข้าได้พัฒนาขึ้นแล้วสินะ..ถ้าเลื่อนระดับถึงขั้นหลอมลมปราณคงสามารถใช้เคล็ดวิชาทักษะขั้นที่สองของพิษนิรันดร์กลืนฟ้าได้แน่!..”
เคล็ดวิชาพิษนิรันดร์กลืนฟ้าที่เป็ตัวหลักในการฝึกฝนพลังยุทธ์ลมปราณของเฉินอี้นั้นมีทักษะโจมตีแรกคือ“พิษนิรันดร์ดับสูญ” ส่วนทักษะที่สองก็คือ “พิษนิรันดร์จำแลง”จะสามารถสร้างพิษให้เป็หัตถ์อสูรพิษนิรันดร์จำแลงที่น่าหวาดกลัวและยังเปลี่ยนรูปร่างพิษได้ตามใจนึกแถมยังมีคุณสมบัติอื่นเพิ่มด้วยเป็ทักษะวิชาที่น่าทึ่งจริงๆ!
“วันนี้แล้วสินะที่ท่านลุงหลินจะส่งพิษที่ข้าได้ขอมาให้!..” กล่าวเสร็จพอเฉินอี้กำฝ่ามือพิษก็หายไปในทันที..
ตึกๆๆ..เฉินอี้ได้ยินเสียงฝีเท้าเล็กๆ..ค่อยๆวิ่งมายังห้องของตน..เฉินอี้ยกยิ้มขึ้นเพราะรู้ว่าคนที่กำลังมาเป็ใคร..
ฝืด!..เสียงเปิดประตูเลื่อนออก “แฮ่กๆ..พี่ใหญ่ๆ..ท่านน้าเฉินซูย่วนเรียกท่านไปที่หน้าประตูแน่ะ!..ได้ยินว่ามีคนมาส่งของให้พี่ใหญ่ด้วย!..”เป็เฉินลู่ร์น้อยที่วิ่งมาบอกเฉินอี้อย่างตื่นเต้นเหนื่อยหอบนั่นเอง
“งั้นเหรอ!..พี่ใหญ่ขอบใจเ้าที่รีบมาบอกมากนะ..” เฉินอี้เข้าไปอุ้มตัวเฉินลู่ร์กล่าวยิ้มลูบหัวอย่างอ่อนโยน..
“แหะๆ..” เฉินลู่ร์ยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อพี่ใหญ่ชม..
เฉินอี้เอาโอสถฟื้นฟูพละกำลังมาจากแหวนมิติ..ระหว่างเดินไปหาเฉินซูย่วนที่หน้าประตูทางเข้าจวนตระกูลเฉิน“เฉินลู่ร์ไหนเ้าอ้าปากสิ!.”
“อ้า...” เฉินลู่ร์ทำตามอย่างว่าง่ายไม่สงสัยใดๆ
เฉินอี้ยิ้มให้กับท่าทางของน้องชายตัวเองแล้วเอาโอสถฟื้นฟูพละกำลังใส่ปากเฉินลู่ร์..
“อื้อ!..เย็นอ่ะ!..นี่คืออะไรเหรอพี่ใหญ่?..ทำไมรู้สึกสดชื่นกระปี้กระเป่าดีจัง!..” เฉินลู่ร์เบิกตาโตทันทีเมื่อเข้าปาก..อมเม็ดโอสถเหมือนลูกอมไม่กลืนเข้าไป..
“ฮ่าๆๆ..” เฉินอี้อดหัวเราะให้กับเฉินลู่ร์ไม่ได้ก่อนกล่าว“มันเป็โอสถที่ช่วยฟื้นฟูพละกำลังให้กับตัวเ้าน่ะ..เมื่อเ้าอมเม็ดโอสถจนเล็กลงแล้วก็กลืนมันเข้าไปซะนะ..”
“รับทราบแล้วพี่ใหญ่!..”เฉินลู่ร์ยิ้มหน้าบานอย่างคึกคักกล่าวพร้อมกับยกมือข้างหนึ่งเป็การตอบรับ
เฉินอี้และเฉินลู่ร์ได้มาถึงหน้าประตูบ้านตัวเองก็เห็นเฉินซูย่วนยืนรออยู่และข้างตัวมีลังกล่องไม้วางไว้
เฉินซูย่วนเห็นเฉินอี้มาแล้วจึงชี้ไปที่ลังกล่องไม้กล่าว“หลานเฉินอี้มีคนตระกูลหลินนำของมาให้เ้าน่ะ..ข้าเลยรับฝากไว้แทนก่อน..ข้างในมันคืออะไรรึ?..”นางถามอย่างสงสัย..เฉินซูย่วนเพิ่งกลับมาจากการไปส่งโอสถที่ได้ปรุงไว้ั้แ่เมื่อวานนี้ให้กับเฉินหรุ่ย..
เฉินอี้วางตัวเฉินลู่ร์ที่กำลังอุ้มอยู่..รับเก็บกล่องไม้ลงไปในแหวนมิติก่อนกล่าว“มันเป็ของที่ได้ขอไว้กับท่านประมุขหลินน่ะ..สามารถช่วยเหลือการบ่มเพาะพลังลมปราณของข้าให้ยกระดับไปอีกขั้นได้!..”ตัวเฉินอี้กล่าวตามจริงแต่ไม่บอกว่าคืออะไรเพราะมันอันตรายเกินไปที่จะบอกตอนนี้..
เฉินซูย่วนได้ยินก็ทำตาโตด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อกล่าว“งั้นเหรอ!..ใช่ส่วนประกอบสำคัญของโอสถแปลกพิศดารที่เ้าเคยอธิบายบอกข้าในการช่วยยกระดับถึงสองขั้นในคืนเดียวที่ห้องใต้ดินตำหนักโอสถรึเปล่า?..”
ตัวนางพอรู้เื่นี้อยู่บ้าง..
เฉินอี้ค่อยพยักหน้ายืนยันกล่าว“ใช่แล้วล่ะ..พี่สาวซูย่วนมันเป็ส่วนหนึ่งของโอสถนั่นแหละ!..” เฉินอี้ตามน้ำเฉินซูย่วนไป
“เฉินอี้ข้าก็มีของขวัญมาให้เ้าด้วยนะ!..”
ทันใดนั้นได้มีอาคันตุกะมาเยี่ยมเยือนแบบกะทันหัน..
เฉินอี้มองดูขึ้นไปบนฟ้าตามเสียงเรียกก็ต้องประหลาดใจประเดี๋ยวหนึ่งพบว่าเป็..เซี่ยซูเหยาที่ตัดแต่งทรงผมใหม่ยาวเพียงประบ่ามาเรียบร้อยแล้วค่อยๆบินล่อนลงมาหาตน
เฉินซูย่วนเห็นสตรีแปลกหน้าผู้นี้แล้วก็ขมวดคิ้วถาม“เฉินอี้คนผู้นี้เป็ใครรึ?..” เฉินซูย่วนนางคิดว่าสตรีผู้ที่มานี้จะคงไม่ธรรมดาแน่ๆ
“ท่านคือผู้าุโสำนักบุปผาเหมันต์และเป็อาจารย์ของแม่นางหลินฉีหนิงนามว่า..เซี่ยซูเหยาน่ะ..”เฉินอี้อธิบายให้เฉินซูย่วนฟัง
“จริงเหรอ!?..” เฉินซูย่วนสะดุ้งใขึ้นที่คนระดับนี้มาหาเฉินอี้ถึงที่หน้าจวนตระกูลเฉิน..
เฉินลู่ร์ก็เห็นเซี่ยซูเหยาเหมือนกันพลันทำตาโตประกายแวววาวกล่าวอย่างซื่อๆ“โหวว..มีพี่สาวคนสวยลงมาจากท้องฟ้าด้วยล่ะ!..”
เซี่ยซูเหยาลงมาถึงพื้นอย่างสง่างามกล่าว“วันนี้ข้านำของขวัญมาให้แทนคำขอโทษจากข้าในเื่เมื่อคืนนี้..”
กล่าวเสร็จแล้วเซี่ยซูเหยาจึงเอากล่องหยกเปิดฝาออกยื่นให้เห็นข้างใน..โดยไม่สนคนรอบข้าง
เฉินอี้มองดูพลางเลิกคิ้วขึ้น “โอสถฟื้นฟูพลังลมปราณระดับ9 ส่วน 1 เม็ด?..”
“ใช่!..เ้าอยากได้มันหรือไม่?..ข้าจะยกมันให้กับเ้า!..”เซี่ยซูเหยากล่าวพร้อมกับรอยยิ้มทรงเสน่ห์ไปยังเฉินอี้..ตนตั้งใจที่จะผูกมิตรกับเฉินอี้จริงๆจึงนำโอสถฟื้นฟูพลังลมปราณระดับ9 ส่วนนี้มาให้..แม้แต้ในสำนักบุปผาเหมันต์ของนางเอง..ผู้ที่จะได้รับโอสถระดับนี้ก็มีเพียงแค่ศิษย์หลักและเหล่าผู้าุโเท่านั้น
เฉินซูย่วนที่ได้เห็นมันก็เพียงนิ่งเงียบไม่กล่าวอันใดเหลือบมองไปยังเฉินอี้..
เฉินลู่ร์น้อยที่อยากรู้อยากเห็นก็เขย่งตัวยืดคอขึ้นมองพลางดึงแขนเสื้อของเฉินอี้“พี่ใหญ่ๆ..มันคือสิ่งใดเหรอ?..ข้ามองไม่เห็นเลย..มันอร่อยเหมือนกับโอสถที่ข้าเพิ่งกินไปรึเปล่า?..”
“หือ!?” เซี่ยซูเหยาก้มมองเฉินลูร์เหมือนได้ยินคำพูดบางอย่างของเด็กคนนี้ที่ทำให้ตนรู้สึกสงสัย..
เฉินอี้ยิ้มลำบากใจกล่าวอย่างเป็มิตร“ท่านผู้าุโเซี่ย..ข้าต้องขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของท่านมาก..แต่ข้าสามารถที่จะปรุงสิ่งนี้ขึ้นมาเองได้..โอสถเม็ดนี้เชิญท่านเก็บไว้เถอะ..”หลังจากกล่าวเฉินอี้ได้เอาเม็ดโอสถฟื้นฟูพลังลมปราณออกมา..ไม่ใช่แค่ระดับ 9ส่วนแต่เป็ระดับเต็ม 10 ส่วนให้เซี่ยซูเหยาเห็น!
“โอะ..โอสถฟื้นฟูพลังลมปราณระดับเต็ม 10ส่วน!..ไม่น่าเชื่อ..เป็ไปไม่ได้!..”นางกล่าวอย่างใตะลึงเสียงดังออกมาไม่เหลือภาพพจน์ความสง่างามมีเสน่ห์เมื่อครู่แม้แต่น้อย..
เฉินซูย่วนขมวดคิ้วกล่ามถามเฉินอี้เสียงเบา“หลานเฉินอี้..เ้าบอกคนนอกไปแบบนี้จะดีรึ!?..”นางถามด้วยความเป็ห่วงว่าอาจจะเกิดปัญหาขึ้น..
“ไม่เป็ไรหรอกพี่สาวซูย่วน..คนผู้นี้ไว้ใจได้!..”เฉินอี้ตอบกลับไปอย่างไม่กังวล..เพราะมีสัญญาข้อตกลงที่เซี่ยซูเหยาได้ให้ไว้กับตนอยู่และเฉินอี้ก็คิดว่าเซี่ยซูเหยาผู้นี้ก็มีด้านที่ดีอยู่บ้าง..ถึงจะชอบทำตามใจตัวเองจนคนอื่นเดือดร้อนก็ตาม..
“อ่ะ!..” เซี่ยซูเหยาเริ่มได้สติรู้ตัวจึงกลับมามีท่าทีสง่างามสำรวมสุขุมเหมือนเดิมแล้วไม่ทำท่าทีใอีกกล่าวจริงจังหลับตา“เมื่อเ้าเชื่อใจข้าถึงขนาดนี้..แน่นอนว่าข้าต้องรักษาความลับอย่างเคร่งครัด..ข้าให้สัญญาอีกครั้งว่าจะไม่บอกแก่ผู้ใด..”
เฉินอี้ยิ้มพยักหน้ากล่าว “ข้าขอบคุณท่านผู้าุโเซี่ยมาก!..”
“ทีนี้ข้าก็มั่นใจได้เต็มที่แล้วว่าเ้าสามารถรักษาหลินฉีหนิงลูกศิษย์ของข้าได้จริงแท้แน่นอน!” เซี่ยซูเหยาเผยรอยยิ้มมีเสน่ห์กล่าวต่ออย่างสนิทสนม
“แล้วก็น้องเฉีนอี้..เ้าไม่ต้องเรียกข้าด้วยคำว่า “ผู้าุโ”หรอก..เรียกแค่พี่หญิงซูเหยาก็พอ..ข้าเพิ่งจะอายุยี่สิบสามเอง..” ตัวนางคิดว่าจะไม่เ็าต่อเฉินอี้อีกแล้ว..
เฉินอี้ได้ยินก็ตกตะลึงไปอยู่บ้างเพราะเซี่ยซูเหยายังดูสาวมากอยู่จริงๆแต่กลับอยู่ในระดับแก่นแท้ศักดิ์สิทธิ์ขั้นปลายแล้วและยังเป็ถึงผู้าุโในสำนักบุปผาเหมันต์อีกนับว่าเป็อัจฉริยะที่มีพร์ทีเดียว
เฉินอี้เอาโอสถที่นำออกมาเก็บเข้าไปในแหวนมิติคิดถึงเื่เมื่อคืนในใจ“ถ้าข้าเอาโอสถมาให้นางดูั้แ่แรกเื่อาจจะจบเร็วกว่านี้ก็ได้..แต่ถ้านางไม่เชื่อแล้วปรุงยาให้ดูในตอนนั้นข้าก็ไม่มีวัตถุดิบพออยู่ดีซะด้วยสิ..จึงไม่สามารถทำงั้นได้..ช่างมันเถอะ!..เื่มันก็ผ่านมาแล้ว..เพราะโทสะเพียงชั่ววูบแท้ๆเลยบดบังปัญญาถึงเพียงนี้!..” เฉินอี้คิดจะลืมเื่ที่เซี่ยซูเหยาทำไว้ทั้งหมดไม่เอามาใส่ใจอีก
“แน่นอนว่าข้าจะทำตามสัญญาเช่นกัน..พี่หญิงซูเหยา..”เฉินอี้พยักหน้าเรียกตอบรับไป
เฉินซูย่วนที่ทำตัวไม่ถูกอยู่ตอนแรกก็กล่าวทักทายไปอย่างสุภาพ“ขอกล่าวสวัสดีผู้าุโสำนักบุปผาเหมันต์ข้าคือน้าของหลานเฉินอี้ผู้นี้มีนามว่าเฉินซูย่วน..ยินดีที่ได้พบกับท่านในวันนี้”
เซี่ยซูเหยานั้นตอนแรกไม่ได้สนใจในตัวผู้หญิงคนนี้ที่อยู่ระดับแก่นแท้มนุษย์ลมปราณขั้น2 เลยนอกจากเฉินอี้พอได้ยินว่านางเป็น้าของมันก็กล่าวตอบอย่างมีมารยาท“ข้าเซี่ยซูเหยายินดีที่ได้พบท่านเช่นกัน..”
“พี่สาวข้ามีนามว่าเฉินลู่ร์..ยินดีที่ได้พบท่านเหมือนกันนะ!..” เฉินลู่ร์กล่าวทักทายออกอย่างกระตือรือร้นร่าเริง..
เฉินอี้ก็กล่าวสมทบต่อ“เฉินลู่ร์เป็น้องชายแท้ๆของข้าเอง..พี่หญิงซูเหยา..”
เซี่ยซูเหยาเพียงหันมามองยิ้มบางให้กับเด็กน้อยเฉินลู่ร์นี้
ติ๊ดๆๆ..มีเสียงจากหินสื่อสารดังขึ้นในกระเป๋าเสื้อของเฉินซูย่วน
“หือ!?..” เฉินซูย่วนหยิบหินสื่อสารออกมา..พอรู้ว่าเป็เฉินหรุ่ยติดต่อหาตนจึงเปิดให้มีเสียงขึ้น“ซูย่วนเอ๋อ..เกิดเื่แตกตื่นขึ้นแล้วล่ะ!..มีผู้าุโ 2สำนักในเจ็ดสำนักใหญ่แห่งทวีปตะวันออกอยากพบตัวเ้าที่เป็คนปรุงยาน่าอัศจรรย์นี้ขึ้นมาน่ะ!..”
เฉินอี้ได้ยินอาเฉินหรุ่ยติดต่อมาแบบนี้ก็พลันยิ้มบางไม่แปลกใจมากนัก..
“พวกมันมากันอย่างที่ข้าคิดเอาไว้เลยสินะ!..”
2K
![ลุ่มหลง ยัยไซเรน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1692191518_11566430.webp)
