บทที่ 15 การฆาตกรรม
หลังจากที่หลี่เฟิงใช้หมัดชกชายหนุ่มทั้งสองคนกระเด็นไป หลี่เฟิงก็ไม่ได้หยุดมือ เขาเอียงตัวไปด้านข้างแล้วยกเท้าเตะเข้าไปที่ชายหนุ่มอีกคนอย่างแรง! ร่างของชายหนุ่มคนนั้นกระเด็นไถลลากยาวไปกับพื้นราว ๆ เจ็ดถึงแปดเมตรก่อนจะหยุดลง
ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มคนสุดท้ายจะตอบสนอง หลี่เฟิงก็พุ่งเข้าประชิดตัวเขาอย่างรวดเร็วแล้วคว้าคอเสื้อด้วยมือข้างเดียว ยกชายหนุ่มขึ้นจนเท้าลอยเหนือพื้นดินพร้อมส่งเสียงเยาะเย้ยออกมาเบา ๆ จากนั้นหลี่เฟิงก็โยนเขาลอยออกไปถึงไกลถึงสี่เมตร
ั้แ่หลี่เฟิงลงมือจนโยนวัยรุ่นชายคนสุดท้ายออกไป เขาใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาทีเท่านั้น ในสิบวินาทีนี้แม้ว่าเขาจะจัดการได้อย่างรวดเร็วแต่เขาก็ไม่ได้ลงมือฆ่าใครอย่างแท้จริง ไม่เช่นนั้นพวกเขาก็คงกลายเป็ศพไปแล้ว
หลังจากที่เขาจัดทำทุกอย่างเสร็จแล้ว หลี่เฟิงก็หอบหายใจเล็กน้อยจากนั้นก็เก็บไอสังหารทั้งหมดกลับคืนมาและกลับไปเป็คนที่ท่าทางี้เีเหมือนปกติแล้วเดินไปหาหญิงสาวที่กำลังอยู่ในอาการตกตะลึง
ั้แ่ต้นที่หลี่เฟิงลงมือจนกระทั่งจบ มีเพียงฉินเสี่ยวคนเดียวที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ในตอนนี้เธอก็ยังตะลึงกับฝีมือของหลี่เฟิงอย่างเห็นได้ชัด จนกระทั่งหลี่เฟิงเดินมาข้าง ๆ เธอก็ยังไม่รู้สึกตัว
“ไปกันเถอะ ผมจะพาคุณออกจากที่นี่” หลี่เฟิงพูดพร้อมกับยิ้มแหย ๆ
ในสายตาของหลี่เฟิง ฉินเสี่ยวนั้นเป็หญิงสาวที่มีรูปร่างเล็ก น่ารัก ดูบอบบางให้ความรู้สึกน่าทะนุถนอม บางทีอาจเป็เพราะสีหน้าตื่นตระหนกและทำอะไรไม่ถูกของเธอเมื่อครู่นี้ เลยทำให้หลี่เฟิงรู้สึกอยากช่วยเธอ หรืออาจเป็เพราะความรู้สึกอยากฆ่าในตัวเขาเริ่มจะกดทับไม่อยู่แล้วก็อาจเป็ได้
ไม่ว่าจะเป็เพราะเหตุผลใด ในตอนนี้มันก็ไม่สำคัญแล้ว เพราะหลี่เฟิงรู้สึกว่าสภาพจิตใจของเขาดีขึ้นกว่าเมื่อกี้มาก และนี่อาจจะเป็วันที่เขาผ่อนคลายที่สุดในรอบสามเดือนที่ผ่านมา
ฉินเสี่ยวถูกคำพูดของหลี่เฟิงทำให้สะดุ้งตื่น จากเธอก็เผยรอยยิ้มบนใบหน้าพร้อมพูดขึ้นว่า “ ไม่คิดเลยว่าคุณจะเก่งขนาดนี้ ตอนนี้ก็มีหวังที่จะหลบหนีออกจากแถวนี้ได้มากขึ้นแล้ว”
หลี่เฟิงรู้สึกงุนงงกับคำพูดของฉินเสี่ยว “คุณไม่เป็ไรใช่ไหม นี่มีคนไล่ฆ่าคุณจริง ๆ เหรอ?”
ฉินเสี่ยวชี้ไปที่กล้องที่แขวนอยู่บนคอของเธอและพูดว่า “ก่อนหน้านี้ฉันเผลอถ่ายวิดีโอความลับของพวกเขาไว้ได้โดยบังเอิญ จากนั้นฉันก็ถูกพวกเขาไล่ตามมาตลอด และเมื่อกี้ฉันก็เห็นคนกลุ่มใหญ่กำลังไล่ตามด้วย ฉันคิดว่าน่าจะมีมากกว่าสี่คนนี้!”
หลังจากฟังฉินเสี่ยวพูดจบหลี่เฟิงก็เปลี่ยนสีหน้าทันที “คุณพูดจริงเหรอ คุณไปถ่ายความลับอะไรของพวกเขาได้?”
“ฆาตกรรม!” ฉินเสี่ยวยังคงรู้สึกหวาดกลัวเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่
หลี่เฟิงรู้สึกว่าเื่นี้เริ่มร้ายแรงขึ้นมาจึงรีบจับมือฉินเสี่ยวพูดว่า “เร็ว ไปกับผม”
ในตอนนี้หลี่เฟิงก็รู้สึกว่าสิ่งที่ฉินเสี่ยวพูดนั้นเป็ความจริง เพราะเขารู้สึกว่ามีคนกำลังมองพวกเขาจากที่ไกล ๆ แล้ว
6K
