"ฉันเปลี่ยนใจจะนอนที่นี่" คิมหันต์ผลักร่างเล็ก ติดประตูรถใช้มือสองข้างกางกั้นซ้ายขวา
"สนุกมากไหม"พูดขึ้นเบาๆ เมื่อมาถึง
"สนุก เื่อะไร"
"สนุกที่ ทำให้คนอื่นเขาหัวหมุนให้คนอื่นเขาต้องคอยเอาใจ จะบอกอะไรให้นะถ้ายังไม่เก็ท เธอนะน่าฟัดขนาดนี้ นอนที่นี่อันตรายคนงานในไร่ไม่ได้เป็คนดีทุกคนแล้วฉันเองก็ ไม่อาจควบคุมคนได้ทั้งหมด ที่นี่ห่างตัวเมือง70กิโลไม่มีที่ผ่อนคลายอารมณ์เปลี่ยว น้อยเขายังต้องระวังแต่เธอ ช่างกล้า"
"ใครเขาไม่คิดชั่วเหมือนคุณหรอก คนคิดชั่วก็มักจะทำเื่ชั่วๆ พูดเื่ชั่วๆ"
ดวงตาคมจ้องลูกอินทร์ตาไม่กะพริบ
"นั่นเพราะ เธอยังมีฉันคุ้มกะลาหัว เลยไม่มีใครกล้า"
"ฉันไม่้า…"
ริมฝีปากถูกกดปิดทันที มืออุ่นวางลงบนหน้าขาปากอุ่นสารวนบดเบียดใช้ลิ้นลื่นนุ่มแทรกผ่านริมฝีปากเข้าไป มืออุ่นลูบขาเนียนสูงๆ สูงขึ้น ลูกอินทร์ดิ้นรนแต่อีกคนกลับใช้ท่อนขาแข็งแรงกดไว้ที่ขาเรียว เสียงหายใจสั่นกระเส่า
"แต่ฉัน้า บอกแล้วว่าฉันไม่ได้ใจดีไปตลอด ฉันยังทนกับเธอได้แค่นี้แล้วคนอื่นเล่า"
"ปล่อยนะ นายเป็สามีคุณแม่"
คราวนี้ริมฝีปากอุ่นปิดปากบางบดเบียดรุนแรงเร่าร้อนกว่าเดิทก่อนจะเลื่อนริมฝีปากลงมาที่ลำคอระหงซุกไซร้ซอกคอขาว เรื่อยไปจนถึงใบหูขบเม้มที่ติ่งหูเบาๆ แบ้วกระซิบแ่เบา
"นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะใจดีกับลูกเลี้ยง"
เลื่อนริมฝีปากมาที่ปากบางที่เผลอตัวเผยอรับรสจูบ
"อ่าาาเห็นไหมเธอก็ชอบฉัน" ลูกอินทร์ผลักร่างสูงออกห่าง
"ฉวยโอกาส เลวที่สุด"
กระทืบที่หลังเท้าของคิมหันต์อย่างแรง จนอีกคนต้องถอนริมฝีปากออกจากซอกคอขาว
ลูกอินทร์วิ่งขึ้นรถไปนั่งใจเต้นอยู่ในนั้น
"นายครับ ส่งพระเรียบร้อยครับวันนี้นายจะไปที่คอกวัวหรือเปล่า"
นายสุขส่งเสียงมาแต่ไกลเห็นแค่เงาตะคุ่มๆ ของคิมหินต์ว่าอยู่ที่รถ
"ฝากไว้ก่อนเถอะ คุณหนูอินทร์"พึมพำเบาๆ
"นายว่าอย่างไรนะครับ"นายสุขตะแคงหูฟัง
"เปล่า นายสุขไปก่อน ฉันขับรถไปส่งคุณหนูอินทร์ให้ค้างที่ในไร่แล้วจะตามไปวันนี้คาดว่าวัวจะคลอดกี่ตัว"
"ห้าตัวเลยครับกำหนดคลอดวันนี้สองตัว พรุ่งนี้อีกสามแต่อาการกระวนกระวายั้แ่บ่ายกลัวว่าจะคลอดคืนนี้พร้อมกัน"
"ไปก่อน เลย เตรียมกระเป๋ายาไว้ด้วยเดี๋ยวฉันตามไปอาจช้าหน่อย"นายสุขพยักหน้าหันหลังกลับ
คิมหันต์ ก้าวขึ้นนั่งหน้าคนขับ สีหน้าเรียบเฉย
ลูกอินทร์หันข้างมองออกนอกหน้าต่างรถ
"โกรธหรือ"ลูกอินทร์ยกมืออุดหู
"อืม นะฉันขอโทษต่อไปจะระวังมากกว่านี้ไม่รังแกคุณอินทร์อีกแล้ว"
เหยียบคันเร่งรถให้ออกตัวช้าๆ
ลูกอินทร์หันข้างเอนตัวลงบนเบาะแกล้งทำเป็หลับเสียแต่ยังระวังตัว
สิบห้านาทีต่อมา
บ้านยกพื้นสีฟ้าขาวในทรงอเมริกันคันทรีด้านข้างเป็ระเบียงกว้าง โดดเด่นกลางดงไม้สนามหญ้าสีเขียวประดับด้วยดวงไฟสีเหลืองนวลตามจุดต่างๆ ทางเดินปลูกดอกคอสมอสและดาวกระจายสลับกันกับสีฟ้าขาวของตัวบ้านสวยจนลูกอินทร์เผลอขยับตัวเกาะหน้าต่างรถด้วยความสนใจ มุมบ้านก็ประดับไฟสีเหลืองนวลมองแล้วสบายตา สีฟ้าขาวยังให้ความรู้สึกอบอุ่น
"คุณคิม คุณคิมมาแล้วหรือ"
ร่างบางอ้อนแอ้นของหญิงสาวที่จัดว่าหน้าตาดีคนหนึ่งวิ่งมารับคิมหันต์ยกมือขึ้นกอดรอบแขนอย่างสนิทสนมอกอวบอิ่มเบียดชิดที่ท่อนแขนแกร่งอย่างจงใจเนินอกล้นออกมาจากเสื้อคอลึก
ลูกอินทร์เบ้ปากกับความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง หากแม่อยู่พวกเขาจะกล้าทำแบบนี้ต่อหน้าไหม ยังเป็คำถามในใจ
"วีเหงาจังค่ะ คุณคิมหายไปทั้งวัน"
ไม่สนใจว่าลูกอินทร์อยู่ตรงนั้น สักพักน้อยก็มาพร้อมกับเสียงรถมอเตอร์ไชค์คู่กาย
"วีนานี่คุณลูกอินทร์" วีนาหันมองลูกอินทร์
"หือ พ่วงลูกเลี้ยงมาด้วยนี่เอง ต่อไปคงอยู่ที่นี่ยาวใช่ไหม หรือว่าจะกลับกรุงเทพคอยกินเงินปันผล ของไร่บ้านตะวันอย่างเดียว"
"คุณลูกอินทร์จะมาอยู่ที่นี่ ต่อไปวีก็ต้องให้เกียรติเธอหน่อย"
"จะอยู่ได้สักกี่น้ำ ที่นี่ลำบากจะตายถ้าไม่เพราะคุณคิมอยู่ที่นี่วีไม่ทนอยู่หรอก คุณลูกอินทร์เธอเคยอยู่กรุงเทพกรุงไทมาก่อนจะทนลำบากได้หรือ"
"ฉันเกิดที่นี่ แล้วก็เคยลำบากมาก่อน ทำไมจะอยู่ไม่ได้ แต่คุณที่เพิ่งจะเคยเห็นแล้วมาอยู่เพราะติดผู้ชาย…ก็ต้องทนอยู่เพราะผู้ชาย หากไม่มีผู้ชายก็คงอยู่ไม่ได้"วีนาเม้มปากแน่น คิมหันต์กลับอมยิ้ม
น้อยโผล่หน้าเข้ามาขัดจังหวะพอดี
"คุณอินทร์ขาไปดูห้องที่คุณนินทร์เธอจัดไว้รอคุณอินทร์ดีกว่าค่ะอย่ามาเสียเวลากับคุณเล…ขาเลย"
ลูกอินทร์เดินตามน้อยขึ้นไปข้างบน ไม่สนใจคนทั้งสองอีกต่อไป
"คุณคิม วีคิดถึงจังค่ะ"
เขย่งเท้าขึ้นจูบหวานดูดดื่มที่ริมฝีปากอุ่นของคิมหันต์
ที่ผลักร่างเล็กของวีนาเข้าไปในห้องปิดประตูด้วยเท้าทิ้งตัวลงทาบทับบนเตียงนุ่ม มืออุ่นดึงเสื้อผืนน้อยออก ปลดกระดุมรูดซิบกางเกงดึงน้องชายที่กำลังแผลงฤิทธิ์ยาวเกือบเก้านิ้ว ถลกเกงเกงขาสั้นของวีนาลงไปกองที่พื้นสอดนิ้วล้วงไปก่อนแล้วจ่อลำกล้องกดลงไปมิดลำ ปากอุ่นบดเบียดเร่าร้อนปลดปล่อยพิษสวาทที่เล่นงานเขามาั้แ่เจอกับลูกอินทร์ เสียบความเป็ชายลงกลางลำตัวเล็กของวีนา ขยับตัวรัวเร็วขึ้นลง
"อ่าาาคุณคิม อ่าจุกค่ะ"
"จุกหรือ แล้วเอาอีกไหม"วีนาพยักหน้ายิ้มๆ
คิมหันต์ชักลำกล้องขึ้นลงเร่งจังหวะ แล้วชักออกดึงเอวบางในท่าคลานสี่ขากระทุ้งบั้นเอวเข้าใส่ อย่างแรง
"พั่บๆๆ บบจ๊วกๆๆๆ อ่าาาซึ๊ดดดดด อ่าสุดเกินค่ะเจ็บบจุกแล้วค่ะ"
มืออุ่นขย้ำ อกอวบบีบเคล้น อย่างแรงแบบไม่ถนอมแม้แต่น้อย
"เก็บกดอะไรมาหรือเปล่า"วีนาถามเสียงแหบพร่าเมื่อรสสวาทเข้มข้นถึงใจ
"ร้องสิวี ครางสิวี"
"อ่าาาาาาา อืออออออเสียวจังเสียวค่ะคุณคิมมมมพั่บบบบๆๆๆๆ บอ่าาาาวีจะออกแล้วอ่าาาาซี๊ดดดดเอาอีกแรงอีกโอ๊ยใหญ่จังค่ะยาวจังคะวีจุกแล้วววววซี๊ดดดดดดดพั่บบบบบๆๆๆๆๆ อ่าาาาากรี๊ดดดดด"มืออุ่นจับเอวดึงรั้งกระแทกเข้าหาลำกล้องใหญ่ยาวถี่รัวเร็วรับกันเป็จังหวะ
"อ่าาาาาซี๊ดดดดๆๆๆๆๆ "
คิมหันต์ส่งเสียงครางก่อนจะชักลำกล้องออกจากถ้ำฉ่ำน้ำ พลิกร่างเล็กให้นอนหงายใบหน้าอยู่ตรงหว่างขา กระทุ้งลำกล้องยาวเกือบถึงคอหอยเข้าไปในปากของวีนาน้ำสีขาวขุ่นไหลทะลักล้นออกจากไปไหลลงเปรอะลำคอ วีนาวาดนิ้วปาดป้ายกลืนกินจนหมด แลบลิ้นเลียริมฝีปากปากอวบอิ่ม ก่อนจะผงกศีรษะเอามือคล้องคอ จูบหวานที่ริมฝีปากของคิมหันต์อย่างดูดดื่ม คิมหันต์ลุกขึ้นยืน
วีนาลุกขึ้นกอดรอบลำตัวอกอวบนุ่มเปลือยเปล่าเบียดชิดกับอกแน่น
"ค้างที่นี่ไหมคะคืนนี้"คิมหันต์ส่ายหน้ารูดซิบกางเกงยีน
"คราวหลังอย่าลืมถุงด้วย คราวนี้ฉันอั้นมานานเลยเผลอไปหน่อยคราวหลังไม่เอาแบบนี้ เราทำข้อตกลงกันแล้ว"
"วีรู้ค่ะ คุณนินทร์เป็คนจ้างวีให้มาเป็นางบำเรอคุณ แต่ให้ทำหน้าที่เลขาไปด้วยเพราะคุณนินทร์กับคุณไม่นอนร่วมเตียงกัน คุณคิมไม่ต้องกังวลวีไม่ผิดสัญญาแน่ ตราบใดที่คุณยังใช้บริการของวี"
จูบที่คางสากไปด้วยเคราเขียวครึ้มเบาๆ
"คืนพรุ่งนี้อย่าลืมนะคะวีนอนรอในห้อง"
"ใส่จีสตริงให้ด้วยพรุ่งนี้ ไม่เอากางเกงนะถอดลำบากฉันมีเวลาไม่มาก เวลาหิวมาไม่อยากมานั่งถอดมาถึงก็จะได้เสียบเลย"
ก้าวออกจากห้องปิดประตู เดินผิวปากออกมาข้างนอกด้านหน้าเห็นเพียงแผ่นหลังขาวของลูกอินทร์ที่นุ่งกระโจมอก ถือขันเดินออกจากบ้าน
"จะไปไหนของเขาดึกดื่นป่านนี้”
311K
