ความตึงเครียดลับๆ ระหว่างเรา

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ผมวาดรูปเสร็จแล้วจ้องมองผลงานตัวเองด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดเลยว่าจะออกมาดีขนาดนี้ ผมพูดขึ้นเบาๆ อย่างไม่มั่นใจว่า:

"เสร็จแล้วครับบอส"

จักรลุกขึ้นยืน ก้าวเข้ามาใกล้ มือของเขาสัมผัสมือผมเบาๆ ในวินาทีนั้นผมรู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นรัวขึ้นมาทันที สายตาของเขาหยุดอยู่ที่รูปวาด จ้องมองมันนิ่งๆ ราวกับจะซึมซับทุกรายละเอียด

"ตรงนี้ต้องปรับอีกนิดนะ" ในที่สุดเขาก็พูดขึ้น

ผมหยิบดินสอขึ้นมา เตรียมจะแก้ตามที่เขาบอก แต่ก่อนที่ปลายดินสอจะแตะลงบนผ้าใบ จักรก็กุมมือผมไว้ ฝ่ามือของเขาแข็งแรงท่วาอบอุ่น เราช่วยกันขยับมือเพื่อปรับแต่งรูปภาพ มือของผมชื้นเหงื่อเล็กน้อยและสั่นเป็นบางครั้ง ผมหวังว่าเขาจะไม่สังเกตเห็น แต่มันเป็นไปไม่ได้เลยเพราะเขาอยู่ใกล้จนสัมผัสได้ทุกการเคลื่อนไหว

"มาเถอะ เดี๋ยวผมไปส่ง" เขาบอกหลังจากเราชื่นชมผลงานเสร็จ

แม้ผมจะปฏิเสธ แต่เขาก็ยืนกรานจนผมต้องเดินตามเขาไปที่รถเมอร์เซเดสสีดำ บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความอึดอัด ผมลอบมองเขาเป็นพักๆ ทึ่งในความมั่นใจตอนที่เขาขับรถด้วยมือเดียว เมื่อถึงหน้าบ้าน ผมกล่าวขอบคุณแล้วก้าวออกไป ทิ้งความรู้สึกอุ่นวาบไว้ข้างหลัง

เช้าวันต่อมา ผมมาทำงานด้วยความอ่อนเพลีย แต่ที่น่าตกใจกว่าคือตอนที่ผมเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้าห้องทำงานจักรไปโดยไม่ต้องขออนุญาต

"นั่นใครเหรอ?" ผมถามนนท์

"นั่น ชัย น้องชายของจักรน่ะ" นนท์ตอบ

อมรา ร่วมวงสนทนาด้วยเสียงกระซิบ "พวกเธอรู้ไหมว่าจักรกับชัยไม่คุยกันเกือบปี? เพราะชัยเป็นเกย์ไงล่ะ จักรโกรธมากที่น้องชายมีแฟนเป็นผู้ชาย เขาตัดขาดกันจนกระทั่งพ่อที่กำลังจะตายขอให้คืนดีกัน จักรเลยยอมคุยด้วยเพราะเห็นแก่พ่อ แต่ถ้าถามฉันนะ... ฉันว่าจักรยังเกลียดเกย์อยู่ดี"

คำพูดนั้นทำให้ผมชาวาไปทั้งตัว 'จักรเกลียดเกย์งั้นเหรอ?' แล้วถ้าเขารู้เรื่องของผมล่ะ?

บ่ายวันนั้นจักรเรียกผมเข้าไปในห้อง เขาเห็นผมดูซึมๆ เลยสั่งให้ผมกลับบ้านไปพักผ่อนเสียก่อน ผมยอมทำตามด้วยเสียงสั่นเครือ

ระหว่างทางกลับบ้าน ผมแวะตลาด แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ลัน แฟนเก่าของผมโผล่มาดึงตัวผมไปกอดและหอมแก้ม!

"ลัน! ทำอะไรของน่ะ!" ผมผลักเขาออก

ในวินาทีนั้นเอง ผมเห็นรถของจักรจอดอยู่ฝั่งตรงข้าม เขามองมาที่ผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธจัดจนน่าขนลุก ก่อนจะขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว 'ไม่ดีแล้ว...' ผมคิดในใจด้วยความหวาดกลัว

คืนนั้นทั้งคืนผมแทบไม่ได้นอน จนเช้าวันต่อมา นนท์บอกผมว่าจักรมาถึงออฟฟิศแล้วและอารมณ์เสียสุดๆ ผมรวบรวมความกล้าเคาะประตูห้องทำงานเขา

"เข้ามา" เสียงเย็นชาสั่ง

"อรุณสวัสดิ์ครับบอส" ผมพูดเสียงสั่น

จักรเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาที่ทำให้ผมตัวแข็งทื่อ "สำหรับบางคนล่ะมั้ง"

"บอสครับ... เรื่องที่คุณเห็นเมื่อวาน..." ผมพยายามอธิบาย แต่เขาชูมือขึ้นขัดจังหวะ

"ผมไม่สน" เขาพูด "วันนี้เธอต้องมาทำงานข้างในนี้กับผม"

"แต่ทำไมครับ?"

"เพราะผมสั่ง" เขาตอบเสียงแข็ง "เอาเอกสารพวกนี้ไปลงตารางให้หมด ต้องเสร็จภายในวันนี้ และถ้าคิดว่ามีแค่นั้นล่ะก็... เธอคิดผิด"

เขาชี้ไปยังกองลังเอกสารอีกหลายใบที่วางอยู่บนพื้น ผมรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นงานกองโตนั่น

"ไปเอาคอมพิวเตอร์มา แล้วกลับมานั่งที่นี่"

ผมเดินออกไปเอาคอมพิวเตอร์ท่ามกลางสายตาเป็นห่วงของนนท์ "ทำงานกับจักรตอนอารมณ์บูดเนี่ยนะ... โชคดีนะเพื่อน" นนท์ทิ้งท้ายไว้แบบนั้น