กู่ฉิงฉิงเดินเข้ามาในห้องน้ำของห้องสูท การตกแต่งเหมือนดั่งห้องน้ำในฝันของเขาชัด ๆ
จากชีวิตเดิมอยู่อะพาร์ตเมนต์เก่าโทรม มีแค่ฝักบัวอาบน้ำที่เหมือนผ่านสมรภูมิการใช้งานมานับไม่ถ้วนจนจะพังแหล่มิพังแหล่ ตอนนี้อัพเกรดมาเป็อ่างจากุชชี่
ภายในห้องน้ำตกแต่งด้วยหินอ่อนสีขาว อ่างจากุชชี่ถูกวางไว้ติดผนังด้านหนึ่งของห้องน้ำที่กว้างยิ่งกว่าห้องเช่าของเขาเสียอีก
ฝักบัวสำหรับอาบน้ำมีห้องเฉพาะคั่นด้วยกระจกใส อ่างล้างหน้าและอุปกรณ์เครื่องใช้สำหรับใช้ในห้องน้ำวางไว้บนเคาเตอร์ มีทั้งแปรงสีฟัน ยาสีฟัน หมวกคลุมผมอาบน้ำ สบู่เหลวล้างมือ มีกระทั่งครีมบำรุงยี่ห้อดังจากเคาเตอร์แบรนด์ ดูจากสภาพที่ยังอยู่ในซีลใสแสดงว่าเป็ของใหม่ที่ยังไม่ถูกแกะใช้มาก่อน กู่ฉิงฉิงคิดว่าเป็บริการของห้องราคาระดับนี้ คือ ถ้ามีคนมาใช้บริการห้องสูทนี้ก็คือแถมให้ไปเลย ก็อย่างว่าล่ะนะ ราคาห้องสูทนี้แพงระยับจับใจ เทียบกับราคาครีมเหมือนหยดน้ำในทะเลสาบดี ๆ นี่เอง
กู่ฉิงฉิงเดินสำรวจห้องน้ำต่อ เขาเดินไปยังบริเวณห้องอาบน้ำแบบฝักบัวก่อน พบว่าห้องอาบน้ำนี้ มีฝักบัวแบบวอเตอร์ฟอลที่ทิ้งตัวลงมาจาก้าศีรษะ ทำให้รู้สึกเสมือนว่าไปยืนใต้น้ำตกปล่อยให้น้ำทิ้งตัวตกลงมาใส่จาก้า
สบู่เหลว แชมพู ครีมนวด โฟมล้างหน้า มีพร้อมให้ใช้และยังคงเป็ของใหม่แกะกล่องเช่นเดียวกัน
บริเวณสุดท้ายที่เขาสำรวจคืออ่างจากุชชี่ ที่วางติดผนังไว้ด้านหนึ่ง จากุชขี่ขนาดใหญ่ ขนาดมนุษย์สี่คนลงไปแช่น้ำเล่นได้สบาย ๆ แบบไม่เบียดเสียด ข้าง ๆ ยังมีบาธบอม ผงอาบน้ำที่ใช้ผสมน้ำอาบหลากหลายชนิดให้เลือก อีกทั้งยังมีเทียนหอมหลายกลิ่นให้เลือกใช้ ขาดแค่ถังแชมเปญกับกุหลาบก็ครบเครื่องแบบในนิยายหรือหนังโรแมนติกแล้ว
กู่ฉิงฉิงที่ผ่านการรบรากับงานแต่งของตนมาทั้งวัน ทั้งยืน เดิน ไม่ได้พัก ย่อมเลือกกุชชี่เป็เป้าหมาย
เขาเปิดน้ำอุ่นลงไปในอ่างก่อนจะโยนบาธบอมกลิ่นกุหลาบลงไป บาธบอมลูกใหญ่ค่อย ๆ สลายเป็ฟองฟู่ไปกับน้ำจนน้ำกลายเป็สีชมพูอ่อนส่งกลิ่นกุหลาบหอมฟุ้งไปทั่ว
กู่ฉิงฉิงเปลื้องเสื้อผ้าออกจากตัวทีละชิ้นอย่างไม่เร่งรีบก่อนจะก้าวขาลงไปในอ่างและนั่งลงบนพนักที่ยื่นออกมาสำหรับให้คนนั่งเหมือนเก้าอี้ขนาดเล็ก เอาตัวเอนหลังพิงขอบอ่างอย่างสบายใจ
กล้ามเนื้อที่แข็งตึงเมื่อยล้าจากการยืนเดินยาวหลายชั่วโมงเมื่อได้แช่น้ำอุ่นก็ค่อยคลายตัว จนรู้สึกสบายไปทั่วทั้งร่าง ผสานกลิ่นหอมจากกุหลาบที่ตนชอบ กู่ฉิงฉิงก็รู้สึกความง่วงเข้าจู่โจมแบบไม่รู้ตัว
แต่ในขณะที่กำลังเคลิ้มได้เสียงประหลาดก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องน้ำ
[ติ๊ง...ระบบกำลังเริ่มกระบวนการเริ่มต้นการทำงานอย่างเป็ทางการ 0%...1%..2%..3%...]
เสียงประหลาดแสดงความก้าวหน้าเป็ตัวเลขค่อย ๆ ขยับเพิ่มไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเต็มร้อย
[...100% เริ่มการทำงานขั้นพื้นฐานได้ ... ]
หืม...นี่คือ...ความฝัน ประหลาดดี เคยอ่านแต่นิยายพวกระบบ เขาเองก็จะกลายเป็หนึ่งในสมาชิกผู้มีนิ้วทองคำกับเขาด้วยงั้นรึ
กู่ฉิงฉิง คิดพลาง หัวเราะพลาง ประหนึ่งผู้ป่วยจิตเวช แต่ว่าความจริงก็ตีแสกหน้าเข้าจนได้
[สวัสดียามดึกครับโฮส กระผม 666 ยินดีให้บริการ อ้อ..แล้วโฮสก็ไม่ได้ฝันหรอกนะครับ นี่เป็ความจริงที่ไม่อาจจะจริงมากไปกว่านี้ได้อีก]
เสียงเด็กหนุ่มดังขึ้นในหัว คราวนี้เสียงดังฟังชัด เล่นเอากู่ฉิงฉิงลืมตาพรึ่บขึ้นและมองไปรอบด้านในห้องน้ำพยายามมองหาที่มาของเสียงแต่ก็พบแต่ความว่างเปล่า ในห้องน้ำมีแค่เขาเพียงคนเดียว
นี่ไม่ใช่ว่าบรรดาเพื่อนของหยางเฟยหลงวางแผนแกล้งคู่บ่าวสาวหรอกนะ ใช่ไหม?
[ก็ต้องไม่ใช่อยู่แล้วครับโฮส ผมอยู่ในสมองของโฮส เกรงว่าโฮสมองหาให้ตายก็ไม่เจอหรอกครับ]
หรือว่าเขาจะเป็บ้าวิกลจริต ได้ยินเสียงไปเองในหัว และอนาคตอาจจะมีภาพหลอนตามมาแบบตัวเองในเื่บิวตี้ฟูลมายด์กัน โอ้ แย่แล้ว!!
[เห้อ..ช่างเป็หนึ่งในโฮสที่ช่างจินตนาการที่สุดเท่าที่ผมเคยทำงานด้วยเลยจริง ๆ ]
เสียงพูดแสดงความเหนื่อยใจออกมา ทำให้เขานึกถึงหน้าคนถอนหายใจขึ้นมาทันที
" นะ นาย ไม่ใช่ผีหรือิญญาร้ายใช่ไหม ผะ ผม จะทำบุญเผากระดาษเงินกระดาษทองไปให้นะ ไปที่ชอบ ๆ เถอะ "
กู่ฉิงฉิงคนเก่าไม่รู้อย่างไร แต่กู่ฉิงฉิงคนนี้กลัวผีที่สุด!!
[ตลกล่ะครับโฮส กระผมเป็ระบบที่ถูกต้องตามกฎหมายจักรวาลอย่างแท้จริงตามมาตรา 199 ของประมวลกฎหมายจักรวาลเล่มที่ 16789 ครับ คุณจะดูใบอนุญาตของผมด้วยเลยไหม]
โอ้..เดี๋ยวนี้แม้แต่ผี เอ้ย ระบบก็ต้องมีใบอนุญาตรึ
[ระบบที่ไม่มีใบอนุญาตคือระบบเถื่อนครับ ต้องระวัง อนาคตถ้าเจอระบบมาติดตั้งกรุณาขอดูใบอนุญาตเช็กด้วยครับว่ามีหรือเปล่า ถ้าไม่มี โฮสสามารถยกเลิกได้ ทางผู้ดูแลการทำงานของระบบจะส่งคนมาจัดการเองครับ]
ผู้ดูแลจะรู้ได้ไงว่าฉัน้าความช่วยเหลือ?
[ทางเรามีระบบตรวจรับสัญญาณจากทั่วจักรวาลครับ ถ้ามีการส่งสัญญาณผิดปกติ ที่คาดว่าจะเป็ระบบเถื่อน ทางเราก็จะส่งเ้าหน้าที่ไปจัดการ]
สุดยอด!!! เอ่อ แต่ว่านายไม่ใช่ผีจริง ๆ ใช่ไหม?
[โฮสนี่น๊า เอ้าดูครับ ใบอนุญาตของผม]
ทันใด ในหัวของเขาก็มีภาพใบอนุญาตขนาดกระดาษเอสี่ปรากฏขึ้น รายละเอียดเขียนในภาษาประจำชาติของตน ทำให้อ่านได้ง่าย
มุมซ้ายบนของเอกสารใบอนุญาตมีภาพเด็กหนุ่มอายุอานามประมาณ 15-16 ปี ผมดำ ตาดำ หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มปรากฏอยู่ เมื่อเขานึกในใจว่าอยากเห็นใบหน้าในภาพชัด ๆ ทันใดภาพที่เล็กอยู่ก็ขยายใหญ่ขึ้น ทำให้เขาเห็นรายละเอียดใบหน้าอย่างชัดเจน
" นายมีร่างกายด้วยรึ "
กู่ฉิงฉิงถามออกไปด้วยความประหลาดใจ ตามนิยายระบบไม่มีร่างกายและไม่มีใบอนุญาตให้เห็น นี่เป็ครั้งแรกที่เขาเห็นทั้งหน้าตาและใบอนุญาต
[หน้าตามาจากการเลือกของผมเองครับโฮส เป็หน้าตาในระบบเวอชวล ผมไม่มีร่างกายจริง ๆ หรอกครับ]
" อ่อ ๆ "
กู่ฉิงฉิงรู้สึกประหลาดใจในความทันสมัยของระบบยิ่งนัก
[วิทยาการของทางเราก้าวหน้ามากครับ]
" อืม เทียบกับโลกของฉัน มันทำให้ดูว่าป่าเถื่อน ไร้อารยะธรรมไปเลย "
[โฮสกล่าวอย่างนั้นก็ไม่ถูกนะครับ โลกของโฮสเป็แค่ยุคเริ่มต้น ต้องใช้เวลาอีกหลายพันปีถึงจะมีวิทยาการก้าวหน้าในระดับข้ามไประหว่างดวงดาว ไม่ถึงไร้อารยธรรมครับ]
" ขอบใจ "
เขารู้สึกว่าระบบ 666 มีมารยาทที่ดีมาก
[เรามาเข้าเื่กันเลยครับ]
นั่นสิ เขากับระบบคุยอะไรกันนอกเื่ไปไหนไม่รู้ เอาเป็ว่าไม่ใช่ผีก็พอ
[โฮสได้ตายจากโลกเดิมและิญญามาเข้าร่างใหม่ในโลกนี้]
" เดี๋ยวนะ นี่ไม่ใช่โลกในนิยายรึไง "
[นิยายที่โฮสอ่านทุกเื่ก็คือโลก ๆ หนึ่งครับ]
" อืม ทฤษฎีที่ว่า เราเขียนนิยายขึ้นมาก็คือการสร้างโลกใบใหม่ขึ้นมาสินะ "
[ใช่ครับ และโฮสก็อยู่ในโลกใบนั้นแหละครับ พอดีโฮสหัวใจวายตอนหลับทำให้ตายอย่างไม่ทรมานและเผอิญว่าโฮสอ่านนิยายเื่นั้นก่อนตาย ทำให้จิติญญาของโฮสถูกดึงเข้ามาสู่โลกใบนี้ครับ]
" เข้าใจล่ะ ว่าทำไมฉันมาติดแหง่กที่นี่ แต่ว่าเื่มันจะดำเนินไปแบบในนิยายไหม "
[ในนิยายเป็หนึ่งในความน่าจะเป็ที่อาจจะเกิดขึ้นครับ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้เสมอ]
" นายกำลังจะบอกว่า ฉันไม่จำเป็ต้องยึดติดทำตามเนื้อเื่ในหนังสือที่อ่านมา? "
[ครับ]
" ฉันจะไม่ใช่ผู้ทำลายสมดุลโลกใช่ไหม "
[ไม่ครับ]
" เห้อ สบายใจหน่อย "
อันที่จริงเขาเองก็เป็กังวลลึก ๆ ว่าการที่เขาจะออกนอกบทบาท มันอาจจะทำให้โลกเสียสมดุล พอฟังคำยืนยันจากระบบก็ทำให้ก้อนหินที่ถ่วงหนักในใจถูกยกออกไป
[แต่การที่โฮสย้ายจิติญญามาที่นี่ก็มีเื่ที่ต้องทำนะครับ ไม่เช่นนั้นสภาพจิติญญาของโฮสจะไม่คงที่และสูญสลายไปในท้ายที่สุด การทำงานกับระบบจะมีรางวัลในแต่ละครั้งเป็การทำให้สภาพจิตของโฮสคงที่จนกระทั่งสมบูรณ์ จากนั้นภารกิจของผมก็เสร็จสิ้น]
กู่ฉิงฉิง ฟังระบบพูดแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง
" นายจะได้อะไรจากฉันกัน ไม่คิดว่าจะมาช่วยกันฟรี ๆ หรอกนะ "
[อย่างที่กระผมบอกไปตอนแรก โลกใบนี้มีความน่าจะเป็หลายอย่าง ในนิยายที่โฮสอ่านคือหนึ่งในความน่าจะเป็ สิ่งที่ผมจะได้จากโฮสคือ ทำให้ความน่าจะเป็อย่างอื่นสัมฤทธิ์ผลและเกิดความน่าจะเป็ใหม่ ๆ ]
" นายคงไม่ทำอะไรคล้ายรายการวาไรตี้โชว์หรือเรียลลิตี้โชว์หรอกใช่ไหม?"
เป็คำถามที่ตรงจุดหรือไม่รู้อย่างไร คำถามของกู่ฉิงฉิงทำระบบเงียบไปครู่หนึ่ง
[ครับ...สิ่งที่โฮสทำก็ไปปรากฏในรายการครับ]
" นายนี่ไม่รู้จักคำว่าโกหกเลยรึ "
[ระบบของพวกผมมีข้อห้ามครับ การโกหกโฮสเป็การฝ่าฝืนอันร้ายแรง และพวกผมจะถูกลงโทษอย่างหนักหรือถูกทำลายทิ้ง]
เสียงระบบตอบกลับแบบร้อนรนเล็กน้อยแต่ถ้าไม่สังเกตให้เก็จะจับแทบไม่ได้
" ขนาดนั้นเลย "
[ครับ เพราะทั้งนี้ทั้งนั้นโฮสต้องออกรายการไปในสถานีจักรวาล มีข้อตกลงชัดเจนว่าต้องได้รับการยินยอมจากโฮสเสียก่อน ถึงจะอนุญาตให้เผยแพร่ได้ ]
" อ้อ แล้วฉันจะได้อะไรตอบแทนล่ะ ในเมื่อฉันต้องออกรายการเชียวนะ "
[ความเสถียรของจิติญญาครับ]
" แค่นั้น ไม่น่าสนใจเลย นายมีข้อเสนออะไรดี ๆ กว่านี้ไหม "
[เอ่อ ถ้าไม่ทำ โฮสเลือกได้ครับแต่โฮสก็จะตายทันที ิญญาแตกสลายไป เนื่องจากทางเราลงทุนใช้พลังงานในการนำโฮสมายังโลกใบนี้ คัดสรรจากบรรดาเหล่าิญญาหลายล้านดวงในแต่ละรอบควานหาผู้เหมาะสมที่เหมาะสมที่สุด]
" ห๊ะ! นี่นายขู่ฉัน "
[ไม่ขู่ครับ นี่คือความจริง ]
กู่ฉิงฉิงที่คิดว่าจะรีดไถจากระบบได้ กลับกลายเป็ว่าโดนระบบรีดไถเสียเอง
[แต่โฮสไม่ต้องห่วงนะครับ ไม่ได้ทำเปล่า ๆ นอกจากิญญาคงที่ยังมีโบนัสในแต่ละรอบให้อีกครับ]
" ยกตัวอย่าง "
[อย่างเช่น ภารกิจแรกของโฮสในวันนี้ ถ้าโฮสทำสำเร็จ ทางเราจะมอบสูตรเครื่องปรุงยอดฮิตที่รวบรวมจากหลากหลายโลกจำนวน 200 สูตร โฮสสามารถดำเนินการผลิตได้เลยครับ เอ่อ โฮสอยากเก็บเงินหลังหย่ามิใช่รึครับ]
กู่ฉิงฉิงปฏิเสธไม่ได้ว่าโบนัสที่ระบบพูดมาล่อตาล่อใจเขามาก สูตรเครื่องปรุงฟรี ๆ เชียวนะ ใคร ๆ ก็รู้สูตรอาหาร สูตรเครื่องปรุงดี ๆ มีค่าแค่ไหน
" อืม น่าสนใจอยู่ แล้วเนื้อหางานล่ะ "
[ไม่อาจบอกได้ในตอนนี้ครับจนกว่าโฮสจะตกลงเซ็นสัญญาการทำงานระหว่างโฮสกับระบบ กระผมถึงชี้แจงเนื้อหางานได้ แต่รับรองว่าไม่มีการทำผิดกฎหมายใด ๆ ทั้งสิ้น และไม่มีเนื้อหาบังคับขืนใจหรือผิดศีลธรรมใด ๆ แน่นอนครับ]
" พวกนายนี่มันแบล็กคอมปานีชัด ๆ ไม่มีรายละเอียดงานแต่จะให้เซ็นสัญญาแบบหลับหูหลับตา ใช้ได้ที่ไหน "
กู่ฉิงฉิงแกล้งบ่นเพื่อหาข้อได้เปรียบให้ตนเอง
[โฮสจะไม่เซ็นก็ได้ครับ แค่โฮสก็ยอมรับในชะตากรรมของตนที่ต้องสูญสลายไป]
" นี่นายข่มขู่ฉัน "
[ไม่ครับ แค่พูดข้อเท็จจริง ที่เหลืออยู่ที่โฮสเลือกแล้วครับ]
กู่ฉิงฉิงรู้สึกตัวเองโดนลักพาตัวมาเร่ขายหรือให้ทำงานโดยบริษัทผิดกฎหมายอย่างไรอย่างนั้น
[ย้ำครับ งานของพวกเราถูกกฎหมาย]
" ช่างเถอะ "
กู่ฉิงฉิง เกรงว่าตนคงต้องยอมรับชะตากรรมอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขาเองก็ไม่อยากสลายไป ตายแบบยังไม่ได้ใช้ชีวิตสุขสบายอย่างที่ฝันไว้
[ทุกอย่างไม่ได้มาฟรี ๆ ง่าย ๆ หรอกครับโฮส แต่งานของโฮสไม่ยากครับ ง่าย ๆ ]
กู่ฉิงฉิงรู้สึกว่าทำไมเหมือนกำลังโดนหลอกไปขายทอดตลาดอย่างไรไม่รู้
เอาวะ!!
เขากัดฟัน ยอมตกลงทำสัญญากับระบบ
" ฉันยินยอมเซ็นสัญญา เอามาให้อ่านสิ "
ในหัวปรากฏรายละเอียดสัญญาระบุข้อตกลงและข้อปฏิบัติทั้งหลาย ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ที่ดูจะเน้นย้ำคือ การเผยความลับการมีอยู่ของระบบและรักษาความลับของเนื้อหางานทั้งหมด
กู่ฉิงฉิงรู้สึกไม่ค่อยดีนักแต่เนื่องจากข้อตกลงที่ไม่แย่ เขาจึงกล้ำกลืนฝืนใจยอมรับได้อยู่
" ตกลง ฉันจะทำงานให้ "
[กดตกปุ่มตกลงครับ]
เขานึกการกดปุ่มในหัว เมื่อกดเรียบร้อย ทันใดก็รู้สึกว่าในจิติญญาร้อนขึ้นเล็กน้อยและไม่นานในหัวของเขาก็ปรากฏภาพตราประทับประหลาดอันหนึ่ง
[ตราประทับิญญาตกลงทำสัญญาเรียบร้อยครับ เมื่อสิ้นสุดสัญญาตามตกลง ตราประทับจะหายไปเองและกระผมจะถอนตัวออกไปจากจิติญญาโฮสทันที]
" นายไม่ได้จะอยู่กับฉันตลอดชีวิตรึ? "
[ผมเป็แค่เ้าหน้สที่ที่มีหน้าที่ดูแลโฮสเท่านั้นครับ เมื่อโฮสทำตามหน้าที่ครบสมบูรณ์และิญญาของโฮสเสถียร 100% จะถือว่าข้อตกลงบรรลุผลสำเร็จ ผมก็ต้องย้ายไปดูแลโฮสท่านอื่นต่อครับ]
" อืม เข้าใจล่ะ "
อย่างน้อย เขาก็ไม่ต้องติดแหงกกับระบบตลอดชีวิต ถือเป็เื่ดี ก็คิดเสียว่าตนเองเป็ดาราและมีผู้จัดการคอยดูแลหางานให้ทำก็แล้วกัน ไหน ๆ เขาก็้าเป็ดาราในรายการวาไรตี้ของจักรวาลช่องใดช่องหนึ่งอยู่แล้ว
" ฉันต้องทำอะไรบ้าง "
[งานแรกของโฮสหรือครับ]
" ใช่ "
[ภารกิจแรก : นอนหลับค้างคืนกับหยางเฟยหลงบนเตียงเดียวกันในคืนเข้าหอ
รางวัล : ความเสถียรของจิติญญา 1%
โบนัส : สูตรเครื่องปรุงยอดฮิตจำนวน 200 สูตร
การลงโทษในกรณีทำภารกิจไม่สำเร็จ : ปรับหนึ่งล้าน เหรียญ (ใช้เงินตราของโฮสในการชดเชย) ]
กู่ฉิงฉิงได้อ่านรายละเอียดแล้วก็อยากจะกรีดร้องขึ้นมาทันควัน
" ไหนนายบอกว่ามันไม่ผิดศีลธรรมและไม่ผิดกฏหมายไง นี่มันขายร่างกายชัด ๆ รายการนายมัน ฉ20 ป่ะเนี่ย "
กู่ฉิงฉิงพูดต่อว่าระบบด้วยความโมโห
[ใจร่ม ๆ ครับโฮส กรุณาอ่านเนื้องานให้ดีครับ แค่นอนร่วมเตียงครับ ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านี้ ส่วนโฮสจะทำมากกว่านี้ระบบก็ไม่ห้ามครับ]
" ไม่ได้ให้มีเซ็กซ์กับหยางเฟยหลงหรอกรึ "
[ไม่ได้มีรายละเอียดแบบนั้นระบุไว้ในเนื้อหางานเลยครับโฮส อย่าใส่ร้ายระบบ ผมเป็ระบบที่ถูกกฎหมายนะครับ!!]
" อ่อ ขอโทษ "
พอกู่ฉิงฉิงทบทวนอ่านเนื้อหางานอีกที มันก็จริงอย่างที่ระบบกล่าว แค่นอนธรรมดา ๆ บนเตียงเดียวกันเท่านั้น เอาวะ คิดว่าเหมือนนอนกับหมาแมวแล้วกัน
" ตกลง ฉันจะทำให้สำเร็จ "
[ดีมากครับโฮส ทัศนคติในการทำงานน่าชื่นชมมากครับ แปะแปะ แปะ]
เขาได้ยินเสียงระบบปรบมือรัว ๆในหัว ถึงกับมุมปากกระตุกอย่างช่วยไม่ได้
" ก๊อก ก๊อก เธอเป็อะไรหรือเปล่า กู่ฉิงฉิง เข้าไปนานแล้วไม่ออกมาสักที "
เสียงหยางเฟยหลงถามเสียงดังมาจากด้านนอกห้องน้ำ ดีนะที่เขาล็อกประตูเอาไว้อย่างแ่า
" ผะ ผม เผลอหลับไปครับ เดี๋ยวผมจะออกไปแล้ว "
" อืม "
หยางเฟยหลงได้ยินเขาตอบกลับไปก็ตอบรับสั้น ๆ
กู่ฉิงฉิงได้แต่ถอนหายใจออกมา เอาวะ ลองทำภารกิจกันสักตั้ง อย่างไรเขาก็ต้องทำอยู่แล้วเป็ภาคบังคับ อีกอย่างโบนัสงานแรกก็ดีขนาดนี้ แฟนพันธุ์แท้เงินตราอย่างเขามีหรือจะปฏิเสธ แค่นอนกับผู้ชาย งานไม่ได้ยากอะไรนี่นะ