ร่างสูงใหญ่กำยำซ่อนตัวอยู่มุมตึกคณะวิศกรรมศาสตร์ ราวกับว่ากำลังหลบซ่อนใครบางคนอยู่ สายตาในเงาสลัวยามเย็นจ้องมองกลุ่มคนแปลกหน้าที่เดินเพ่นพ่านใต้ถุนคณะ เมื่อคนเ่าั้ไม่เห็นชายที่ตามหา พวกมันก็พากันขับรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ออกไป นักศึกษาชายปีสามค่อยๆถลาตัวออกมาจากช่องแคบๆ เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่พ่นระบายออกมาด้วยความโล่งอก
“มาตามกูถึงคณะเลยหรอวะ”
ปั้นสบถพลางกับถ่มน้ำลายลงพื้น
เขาเป็ชายหนุ่มรูปร่างสูงล่ำ มัดกล้ามกำยำเต็มชุดนักศึกษา ใบหน้าทะเล้นไทยแท้คมเข้ม คิ้วดกหนาพอๆกับหนวดเคราบนริมฝีปาก ผิวกายหยาบกร้านสีแทนไหม้แดดแต่ก็ดูดิบเถื่อนเร้าใจสาวๆ ทรงผมสกินเฮดทำให้โครงหน้าของเขาดูมาดแมนมากขึ้นไปอีก เพื่อนสนิทมักจะเรียกเขาว่า “กำปั้น” เนื่องจากชายหนุ่มชอบใช้กำลังในการตัดสินปัญหาทุกสถานการณ์
“ไอ้กำปั้น!”
“เชี้ย!”
“ใอะไรวะ กูแค่เรียกชื่อเฉยๆ”
“มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง ใครจะไม่ใวะ”
ปั้นหันไปตวาดเพื่อน ตอนนี้ในมือของเขามีบุหรี่ตัวหนึ่งจุดอยู่ เมื่อสักครู่นี้ชายหนุ่มเกือบสำลักควัน เพราะพึ่งผ่านสถานการณ์ขับขันมาไม่นาน ทุกๆเย็นหลังเลิกคลาส แก๊งหนุ่มวิศกรรมมักจะชวนกันไปเตะบอลเสมอ ซึ่งปั้นก็มักจะไม่เคยพลาดกิจกรรม เขาเป็ถึงนักกีฬาฟุตบอลของคณะ ดูได้จากหน้าแข้งมัดหนา และต้นขาแน่นๆเหมือนต้นเสา
“วันนี้มึงอยู่ทีมกูนะ กูจองสนามไว้แล้ว”
“วันนี้กูไม่ว่างว่ะ เอาไว้วันหลัง”
“อ้าว ไอ้นี่ เมื่อวานนี้มึงยังบอกให้กูจองสนามล่วงหน้าอยู่เลย”
“ขอโทษแล้วกัน กูไปล่ะ”
“เฮ้ยๆ ไอ้กำปั้น!”
เมื่อดูดบุหรี่จนหมดมวน ปั้นก็ทิ้งเพื่อนและตรงดิ่งไปยังรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ของตัวเอง เสียงสตาร์ทเครื่องยนต์เล่นเอาคนรอบๆสะดุ้ง ยิ่งตอนที่รถออกตัวยิ่งสร้างความรำคาญให้นักศึกษาที่กำลังอ่านหนังสือเป็อย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เคยมีใครตักเตือนชายหนุ่มคนนี้จริงๆ เนื่องจากหน้าตาที่ไม่เป็มิตรและน้ำเสียงยียวนที่พร้อมมีเื่ได้ทุกเวลา
ณ หอพัก...
หมวกกันน็อคสีดำทรงเท่ถอดออกจากศีรษะ รูปร่างสูงใหญ่กำยำเดินมาตามทางเพื่อหาเวลาพักผ่อน เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องนอน เขาก็เจอกันบิลค่าห้องที่ไม่ได้จ่ายมาแล้วสามเดือน เ้าของหอตักเตือนเป็ครั้งสุดท้ายว่าถ้าหาเงินมาจ่ายไม่ได้ภายในเดือนนี้เขาจำเป็ต้องย้ายออกไป
เสียงถอนหายใจดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะทิ้งตัวลงเตียงมองเพดานห้องด้วยความหงุดหงิด
“นัดนี้แหละที่จะเปลี่ยนชีวิตกู”
ปั้นพูดอย่างมุ่งมั่น
ฐานะครอบครัวของเขาไม่ได้ลำบากสักนิด แต่ด้วยนิสัยที่ชื่นชอบการพนันและใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายมาั้แ่ไหนแต่ไร ทำให้ผู้ปกครองส่งเงินมาให้ตามกำหนดของแต่ละเดือนเท่านั้น เงินค่าเรียน ค่าอาหาร และค่าหอพัก หมดไปกับการพนันเช่น สนุ๊ก หวย และมากที่สุดก็คือพนันบอล
ปั้นเคยโทรไปอ้อนวอนขอพ่อกับแม่ แต่ดูเหมือนครั้งนี้ทางผู้ใหญ่จะดัดนิสัยจริงจัง เขาถูกเลี้ยงตามใจมาั้แ่เด็ก ทำให้เป็คนนิสัยเสียชอบเอาแต่ใจจนไม่มีใครอยากคบหา ส่วนผู้ชายกลุ่มใหญ่ที่มาดักรอเขาที่หน้าคณะ ก็เป็ลูกน้องของเ้าหนี้พนันบอลเก่าที่เขาติดเงินไว้หลักแสน ปั้นเคยอยู่คอนโดที่ดีกว่านี้ แต่ตอนนี้เขาต้องย้ายตัวเองมาอยู่ห้องพักเล็กๆเพื่อเอาเงินไปเสี่ยงดวงชะตาให้ชีวิตพลิกผัน
คืนนี้จะเป็คืนตัดสินดวงชะตานั้น เพราะชายหนุ่มเดิมพันหมดหน้าตักสำหรับแมตช์ฟุตบอลครั้งใหญ่
2K
