
เื่ผีไหนๆ ในโลก ก็ไม่มีที่ไหนมีบรรยากาศ และความเย็นยะเยียบราวมีคนจ้องมองอยู่ข้างหลังได้เท่ากับ เื่ผีญี่ปุ่นอีกแล้ว เพราะตำนานเมืองของเขานั้นมันช่างมีความแปลกประหลาด และมีเงื่อนไขการปรากฏกายที่ค่อนข้างมากกว่าที่อื่น
(บางเื่ต้องจำวิธีการตอบคำถามผีด้วยไม่งั้นตาย !)
หลายคนคงรู้จักกับตำนานผีเด็กสาวที่สิงอยู่ในห้องน้ำ
ที่ว่าเป็เื่หลอนอันดับต้นๆของญี่ปุ่น
สำหรับผีฮานาโกะที่สิงสู่อยู่ตามห้องน้ำ เล่ากันว่า หากเคาะประตูห้องน้ำที่ชั้นสาม เคาะสามครั้งแล้วถามว่า “ฮานาโกะซังอยู่ไหม” หากมีเสียงตอบว่า “ไฮ่” ประตูก็จะเปิดออก และมีเด็กผู้หญิงใส่กระโปรงสีแดงลากตัวเราไป สถานที่จะพบเจอได้ต้องเป็ห้องน้ำเด็กผู้หญิงเวลาหลังเลิกเรียน
ฮานาโกะนั้นเป็เื่ผีที่อาจมีรายละเอียดที่แตกต่างกันในในแต่ละโรงเรียนด้วย แต่วันนี้ผมมีเื่เล่า ที่ได้รู้จักกับ1ในนักเรียนญี่ปุ่นที่เคยประสบพบเจอ กับฮานาโกะซัง
ในสมัยนี้มีแอพแชทมากมายแลกเปลี่ยนพูดคุย หรือแม้กระทั่งเปิดหน้าพูดคุย เข้าใช้เว็ปOmegle ในการพูดคุยแลกเปลี่ยนภาษากับผู้คนต่างประเทศ ผมชอบคุยกับกับคนญี่ปุ่นเป็อย่างมาก จนวันหนึ่งผมได้รู้จักกับ *ฮารามิจิ คัตสึรุ* หรือ ผมเรียกว่า คัตจัง
คัตจัง อาศัยอยู่ในเมือง ฮาจิโอจิ เมืองโตเกียว สถานที่ๆขึ้นชื่อเื่หลอนๆ เฮี้ยนๆ มากมาย
ผมก็ถามเป็ภาษาอังกฤษแปลความได้ว่า
“คัตสึซัง เคยมีประสบการณ์ผีที่ โตเกียวมั้ย?”
“ไฮ่ เคยสิเจอมากับตัวเรา นายเคยได้ยินเื่ ฮานาโกะซังผีในห้องน้ำโรงเรียนญี่ปุ่นหรือเปล่า?”
ผมก็ตอบไปว่า “เคยสิ ดังมากนะ นึกว่าเป็แต่งหลอกเด็กเสียอีก”
คัตจังเล่าว่า ความเป็มาของฮานาโกะนั้น เชื่อกันว่าเธอเป็เด็กที่เสียชีวิตใน่าโลก ขณะที่มีเครื่องบินมาทิ้งะเิ เธอได้หนีเข้าไปหลบในห้องน้ำ ผลก็คือเปลวเพลิงจากะเิครอกตายทั้งเป็ นั่นจึงทำให้ดวงิญญาของเธอต้องคอยเร่ร่อนไปมาในห้องน้ำ ถ้าเราอยากลองดี หรือ พิสูจน์การมีตัวตนของเธอละก็ ให้ไปยังห้องน้ำชั้นสาม ให้เราเคาะประตูสามครั้งแล้วถามว่า
“ฮานาโกะซังอยู่ไหม”
หากมีเสียงตอบว่า
“ไฮ่”
ประตูก็จะเปิดออก และมีเด็กผู้หญิงใส่กระโปรงสีแดงลากตัวเราไป คัตจังเล่าต่ออีกว่า ตนนั้นก็เชื่อเื่ผีครึ่งๆกลางๆ ผสมกับโตเกียวเป็เมืองที่ใหญ่ เทคโนโลยีค่อนข้างเจริญ ผู้คนเริ่มไม่ค่อยเชื่อเื่อะไรพวกนี้แล้ว แต่เมืองที่ คัตจัง อยู่นั้น (ฮาจิโอจิ)
ก็มีเื่หลอนๆเยอะพอสมควรอยู่เหมือนกัน
แต่เื่ฮานาโกะซังนั้นมีอยู่ทุกที่
คัตจังกับเพื่อนๆอีก2คน ก็พนันกันว่าใครที่กล้าเรียกฮานาโกะออกมา คนนั้นจะได้เงินเดิมพันไปทั้งหมด
ก็ด้วยความเป็เด็กวัยรุ่น ชอบเล่นอะไรขำๆสนุกๆกัน
บ่ายเย็นวันศุกร์ ตอน่เข้าชมรม ทั้งสาม
ได้ถ้าพนันกัน 1ในเพื่อนของเขา คาโอรุ ก็ได้ถ้าให้
อายาเบะ เรียกฮานาโกะซังออกมา
แต่ด้วยความที่อายาเบะเป็คนขี้กลัวมาก ก็ไม่กล้าทีจะเคาะประตูเรียกฮานาโกะซังออกมา
คาโอรุ จึงได้ออกโรงเอง
“ถ้าฉันทำแล้วพวกนายทุกคนต้องให้ตังฉันคนละ3000เยนน่ะโว้ย!!”
ก่อนจะเคาะคาโอรุทิ้งท้ายว่า
“โถ!!! ก็แค่เื่หลอกเด็กหน่าาา!!”
ทุกคนที่อยู่ในทีนี้ต่างพากันเงียบกริบ จากนั้น คาโอรุ ก็เริ่มเคาะประตูสามที
“ก็อก ก็อก ก็อก”
“ฮานะโกะซังอยู่มั้ย?”
สิ้นเสียงของคาโอรุ ก็ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับว่า พวกเขาคงคิดว่าเป็แค่เื่หลอกเด็กแหละ เหล่าเพื่อนของคัตจัง ต่างหัวเราะชอบใจในความกล้าของ คาโอรุ
เขาจึงได้เงินทั้งหมดในกองไป และได้เดินออกไปจากห้องน้ำชั้นสาม แต่ทว่ากลับไม่มีใครรู้เลยว่าหลังจากทีพวกเขาออกไปแล้วนั้นมีเสียง เด็กผู้หญิง พูดเสียงยานๆเบาๆผ่านช่องของประตูออกมาว่า
“ไฮ่!!!”
เมื่อทุกอย่างพ้นวันศุกร์ไปคัตจังก็ใช้ชีวิตปกติ จนกระทั่งเช้าวันอาทิตย์ คัตจังได้รับข้อความประหลาดจาก คาโอรุ
“มันตามมา!! ช่วยด้วย!! “
แต่ไม่ว่าคัตจังจะส่งข้อความตอบกลับยังไง คาโอรุ ก็ไม่อ่าน แต่ก็ออนค้างไว้ คัตจังคิดว่ามันคงเป็เื่แกล้งกันเล่นเองแหละ เพื่อให้เหตุการณ์สมจริงและเพื่อให้อายาเบะกลัว คัตจังก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนั้น
จนเวลาผ่านไปอีกวัน
ในเช้าวันจันทร์คัตจังก็สังเกตุเห็นว่า คาโอรุ ได้ขาดเรียนไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ เพราะต่อให้คาโอรุจะเรียนไม่เก่งอะไรมาก แต่ก็ไม่ใช่คนที่จะโดดเรียน โดยไม่มีสาเหตุแบบนี้ คัตจังจึงได้ไปที่ห้องที่อายาเบะเรียน แล้วเข้าไปถามกับอายาเบะ
“นี่ อายาเบะคุง นายเห็น คาโอรุคุง บ้างไหม?”
อายาเบะ เงียบอย่างผิดวิสัยเป็อย่างมาก ตัวสั่นไปด้วยความกลัว พร้อมกับยืนกระดาษโน้ตขึ้นมาว่า
!!มันกำลังตามมา!!
“อะไรเหรอ? อายาเบะคุง?”
!!ห้องน้ำชั้นสาม!!
หลังจากยืนโน๊ตใบสุดท้ายเสร็จอายาเบะก็เดินหน้าตั้งออกจากห้องเรียนไป ตอนนั้นเป็เวลาพักกลางวันของนักเรียนญี่ปุ่นพอดี คัตจัง ได้แต่เก็บความสงสัยว่า ทั้งคู่ไปเจออะไรมาไว้ในใจ แล้วมุ่งหน้าไปยังโรงอาหาร ในขณะที่กำลังรับประทานข้าวอยู่นั้น เสียงกรี๊ดดังสนั่นทั่วโรงเรียน
“ว๊ายย!!!”
คัตจังได้ค้นหาต้นตอ ของที่มาเสียงว่า อะไรกันที่ผู้คนถึงได้แตกตื่นขนาดนี้ เมื่อเข่มองไปยังนอกหน้าต่าง กลับต้องเจอกับภาพที่ะเืใจเขา
หนึ่งในเพื่อนของเขา ตัดสินใจะโตึกฆ่าตัวตาย กลางโรงเรียน คัตจังรีบวิ่งไปยังที่เกิดเหตุ
“อายาเบะ ใจเย็นๆ ทำไมทำแบบนี้!!?”
แม้ว่าเขาจะเรียกเท่าไหร่เพื่อนของเขาก็ไม่ฟื้นขึ้นมา ตาของเพื่อนเขายังคงค้างเหลือกแง้นขึ้นไปบนดาดฟ้า
ในมือกำกระดาษแผ่นนึงเอาไว้
พอเื่ทั้งหมดผ่านไป อาเบะถูกส่งเข้าโรงพยาบาลเสียชีวิตคาที่ คัตจังจึงได้นำกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน
“สีแดง! กระโปรง! หนีไป! คัตสึรุ!”
เมื่อคัตจังได้เห็นดังนั้นเขาก็ฉุดคิดได้ว่าคงเป็คำสาป ฮานาโกะซังอย่างแน่นอน เขาตัดสินใจรีบวิ่งไปยังบ้านของคาโอรุ เพื่อเตือนเื่นี้ให้กับเขา
เมื่อไปถึงกับไม่พบแม้แต่วี่แววของคาโอรุ
จึงได้สอบถามกับทางอาพาทเม้นต์ ได้ความว่า
เห็นคาโอรุ เดินจูงมือเด็กผู้หญิงสวมกระโปรงแดงหายเข้าไปในป่าด้านหลัง อาพาทเม้นต์ แล้วไม่กลับออกมาอีกเลย
เมื่อได้ยินดังนั้นคัตจังถึงกับต้องช็อกเป็อย่างมาก เพราะเื่ที่เขาคิดว่าเป็แค่ตำนานกลับกลายเป็เื่จริง
นับั้แ่วันนั้น คัตจังก็ไม่กล้าออกจากห้องนอน อีกเลย
ซึ่งตอนที่ผมคุยกับคัตจังผ่านกล้องอยู่นั้น ก็เห็นเขามีท่าทีที่แปลกๆไป สายตาวอกแวกไปมาๆ เหมือนกับกลัวอะไรบางอย่างอยู่
แต่ผมก็มีข้อสงสัยตลอดเวลาที่คุยกับคัตจัง จึงได้ถามเขาไปว่า
“เด็กกระโปรงแดงที่อยู่ในห้องนั้น! น้องนายใช่ไหม?”