"เห้ย! นั่นมันเหมือนคุณพราวฟ้าเลยว่ะ ใช่หรือเปล่าวะ" นนท์พยักพเยิดให้ชัชหันไปมองหญิงสาวสวยร่างระหง ออร่าเปล่งประกายที่เพิ่งจะเดินเข้าประตูคลับมา ชัชชวีร์หันไปมองตามคำบอกเล่าของเพื่อน ก่อนที่เขาจะนิ่งไปสักครู่ แล้วหันมาตอบนนท์
"ใช่! พราวฟ้า"
"อ้าว! กลับมาจากอเมริกาั้แ่เมื่อไหร่วะ ไหนว่าไปอยู่กับสามีมหาเศรษฐีที่อเมริกา หรือว่าจะเลิกกันแล้ว" รัชชานนท์พูดสันนิษฐานไปตามเื่
"ชั่งเถอะว่ะ! กูจะกลับแล้วนะ" ชัชพูดพร้อมกับลุกจากโต๊ะ
"อ้าวเห้ย! ไอ้ชัชจะรีบไปไหนวะ ยังไม่ดึกเลย มึงไม่อยู่รอทักทายรักเก่ามึงหน่อยล่ะ จะรีบไปหาเด็กหรอ"
"สวัสดีค่ะชัช บังเอิญจังเลยนะคะที่ฟ้าได้มาเจอคุณที่นี่ จะกลับแล้วเหรอคะ จะไม่อยู่คุยกับฟ้าสักหน่อยเหรอ" พราวฟ้าเดินเข้ามาทักชัชชวีร์ ชายหนุ่มนิ่งเงียบก่อนจะมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าอย่างเ็า
"ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ ไม่มีธุระอะไร ไม่อยากเสียเวลาเสวนาด้วยแม้แต่สักวินาทีเดียว ผมขอตัว" ชัชชวีร์ตอบกลับไปอย่างที่ใจคิด เพราะเขาไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกับผู้หญิงตรงหน้ามานานมากแล้ว
พราวฟ้าเหมือนโดนตบหน้าเข้าอย่างจัง หล่อนกัดฟันอย่างหงุดหงิด ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะเ็ากับหล่อนได้
พราวฟ้า หรือ ฟ้า หญิงสาวสวย สง่า ผิวขาว ร่างระหง หุ่นเหมือนนางแบบ ครอบครัวของพราวฟ้าถือว่ามีฐานะไม่น้อยไปกว่าชัชชวีร์เลย
หล่อนเป็แฟนเก่าของชัชชวีร์ ถือว่าเป็รักแรกของชัชก็ว่าได้ พวกเขารักกันมาั้แ่สมัยเรียนมัธยมปลาย แต่มาเลิกกันเมื่อห้าปีก่อน เพราะพราวฟ้าแอบนอกใจไปคบกับหนุ่มหล่อชาวอเมริกันที่เป็มหาเศรษฐี ตอนที่หล่อนไปเรียนต่อปริญญาโทที่อเมริกา
พราวฟ้าไปแบบไม่มีแม้คำเลิกรา ไม่มีการพูดจาใดๆ หล่อนหายเงียบไปจนมาเป็ข่าวว่าหล่อนแต่งงานกับมหาเศรษฐี ชาวอเมริกา
่นั้นชัชแทบบ้า เขาเหมือนคนบ้า เพ้อเจ้อไร้สติ กว่าเขาจะดึงตัวเองให้ดีขึ้นได้แทบแย่ เขาจึงปฏิญาณกับตัวเองว่าจะไม่รักใครอีก จะไม่มอบหัวใจให้ใครอีก จะไม่มีแฟนเป็ตัวตน จะไม่มีผู้หญิงคนไหนมามีอิทธิพลเหนือความรู้สึกเขาเด็ดขาด เมื่อชัชชวีร์ กลับมาถึงคอนโด เขาเปิดประตูห้องนอนเข้าไปก็พบแต่ความว่างเปล่า อ้อ! เขาลืมไปว่าวันนี้เขาบอกให้ไวท์กลับไปนอนคอนโดตัวเอง อารมณ์นี้ก็เหงาเหมือนกันนะ
ปกติชัชชวีร์ชอบนอนคอนโดมากกว่าจะขับรถกลับคฤหาสน์หรูที่อยู่แถบชานเมือง เขาอยากนอนกกเด็กอย่างไวท์ด้วย จึงไม่ค่อยกลับบ้าน
แต่วันนี้ไวท์ไม่อยู่ เขากลับรู้สึกคิดถึงหล่อน อยากให้ไวท์มาอยู่ด้วย
"ไม่ๆ พอๆ" ชัชส่ายศีรษะไปมาเพื่อขับไล่ความคิดนั้น เขาจะไม่รักใคร เขาจะไม่จริงจังกับใคร เขาไม่อยากเจ็บอีกแล้ว
วันนี้ชัชมาทำงานแต่เช้า เพราะเมื่อคืนเขานอนไม่ค่อยหลับ
"อ้าว! พี่ชัช ทำไมวันนี้มาทำงานแต่เช้าเลยคะ เมื่อคืนกลับกี่ทุ่ม เมาหรือเปล่าคะ" เมื่อไวท์มาถึงบริษัทก็เข้าห้องท่านประธานชัช แล้วทักทายสอบสวนทันที
"กลับไม่ดึกหรอก ไม่เมา" ชัชตอบเรียบๆ เขาชินแบบนี้ ชินกับการที่ไวท์ชอบถามเขาแบบนี้เวลาเขาออกไปคลับกับเพื่อนๆ
"วันนี้ฉันมีนัดอะไรไหม?" ชัชชวีร์ถามถึงตารางงาน
"วันนี้มีประชุมการร่วมลงทุนโปรเจคใหญ่ กับทางบริษัทจากอเมริกาค่ะ ตอนเก้าโมงค่ะ" ไวท์ตอบ เื่งานหล่อนไม่มีขาดตกบกพร่อง รวมถึงเื่บนเตียง ไวท์ก็แซ่บซี้ดไม่แพ้กัน
"วันนี้ไวท์ทำสเต๊กหมูมาให้พี่ชัชด้วยนะคะ พี่ชัชไม่ได้กินอาหารฝีมือไวท์นานแล้ว ทานซะหน่อยนะคะ" หญิงสาวออดอ้อนอย่างเอาใจ
"ก็ดีเหมือนกัน ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลย"
ชัชชวีร์ตอบ เขาชอบที่ไวท์ช่างออดอ้อน เอาใจเก่ง ช่างพูด ทำให้ชีวิตเขาดูมีชีวิตชีวามากขึ้น เพราะปกติเขาพูดน้อย ชีวิตราบเรียบ ไม่มีอะไรหวือหวา พอมีไวท์เข้ามามันก็กระชุ่มกระชวย แต่เขาจะไม่ให้หล่อนมามีอิทธิพลเหนือความรู้สึกของเขาหรอก เขารู้ว่าหล่อนรู้สึกยังไงกับเขา แต่มันเป็ไปไม่ได้ เขาจะไม่รักใครอีก เื่มีแฟนแต่งงานลืมไปได้เลย ไม่มีทาง.