บทที่ 13 ซุ่มโจมตี
พวกเราเดินตามแฮดวินไปโดยทิ้งระยะห่างอย่างเป็ระบบจนกลายเป็สัญชาตญาณผมคุมทางซ้าย เดนี่อยู่ทางขวา และมีโชอี้คอยระวังหลัง
หลังจากเดินไปได้เพียงไม่กี่นาทีแฮดวินก็ส่งสัญญาณให้หยุด เขาชี้มือไปข้างหน้าเยื้องไปทางซ้ายเล็กน้อยผมขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด เพราะในสายตาของผมกลับมองไม่เห็นอะไรเลย
ทว่าเพียงครู่เดียวใบไม้ที่อยู่ห่างออกไปราวห้าสิบเมตรก็เริ่มสั่นไหว...
ศัตรูอยู่เบื้องหน้า!
ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเสียงร้องเตือนของโชอี้ก็ดังมาจากด้านหลัง พวกมันปรากฏตัวขึ้นล้อมเราไว้ทุกทิศทางก็อบลินร่างสีเขียวแยกเขี้ยวคำรามขู่ในลำคอ มีทั้งเลเวล 2 สองตัว เลเวล 3 สองตัวและตัวที่อันตรายที่สุดคือ ก็อบลิน ชาแมน เลเวล 5
สถานการณ์เลวร้ายเข้าขั้นวิกฤตในขณะที่ผมกำลังประเมินทางหนีทีไล่ ฝันร้ายที่แท้จริงก็คลานตามออกมาจากหลังชาแมนหมาป่าขนาดเท่ารถยนต์ตัวหนึ่งปรากฏกายขึ้น พร้อมข้อความเหนือหัวที่ทำให้ผมชาวาบไปทั้งตัว
[หมาป่าคืนชีพ เลเวล 2]
ขนสีน้ำตาลเกรอะกรังโชกไปด้วยเืใบหน้ามีรอยะุและดวงตาที่ปิดสนิท... ผมจำมันได้ทันทีมันคือเ้าหมาป่าั์ที่พวกเราเพิ่งจัดการไปก่อนหน้านี้ดูเหมือนเ้าชาแมนนั่นจะมีพลังมนต์ดำที่ปลุกคนตายให้กลับมาขยับได้อีกครั้ง
แวบหนึ่งผมคิดจะหลบหนีไปคนเดียวแต่พอเหลือบไปเห็นโชอี้ ความคิดนั้นก็พังทลายลงกระทันหัน ความคิดบ้าๆที่ไม่เป็ตัวของตัวเองผุดขึ้นมาในหัว
ผมจะทิ้งทุกคนไปตอนนี้ไม่ได้...ผมทำไม่ได้จริงๆ!
“บ้าเอ๊ย!”
ผมสบถ
ความคิดประหลาดเริ่มทำงานอีกครั้งในโลกที่ความตายอยู่แค่เอื้อม หากผมลังเลผมอาจจะตายได้ ดังนั้นผมจึงสูดลมหายใจเข้าลึกสงบจิตใจจนเข้าสู่ภวังค์สมาธิที่ลึกที่สุดเท่าที่เคยทำมา
โลกภายนอกพลันเงียบสงัดสีสันรอบตัวดูซีดจางลง สมองเริ่มคัดกรองข้อมูลไร้สาระทิ้งไปจนหมดผมประสานสายตาเข้ากับก็อบลิน ชาแมน ที่ดูเหมือนกำลังแสยะยิ้มเยาะเย้ยพวกเรา
“เวรเอ๊ย!”
เดนี่ สบถออกมาอย่างสิ้นหวังเมื่อเห็นว่าทางหนีถูกปิดตาย
พริบตานั้นเ้าหมาป่าคืนชีพก็พุ่งเข้าใส่ตามคำสั่งของชาแมน แฮดวินเป็คนแรกที่เปิดฉากเสียงปืนดังสนั่นติดต่อกันสามนัดเข้าเป้าอย่างจังด้วยความชำนาญ
แต่เ้าหมาป่ากลับไม่ชะงักเลยสักนิดะุทำได้เพียงฉีกเนื้อให้กระเด็นออกไป แต่มันกลับไม่มีความรู้สึกเ็ปและไม่มีเืไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว
เมื่อรู้ว่าะุไร้ผลแฮดวินจึงเปลี่ยนไปคว้าหอกแทน
ขณะที่ระยะห่างหดสั้นลงผมเก็บมีดแล้วกำท่อเหล็กด้วยสองมือมั่น ปล่อยให้มานาไหลเวียนไปทั่วร่างจดจ่อพลังทั้งหมดไปที่หัวไหล่และเอว ผมเกร็งหน้าท้อง บิดตัวส่งแรงและเหวี่ยงวงสวิงสุดแรงเกิด!
หมาป่าพุ่งผ่านตัวผมไปหมายจะปลิดชีพแฮดวิน
แต่จังหวะนั้นเอง...
เปรี้ยง!
ท่อเหล็กฟาดเข้าที่ขาหน้าของมันอย่างจังจนเสียงกระดูกหักดังสนั่นป่า
อาวุธในมือผมบิดเบี้ยวผิดรูปทันทีเ้าหมาป่าเสียหลักซวนเซฟุบลงเพราะขาที่หักพับแต่มันกลับไม่มีเสียงร้องโหยหวนแม้แต่คำเดียว แฮดวินไม่ปล่อยโอกาสหลุดลอยเขารีบใช้หอกแทงซ้ำเข้าใส่ทันที
เมื่อเห็นดังนั้นผมจึงแยกตัวออกมาอยู่ด้านหลังของทั้งสามคนอ้อมไปทางซ้ายเพื่อมุ่งหน้าไปจัดการพวกที่เหลือ
ตอนนี้มีดกลับมาอยู่ในมือผมอีกครั้ง และมานายังคงพลุ่งพล่านอยู่ในร่างกายใจจริงผมอยากจะออมพลังไว้ แต่สถานการณ์ตรงหน้าบีบคั้นเกินกว่าจะกั๊กพลังไว้ได้
ก็อบลิน ชาแมน ชูมือขึ้นฟ้าพึมพำมนต์ดำอยู่ในลำคอ ดวงตาของมันจ้องเขม็งมาที่ผมราวกับจะกินเืกินเนื้อเบื้องหน้าของมันมีก็อบลินเลเวล 3 ตัวหนึ่งยืนคุมเชิงส่วนที่เหลืออีกสองตัวกำลังเดินแยกออกมาเพื่อจัดการกับผมโดยเฉพาะ!
ผมมองไปที่หางตา พบว่าก็อบลินเลเวล 2ตัวสุดท้ายกำลังพัวพันอยู่กับเดนี่ ส่วนโชอี้กำลังช่วยแฮดวินรับมือกับหมาป่าคืนชีพ
ในเสี้ยววินาทีนั้น ก็อบลินเลเวล 2อีกตัวก็พุ่งตัวมาถึง และแทงหอกใส่ผม ท่าทางของมันดูเงอะงะแบบมือสมัครเล่นสุดๆ
ด้วยร่างกายที่เสริมพลังด้วยมานาผมเบี่ยงตัวหลบได้อย่างง่ายดายก่อนจะสวนหมัดเข้าเต็มรักที่กลางใบหน้าจนจมูกมันหักยุบ
ขณะที่มันเซถอยหลังพร้อมเสียงครางโหยหวนผมรีบเบี่ยงตัวไปทางซ้าย ใช้ต้นไม้ใหญ่เป็โล่บังสายตาจากเ้าชาแมนแล้วตวัดเท้าเตะใส่ก็อบลินเลเวล 3 ที่พุ่งสวนเข้ามาทันที
ความเจ็บแปลบแล่นจากหน้าแข้งขึ้นมาถึงโคนขาของผมจากการปะทะครั้งนั้นแต่ด้วยสภาวะสมาธิทำให้ผมตัดความเ็ปนั้นไปได้ในเวลาไม่กี่วินาที
ในจังหวะที่เ้าก๊อบลินเลเวล 3 เสียหลักผมไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ ผมพุ่งพรวดเข้าหาระยะประชิดแทงมีดสั้นปักเข้าที่ลำคอของมันจนมิดด้ามแล้วออกแรงบิดสุดข้อมือจนแผลฉีกขาดเหวอะหวะ
มันล้มตึงลงกับพื้นแขนขาชักกระตุกรัวพร้อมกับเสียงสำลักเืที่ขลุกขลักอยู่ในลำคอ
เยี่ยม ผมคำรามในใจ
เมื่อจัดการเ้าเลเวล 3 ได้ ผมก็เดินกลับมาเพื่อปิดฉากก็อบลินเลเวล2 ที่าเ็ ด้วยการระดมฟาดท่อเหล็กใส่หัวของมันไม่ยั้งแรงกระแทกส่งผลให้กะโหลกมันแตกละเอียดและล้มฟุบลงโดยไม่มีโอกาสขัดขืน
การต่อสู้ทั้งหมดนี้ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาทีและตลอดเวลาผมยึดถือทริคเดียวคือใช้ต้นไม้เป็ที่กำบังระหว่างผมกับเ้าชาแมนไว้เสมอ
ผมก้มลงหยิบหอกของพวกมันขึ้นมาทั้งสองเล่มพลางชำเลืองมองคู่ต่อสู้ฝั่งตรงข้ามเ้าก็อบลินชาแมนดูเหมือนจะเสร็จสิ้นพิธีกรรมบางอย่างแล้ว
มันยืนนิ่งงันราวกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่างผมโผล่หน้าจากต้นไม้ไปเพียงแวบเดียวแล้วขว้างหอกใส่มันทันที!
แต่บ้าเอ๊ย...
อาวุธนั่นถ่วงสมดุลได้แย่มากหอกพุ่งไปปักลงบนพื้นห่างจากพวกมันไปหลายเมตร
ยากกว่าที่คิดแฮะ
เมื่อผมเหลือบมองกลับไปด้านหลัง ก็พบว่า ก็อบลินตัวที่สู้กับเดนี่ขาดใจตายแล้วทั้งสามคนกำลังช่วยกันปิดบัญชีหมาป่า
แฮดวินเดินกะเผลกเพราะแผลลึกที่ต้นขาโชอี้มือาเ็ ส่วนเดนี่เอามือกุมแผลที่หน้าอกด้วยสีหน้าปวดร้าว
ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว...ตอนนี้แหละคือโอกาสที่ผมจะหนีไปได้ และใจผมก็ร่ำร้องอยากทำอย่างนั้นแต่อะไรบางอย่างกลับรั้งผมไว้แน่นจนก้าวขาไม่ออก
ผมจึงทำได้เพียงกัดฟันแน่นแล้วกลับมาเผชิญหน้ากับศัตรูเบื้องหน้าอีกครั้ง
การพุ่งเข้าไปปะทะตรงๆไม่ใช่ความคิดที่ดีแน่ ผมยังไม่รู้เลยว่าเ้าชาแมนนั่นมีไม้ตายอะไรซ่อนอยู่แถมยังมีก็อบลินเลเวล 3 อีกตัวที่ยืนคุมเชิงอยู่อย่างเหนียวแน่นนั่นด้วย!
ในขณะที่ผมกำลังประเมินสถานการณ์เสียงะเิแหลมเล็กก็ดังขึ้นผมมองตรงไปเห็นลูกไฟขนาดเท่าลูกฟุตบอลกำลังพุ่งแหวกอากาศตรงมาด้วยความเร็วสูง!
หากเป็ร่างกายปกติ ผมคงไร้ทางหนีแต่โชคดีที่ในสภาวะสมาธินี้มานาที่ผมอัดฉีดทิ้งไว้ช่วยให้ร่างกายตอบสนองได้ทันท่วงที
ผมะโเบี่ยงหลบวิถีทำลายของมันได้ฉิวเฉียดทว่าแรงอัดอากาศจากการะเินั้นรุนแรงมหาศาลมันซัดร่างผมปลิวไปฟาดกับต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปอย่างจัง!
ความเ็ปถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นั์แม้จะมีสมาธิช่วยกรองความรู้สึกออกไป แต่มันก็ยังนับว่าสาหัสผมกัดฟันแน่นจนรับรู้ถึงรสคาวเืในปาก
ผมรีบรีดมานาให้ไหลเวียนอีกครั้งเพื่อฉุดร่างกายที่บอบช้ำให้ลุกขึ้นโชคดีที่ขาทั้งสองข้างยังขยับได้แต่แขนข้างหนึ่งกลับหักพับห้อยต่องแต่งอยู่ข้างลำตัวอย่างไร้ประโยชน์
ท่อเหล็กคู่ใจหล่นหายไปในพงหญ้าส่วนหอกที่เก็บมาก็หักครึ่งผมจึงคว้าเอาไว้ได้เพียงท่อนบนที่มีคมหอกติดอยู่เท่านั้น
ผมพยายามตั้งสติและมองออกไปเบื้องหน้าดูเหมือนลูกไฟจะไม่ได้ถูกปล่อยออกมาเป็ครั้งที่สอง ซึ่งก็สมเหตุสมผล...ทักษะที่ทรงพลังขนาดนั้นย่อมมีขีดจำกัดในการใช้งาน
ทว่าเมื่อผมจ้องไปที่เ้าชาแมนผมกลับพบความผิดปกติ มันดูไม่ยี่หระเลยที่โจมตีพลาดเป้า กลับกัน...มันจ้องมองมาที่ผมด้วยแววตาของผู้ชนะ
ประสาทััของผมตื่นตัวถึงขีดสุดในวินาทีนั้น!
ผมรับรู้ได้ถึงการเคลื่อนไหวที่ฉับไวทางด้านข้างเ้าก็อบลินเลเวล 3 ที่เคยยืนคุมเชิงอยู่หายไปแล้วและตอนนี้มันปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับแทงหอกตรงมาที่จุดตายของผม!
ผมกัดฟันกรอดสั่งการให้มานาไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งจนเส้นเืปูดโปนคมหอกถากสีข้างผมไปเพียงนิดเดียว แต่วินาทีนั้นเ้าสัตว์ร้ายกลับคว้าหมับเข้าที่แขนข้างที่หักของผม!
กระแสความเ็ปแล่นพล่านสยดสยองไปทั่วร่างหากไม่มีทักษะสมาธิคอยสะกดไว้ ผมคงกรีดร้องจนสิ้นสติไปแล้วหัวใจของผมเต้นรัวราวกับจะะเิ มานาถูกสูบฉีดผ่านกระแสเืจนร้อนผ่าวลมหายใจหอบกระชั้น
เ้าก็อบลินเลเวล 3 ดูจะประมาทไปนิดมันคงคิดว่าผมาเ็จนไร้ทางสู้เพราะผมเห็นรอยยิ้มแสยะบนใบหน้าของมันราวกับกำลังสนุกที่ได้หยอกเย้าเหยื่อ...แต่นั่นแหละคือโอกาสเดียวของผม!
หลังจากข่มความเ็ปจากแขนที่หักผมย่อตัวลงต่ำแล้วอัดมานาเข้าสู่ขาจนเต็มสูบก่อนจะเตะเสยเข้าที่หว่างขาของมันอย่างจัง!
มันครางเสียงหลงด้วยความจุกและงอตัวลงเล็กน้อยผมไม่ปล่อยให้จังหวะนี้หลุดลอย ผมเหวี่ยงมือข้างที่ยังใช้การได้กระชากเศษหอกหักแทงพรวดเข้าที่ลำคอของมันทันที!
ผมคำรามก้องในลำคอดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเืที่แตกฝอย ผมดึงเศษหอกออกมาแล้วรัวแทงซ้ำๆอย่างไม่ยั้งมือราวกับคนเสียสติ
เมื่อร่างที่ถูกกระหน่ำแทงโน้มตัวลงมาผมก็แทงเข่าเสยเข้าที่คางของมันจนหน้าหงายร่างสีเขียวร่วงลงไปกองกับพื้นพร้อมดวงตาที่เหลือกลอย
ผมใช้ปลายหอกหักแทงซ้ำลงไปอีกหลายครั้งจนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นยืนยันความตายของมันผมจึงหยุดมือ...
ผมเงยหน้าขึ้นมาหอบหายใจอย่างหนักหน่วงโชคดีที่การต่อสู้เมื่อครู่ชุลมุนพอสมควรและมีต้นไม้ช่วยพรางตาทำให้เ้าชาแมนไม่สามารถสอดแทรกเวทมนตร์เข้ามาได้
ผมกำหอกที่อาบไปด้วยเืไว้แน่นก่อนจะจ้องมองไปยังเ้าชาแมนด้วยสายตาอาฆาต
เหลืออีกแค่ตัวเดียวเท่านั้น...ตัวสุดท้าย!