ตอนที่ 24 เส้นทางสู่ขั้นที่ 4 ของ[วชิรกายา-ทรงพลัง]
“เ้าเคยออกจากสถานีไปบ้างหรือไม่ ลูกน้องจะสงสัยหรือไม่หากเ้าออกจากสถานีไปซัก 2 วัน” จางหม่านโถวถามเื่สำคัญทันที
“ข้าไม่เคยออกจากสถานีแต่เคยกักตัวฝึกวิชา ถ้าท่าน้าให้ข้าติดตามออกนอกสถานีสักหลายวันข้าสามารถบอกลูกน้องว่าข้ากักตัวฝึกวิชา พวกมันจะไม่มายุ่งกับข้าเป็เวลาหลายวัน นอกจากจะมีเื่ด่วนจริงๆ” เจี๋ยอินตอบตามตรง
“ดี แล้วเราจะจัดการอย่างไรกับ 3 คนนี้ดี” จางหม่านโถวถามเื่สำคัญต่อ นางเป็หัวหน้าสถานี ย่อมมีแผนการที่จะจัดการโดยลูกน้องไม่สงสัย
“ข้าจะฆ่ายาม 2 คนนี้โดยบอกว่ามันหลับยาม ข้าฆ่ามาก่อนหน้านี้แล้ว ดังนั้นปกติไม่มีใครกล้าหลับ แต่ถ้าข้าเป็คนลงมือเอง ก็ไม่มีใครกล้าสงสัย ยืนยามหน้าห้องตอนกลางคืนมันชวนหลับใครๆก็รู้ พวกมันยอมเชื่อว่ามีคนทำพลาดหลับยามจริงๆ มากกว่าจะสงสัยข้า แต่สาวใช้นี่ไม่สามารถฆ่าได้ในวันนี้ ปกติข้าไม่ฆ่าสาวใช้ พวกนางไม่ใช่ทหาร การลงโทษจึงไม่รุนแรงเท่า” เจี๋ยอินตอบอย่างรอบคอบ
“ถ้าข้าจับตัวนางไปด้วยล่ะ นางหายไปหลายวันจะผิดสังเกตมั้ย” จางหม่านโถวเสนอความเห็น
“ข้าจะบอกหัวหน้าสาวใช้ว่าข้าใช้นางไปทำงานส่วนตัว ข้าเคยทำมาก่อนแม้ไม่บ่อยแต่คงไม่มีใครสงสัย” เจี๋ยอินตอบ
“ข้าจำเป็ต้องส่งนางกลับไปหาหัวหน้าก่อนหรือไม่ หากไม่มีใครเห็นนางก่อนท่านสั่งให้นางออกไปก็น่าสงสัยอยู่” จางหม่านโถวกังวล
“ถ้าข้าบอกว่าข้าสั่งนางโดยตรงและนางออกไปแล้วจะดีกว่า หากรอจนท่านเรียกนางออกมาหลังจากข้าเข้าห้องกักตัวฝึกวิชาแล้วให้นางไปรับคำสั่งจากหัวหน้า คนอาจสงสัยมากกว่าเพราะหลังจากข้าออกคำสั่งหัวหน้านางจะตามหานางเพื่อสั่งการทันที หากไม่มีใครพบเห็นนางเลยอาจจะสร้างความสงสัยว่านางหายไปได้อย่างไร” เจี๋ยอินตอบ
“ข้าว่าให้คนสงสัยว่านางหายตัวไปไหนดีกว่าสงสัยว่าเ้าทำตัวแปลกไปนะ” จางหม่านโถวแนะนำ
“ถ้าอย่างนั้นข้าบอกว่านางทำให้ข้าไม่พอใจและอยากให้นางถูกลงโทษดีกว่า เมื่อเป็แบบนี้ต่อให้หานางไม่พบ ทุกคนก็จะคิดว่านางแอบหนีไปเพราะกลัวโดนข้าลงโทษ” เจี๋ยอินตอบเมื่อคิดทบทวนแล้ว
“ดี ถ้าอย่างนั้นก็เอาตามนี้” จางหม่านโถวตอบ
หลังจากทำตามแผนเรียบร้อย จางหม่านโถวก็เก็บเจี๋ยอินเข้า[ฮาเร็ม]และเดินทางกลับไปยังรังลับทันที การเดินทางกลับนี้ จางหม่านโถวเรียกเซี่ยวไป๋มาอยู่เป็เพื่อนมันเช่นเคย ในบรรดาหญิงสาวใน[ฮาเร็ม]ของมัน จางหม่านโถวชอบเซี่ยวไป๋มากที่สุด ด้วยความไร้เดียงสาและเชื่อฟังของนาง เทียบกับหญิงสาวคนอื่นๆใน[ฮาเร็ม] มันรู้สึกว่าเซี่ยวไป๋เป็คนเดียวที่เชื่อฟังมันจากใจจริงไม่ใช่พลังของ[ฮาเร็ม]บังคับให้ทำ
“นายท่าน ตอนนี้เซี่ยวไป๋ก้าวหน้าขึ้นมาก ทั้งหมดล้วนเป็เพราะท่าน ข้ายินดีตายเพื่อท่าน หากข้าตายไป รบกวนนายท่านช่วยดูแลน้องๆบนเกาะของข้าด้วย หากมีความจำเป็ต้องจับปีศาจส่งให้ทางการจริงๆ อย่างน้อยก็รบกวนคุณชายดึงตัวน้องๆของข้ามาอยู่กับจักรพรรดินีแทนดีกว่า” เซี่ยวไป๋พูดขึ้นมาหลังจากฝึกวิชาเสร็จ
“อย่าพูดแบบนั้น ข้าไม่ยอมให้มีอันตรายอะไรเกิดขึ้นกับเ้าหรอก” จางหม่านโถวพูดน้ำเสียงอ่อนโยน
“ชีวิตพวกเราออกมาทำภารกิจภายนอกแบบนี้ย่อมเสี่ยงอันตราย เราไม่อาจรู้ได้ว่าวันไหนจะมีเื่ถึงชีวิตขึ้นมา ข้าแค่อยากบอกความในใจไว้ก่อน” เซี่ยวไป๋พูดอย่างจริงจัง
“เ้าคิดมากไปแล้ว จักรพรรดินีวางแผนรอบคอบมาตลอด หากจะส่งเราไปทำภารกิจอะไรก็ต้องมั่นใจว่าเราจะทำสำเร็จ เพราะหากเราพลาดนั่นหมายถึงแผนการคืนอำนาจของนาง รับรองได้ว่านางไม่ตัดสินใจทำอะไรเสี่ยงๆแน่นอน” จางหม่านโถวพูดอย่างมั่นใจ
“จริงอย่างที่นายท่านพูด ข้าคงคิดมากไปเอง” เซี่ยวไป๋ยอมรับหลังจากคิดถึงสิ่งที่จางหม่านโถวพูด
เมื่อกลับมาถึงรังลับจางหม่านโถว ก็เข้าห้องประชุมไปพบกับจักรพรรดินีในทันที นางยังคงอยู่ในห้องประชุมนั่งอ่านรายงานเกี่ยวกับสิ่งทีเกิดขึ้นตลอดเวลาที่นางไม่อยู่บนดาวดวงนี้ จักรพรรดินีใช้เวลาทั้งหมดของนางตามอ่านเื่ที่เกิดขึ้นเ่าั้ ข้อมูลที่ละเอียดที่สุดก็คือ่ก่อนการกบฎ จนถึง่ที่การรบใกล้สิ้นสุด หลังจากนั้นก็แทบไม่มีข้อมูล เนื่องจากอิซาเบลได้หนีมาอยู่ที่รังลับแห่งนี้ แม้ว่าจะอยู่ในรังลับตลอดเวลาแต่อิซาเบลก็สามารถเก็บข้อมูลข่าวสารหลายอย่างผ่านสาวใช้ แต่ข่าวสารส่วนใหญ่จะเป็เื่ที่รู้กันโดยทั่วไปของคนในดาวเท่านั้น ไม่สามารถรู้ข้อมูลเบื้องลึกได้ แต่นั้นก็ยังดีกว่าไม่รู้อะไรเลย
“ข้าจับตัวหัวหน้าเกาะกลับมาได้แล้ว” จางหม่านโถวแจ้งในทันทีที่มันมาถึงห้องประชุมใหญ่
“เ้าจงนำเสื้อผ้านางออกมา” จักรพรรดินีสั่ง
จางหม่านโถวนำเสื้อผ้าของเจี๋ยอินออกมาแต่โดยดี มันรู้แล้วว่าจักรพรรดินีไม่ชอบให้ปีศาจจาก[ฮาเร็ม]เปลือยกายคุยกับนาง “เจี๋ยอินออกมา” จางหม่านโถวเรียกเจี๋ยอินออกจาก[ฮาเร็ม]และสั่งให้นางใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย จักรพรรดินีเห็นดังนั้นก็มีสีหน้ายินดีขึ้นมาแวบหนึ่ง นางชอบที่ลูกน้องรู้ความ้าของนาง
“รายงานสถานะของเกาะเ้ามาซิ” จักรพรรดินีสั่งหลังจากที่เจี๋ยอินใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว
“เกาะของข้าดูแลเกาะรอบนอกทั้งหมด 2,000 เกาะ แต่ละปีจะออกจับปีศาจเกิดใหม่จาก 10 เกาะ ใช้เวลา 200ปีจึงครบรอบ แต่ละเกาะจะสามารถจับปีศาจเกิดใหม่ได้ 80-120 ตัว ส่วนใหญ่แล้วจะได้ประมาณ 95-110 ตัวต่อเกาะ มีเป้าหมายในการส่งส่งปีศาจแต่ละปีไม่ต่ำกว่า 1,000 ตน หลายร้อยปีที่ผ่านมาเกาะของข้าส่วนใหญ่สามารถส่งปีศาจได้ตามเป้าหมายมีไม่กี่ปีเท่านั้นที่ต่ำกว่าเป้าหมาย”
“ถ้าข้า้าให้ส่งปีศาจให้กับข้าด้วย เ้าจะมีปัญหาในการส่งมอบตามเป้าหมายหรือไม่” จักรพรรดินีถาม
“ปกติแล้วข้าจับปีศาจได้แค่ตามเป้าหมาย ข้าจะบีบให้ลูกน้องจับปีศาจให้มากขึ้นกว่าเดิมจะได้มีปีศาจส่งให้ท่านด้วย” เจี๋ยอินตอบอย่างใคร่ครวญ
“ดีพยายามส่งมาให้มากที่สุดโดยไม่ทำให้เ้ามีปัญหา เ้าจงกลับไปประจำที่สถานีเหมือนเดิม พยายามสืบข้อมูลต่างๆส่งกลับมาให้มากที่สุด” จักรพรรดินีสั่งกับเจี๋ยอินหลังจากประทับ[ยันต์ผูกสัมพันธ์นาย-ทาส]ใส่ร่างของนางแล้ว
“รับทราบเ้าค่ะ” เจี๋ยอินตอบรับ
“จางหม่านโถว เ้านำนางไปส่งแล้วรีบกลับมาโดยเร็ว ข้ามีภารกิจต่อไปให้เ้าแล้ว” จักรพรรดินีหันมากล่าวกับจางหม่านโถว
“รับทราบครับ” จางหม่านโถวรับคำ มันไม่ถามว่าภารกิจต่อไปคืออะไร เมื่อจักรพรรดินีไม่บอกมันก็ไม่คิดจะถาม
จางหม่านโถวนำเจี๋ยอินกลับไปส่งและเดินทางกลับโดยเร็วที่สุด ขณะนี้การสร้างที่จอดเรือในถ้ำดำเนินไปอย่างรวดเร็ว คาดว่าอีกไม่กี่วันก็คงเสร็จ พลูตัสมีความสามารถในการทำเื่แบบนี้จริงๆ สาวใช้แค่นำชิ้นส่วนที่่เขาสร้างมาประกอบตามคำสั่งก็สามารถสร้างโรงจอดเรือที่มั่นคงแข็งแรงได้แล้ว
“กำลังแขนเ้าตอนนี้ยกน้ำหนักได้ข้างละ 3000 กก. ใช่หรือไม่” จักรพรรดินีถามขึ้นเมื่อจางหม่านโถวกลับมารายงานตัว
“ใช่แล้ว ข้ายกน้ำหนัก 3000 กก. ได้มาหลายวันแล้ว น่าแปลกใจที่ข้าไม่สามารถยกได้มากกว่านี้มาหลายวันแล้วเช่นกัน” จางหม่านโถวตอบตามตรง
“ไม่แปลก การที่เ้าสามารถยกน้ำหนักได้ 3000 กก. ทั้งที่ยังไม่ได้ทำการเปลี่ยนกล้ามเนื้อตามเคล็ด[วชิรกายา-ทรงพลัง]ก็แปลกมากแล้ว ผู้ฝึกในอดีตยกได้แค่ 2000 กก. ก่อนเปลี่ยนกล้ามเนื้อ การยกได้ 3000 กก. นั้นเป็จุดสูงสุดของขั้นที่ 4 แต่นี่เ้ากับทำได้แล้ว ดังนั้นแปลว่าถ้าเ้าทำการเปลี่ยนกล้ามเนื้อสำเร็จเ้าก็สำเร็จขั้น 4 ในทันที” จักรพรรดินีอธิบาย
“แปลว่าข้าจำเป็ต้องหาผลไม้ปีศาจที่ท่านเคยบอกไว้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่สามารถพัฒนาฝีมือไปได้มากกว่านี้” จางหม่านโถวเริ่มรู้สึกกังวล
“ใช่ นับว่าโชคดีที่เรารู้ที่ตั้งของเกาะที่มีต้นไม้ที่ว่านั่นแล้ว” จักรพรรดินีตอบน้ำเสียงมีแววยินดี
“ถ้าเช่นนั้นภารกิจใหม่ของข้าคือไปเก็บผลไม้นั้นมา” จางหม่านโถวถามด้วยความยินดี
“ไม่ใช่แค่ผลไม้ แต่เก็บมาทั้งต้นเลย เราต้องใช้ทั้งใบและรากในการทำยา ไม่ใช่เพียงแค่ผลของมัน” จักรพรรดินีตอบกลับ
“ข้าต้องเอาต้นไม้ทั้งต้นใส่แหวนมิติกลับมาอย่างนั้นหรือ” จางหม่านโถวไม่แน่ใจว่าต้นไม้นี้จะใหญ่ขนาดไหน หากมันใหญ่เกินไปที่ว่างในแหวนมิติย่อมไม่เพียงพอแน่
“ไม่ต้องกังวล ข้าจะให้แหวนมิติวงใหม่กับเ้า รับรองมันใส่ [ต้นผลแปลงกายา] ได้แน่ นอกจากนี้บนเกาะนั้นยังมีเหมืองแร่พลังงานชั้นสูงที่ปิดไปแล้วอยู่ ถ้าเ้าโชคดีอาจได้แร่พลังงานกลับมาด้วยก็ได้” จักรพรรดินีบอกหลังจากได้รู้ความคิดของจางหม่านโถว
“เหมืองที่ปิดไปแล้ว ข้าจะหาแร่พลังงานได้อย่างไร เหมืองที่ปิดไปแล้วแปลว่ามันไม่เหลือแร่อีกแล้วถึงเหลือก็น้อยมากจนไม่คุ้มที่จะขุด” จางหม่านโถวสงสัย
“แร่ต่างๆบนดาวดวงนี้สามารถฟื้นคืนสภาพได้ในเวลาที่เหมาะสม ดังนั้นเหมืองนี้อาจจะมีแร่ที่คืนสภาพกลับมาบ้างแล้ว และอาจมีแร่ที่อยู่ห่างจากผนังเหมืองในจุดที่คนงานขุดไม่ถึงอยู่อีกด้วย นี่คือแหวนมิติไร้สิ้นสุด เป็ของวิเศษขั้นสูงสุดบนดาวดวงนี้ มันสามารถเก็บของได้ไม่จำกัด และพลังในการดึงดูดของมันก็มีระยะไกลกว่าแหวนมิติทั่วไปมาก เ้าสามารถไปยืนในเหมืองและใช้แหวนนี้ดูดแร่พลังงานในรัศมี 100 เมตรรอบตัวเ้าได้ เ้าแค่เปิดใช้และเดินไปเรื่อยๆ ก็สามารถเก็บแร่ที่ยังหลงเหลือในเหมืองได้โดยง่าย” จักรพรรดินีอธิบายเพิ่มเติม พร้อมกับยื่นแหวนมิติให้กับจางหม่านโถว
เมื่อรับแหวนมาจางหม่านโถวทำการตรวจสอบแหวนมิติในทันที ภายในแหวนไม่ได้มีพื้นที่เป็ห้องว่าง เหมือนแหวนมิติทั่วๆไป มันเป็เหมือนห้วงอวกาศอันเวิ้งว้างหาจุดสิ้นสุดไม่ได้ จางหม่านโถวรู้สึกได้ว่ามีบางอย่าง เก็บไว้ภายในแหวนนี้ มันเป็รูปภาพของต้นไม้ที่เขาจะต้องเก็บกลับมานั่นเอง มันเป็ต้นไม้ใหญ่ เปลือกไม้ มีสีน้ำตาลอมเหลือง มีรอย ลวดลาย ที่ดูคล้ายใบหน้ามนุษย์ อยู่บนลำต้น ผลของมันมีสีม่วงแดง ขนาดใหญ่กว่ากำมือ 2 ถึง 3 เท่า นอกจากนี้ยังมี ผลึกแร่ 2-3 ชนิด ชนิดละ 3 ถึง 4 ก้อนนี่คือแร่พลังงานชั้นสูงที่ใช้กับเรือของพลูตัส
“นั่นคือรูปของ [ต้นผลแปลงกายา] และตัวอย่างแร่พลังงานที่เราสามารถใช้ได้ เ้าแค่ตั้งสมาธิเพื่อกำหนดให้แหวนดูดแร่ตามตัวอย่าง มันก็จะทำงานเองเ้าจะรู้ได้เองว่าแร่ในบริเวณนั้นหมดแล้วหรือไม่ การเก็บ[ต้นผลแปลงกายา] ก็เช่นกัน เพียงแค่กำหนดว่าจะดูดต้นไม้ต้นไหน แหวนจะเก็บมาทั้งต้นโดยสมบูรณ์ จงเลือกต้นที่มีผลสุกพร้อมทานกลับมา หากพบมากกว่า 1 ต้นก็เก็บกลับมาให้หมด [ต้นผลแปลงกายา] นั้นไม่เพียงใช้ฝึกวิชา[วชิรกายา-ทรงพลัง]เท่านั้น ยังเป็ยารักษาอาการาเ็ภายนอกได้เป็อย่างดี ดังนั้นจึงเป็ต้นสมุนไพรที่มีปลูกอยู่ในหลายพื้นที่” จักรพรรดินีอธิบายเพิ่มเติม
“ข้ากำหนดจุดหมายลงบนกระจกวิเศษแล้ว หวังว่าเ้าจะสามารถเก็บแร่พลังงานกลับมาได้บ้างนะ อย่างน้อยก็ให้ชดเชยพลังงานที่เ้าใช้อย่างสูญเปล่าไปบ้างก็ยังดี” เสียงพลูตัสดังมาจากทางด้านหลัง มันยืนรอจักรพรรดินีพูดกับจางหม่านโถวเสร็จก่อนจะเดินเข้ามา
“ข้ารับรองว่าจะนำแร่พลังงานที่เหลืออยู่ในเหมืองกลับมาให้หมด ได้แต่หวังว่ายังมีแร่หลงเหลืออยู่ในเหมืองพอสมควร เราจะได้มีพลังงานใช้ไปจนกว่าเราจะหาเหมืองที่ดีกว่านี้ได้” จางหม่านโถวหันไปบอกกับพลูตัส
“เ้าจงระวังให้ดี เกาะนี้เป็เกาะทรัพยากรชั้นสูง หัวหน้าเกาะนี้เป็ปีศาจระดับิญญาปีศาจขั้นปลาย มันมีจิตััที่กว้างมาก แต่เขตเหมืองเก่าและสวนที่มี[ต้นผลแปลงกายา]นั้นไม่นับเป็จุดสำคัญบนเกาะ สวนสมุนไพรที่สำคัญอยู่อีกด้านหนึ่งของเกาะ ที่พักของหัวหน้าเกาะก็อยู่ทางด้านนั้น ดังนั้นเ้าจงระวังตัว แอบเข้าไปเอาของออกมาโดยไม่มีใครจับได้จึงจะดีที่สุด เราไม่้ายึดเกาะนี้ มันไม่มีอะไรที่เรา้านอกจากแร่และ[ต้นผลแปลงกายา]เท่านั้น ถ้าเ้าโชคร้ายจงใช้ยันต์นี้เพื่อกลับไปที่เรือทันที หากเ้าจอดเรือห่างจากเกาะ 3 กม. แล้วว่ายน้ำขึ้นฝั่ง แม้แต่หัวหน้าเกาะก็ไม่อาจตรวจหาเรือเจอ เมื่อเ้าใช้ยันต์กลับเรือย่อมสามารถหนีได้อย่างปลอดภัย” จักรพรรดินีกำชับอีกครั้งพร้อมส่งยันต์เคลื่อนย้ายให้ 1 ใบ
“ข้าเข้าใจแล้ว” จางหม่านโถวรับคำและออกเดินทางทันที มันเข้าใจดีว่ายันต์เคลื่อนย้ายนี้ต้องหายากมากและมีมูลค่าสูง หากไม่จำเป็จริงๆห้ามใช้เด็ดขาด
จางหม่านโถวคิดไม่ผิดเื่ความรอบคอบของจักรพรรดินี นางมอบยันต์ใบนี้ให้ย่อมหมายถึงนางห่วงเื่การเปิดเผยความลับและการดำเนินแผนการของนาง จางหม่านโถวไม่ใช่ทาสธรรมดา แต่เป็คนที่นางมอบวิชาระดับ 10 อย่าง[หยินหยางอัศจรรย์] และวิชาระดับ4ขั้นสูงอย่าง[วชิรกายา-ทรงพลัง]ให้ และทาสคนนี้ก็ทำงานได้ดีเกินคาด นางไม่ยอมเสียเครื่องมือชั้นดีนี้ไปโดยง่าย ยันต์เคลื่อนย้ายแม้จะมีมูลค่ามาก แต่ศักยภาพของจางหม่านโถวที่จะทำงานให้นางได้นั้นมีค่ามากกว่ายันต์เคลื่อนย้ายนี้มาก แค่แหวนไร้สิ้นสุดที่เป็สมบัติระดับสูงสุดในโลกนี้นางยังให้เขานำติดตัวไปก็ย่อมหมายความว่านางให้ความสำคัญกับจางหม่านโถวเป็อย่างมาก
-----------------------------
นอกเื่ท้ายตอน
จางหม่านโถว: ข้าจะได้กินผลโกมุโกมุแล้วใช่มั้ย
ตาลุงติดเกมส์: ข้าบอกว่าไม่ใช่ผลโกมุโกมุ ก็ไม่ใช่สิ อย่าเรียกแบบนั้นอีก
จางหม่านโถว: แล้วแหวนนั้นมันกระเป๋าของโดราเอม่อนใช่มั้ย หยิบอะไรออกมาได้ ของใหญ่แค่ไหนก็เก็บได้
ตาลุงติดเกมส์: โดราเอม่อนเป็ใคร แหวนก็แหวนสิ จะมากระเป๋าอะไรกัน
จางหม่านโถว: แล้วไอ้ที่ดูดไอเท็มเข้าตัวได้ทันทีนี่ เอามาจากการ์ตูนหรือเกมอะไรนะลุง
ตาลุงติดเกมส์: นี่เอ็งไม่คิดบ้างหรือว่าข้าก็คิดอะไรออกมาได้เองเป็เหมือนกัน
จางหม่านโถว: ในโลกนี้คงไม่มีของใหม่ให้ลุงคิดขึ้นใหม่ได้หรอก มันต้องไปซ้ำกับอะไรในอดีตซักอย่างอยู่ดี