แรงแค้น

                เมื่อแม่เย็นเข้ามาอยู่ในบ้านใหญ่ของกำนัน  คุณอรขอกำนันให้แม่เย็นได้นอนห้องชั้นสามของบ้าน ใกล้กับห้องของคุณอร บรรยากาศที่เคยอึดอัดและยุ่งเหยิงกลับคลี่คลายลงอย่างเห็นได้ชัด ประกอบกับแม่เย็น ได้บอกให้ทั้งเชิดและช้องนางมาช่วยงานด้วยเมื่อว่างจากการเรียนหรืองานของตัวเอง ทำให้ภายในบ้านดูเป็๲ระเบียบเรียบร้อยขึ้นมากความเหนื่อยล้าของคุณอรงานบ้านทุกอย่างถูกรับผิดชอบอย่างขยันขันแข็งจนคุณอรถึงกับเอ่ยปากชมหลายครั้ง เธอเองรู้สึกถูกชะตากับแม่เย็นเป็๲พิเศษกว่าแต่ก่อนที่รู้เพียงว่ากำนันมีเมียเก็บอีกคนที่เคยไปช่วยเหลือเพราะสามีเธอเสียชีวิตไป คุณอรจึงมักชวนแม่เย็นคุย ชวนทำโน่นทำนี่จนใคร ๆ ก็มองออกว่าแม่เย็นได้รับความไว้วางใจรวมถึงกำนันเก่งก็ดูเบาใจที่มีใครมาช่วยแม่อรดูแลบ้านได้

                แต่สำหรับเชิดแล้ว นี่เป็๞โอกาสสำคัญที่สุดในชีวิต การที่เขาได้อยู่ใต้ชายคาบ้านของกำนันเก่ง ความแค้นที่เขาสาบานว่าจะต้องชำระแค้นให้ได้ งานถือเป็๞การ “เข้าถ้ำเสือ” ที่เขาต้องแสร้งปั้นหน้าเป็๞ลูกแม่เย็นที่ซื่อสัตย์ ขยันขันแข็ง ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ไม่ว่าจะถูกใช้ไปทำธุระเล็กน้อยหรือถูกสั่งให้ตามไปช่วยงานใหญ่ ๆ เชิดไม่เคยขัดคำสั่ง กำนันเก่งเองจึงเริ่มคลายความระแวงและมักฝากฝังงานเรื่อย ๆ โดยเฉพาะเมื่อเขาต้องเดินทางไปต่างเมืองหลาย ๆ วันก็มักจะฝากให้เชิดคอยดูแลทุกคนในบ้านและยังให้คอยรับส่งเด็ก ๆ ทุกคนในบ้านเมื่อจะต้องไปเที่ยวอีกด้วย จากวันนั้น เชิดกลายเป็๞คนคอยติดตามและดูแลบุตรสาวทั้งสามของกำนัน ทั้งคุณอ้อน คุณแก้ว คุณปลา ใครจะเรียกใช้สิ่งใดเชิดก็ปรนนิบัติให้ทุกอย่าง และแม้แต่คุณอรภรรยาหลวง คุณกลอยภรรยาคนที่สาม และคุณเอื้อยภรรยาคนที่สี่ ของกำนัน เชิดก็กุลีกุจอช่วยเหลือ

                กลางวันเชิดทำงานเหมือนลูกมือสารพัดประโยชน์ กับคุณแก้ว ซึ่งกำลังเป็๲สาวเต็มตัว มักจะเรียกให้เชิดช่วยยกของ เดินตามไปตลาด หรือทำทีถามเ๱ื่๵๹เล็ก ๆ น้อย ๆ จนบางครั้งคุณอรยังแซวว่า “แก้วเอ๊ย ระวังเรียกเชิดจนติดปากนะลูก”

                ส่วนคุณปลาที่อายุน้อยกว่าคุณแก้วปีนึง กลับยิ่งแสดงออกชัด เวลาเล่นกับเพื่อน ๆ ก็มักวิ่งไปหาเชิดให้ช่วยหาของ ช่วยทำการบ้าน หรือแกล้งอ้อนให้พาออกไปเดินเล่น เชิดก็รับทุกคำขอด้วยท่าทีใจดี ทำให้เด็กสาวรู้สึกอบอุ่นและไว้ใจ

                การดูแล เอื้อเฟื้อ และความใกล้ชิดในทุกวันทำให้ทั้งคุณแก้วและคุณปลามองเชิดไม่ใช่แค่ “ลูกชายแม่ของแม่เย็น” อีกต่อไป แต่กลายเป็๲พี่ชายที่ไว้ใจได้ และบางครั้งก็ทำให้หัวใจวัยแรกรุ่นสั่นไหวโดยไม่รู้ตัว

                และกลางคืนกลับเป็๞อีกเ๹ื่๪๫หนึ่ง เขาจะหาโอกาสไปปรนเปรอคุณอ้อน สลับกับคุณกลอยอยู่บ่อย ๆ  ไม่ใช่ด้วยคำสั่ง แต่มาจากความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่ก่อตัวขึ้นแล้วก่อนหน้านี้

                คุณอ้อน มักจะออกอาการคิดถึงและชวนเชิดเข้าห้องอย่างเงียบงันหลังไฟดับ ความใกล้ชิดในยามค่ำคืนทำให้เธอยิ่งอ่อนแรงต่อการปรนเปรอที่เขามอบให้

                คุณกลอย ก็ไม่ต่างกัน แม้จะเกรงใจและเกรงกลัวกำนันเก่ง แต่ก็เผลอยอมให้เชิดรุกล้ำพื้นที่เรื่อย ๆ เพราะแรงปรารถนาและความลุ่มหลงที่เธอไม่อาจห้ามได้

                ความสัมพันธ์เช่นนี้ทำให้เชิดมี “ทางเข้าออก” ในบ้านยามค่ำคืนโดยไม่มีใครสงสัย และยิ่งตอกย้ำตำแหน่งของเขาว่าเป็๲คนที่เข้าถึง “หัวใจในบ้าน” ได้มากกว่าที่กำนันเก่งจะคาดคิด

                ทว่าในอีกมุมหนึ่งของบ้านใหญ่ ไม่ใช่ทุกอย่างจะราบรื่นนัก—คุณก้อง ลูกชายคนโตของกำนัน กลับกลายเป็๞ปัญหาใหญ่ เขาเที่ยวเตร่ทั้งกลางวันกลางคืน ไม่สนใจหน้าที่ในบ้าน ไม่อยู่ช่วยเหลืองานใด ๆ กำนันเก่งมักเอ่ยปากบ่นให้ใครต่อใครฟังด้วยความกลุ้มใจ

                “ไอ้ก้องมันไม่เอาไหนจริง ๆ เอาแต่เที่ยว ข้าไม่รู้ว่าจะฝากผีฝากไข้กับใครได้อีกแล้ว”

                คำพูดนี้ทำให้เชิดแอบยิ้มในใจ เพราะยิ่งลูกชายแท้ ๆ ของกำนันห่างเหินบ้านมากเท่าไร ตำแหน่งเงาในบ้านใหญ่ก็ยิ่งตกมาอยู่ในมือเขามากขึ้นเท่านั้น

ในค่ำคืนอันเงียบสงบ เชิดเงยหน้ามองบ้านหลังใหญ่ที่ค่อย ๆ เปิดทางต้อนรับเขาอย่างเต็มตัว แผนการแก้แค้นยังคงดำเนินไปอย่างเงียบงัน—แต่ทีละก้าวกลับลึกซึ้งจนไม่มีใครคาดคิด