ฉันที่ได้ยินป้าจันทร์พูด หัวใจฉันก็หล่นวูบลงไปทันที ทำไมคินถึงได้ทำร้ายฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้ ฉันออามือลูบที่ท้องเบาๆ ถ้าลูกลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วเจอกับสภาพแบบนี้จะเป็ยังไงกัน ลูกจะทนได้ไหม ฉันนั่งเหม่อคิดอยู่ที่โซฟา แสงไฟในนี้มันสลัวจนเวียนหัวไปหมด กินอาหารก็เหม็นจนนั่งต่อไปไม่ไหว
‘’คุณหนูจะขึ้นห้องไหมค่ะ เดี่ยวป้าพาไปค่ะ’’ ป้าจันทร์ที่เห็นสีหน้าฉันไม่ค่อยดีจึงเอ่ยถามอย่างเป็ห่วง
‘’ดีเหมือนกันค่ะ ฟ้าเองก็รู้สึกเวียนหัวไปหมดแล้ว’’
‘’ไปค่ะ เดี่ยวป้าประคองไปเอง’’ ป้าจันทร์ประคองพาฉันเดินขึ้นห้อง
‘’ขอบคุณนะค่ะป้า’’
‘’ขอบคุณป้าทำไมกันค่ะ’’
‘’นอกจากป้าแล้ว บ้านหลังนี้ก็ไม่มีใครดีกับฟ้า’’
‘’โถ่คุณหนู’’
‘’โดยเฉพาะคิน เขาไม่เคยรักฟ้าเลย’’
‘’ทำไมคุณหนูพูดอย่างนี้ละค่ะ’’
‘’เพราะถ้าเขารักฟ้าจริง เขาคงไม่ทิ้งฟ้าให้อยู่สภาพแบบนี้หรอกค่ะ’’
‘’คุณหนู’’
‘’ถ้าฟ้าไม่อยู่แล้ว ป้าต้องดูแลตัวเองดีๆด้วยนะค่ะ’’
‘’คุณหนูจะไปไหนเหรอค่ะ’’
‘’ฟ้าคงต้องกลับไปในที่ที่ฟ้ามาค่ะ ฟ้ารักป้านะค่ะ’’
‘’ป้าก็รักคุณหนูค่ะ คุณหนูนอนพักเถอะนะค่ะ เดี่ยวคืนนี้ป้าเฝ้าคุณหนูเอง’’
‘’ขอบคุณค่ะป้า’’ ฉันยิ้มให้ป้าแล้วนอนหลับไป
คืนนี้ฉันตื่นขึ้นมาหลายรอบมากเพราะเสียงจากข้างล่างมันดังขึ้นมาจนถึงข้างบนทำให้ฉันนอนไม่หลับจนลุกออกไปข้างล่างแล้วแย่งไมค์จากเพื่อนของคินที่ยืนร้องเพลงอยู่ะโออกไป
‘’หุบปากกันสักที! รำคาญคนจะนอน! ‘’ ทุกคนนิ่งเงียบกันหมดรวมถึงคินด้วย แต่ไอรินกลับพูดขึ้นมา
‘’แต่นี้มันงานวันเกิดฉันนะ’’
‘’วันเกิดเธอแล้วไง แต่นี้มันบ้านฉันเมียน้อยอย่างเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะมาเหยียบบ้านหลังนี้ด้วยซ้ำ ออกไปได้แล้ว ไป! ‘’
‘’อร๊ายย แก’’
‘’ทำไม’’ ฉันพูดด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดแววตาแฝงไปด้วยความโมโห สุดท้ายคินก็พาไอรินกลับ
3K
