เรานั้นขึ้นมหาวิทยาลัยปี1 เอกการท่องเที่ยวและการโรงแรม เพราะว่าชอบเที่ยว ตอนนั้นหน้าตาขี้เหร่แบบสุดๆตัวดำปี๊ ผอมแห้งอย่างกับซอมบี้ แถมฟันเหยินอีกต่างหาก5555 เราตื่นเต้นมากที่จะได้ออกจากบ้านเซฟโซนที่กักขังเราเอาใว้มานานกว่า18ปี แต่พอได้ออกไปใช้ชีวิตด้วยตนเอง ได้ไปเรียนจริงๆนั้นแม่งโคตรจะยากและไม่เหมือนกับที่เราคิดไว้เลยสักนิดเพราะว่ามันยากมาก ต้องปรับตัวเข้ากับสังคมใหม่ เพื่อนใหม่ และอะไรใหม่ๆอีกมากมาย วันแรกที่ไปมหาวิทยาลัยด้วยชุดเครื่องแบบนักศึกษาประจำสาขา เรารู้สึกว่าเราสวยมาก ฮ่าๆ เพราะว่าได้ติดผ้าพันคอสีชมพู และทางสาขาบังคับให้นักศึกษาจะต้องติดเนท ห้ามปล่อยผม ห้ามทำสีผม ห้ามใส่กระโปรงสั้น ไอ้เราก็ว่าเอ๊กฎอะไรเยอะเเยะขนาดนี้ นี่กูเรียนเอกท่องเที่ยวรึว่าเอกครูกันแน่วะ แต่ก็ต้องทำตามเพราะว่ายังเป็เด็กไหม่ ถ้าเกิดทำตัวเปรี้ยวเกินไปอาจจะเป็ที่หมั่นไส้ของเพื่อนๆและรุ่นพี่ในคณะเอาได้ และทางสาขาเรามีกฎเอาใว้ว่าเป็น้องจะต้องเคารพรุ่นพี่ ไปไหนมาไหนจะต้องไหว้แต่หารู้ไม่ว่ารุ่นพี่บางคนก็ไม่ควรค่าอะไรที่เราจะต้องไหว้ขนาดนั้น ตอนนั้นเราแอบชอบแอบมองรุ่นพี่ปี4อยู่คนนึงแหละ เขาหล่อมากแบบมากๆ แต่ก็รู้อยู่แก่ใจว่าเขาคงไม่มองเรา เพราะว่าเราไม่ได้สวยอะไรขนาดนั้นรึว่าจะเรียกง่ายว่าปลวกเลยก็ได้ พอถึงเวลารับน้องเราก็เข้าร่วมกิจกรรม พยายามทำตัวเสียงดังๆเพื่อให้พี่เขาสนใจ แต่ไม่เลยสักนิดเพราะนอกจากที่พี่เขาจะไม่ชายตาแลมองมาแล้วยังดูเสร่อมากๆอีกด้วย เราก็ไม่ท้อจ้า พอถึงเวลาคาบชุมนุมบาเทนเดอร์ที่เราเลือกเองเพราะว่ารุ่นพี่คนนี้อยู่ชุมนุมนี้ เราพยายามจะเข้าหา เข้าไปขอความช่วยเหลือจากพี่เขา ว่าเอออันนี้เราทำไม่ได้นะ เราไม่เข้าใจนะ อันนี้เรียกว่าเหล้าอะไร จะผสมมันให้เข้ากันยังไง จะโยนจะเขย่าแก้วผสมค๊อกเทลนี้ยังไง(โฮะร้ายไม่เบากูอะ) เราพยายามหยอดพยายามเล่นกับเขาจนกระทั่งเขาเริ่มรู้สึกดีกับเราขึ้นมานิดนึงแหละมั้งนะเพราะว่าตลอดเวลาที่ถึงเวลาเข้าชุมนุมทุกวันพุธและวันศุกร์ เขาจะเข้ามาชวนเราคุยและแกล้งเราแบบกรุบกิบจนคือเเบบว่าตอนนั้นเราคิดไปไกลแล้วว่าพี่เค้าเริ่มชอบเราเข้าแล้วแหละ และพี่
เขานี่แหละที่ฉันจะแต่งงานด้วยในอนาคตแต่ตื่นก่อนจ่ะ! ความฝันและความมโนดับวูบลงทันที เมื่อเพื่อนรุ่นเดียวกับฉัน อยู่คนละห้องกับฉัน นางคาบพี่เขาที่ฉันแอบชอบมานานกว่า3เดือนไปแอบแซ่บแบบหน้าตาเฉย เออก็นางสวยไง จะแอบเเซ่บกับใครก็ได้ ส่วนฉันน้ะหรอแดกเเห้วสิ่จ๊ะ รออัลไลอยู่ละ คือตอนนั้นยอมรับเลยว่าฉันเกลียดนางแบบสุดๆ ได้แซ่บกับรุ่นพี่ ได้โดนวางตัวเป็ดาวคณะ ได้ทำอะไรบลาๆแบบที่คนเบ้าหน้าเห่ยๆอย่างฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะได้ทำด้วยซ้ำ ั้แ่วันนั้นที่รุ่นพี่ที่ฉันชอบกับนางนั่นไปแซ่บกัน ฉันก็เริ่มที่จะไม่ถามไม่เล่นกับรุ่นพี่คนนี้อีก จนเขาต้องเดินมาถามว่าฉันเป็อะไรไป ทำไมทำตัวแปลกๆไม่เห็นน้องมาทักมาคุยกับพี่เหมือนเดิมเลยในห้องไฮโซคอฟฟี่ใต้ตึก ที่ฉันกำลังฝึกงานอยู่ แววตาหล่อๆและรอยยิ้มชวนฝันแบบนั้นของพี่เขาทำให้ฉันถึงกับตอบคำถามโง่ๆออกไปว่าฉันกำลังเป็ประจำเดือนอยู่ ( กูนี่อยากจะเอาหัวทุบกับกำแพงจริงๆ ) ทำไมฉันถึงตอบอะไรโง่ๆแบบนั้นออกไปได้กันวะ ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรไปมากกว่านี้ พอพี่เขาไปแล้วเพราะว่าพี่เขามีเรียน นั่นทำให้ฉันเฟลสุดๆ ลึกๆแล้วฉันก็ยังชอบพี่เขาอยู่เหมือนเดิม ไม่ว่าจะพยายามเลิกชอบหนักมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้ แค่พี่เขามาคุยกับฉันไม่ถึง3นาทีด้วยซ้ำฉันก็ยิ่งหัวใจพองโตแปลกๆ ผ่านไปไม่นานนักจู่ๆก็มีรุ่นพี่ผู้หญิงปี3 (ขอใช้ชื่อสมมุติว่าพี่ลูกเกดละกัน) เดินเข้ามาหาฉันที่กำลังนั่งเช็ดจานอยู่ด้วยสีีหน้าที่เหมือนกับนางไปกินรังแตนมาเป็ร้อยลังยังไงยังงั้น คำแรกที่นางถามฉันขึ้นมาเลยคือ " น้องรู้รึป่าวว่าปี1เพื่อนน้องคนไหนที่มันมายุ่งกับแฟนพี่ " กูที่เมื่อได้ยินและสำผัสได้ถึงความเป็ชะนีหวงผัวของพี่ลูกเกดแล้วก็ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่อย่างเลิกลั่กพร้อมกับตอบคำถามไปว่ากููไม่รู้ กูนั่งเช็ดจาน ฝีกงานบลาๆอยู่ในห้องคอฟฟี่ทั้งวันไม่ได้ไปไหนเลย แล้วนางก็ยอมเดินออกไปแต่โดยดีเพราะนางคงคิดว่าฉันไร้ประโยชน์ ถามอะไรก็ไม่รู้เื่เลยสักอย่าง (กะกูไม่รู้จริงๆนี่หว่า) และสิ่งนึงในวันนี้ที่ทำให้ฉันเลิกชอบรุ่นพี่คนนั้นได้ก็เพราะว่าเขามีเมียแล้ว และเมียเขาแม่โคตรโหด ตามไปตบคนที่ยุ่งกับผัวนางอย่างดุ นางคนสวยเพื่อนที่ไม่สนิทของฉันที่แอบไปแซ่บกับรุ่นพี่นางก็โดนพี่ลูกเกดสืบจนรู้และดักตบสะเกือบหน้าเสียโฉม และถ้าฉันไม่เลิกชอบและลถำตัวลึกไปมากกว่านี้ คนที่โดนพี่ลูกเกดตบในวันข้างหน้าอาจจะเป็ฉันก็ได้
6K
