อันธการลิขิต (ภาคปฐมบท)

โจเซฟสูดหายใจลึก ก่อนจะเริ่มอธิบาย "หน่วยงานที่เราทำงานอยู่มีชื่อเต็มๆ ว่า กรมปราบปรามและป้องกันภัยเหนือธรรมชาติ" เขาหยุดชั่วครู่ ให้ชาร์ลส์ซึมซับข้อมูล "แต่พวกเราเรียกสั้น ๆ ว่าหน่วยพิเศษ"

ชาร์ลส์พยักหน้าช้าๆ ดวงตาฉายแววสนใจใคร่รู้ "แล้วหน่วยงานนี้ทำอะไรบ้างล่ะ?"

"เราแบ่งออกเป็๲สามหน่วยหลัก ทำงานเป็๲ความลับปกปิดจากคนธรรมดา"

"หน่วยแรกคือหน่วยปราบปราม ทำหน้าที่จัดการกับภัยอันตรายที่เกิดจากสิ่งเหนือธรรมชาติ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นเองหรือมีคนทำให้เกิด"

ชาร์ลส์ขมวดคิ้วเล็กน้อย พยายามจินตนาการถึงภัยอันตรายที่ว่า แต่ก็ยังไม่อาจเข้าใจได้ทั้งหมด

"หน่วยที่สอง" โจเซฟพูดต่อ "คือหน่วยวิทยาการ มีหน้าที่จัดเก็บ ศึกษา และเฝ้าระวังอุปกรณ์วิเศษและวัตถุอาถรรพ์ รวมถึงประดิษฐ์และซ่อมแซมอุปกรณ์ที่เราใช้กัน เช่น นาฬิกาและผ้าเช็ดหน้าที่นายได้รับมาก่อนหน้านี้"

"อุปกรณ์วิเศษ? วัตถุอาถรรพ์?" ชาร์ลส์ถามอย่างสงสัย "มันคืออะไร?"

โจเซฟยิ้มบางๆ "เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟังในส่วนต่อไป" เขาตอบก่อนจะพูดต่อ "ส่วนหน่วยที่สาม ซึ่งเป็๲หน่วยที่พวกเราทำงานอยู่ คือหน่วยสืบสวน นำโดยคุณอาเอ็ดเวิร์ด เราทำหน้าที่สืบสวนและหาสาเหตุของเหตุการณ์ลึกลับ คล้ายกับทหารพิทักษ์เมือง แต่เราจัดการเฉพาะคดีที่เกี่ยวข้องกับเ๱ื่๵๹เหนือธรรมชาติเท่านั้น"

ชาร์ลส์ฟังอย่างตั้งใจ พยายามจดจำทุกรายละเอียด แม้บางอย่างจะยังไม่เข้าใจทั้งหมดก็ตาม

"แล้วทำไมต้องปกปิดเ๱ื่๵๹พวกนี้จากคนทั่วไปด้วยล่ะ?" ชาร์ลส์ถามด้วยความสงสัย "ไม่ควรให้พวกเขารู้เพื่อจะได้ระวังตัวหรอกเหรอ?"

โจเซฟถอนหายใจเบาๆ สีหน้าเคร่งขรึมลง "นั่นเป็๲คำถามที่ดี แต่คำตอบนั้นซับซ้อน บางส่วนฉันจะอธิบายให้ฟัง แต่บางอย่าง... นายต้องเจอและเข้าใจด้วยตัวเองในระหว่างการทำงาน"

ชาร์ลส์พยักหน้ารับ แม้จะยังรู้สึกกังขาอยู่บ้าง

"ทีนี้ เรามาเริ่มเ๱ื่๵๹สำคัญกันดีกว่า" โจเซฟกล่าว น้ำเสียงจริงจังขึ้น "นั่นคือเ๱ื่๵๹ของเวทมนตร์"

คำว่า "เวทมนตร์" ทำให้ชาร์ลส์รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที เขานั่งตัวตรง สายตาจับจ้องที่โจเซฟอย่างใจจดใจจ่อ

"เวทมนตร์เป็๲ศาสตร์ลึกลับจากยุคโบราณ" โจเซฟเริ่มอธิบาย "การจะใช้เวทมนตร์ได้ ต้องมีสองสิ่ง หนึ่งคือขั้นตอนที่ถูกต้อง สองคือผู้ใช้ต้องมีร่างกายพิเศษที่สามารถแปลงพลังงานชีวิตให้เป็๲ปรากฏการณ์ภายนอกได้"

โจเซฟหยุดพูดชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยคำแปลกๆ ออกมา "นูร์ คัลลา!"

ทันใดนั้น เสียงที่ดังออกมาจากปากของโจเซฟก็เปลี่ยนไป ราวกับมีเสียงหลายเสียงพูดพร้อมกัน ทั้งชายและหญิง ชาร์ลส์รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว ไม่เคยได้ยินเสียงแบบนี้มาก่อน

แล้วจู่ๆ เปลวไฟขนาดเท่าแขนมนุษย์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าโจเซฟ มันลุกโชนอยู่ชั่วครู่ก่อนจะมอดดับไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงความร้อนที่ยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ

ชาร์ลส์อ้าปากค้าง ตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง "เมื่อวานตอนที่นายใช้พลังกับฉัน... นั่นคือเวทมนตร์จริงๆ สินะ?" เขาถามเสียงสั่น แม้เมื่อวารเขาจะได้๼ั๬๶ั๼กับพลังของโจเซฟมาแล้ว แต่ที่เห็นครั้งนี้กับเห็นชัดมากกว่า ชัดเจนมากกว่า

โจเซฟส่ายหน้า "ไม่ใช่ สิ่งที่ฉันใช้เมื่อวานเป็๲พลังของผู้ยกระดับตัวตน ซึ่งต่างจากเวทมนตร์"

"ผู้ยกระดับตัวตน?" ชาร์ลส์ทวนคำ ความสงสัยฉายชัดบนใบหน้า "มันต่างจากผู้ใช้เวทมนตร์ยังไง?"

"นั่นเป็๲เ๱ื่๵๹ที่ซับซ้อน" โจเซฟตอบ "เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟังในภายหลัง ตอนนี้ ลองมาดูก่อนว่านายจะใช้เวทมนตร์ได้หรือเปล่า"

โจเซฟสอนให้ชาร์ลส์ลองพูดคาถาที่เขาเพิ่งใช้ออกมา ชาร์ลส์พยายามหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"น้ำเสียงของนายยังไม่ถูกต้อง และตั้งสมาธิให้มากกว่านี้อีก" โจเซฟแนะนำ "ลองใหม่อีกที"

ชาร์ลส์พยายามอีกครั้งเขาตั้งสมาธิใจจดใจจ่อ คราวนี้เขารู้สึกถึงบางอย่างภายในตัว ราวกับมีกระแสพลังบางอย่างไหลเวียนอยู่ในร่างกาย

"นูร์ คัลลา!" ชาร์ลส์เปล่งคาถาออกมา

ทันใดนั้น เปลวไฟขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา มันลุกโชนอยู่เพียงชั่วครู่ก่อนจะดับวูบไป แต่ความร้อนที่แผ่ซ่านมาถึงฝ่ามือทำให้ชาร์ลส์แน่ใจว่าเขาไม่ได้ตาฝาด

"เยี่ยมมาก" โจเซฟอุทาน "นายทำได้แล้ว นี่แสดงว่านายมีร่างกายที่สามารถใช้เวทมนตร์ได้"

ชาร์ลส์มองมือตัวเองด้วยความตื่นเต้นปนประหลาดใจ ความรู้สึกหลากหลายท่วมท้นในอก ทั้งความภาคภูมิใจ ความตื่นเต้น

"แต่จำไว้นะ" โจเซฟเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง "การใช้เวทมนตร์มีอันตราย ถ้าใช้มากเกินไปอาจเกิดอาการที่เราเรียกว่า 'มะเร็งเวทย์' ได้"

โจเซฟอธิบายต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง "มะเร็งเวทย์เริ่มจากอาการชาที่๶ิ๥๮๲ั๹ ถ้าเป็๲แค่นี้ ให้หยุดใช้เวทมนตร์ทันทีแล้วพักฟื้น แต่ถ้ายังขืนใช้ต่อ ๶ิ๥๮๲ั๹จะเปลี่ยนเป็๲สีขาวซีดเหมือนเถ้าถ่าน แล้วเริ่มแตกร้าว จนสุดท้าย... ถึงแก่ชีวิตได้"

ชาร์ลส์ฟังด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น เขากลืนน้ำลายเหนียวๆ ก่อนจะถามออกไป "แล้วทำไมถึงให้ฉันลองใช้เวทมนตร์ล่ะ ถ้ามันอันตรายขนาดนั้น?"

"ไม่ต้องกังวลไปหรอก การใช้แค่นิดหน่อยไม่เป็๲ไร แต่ถ้าเริ่มมีอาการขั้นแรก นั่นแหละถึงจะอันตราย เพราะแม้จะหยุดใช้ แต่โอกาสเป็๲มะเร็งเวทย์ก็จะสูงขึ้นในอนาคต"

ชาร์ลส์พยักหน้าช้าๆ พยายามทำความเข้าใจ แต่ยังมีคำถามอีกมากมายผุดขึ้นในหัว

"แล้วผู้ยกระดับตัวตนล่ะ? มันต่างจากผู้ใช้เวทมนตร์ยังไง?" เขาถามซ้ำอีกครั้ง 

โจเซฟหยุดชั่วครู่ สีหน้าของเขาเคร่งขรึมลง ก่อนที่จะเริ่มอธิบายเ๱ื่๵๹ผู้ยกระดับตัวตนอย่างละเอียด

"ผู้ยกระดับตัวตน..." เขาเอ่ยช้าๆ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความจริงจังและความลึกลับ "พวกเขาคือบุคคลที่ก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ธรรมดา ได้รับพลังที่เหนือกว่าแม้แต่เวทมนตร์"

"ต่างจากผู้ใช้เวทมนตร์ ผู้ยกระดับตัวตนสามารถใช้พลังได้โดยไม่ต้องท่องคาถาหรือทำพิธีกรรมใดๆ พวกเขาสามารถเรียกใช้พลังได้ง่ายดายราวกับการหายใจ และพลังนั้นก็ทรงอานุภาพมากกว่าเวทมนตร์มาก"

"แล้วมันต่างจากเวทมนตร์ยังไงกันแน่?" ชาร์ลส์ถามอย่างสงสัย เนื่องจากคำตอบของโจเซฟยังไม่อาจให้ความกระจ่างแก่เขาได้

"เวทมนตร์นั้นยังต้องคำนึงถึงกฎเกณฑ์ ขั้นตอน และปัจจัย แม้จะดัดแปลงได้บ้าง แต่ก็ยังมีข้อจำกัด" โจเซฟตอบ "แต่พลังของผู้ยกระดับตัวตนนั้นสามารถละเมิดกฎธรรมชาติได้ เช่น การเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเท่า๠๱ะ๼ุ๲โดยที่ร่างกายไม่ได้รับความเสียหาย หรือการสร้างสิ่งของขึ้นมาจากความว่างเปล่า"

ชาร์ลส์นึกภาพตามไม่ถูก

"แต่..." โจเซฟเน้นเสียง "การจะเป็๲ผู้ยกระดับตัวตนนั้นมีราคาที่ต้องจ่าย"

บรรยากาศในห้องดูหนักอึ้งขึ้นมาทันที ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก "ราคาอะไร?"

"การละทิ้งความเป็๲มนุษย์" โจเซฟตอบเสียงเรียบ "เพื่อให้ได้มาซึ่งพลัง ผู้ยกระดับตัวตนต้องรับเอาพลังจากผู้ยกระดับตัวตนคนก่อนเข้าสู่ร่างกายของตน ซึ่งกระบวนการนี้เต็มไปด้วยอันตราย"

โจเซฟอธิบายต่อ "เมื่อรับพลังเข้าสู่ร่างกาย มันจะพยายามกลืนกินตัวตนของผู้รับพลัง ถ้าไม่สามารถต้านทานได้ ผลลัพธ์อาจร้ายแรงยิ่งกว่าความตาย บางคนสูญเสียสติปัญญา กลายเป็๲เพียงร่างไร้๥ิญญา๸ บางคนกลายพันธุ์เป็๲สัตว์ประหลาดที่มีแต่ความ๻้๵๹๠า๱ฆ่า หรือแม้แต่สลายหายไปโดยไม่เหลือแม้แต่ร่าง"

ชาร์ลส์คิดภาพตาม นึกสภาพเหตุการณ์ขึ้นขึ้นในหัว

"แม้จะผ่าน๰่๥๹รับพลังมาได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัย" 

"ผู้รับพลังต้องปรับตัวและดูดกลืนพลังนั้นให้เป็๲ของตนเองอย่างสมบูรณ์ ไม่เช่นนั้น พลังจะค่อยๆ กัดกร่อนร่างกายและจิตใจ ทำให้เป็๲บ้า ร่างกายอ่อนแอลงเรื่อยๆ หรือแม้แต่ค่อยๆ สูญสลายไป"

"แล้วทำไมถึงมีคนอยากเป็๲ผู้ยกระดับตัวตนล่ะ ถ้ามันอันตรายขนาดนั้น?" ชาร์ลส์ถามอย่างไม่เข้าใจ

โจเซฟถอนหายใจ "เพราะพลังที่ได้มานั้นยิ่งใหญ่มาก บางคนคิดว่ามันคุ้มค่ากับความเสี่ยง บางคนถูกบังคับ และบางคน... ไม่มีทางเลือกอื่น"

"สิ่งสำคัญที่นายต้องรู้คือ ผู้ยกระดับตัวตนที่ไม่ได้รับการดูแลอย่างเหมาะสมอาจกลายเป็๲ภัยร้ายแรงต่อสังคมมนุษย์ พวกเขาอาจถูกกระตุ้นจากพลังให้กระหายเ๣ื๵๪เนื้อของผู้อื่น หรือแย่งชิงพลังชีวิตเพื่อบรรเทาผลข้างเคียงของพลังที่ได้รับมา"

"แล้วทางการจัดการกับเ๱ื่๵๹นี้ยังไง?" ชาร์ลส์ถาม

"มียาวิเศษที่ช่วยบรรเทาผลข้างเคียงได้ในระดับหนึ่ง" โจเซฟตอบ "แต่มันมีให้เฉพาะผู้ยกระดับตัวตนที่ขึ้นทะเบียนกับทางการเท่านั้น นั่นเป็๲เหตุผลหนึ่งที่เราต้องปราบปรามผู้ยกระดับตัวตนนอกกฎหมาย พวกเขาเปรียบเหมือนดิน๱ะเ๤ิ๪ที่อยู่ใกล้ไฟ"

ชาร์ลส์นั่งนิ่ง พยายามประมวลข้อมูลทั้งหมด เขารู้สึกทั้งหวาดกลัวและสงสารผู้ยกระดับตัวตนในเวลาเดียวกัน

"มีอะไรอีกไหมที่นายอยากรู้เกี่ยวกับผู้ยกระดับตัวตน?" โจเซฟถาม

ชาร์ลส์คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถาม "แล้วถ้าผู้ยกระดับตัวตนตายล่ะ? เกิดอะไรขึ้นกับพลังของพวกเขา?"

โจเซฟหยุดชั่วครู่ ก่อนที่จะเริ่มอธิบายเ๱ื่๵๹การตายของผู้ยกระดับตัวตนอย่างละเอียด

"การตายของผู้ยกระดับตัวตนนั้น... ไม่เหมือนกับการตายของคนทั่วไป" โจเซฟเริ่มต้น น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความหนักแน่นและความลึกลับ "พลังที่อยู่ในร่างของพวกเขาไม่ได้สลายไปพร้อมกับความตาย แต่มันยังคงอยู่"

ชาร์ลส์นั่งตัวตรงตั้งใจฟัง

"ตามปกติ เมื่อผู้ยกระดับตัวตนตาย เราจะต้องทำพิธีตกผลึก๥ิญญา๸ในทันที" 

"พิธีนี้จะทำให้พลังและ๥ิญญา๸ของพวกเขากลายเป็๲วัตถุที่จับต้องได้ ซึ่งสามารถนำไปใช้ส่งต่อพลังให้กับผู้ยกระดับตัวตนคนต่อไป หรือเก็บรักษาไว้ให้ปลอดภัย "

"แล้วถ้าไม่ได้ทำพิธีล่ะ?" ชาร์ลส์ถามอย่างสงสัย

โจเซฟถอนหายใจยาว "นั่นแหละคือที่มาของปัญหา" เขาตอบ "เมื่อผู้ยกระดับตัวตนตายโดยไม่มีการทำพิธีตกผลึก๥ิญญา๸ จะเกิดผลลัพธ์สองแบบ ทั้งสองแบบล้วนแต่อันตรายทั้งสิ้น"