สลับร่างทั้งที ทำไมต้องยัยนี่ด้วย!!!? : Fake Name

     แววตาที่ส่องประกาย ผมยาวๆสระสรวยเส้นนั้น ริมฝีปากบางๆอมชมพูอ่อนๆ แน่นอนถ้าพูดแบบนี้ใครๆก็คงต้องนีกถึงเธอคนนั้น "ริซากิ" หนึ่งในนั้นก็เป็๲ผมเช่นกัน และแน่นอนว่าผมไม่สามารถเข้าไปคุยกับเธอได้อยู่แล้วเธอทั้งสวย ทั้งฉลาด แถมยังเป็๲ที่รักของเพื่อนๆในห้อง มีทั้งชายหนุ่มหน้าตาดีห้อมล้อมรุมจีบไม่เว้นวันต่างกับผมราวฟ้ากับเหว เป็๲แค่อีตาโอตาคุ เล่นเกมไปวันๆ เรียนก็ไม่เก่งแถมยังไม่มีเพื่อนอีกต่างหาก

     "ห้าวว เช้าแล้วเหรอเนี่ย'

     "หืม...ทำไมแขนดูเล็กลงนะ ขาก็ด้วย แถมตรงนี้มันนูนๆขึ้นมาา...เหวออออ!!! นี่ฉันกลายเป็๞ผู้หญิงหรือนี่"

     "แถมยังเป็๞ยัยริซากิซะด้วย" คาซึมะส่องกระจก

     "จริงสิ ถ้าเรากลายเป็๞ริซากิ งั้นแสดงว่าเธอก็น่าจะสลับร่างกลายเป็๞เรา โชคยังดีนะที่เราอยู่อพาร์ทเม้นท์คนเดียวนะเนี่ย"

ทางด้านของ ริซากิ

     "หวาาา...นี่มันเ๹ื่๪๫อะไรกันละเนี่ยนี่ฉันกลายเป็๞ใครละเนี่ย"

     "ถ้าจำไม่ผิดร่างนี้มัน คนที่ชอบนั่งอยู่คนเดียวหลังห้องไหมนะ...เอ๋ชื่ออะไรนะ หืม...มันใช่เวลามาสนใจเ๹ื่๪๫นั้นซะที่ไหนกันเล่าาาาา"

     "เอาไงต่อดีละทีนี้เราจะไป รร. ทั้งๆสภาพแบบนี้หรอเนี่ย?"

     "งั้นแสดงว่าหมอนั่นก็น่าจะสลับร่างกลายเป็๞เรา"

     "เอาเป็๞ว่าคงต้องภาวนาให้หมอนั่นไม่ทำอะไรแปลกๆให้คุณพ่อเห็นละกันไม่งั้นซวยแน่เรา"

กลับมาทางด้านของ คาซึมะ

     "ก๊อกๆๆๆ...ตื่นรึยัง ริซากินี่จวนจะสายแล้วนะ"

     "แม่ของ ริซากิงั้นรึ?"

     "ค่ะ...จะไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ" คาซึมะตอบเสียงหญิง

     "หวา...ทำไงดีละเนี่ย ไม่มีอารมณ์อาบน้ำตรูอายเฟ้ยยย" คาซึมะ/ริซากิคิดในใจพร้อมกันหากแต่ต่างสถานที่กัน

15 นาทีต่อมา

     "โห...บ้านของริซากิเนี่ยใหญ่ไม่ใช่เล่นเลยนะเนี่ย"

     "คุณหนู เสร็จรึยังคะ คุณท่านคอยนานแล้วนะคะ" เมดสาวเอ่ยถาม

     "เสร็จแล้วค่ะ จะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ" คาสึมะตอบด้วยน้ำเสียงเกร็งๆ

     "นี่นะเหรอพ่อของคุณริซากิ...น่ากลัวชิบหายเลยโว้ยย"

     "ริซากิ วันนี้ทำไมลูกถึงตื่นสายกว่าทุกวันล่ะ...ลูกรู้ใช่มั้ยถ้าเทอมนี้เกรดของลูกต่ำกว่าเทอมที่แล้วแม้แต่ 0.01 พ่อจะกักบริเวณลูก อย่าลืมซะล่ะว่าลูกน่ะคือความหวังของบริษัทพ่อถ้าลูกยังทำตัวเหลวใหลอีกมันจะทำให้พ่ออับอายแค่ไหน"

     "ค่ะ คุณพ่อหนูไม่ลืมเ๹ื่๪๫นั้นแน่นอน" คาสึมะในร่างของริซากิตอบเสียงเกร็งสุดๆ

     "อย่างงี้เองสินะ มิน่าล่ะ คุณริซากิถึงได้ดูเพรียบพร้อมขนาดนี้เพราะมีพ่อที่เข้มงวดสินะ" คาสึมะคิดในใจอย่างสงสัย?

ณ โรงเรียนเวลาพักกลางวัน 12.00 น.

     "นี่ริซากิ...อีตาคาสึมะมันฝากจดหมายมาให้น่ะสงสัยจะเป็๞จดหมายรักแต่ฉันยังไม่เปิดอ่านนะ" ริเอะ เพื่อนสนิทคาสึมะพูด

     "จ่ะ ขอบใจมาก" คาสึมะในร่างของริซากิตอบด้วยสีหน้าเขินๆ

     "หืม...วันนี้เธอดูแปลกๆนะ ปกติเวลาเธอรับของจากฉันเธอจะต้องพูดว่า ขอบใจห้วนๆหนิ 555 วันนี้เธอกินอะไรผิดไปรึเปล่า" ริเอะ พูดพร้อมขำไปด้วย

     "อ๋อเหรอ...ไม่มีอะไรหรอก" คาสึมะในร่างของริซากิตอบด้วยสีหน้าเกร็งๆ

ณ รร. เวลาพักกลางวัน 12.00น. (บนดาดฟ้าของ รร.)

     "นี่มันเ๱ื่๵๹อะไรกันล่ะเนี่ยยยยย ห๊ะะะะะะะะะ" ริซากิ๻ะโ๠๲นน

     "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็๲แบบนี้ไปได้ยังไง" คาสึมะตอบด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

     "อย่าบอกนะว่าเราจะต้องสลับร่างกันแบบนี้ไปตลอดจริงๆน่ะ โครตลำบากเลยนะ" ริซากิ๻ะโ๠๲ด้วยน้ำเสียงที่โมโห

     "ตอนนี้น่ะ ผมว่าเราควรสงบสติอารมณ์ก่อนนะ" คาซึมะพูดด้วยน้ำเสียงแ๶่๥เบา

     "นายจะไปเข้าใจอะไรล่ะก็นายอยู่อพาร์ทเม้นท์นั่นคนเดียวหนินายไม่จำเป็๲ต้องรับผิดชอบอะไรอยู่แล้ว...แต่ฉันนี่สิต้องรับหน้าที่มากมายทั้งแรงกดดันจากครอบครัวไหนจะงานบ้านอีก แล้วอย่างนี้ใครจะทำแทนฉันได้ล่ะ...หรือนายจะบอกว่านายสามารถรับภาระแทนฉันได้หมดน่ะ" ริซากิพูดด้วยน้ำเสียงตะคอก

     "ผมเข้าใจ แต่สถาณการณ์ในตอนนี้มันคงเลือกไม่ได้แล้วล่ะ เพราะงั้นเราคงต้องตีบทแลกเปลี่ยนชีวิตประจำวันกันแล้วล่ะ" คาสึมะตอบ

     "เอาแบบนี้นะก่อนอื่นเราแลกโทรสัพท์กันก่อน จากนั้นก็แลกเมลล์กัน เพื่อติดต่อสื่อสารกัน จากนั้นให้เขียนบทชีวิตประจำวันของกันและกันส่งทางเมลล์ทำเหมือนปฏิทินนั่นแหละนะ" คาสึมะเสนอความคิด

     "เอางั้นก็ได้" ริซากิตอบด้วยน้ำเสียงสั่น

     "เดี๋นวฉันจะลองหาสาเหตุ และวิธีแก้ดูละกัน" คาสึมะพูดอย่างมีความหวังและหมดหวังในเวลาเดียวกัน

     "แล้วนายน่ะอย่าได้คิดอะไรลามกๆกับร่างกายของฉันล่ะ ไม่นั้นฉันเอานายตายแน่" ริซากิพูดด้วยสีหน้าเขินอาย

     "คร้าบๆ คุณหนู" คาสึมะตอบด้วยน้ำเสียงลูกผู้ชาย

จากนั้นเ๹ื่๪๫ราวความวุ่นวายของทั้งคู่ก็ได้ดำเนินต่อไป :)