นางได้ท่านพ่อบุญธรรมมาหนึ่งคน ในขนาดที่ท่านพ่อกำลังจะพานางไปเดินเล่นในตลาดต่อนั้นก็ได้มีชายชุดขาวมาตามตัวไปบอกมีธุระด่วนต้องรีบไปจัดการ นางจึงได้ขอตัวแยกออกมาก่อนจะมานางก็ได้ตราหยกพิเศษมีเฉพาะคนสำคัญเท่านั้นที่จะได้มันมาท่านพ่อเฟิงเสวี่ยเป็คนใจดีขยันหาแต่สิ่งดีๆให้กับนาง เป็พ่อลูกกันยังไม่ทันจะข้ามวันนางก็ได้หีบเงินหีบทองมาตั้งสิบหีบแนะสมกับเป็คนรวยจริงๆ เท่ากับว่าตอนนี้นางมีท่านพ่อสายเปย์แล้วหนึ่งคน
[ระบบรายงานเป้าหมายว่าที่ท่านพ่อหมายเลขสองมีนามว่า หยางเจี๋ย เป็ท่านอ๋องหนุ่มหล่อรูปงามหาจับตัวได้ยาก ตำแหน่งผู้คุมกองกำลังทหารนับแสนคน ระดับเทพเซียนระดับสูงเป็คนมีพร์ในด้านการรบ ฉายาแม่ทัพปีศาจ สิ่งที่ชอบเด็กหญิงตัวน้อย สิ่งที่เกลียดผู้หญิง จบการรายงาน]
การรายงานของระบบมีความละเอียดขึ้นกว่าเดิมเพิ่มเติมคือมันหยิ่งมาไวไปไวสมกับเป็ระบบโดยแท้ แล้วไอ้ที่บอกว่าว่าที่ท่านพ่อหมายเลขสองของนางเป็ถึงท่านอ๋องเนี่ยเกินไปไหม ระดับคนใหญ่คนโตแบบนั้นดันชอบเลี้ยงเด็กนางคงฟังไม่ได้ฟังผิดไปหรอกใช่ไหม
“โรงน้ำชาของแคว้นหงส์เห็นทีจะมีอยู่ที่เดียว”ร้านอาภรณ์มีเป็สิบยี่สิบร้านแต่โรงน้ำชากับมีแค่ร้านเดียวนางเชื่อเลยว่ามีอยู่ร้านเดียวจะขายดีก็ไม่แปลกอะไร
“คุณหนูทางนี้เ้าคะ”
“พี่จิ่วอี้เหตุใดคนผู้นี้ถึงได้มานั่งร่วมโต๊ะกับเรา”ั้แ่เดินเข้ามาก็แทบจะไม่มีที่นั่งเลยแถมคนยังต่อแถวยาวมากรู้เลยว่าของที่นี้จะต้องอร่อยมากแน่ๆ
“เรียนคุณหนูคุณชายท่านนี้ไม่มีที่นั่งจึงได้มาขอนั่งด้วยเ้าค่ะ”
“อ้อ”นางก็ถูกพี่จิ่วอี้อุ้มตัวลอยขึ้นมานั่งบนเก้าอี้เพื่อนั่งทานขนมที่พี่จิ่วอี้สั่งไว้ให้นาง แต่พอมองดูคนตรงหน้าดีๆของที่พึ่งกินเข้าไปก็แทบจะออกมากองกันอยู่ข้างนอก นางไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะเป็เป้าหมายว่าที่ท่านพ่อหมายเลขสองคนอะไรหล่ออย่างกะเทพบุตร จากการพิจารณาเขาคือผู้ชายที่มีระดับพลังจิตสูงแถมยังมีอำนาจสั่งการในกองทัพทหารนับแสนอีกคนอะไรจะแข็งแกร่งขนาดนางยังนับถือในความเก่งกาจของเขาเลย
“เ้ามีนามว่าอะไร”
“หื้อ!”นางชี้นิ้วกลับเข้าหาตัวเองอย่างสงสัย
“ใช่”
“ลี่ชิงเ้าคะ”
“ยอมตกลงมาเป็บุตรสาวของข้าซะหากไม่เ้าจะต้องตาย!”ห๊ะ! อะไรมันเกิดขึ้นได้ยังไงคนตรงหน้าบอกให้นางไปเป็ลูกแถมไม่ได้ขอร้องแต่มันคือการบังคับอย่างหน้าด้านๆ
“คือว่า….”
“ตอบตกลงมาซะ!”เกินจะเยียวยาแล้วคนอะไรอยากได้ลูกชาวบ้านเฮอะๆ
“ก็ได้เ้าค่ะ”ไม่ตกลงก็บ้าแล้วนางแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลยก็ได้ท่านพ่อบุญธรรมคนที่สองมาอย่างงงๆ
“ข้ามีนามว่า หยางเจี๋ย รับสิ่งนี้ไปเ้าจะต้องพกมันติดตัวเอาไว้ตลอดหากมีอันตรายใดๆข้าจะได้มาช่วยได้เร็วขึ้น”คำพูดไร้ความปราณีเช่นนี้สมแล้วที่เป็ผู้ดูแลคนนับแสนทั้งกองทัพ
“ท่านพ่อรองลี่เอ่อร์้าคนคุ้มกันสิบคนท่านพอจะหามาให้ลี่เอ่อร์ได้บ้างไหมเ้าคะ”
“ท่านพ่อรองหรือ?”
“ลี่เอ่อร์มีท่านพ่อเฟิงเสวี่ยเป็ท่านพ่อใหญ่แล้ว ดังนั้นท่านพ่อหยางเจี๋ยก็ต้องเป็ท่านพ่อรองเ้าค่ะ”
“เป็เช่นนั้นเองหรือ”
“เ้าค่ะ”
“ข้าจะเป็ที่หนึ่ง”อะไรกันไม่ชอบเป็ที่สองขนาดนั้นเลยหรือ
“ไม่ได้เ้าคะ”
“ที่สองก็ที่สองสิข้ามีอำนาจซะอย่างแค่บุตรสาวบุญธรรมคนเดียวข้าสามารถดูแลได้สบายๆ”
เหมือนนางจะเห็นทางรางๆบงบอกว่าเจอคนใจป๋าเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนแล้ว ท่านพ่อใหญ่นางว่าไม่เท่าไหร่ท่านพ่อรองนี่สิเล่นใหญ่มาก เล่นขนแต่สมุนไพรหายากให้กับนางพร้อมแหวนมิติ ถึงคำพูดจะดูเ็าไปบ้างนางก็ไม่ได้ว่าอะไรดูโดยรวมท่านพ่อรองก็แค่คนที่เงียบขรึมตามแต่บุคลิกของตนเอง
[ระบบประกาศภารกิจตามหาว่าที่ท่านพ่อยังคงดำเนินการต่อไป]
“เยอะไปแล้ว!”นางมีระบบเทพก็ว่าเยอะแล้วแต่สถานะของท่านพ่อทั้งสองมันไม่ได้ธรรมดาอย่างที่คิดเลยจริงๆคนหนึ่ง ใจดีสุภาพกับอีกคนเ็าเผด็จการ ต่างชั้นขนาดนี้ข้ามาทำอะไรตรงนี้!
“บุตรสาวเอ่ยอีกสามวันพบกันใหม่”ยังไม่ทันได้พูดสิ่งใดท่านพ่อรองก็หายตัวไปอย่างว่องไว ทิ้งไว้เพียงแหวนมิติสองวง เชื่อเขาเลยจริงๆแต่ละคนหายตัวได้ในพริบตาส่วนนางหรือแทบจะคลานได้แล้ว
“อีกสามวันหรือ ช่างเถอะ!”แล้วนางกับพี่จิ่วอี้ก็พากันเดินกลับจวนด้วยความระมัดระวังด้วยกลัวว่าใครจะตามมา
[ระบบเพลีย]ระบบแกเป็สมองกลจะเพลียได้ไงตลกล่ะ
3K
