ภายใต้ความมืดมิดที่กำลังคืบคลานเข้ามาสู่ทุกสิ่งในดินแดนวาคิเรีย ...ภายในปราศาสที่ใหญ่โตปกคลุมไปด้วยความหนาวเย็นของความตาย และความน่าหวาดกลัว ...ภายในห้องโถงขนาดใหญ่ของราชันแห่งเหล่าปีศาจทั้งมวล ...บนบัลลังค์แห่งผู้นำความสูญสิ้น...
"ในที่สุด...วันนี้ก็มาถึง ...วันที่ทุกอย่างจะจบสิ้น..."
"ตู้ม!!"
เสียงะเิประตูที่สร้างจากกระดูกของสิ่งมีชีวิตมากมายดังขึ้นพร้อมทั้งปรากฎร่างของชายหนุ่มในชุดเกราะสีขาวและถือดาบแห่งนิรันต์
"จอมมาร!!! ...วันนี้ฉันจะจบชีวิตแกเอง!!!"
เสียงของผู้กล้าที่เข้ามาปราบจอมมารด้วยตัวคนเดียวนั้นคือ ผู้กล้า คารอส ออสวอล ...คารอสพุ่งตรงไปหาจอมมารอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งยกดาบขึ้นสูงและหวดลงมาอย่างรุนแรงที่กลางหัวของจอมมาร...
"ไม่เลวเลยนี่...ไหนๆก็มาแล้วทำให้มันสนุกกว่านี้หน่อยเป็ไง!"
จอมมารหลบคมดาบของผู้กล้าได้อย่างหวุดหวิดก่อนที่จะเสกดาบสีดำแหงความสูญสิ้นออกมาและเริ่มเข้าสู้กับผู้กล้าอย่างเอาเป็เอาตาย... การต่อสู้นั้นกินเวลาไปนานกว่า 3 ชม. ...และแล้วจอมมารได้พลาดและถูกแทงที่กลางหัวใจ...
"หึ...ฝีมือไม่เลวเลยนี่ ...ผู้กล้าคารอส"
"นายเองก็เหมือนกัน จอมมารเวรุนอส..."
ร่างกายของจอมมารค่อยสลายลอยไปตามสายลม ผู้กล้าได้แต่มองเพื่อเป็เกียจในการต่อสู้ครั้งนี้...
"ก่อนจากไปข้าอยากให้เ้า...นำพาความสงบกลับมาสู้วาคิเรียอีกครั้ง..."
"หึ...ถึงไม่บอฉันก็จะทำอยู่แล้ว..."
ทันที่ที่จบการสนทนาร่างจอมมารได้สลายไปจนหมดเหลือเพียงแหวนรู้หัวกระโหลกตกอยู่ที่พื้น...ทันใดนั้นแสงสว่างได้กลับมาอีกครั้งพร้อมเหล่านักรบทุกเผ่าพันธุ์ได้หยุดการต่อสู้ในทันที...
328 ปีต่อมาใน่นั้นเกิดการฟื้นฟูดินแดนวาคิเรียขึ้นอย่างรวดเร็ว และด้วยคำกล่าวลาของจอมมารคารอสได้ก่อตั้งโรงเรียนวาคิเรียเป็ที่ที่ปีศาจมนุษย์และเผ่าพันธุ์อื่นเข้ามาสร้างความสัมพันธ์กัน...
"จอมมาร...ความสงบสุขกลับมาอีกครั้งแล้ว..."
ผู้กล้าที่แก่ชราและนอนอยู่บนเตียงในห้องนอนค่อยๆหลับตาลงก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ
1687 ปีหลังการตายของจอมมารเวรุนอส
ณ ปราศาสเก่าของจอมมารที่ขาดการดูแลมานานแสนนาน ...เกิดลมพัดอ่อนๆและมีผงสีเขียวบางอย่างลยอมาตามลมก่อนที่จะไปก่อตัวบนบัลลังค์ของจอมมาร...
"...กลับมาซะที...นานไปสินะ...ร่างกายเด็กลงไปเยอะเลย..."
จอมมารได้กลับมาจากการก่อตัวของผงปริศนาและร่างกายได้กลายเป็ร่างขอเด็กอายุ 15
"ทุกคนคงจะแยกย้ายกันไปแล้วสินะ...จะว่าไประหว่างที่ตายอยู่คารอสสร้างโรงเรียนที่รวมทุกเผ่าพันธ์ุไว้ด้วยสินะ...แต่ถ้าจำไม่ผิดหลังคารอสตายปีศาจได้ยึดโลกไว้นี่หว่า...ถ้างั้นคงจะมีจอมมารคนใหม่ปราฎออกมาแล้วสินะ..."
เวรุนอสนั่งคิดอยู่สักพักก่อนที่จะหายหัวไปที่เมืองปานิกอลซึ่งเป็ที่ตั้งของโรงเรียนวาคิเรีย
"่ปิดเทอมสินะ...แต่ดูเหมือนจะสงบเกินคาดนะ...ต้องไปหาจอมมารคนใหม่สักหน่อยละมั้ง...ก่อนอื่นเวลาเปิดคงจะเป็อีก 2 เดือน...เอาเถอะ <ไทม>"
ทันใดนั้นเกิดวงเวทรู้นาฬิกาที่ใต้เท้าของเวรุนอสก่อนที่จะพูดเพิ่มมาอีกว่า "จงปรากฎในอีก 2 เดือน" ทุกอย่างรอบตัวเวรุนอสได้ผ่านไปอย่างนรวดเร็วจนผ่านไป 2 เดือนรอบๆโรงเรียนเต็มไปด้วยเหล่านักเรียนใหม่กว่า 100 คน
"คนเยอะเกินคาด...ต้องเปลี่ยนชุดก่อนสินะ..."
เวรุนอสดีดนิ้วและเกิดวงเวทขึ้นบนหัวของเวรุนอสและล่วงผ่านหัวของเวรุนอสไปถึงเท้าพร้อมทั้งชุดที่เปลี่ยนไปเป็ชุดเครื่องแบบของโรงเรียน ...เวรุนอสเดินตามเหล่านักรเียนใหม่ไปในโรงเรียนเพื่อวัดพลังเลื่อกระดับห้องเรียน...
2K
