ตอนที่ 10 วางแผน ปฏิเสธที่จะไป
เดิมทีเื่การถอนหมั้นไม่ควรเป็เว่ยเย่ว์อู่ที่กล่าวออกมา แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ การพูดเช่นนี้ออกมา ทุกคนรู้สึกว่ามันสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง!
เมื่อเห็นสุ่ยอวิ๋นพูดถึงประเด็นสำคัญก็ถูกองครักษ์ของโม่หฺวาถิงทำให้หมดสติ อีกทั้งคำพูดขององครักษ์ยิ่งทำให้คนรู้สึกว่าพยายามปิดบังความจริง รวมถึงตอนที่เว่ยเย่ว์อู่ยังไม่ปรากฏตัว โม่หฺวาถิงก็แสดงความรู้สึกผูกพันลึกซึ้งเสียปานนั้น แต่พอได้เห็นว่าคู่หมั้นของตนรอดชีวิตมาได้ ไม่เพียงแต่ไม่ยินดี ซ้ำยังดูโกรธเคืองอีกด้วย
ตาชั่งในใจของทุกคนเอียงไปทางเว่ยเย่ว์อู่โดยไม่รู้ตัว
คุณหนูรองเว่ย – สาวใช้ของคุณหนูรองเว่ย – จิ้งหย่วนโหว - ปล้นฆ่าคุณหนูหกเว่ย...
คนทั้งหลายเรียงลำดับเื่ราวต่างๆ ในหัวอย่างอดไม่ได้ จะมองอย่างไรก็รู้สึกว่าก่อนหน้านี้จิ้งหย่วนโหวคนนี้กำลังแสดงละครอยู่ เื่คุณหนูหกเว่ยถูกปล้นฆ่านี้ไม่ได้เกิดจากความสนิทสนมส่วนตัวของจิ้งหย่วนโหวกับคุณหนูรองเว่ยคนนั้นจริงๆ หรือ
โม่หฺวาถิงคิดไม่ถึงว่าเว่ยเย่ว์อู่จะกล้าพูดคำว่าถอนหมั้นออกมา เขาถูกเว่ยเย่ว์อู่ทำให้ชะงักไปครู่หนึ่ง ยิ่งคิดไม่ถึงว่าจะมีวันที่ตนเองถูกเว่ยเย่ว์อู่คนที่ตนดูแคลนที่สุดบีบให้ถอนหมั้น เขาอับอายมาก แม้แต่ริมฝีปากก็สั่นเทิ้ม สีหน้าดำคล้ำอึมครึมด้วยความเดือดดาลจัด!
“ต่อต้าน...นี่มันต่อต้านแล้ว ที่แท้เ้าไม่เชื่อฟังถึงเพียงนี้ เ้าเป็แค่สตรีตัวเล็กๆ ในห้องหอก็ควรประพฤติตัวคำสอนสตรี ทุกสิ่งล้วนเชื่อฟังผู้าุโ ตอนนี้ถึงกับกล้าพูดไร้สาระเื่การหมั้นหมายของตัวเอง เ้าวางพ่อแม่ผู้าุโของตัวเองไว้ที่ใด!”
เพราะเห็นละครฉากนี้เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ฝูงชนที่หน้าประตูยิ่งเพิ่มมากขึ้น โม่หฺวาถิงรู้ว่าไม่สามารถปล่อยให้เว่ยเย่ว์อู่พูดต่อไปได้อีกแล้ว วางมาดออกคำสั่ง
“ใครก็ได้ มาเชิญคุณหนูหกเว่ยไปพักผ่อนเสีย!”
เขาตัดสินใจว่าจะไม่โต้เถียงกับเว่ยเย่ว์อู่ต่อ เพื่อไม่ให้นางกัดไม่ปล่อยเื่ของสุ่ยอวิ๋นและเพื่อไม่ให้ดึงเว่ยเยี่ยนเข้ามาเกี่ยวข้อง
ถอนหมั้นหรือ เื่นี้เว่ยเย่ว์อู่จะเป็คนตัดสินได้อย่างไร
โม่หฺวาถิงออกคำสั่ง องครักษ์สองคนก็เข้ามา ท่าทางคล้ายการเชิญออกไป แต่จริงๆ แล้วคือ้าจับกุมเว่ยเย่ว์อู่
“ผู้ใดกล้า!” ใบหน้าของเว่ยเย่ว์อู่ครึ้มลง สายตาคมปลาบราวกับใบมีด ท่าทางน่าเกรงขาม องครักษ์ทั้งสองตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ไม่กล้าเอื้อมมือออกไปโดยตรง
ตอนนี้เององครักษ์ของจวนเยี่ยนอ๋องก็เข้ามา หยุดยืนอยู่ด้านหลังเว่ยเย่ว์อู่ พลางจ้องมององครักษ์ทั้งสองที่ยืนอยู่ข้างหน้าด้วยความเ็า ในแววตามีไอสังหารอยู่เล็กน้อย
“จิ้งหย่วนโหว ข้าไม่สนหรอกนะว่าท่านกับพี่รองจะเกี่ยวข้องกันอย่างไร แต่หลังจากที่ข้ากลับเมืองหลวงจะต้องไปรายงานกับท่านพ่อเื่การหมั้นหมายกับจวนจิ้งหย่วนโหวของพวกท่านอย่างแน่นอน” เว่ยเย่ว์อู่ขึ้นเสียง วันนี้นางจะยืมฉากการแสดงของโม่หฺวาถิง ทำลายบรรยากาศอันแสนซาบซึ้งและชอบธรรมที่เขาใช้คว้าชัยชนะก่อนหน้านี้เสีย
เห็นองครักษ์ของเยี่ยนไหฺวจิงดูราวกับ้าปกป้องเว่ยเย่ว์อู่จนถึงที่สุด โม่หฺวาถิงยิ่งไม่สบอารมณ์ สุดท้ายเพราะมีองครักษ์ของเยี่ยนไหฺวจิงอยู่ เขาก็ไม่กล้าส่งใครไปบังคับเว่ยเย่ว์อู่อีก ได้แต่โบกมือ องครักษ์ทั้งสองจึงถอยออกไปเงียบๆ
“คุณหนูหกเว่ย เื่การหมั้นหมายระหว่างสองสกุลได้ส่งมอบหนังสือหมั้นไปั้แ่เมื่อหลายปีก่อน จะเป็ไปได้อย่างไรที่เ้าอยากจะถอนก็ถอน ข้าคิดว่าเ้าเพิ่งรอดจากความตายมาคงใไม่น้อย ฉะนั้นเื่ไร้สาระที่ไม่มีมูลนี้ ข้าจะไม่ถือสา เื่พวกนี้หลังจากพวกเรากลับเมืองหลวงค่อยว่ากันเถิด!” จู่ๆ โม่หฺวาถิงก็ไม่หงุดหงิดอีกต่อไป เขาวางท่าสงบนิ่งคล้ายเข้าใจคำพูดของเว่ยเย่ว์อู่
คำพูดเหล่านี้ช่างสวยหรู ประโยคนี้ก็นับว่าน่าใ พูดเื่ไร้สาระที่ไม่มีมูล แทบจะพูดได้ว่าปฏิเสธทุกคำพูดก่อนหน้าของเว่ยเย่ว์อู่เลยทีเดียว
เว่ยเย่ว์อู่ยิ้มเยาะในใจ บนใบหน้าไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ เพียงกล่าวอย่างเ็าว่า “การหมั้นหมายของทั้งสองสกุลใกล้เข้ามาแล้ว เย่ว์อู่ไม่สะดวกกลับเมืองหลวงไปพร้อมกับจิ้งหย่วนโหว ย่อมต้องรบกวนการคุ้มกันจากใต้เท้าหวังในเขตพื้นที่นี้ ไม่รบกวนจิ้งหย่วนโหวหรอกเ้าค่ะ”
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เว่ยเย่ว์อู่แน่วแน่เื่การถอนหมั้นยิ่งนัก หากทั้งสองร่วมทางด้วยกันอีก ชื่อไม่ถูกต้อง คำพูดย่อมไม่ดี[1]!
เดิมทีนี่ก็คือเป้าหมายของเว่ยเย่ว์อู่
เมื่อเห็นว่าตนบรรลุเป้าหมายแล้ว เว่ยเย่ว์อู่ก็ไม่รอให้โม่หฺวาถิงโต้เถียงอีกต่อไป มุมปากเผยยิ้มเย็น หันหลังเดินไปทางใต้เท้าหวัง!
ตอนนี้นางไม่ได้เป็เพียงเว่ยเย่ว์อู่ผู้อ่อนแอผอมบางคนนั้นแล้ว คืนวานนี้เว่ยเย่ว์อู่ผู้อ่อนแอคนนั้นได้ตายไปแล้ว
ยามนี้ไม่ว่าร่างกายหรือหัวใจ นางคือเว่ยเย่ว์อู่คนใหม่ คุณหนูหกเว่ยบุตรสาวที่เกิดจากฮูหยินเอกของหฺวาหยางโหว บรรดาผู้ที่วางแผนทำร้ายนาง คนที่คิดเอาชีวิตของนาง นางไม่มีทางปล่อยมันไป...
“มีโจรที่เก่งกาจถึงเพียงนี้ปรากฏตัวขึ้นแถวนี้ ขอให้ใต้เท้าท่านนี้คุ้มกันข้ากลับเมืองหลวงด้วยเถิด” เว่ยเย่ว์อู่ยืนอยู่เบื้องหน้าใต้เท้าหวังพร้อมโค้งคำนับให้ กล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างไม่ถือตัว
“ขอรับ...สม...สมควรแล้ว” ในที่นี้ ใต้เท้าหวังเป็คนเดียวที่มีความสุขเพราะการปรากฏตัวของนาง เหงื่อกาฬแห้งผาก ใบหน้าอวบเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มกว้าง ทว่าจู่ๆ เมื่อนึกถึงโจรที่แข็งแกร่ง ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็เหี่ยวย่นเป็มะระขมอีกครั้ง กำลังคนของเขาไม่พอจริงๆ!
เชิงอรรถ
^ ชื่อไม่ถูกต้อง คำพูดย่อมไม่ดี มาจากความเชื่อของขงจื๊อ มีความหมายว่า ถ้าใช้คำไม่ถูกต้อง การกระทำสิ่งต่างๆ ก็จะไม่สำเร็จ
288
![[Mpreg] | Youre my wallet #พันห้าเฮียว่าไง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1679375712_15567410.webp)
