เกลียดเธอที่สุด

    บทที่ 12 ไม่ได้คิดอะไร

    บทที่ 12ไม่ได้คิดอะไร          ชวลิตย่ำเท้าไปบนทางเดินมุ่งหน้าไปยังบ้านของเขาที่อยู่ภายในรั้วปูนสีขาวเดียวกัน เขาเดินผิวปากท่าทางอารมณ์ดี เสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ย กระดุมติดยังไม่ครบเม็ด ทว่าเขาไม่ได้ใส่ใจมันนัก มือหนายกขึ้นจับตรงหัวไหล่ที่ยังคงเจ็บนิด ๆ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 5.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ