The Shepherds Love

    บทที่ 5 แบล็คเมล์

    ฉันรีบดิ่งขึ้นห้องตัวเอง ก่อนจะชะงักหันมองห้องเก็บของ ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับห้องฉัน ประตูถูกแง้มเอาไว้ ภายในเปิดไฟสว่างจ้า แถมมีลมเย็นๆ กับกลิ่นหอมๆ ออกมาด้วย

    ฉันแอบย่องเข้าดูก็แทบเป็๞ลม เพราะห้องเก็บของนั้น ถูกจัดใหม่เปลี่ยนเป็๞ห้องนอนคุมโทนสีเทาเข้มสลับขาวไปแล้วเรียบร้อย แถมยังติดแอร์ตัวใหม่ เปิดอุณหภูมิที่ชวนขนลุก พร้อมกับมีกระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ่วางอยู่กลางห้องอีกด้วย

    “...อย่าบอกนะ ตาหมอนั่นอยู่ตรงข้ามห้องฉันน่ะ”

    “ทำไมเรียกพี่ชายอย่างนั้นล่ะครับ”

    “อึก ว้ายย อุ๊บ”

    เสียงกระซิบเบาๆ ดังขึ้นข้างหู ฉันถอยหลังชนตู้เสื้อผ้า หดคอด้วยความ๻๷ใ๯ เผลอกรี้ดเสียงหลงออกมา เขายกมือขึ้นปิดปากฉัน แล้วทำท่าจุ๊ๆ เหมือนไม่ให้ดัง ก่อนจะค่อยๆ คลายมือออก แล้วเท้าแขนขังฉันไว้

    “อึก… นะ นาย”

    “จุ๊ๆๆ เรียก พี่ สิครับ ผมเป็๞พี่ชายคุณนะ”

    พี่ บ้านพ่อนายเส้!!! ฉันลูกคนเดียวโว้ยยย

    ”ขะ ขอตัวก่อน…”

    ”เด็กเลี้ยงแกะ“

    ”อึก!!!“

    ”หึ…“

    “พะ พูดอะไรของนาย“

    ”หืม ต้องให้ฉันบอกจริงๆ หรอ”

    “....”

    “เมื่อคืนเธอไม่ได้ติดอ่านหนังสือนี่”

    “!!!!”

    “แถมยังเป็๲แม่สาวพราวเสน่ห์ซะด้วย“

    ”นะ นายจำผิดคนหรือเปล่า”

    “หืม?? อืมมมมม”

    เขาควักโทรศัพท์ตัวเองออกมา กดโทรเบอร์นึง แล้วแจ็คพ็อตที่เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้นพอดี ฉันรีบกดปิดเสียง ยืนเม้มปาก ตัวสั่นสู้

    “อุ้ย… บังเอิญซะด้วย”

    “มะ ไม่ใช่ซะหน่อย เพื่อนโทรมาต่างหาก”

    “แถจนถลอกเลยนะ งั้นนี่ล่ะ..”

    เขาหันจอให้ฉันดูเต็มสองตา เป็๞คลิปชะนีพรีม กำลังนั่งตักผู้ชาย ใส่สาวเดี่ยวโชว์เนินนมขาวๆ แถมยังยกเหล้ากระดกหมดแก้วอีก

    “นี่นายแอบถ่ายฉันหรอ!!!”

    ฉันมือสั่นด้วยความโกธรและกลัว ผสม๻๷ใ๯ เพราะนี่เป็๞ครั้งแรกในชีวิต ที่ถูกแอบถ่ายเพื่อแบล็คเมล์! เขายกมือขึ้นจุ๊ๆ ปากอีกรอบ แล้วกอดอกยิ้มกริ่ม

    ”เปล่าแอบ ก็ถ่ายตรงๆ เลยนี่ ..“

    ”ไอ้บ้านี่“

    ”ชู่วววว น้องสาวพูดไม่เพราะเลยครับ ระวังพี่จะฟ้องพ่อนะครับ“

    ”!!!“

    กรอดดด

    ฉันกัดฟันจนเสียงลอดออกมา ใจเต้นระรัวด้วยความโกธรชายตรงหน้า กำหมัดแน่น แล้วตัดสินใจทำสิ่งที่คิดว่าต้องทำให้ด่วนที่สุด

    แย่งโทรศัพท์ไอ้บ้านี่มาลบคลิปนั่นให้ได้!!!

    พรึ่บ

    ”อ้ะ… อย่านะครับ น้องพรีม“

    ”เอามานี่นะ!“

    ฉัน๠๱ะโ๪๪เหยงๆ พยายามคว้าโทรศัพท์ของเขา แต่ด้วยความสูงแค่ 168 มาเจอคนสูงเกือบสองเมตร แถมชูมือขึ้นสุด ฉันจะไปเอาถึงได้ยังไง

    ”เจ อันนี้ใช้ได้ไหม อ้ะ โอ้ว .. พรีม“

    ”อึก จ้ะพ่อ แหะๆ“ ฉันรีบดีดตัวหลบห่างไอ้บ้านี่ที่สุด ยืนยิ้มแห้ง เกาหลังคอมองพ่อที่เปิดประตูเข้ามากระทันหัน

    ”ทำไมอยู่นี่ล่ะลูก“

    ”อ่อ เอ่อ.. พะ พรีมเห็นไฟเปิดไว้ เลยเข้ามาดูจ้ะ ไม่รู้ว่าเป็๲ห้อง ..เอ่อ พะ พี่ เจเดน“

    ฉันพูดคำว่า ’พี่เจเดน’ ออกมาด้วยความกระดากปาก เพราะจิตใจฉันตอนนี้อยากจะกระชากใบหน้าหล่อๆ นั่นมากระทืบแล้วลาดน้ำกรดซ้ำลงไป

    ”อ่อ พ่อเปลี่ยนห้องเก็บของเป็๲ห้องนอนพี่เจเดนชั่วคราวน่ะลูก ตอนแรกพ่อเตรียมห้องข้างล่าง ติดกับห้องนอนพ่อไว้ให้ มันดันน้ำไม่ไหลซะงั้น ไม่รู้เป็๲อะไร เดี๋ยวพรุ่งนี้ให้ช่างปะปามาดู“

    พ่อแจงยาวเหยียด ก่อนจะส่งแม่ประแจให้ตาหมอเจเดน

    ”งะ งั้นพรีมเข้าห้องก่อนนะพ่อ “

    ”จ้ะๆ “

    พ่อหันไปสนใจกับการติดตั้งแอร์ตัวใหม่ เขายิ้มกรุ้มกริ่มชูโทรศัพท์ขึ้น แล้วหันไปช่วยพ่อแทน ฉันรีบเข้าห้องตัวเอง วิ่งไปกดหน้าลงหมอนกรี้ดจนหมดลมปอด

    ”กรี้ดดดดดดดดดดดดดด“

    ยัยพรีมเอ้ยยย จะซวยอะไรขนาดนี้วะ