ฉันรีบดิ่งขึ้นห้องตัวเอง ก่อนจะชะงักหันมองห้องเก็บของ ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับห้องฉัน ประตูถูกแง้มเอาไว้ ภายในเปิดไฟสว่างจ้า แถมมีลมเย็นๆ กับกลิ่นหอมๆ ออกมาด้วย
ฉันแอบย่องเข้าดูก็แทบเป็ลม เพราะห้องเก็บของนั้น ถูกจัดใหม่เปลี่ยนเป็ห้องนอนคุมโทนสีเทาเข้มสลับขาวไปแล้วเรียบร้อย แถมยังติดแอร์ตัวใหม่ เปิดอุณหภูมิที่ชวนขนลุก พร้อมกับมีกระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ่วางอยู่กลางห้องอีกด้วย
“...อย่าบอกนะ ตาหมอนั่นอยู่ตรงข้ามห้องฉันน่ะ”
“ทำไมเรียกพี่ชายอย่างนั้นล่ะครับ”
“อึก ว้ายย อุ๊บ”
เสียงกระซิบเบาๆ ดังขึ้นข้างหู ฉันถอยหลังชนตู้เสื้อผ้า หดคอด้วยความใ เผลอกรี้ดเสียงหลงออกมา เขายกมือขึ้นปิดปากฉัน แล้วทำท่าจุ๊ๆ เหมือนไม่ให้ดัง ก่อนจะค่อยๆ คลายมือออก แล้วเท้าแขนขังฉันไว้
“อึก… นะ นาย”
“จุ๊ๆๆ เรียก พี่ สิครับ ผมเป็พี่ชายคุณนะ”
พี่ บ้านพ่อนายเส้!!! ฉันลูกคนเดียวโว้ยยย
”ขะ ขอตัวก่อน…”
”เด็กเลี้ยงแกะ“
”อึก!!!“
”หึ…“
“พะ พูดอะไรของนาย“
”หืม ต้องให้ฉันบอกจริงๆ หรอ”
“....”
“เมื่อคืนเธอไม่ได้ติดอ่านหนังสือนี่”
“!!!!”
“แถมยังเป็แม่สาวพราวเสน่ห์ซะด้วย“
”นะ นายจำผิดคนหรือเปล่า”
“หืม?? อืมมมมม”
เขาควักโทรศัพท์ตัวเองออกมา กดโทรเบอร์นึง แล้วแจ็คพ็อตที่เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้นพอดี ฉันรีบกดปิดเสียง ยืนเม้มปาก ตัวสั่นสู้
“อุ้ย… บังเอิญซะด้วย”
“มะ ไม่ใช่ซะหน่อย เพื่อนโทรมาต่างหาก”
“แถจนถลอกเลยนะ งั้นนี่ล่ะ..”
เขาหันจอให้ฉันดูเต็มสองตา เป็คลิปชะนีพรีม กำลังนั่งตักผู้ชาย ใส่สาวเดี่ยวโชว์เนินนมขาวๆ แถมยังยกเหล้ากระดกหมดแก้วอีก
“นี่นายแอบถ่ายฉันหรอ!!!”
ฉันมือสั่นด้วยความโกธรและกลัว ผสมใ เพราะนี่เป็ครั้งแรกในชีวิต ที่ถูกแอบถ่ายเพื่อแบล็คเมล์! เขายกมือขึ้นจุ๊ๆ ปากอีกรอบ แล้วกอดอกยิ้มกริ่ม
”เปล่าแอบ ก็ถ่ายตรงๆ เลยนี่ ..“
”ไอ้บ้านี่“
”ชู่วววว น้องสาวพูดไม่เพราะเลยครับ ระวังพี่จะฟ้องพ่อนะครับ“
”!!!“
กรอดดด
ฉันกัดฟันจนเสียงลอดออกมา ใจเต้นระรัวด้วยความโกธรชายตรงหน้า กำหมัดแน่น แล้วตัดสินใจทำสิ่งที่คิดว่าต้องทำให้ด่วนที่สุด
แย่งโทรศัพท์ไอ้บ้านี่มาลบคลิปนั่นให้ได้!!!
พรึ่บ
”อ้ะ… อย่านะครับ น้องพรีม“
”เอามานี่นะ!“
ฉันะโเหยงๆ พยายามคว้าโทรศัพท์ของเขา แต่ด้วยความสูงแค่ 168 มาเจอคนสูงเกือบสองเมตร แถมชูมือขึ้นสุด ฉันจะไปเอาถึงได้ยังไง
”เจ อันนี้ใช้ได้ไหม อ้ะ โอ้ว .. พรีม“
”อึก จ้ะพ่อ แหะๆ“ ฉันรีบดีดตัวหลบห่างไอ้บ้านี่ที่สุด ยืนยิ้มแห้ง เกาหลังคอมองพ่อที่เปิดประตูเข้ามากระทันหัน
”ทำไมอยู่นี่ล่ะลูก“
”อ่อ เอ่อ.. พะ พรีมเห็นไฟเปิดไว้ เลยเข้ามาดูจ้ะ ไม่รู้ว่าเป็ห้อง ..เอ่อ พะ พี่ เจเดน“
ฉันพูดคำว่า ’พี่เจเดน’ ออกมาด้วยความกระดากปาก เพราะจิตใจฉันตอนนี้อยากจะกระชากใบหน้าหล่อๆ นั่นมากระทืบแล้วลาดน้ำกรดซ้ำลงไป
”อ่อ พ่อเปลี่ยนห้องเก็บของเป็ห้องนอนพี่เจเดนชั่วคราวน่ะลูก ตอนแรกพ่อเตรียมห้องข้างล่าง ติดกับห้องนอนพ่อไว้ให้ มันดันน้ำไม่ไหลซะงั้น ไม่รู้เป็อะไร เดี๋ยวพรุ่งนี้ให้ช่างปะปามาดู“
พ่อแจงยาวเหยียด ก่อนจะส่งแม่ประแจให้ตาหมอเจเดน
”งะ งั้นพรีมเข้าห้องก่อนนะพ่อ “
”จ้ะๆ “
พ่อหันไปสนใจกับการติดตั้งแอร์ตัวใหม่ เขายิ้มกรุ้มกริ่มชูโทรศัพท์ขึ้น แล้วหันไปช่วยพ่อแทน ฉันรีบเข้าห้องตัวเอง วิ่งไปกดหน้าลงหมอนกรี้ดจนหมดลมปอด
”กรี้ดดดดดดดดดดดดดด“
ยัยพรีมเอ้ยยย จะซวยอะไรขนาดนี้วะ