ชาลินีรีบกล่าวฟ้องชายหนุ่ม
“ห้องน้ำอะไรแล้วนีกับสิตาไปอยู่ในห้องน้ำด้วยกันได้ยังไง”
ชายหนุ่มซักไซ้ไล่เลียงอย่างจะหาต้นสายปลายเหตุ
“ก็นีใช้ให้มันเอ๊ย ให้สิตาเขาไปทำความสะอาดห้องน้ำให้ แต่สิตาก็พูดจาไม่สุภาพกับนีต่างๆนานามันถือว่าตัวเองเป็คนโปรดของพี่ธัช พอนีตักเตือนมันก็แกล้งเทน้ำยาขัดห้องน้ำลงพื้นมากๆจนนีลื่นล้มก้นกระแทกเลยค่ะ”
“สิตาเขาอาจไม่มีเจตนาก็ได้”
ชายหนุ่มกล่าวอย่างไม่้าให้มีเื่วุ่นวายเกิดขึ้นในบ้าน
“ทำไมพี่ธัชจะต้องพูดเหมือนเข้าข้างมันอย่างนั้นด้วยอย่างนี้สิมันถึงได้กำเริบเสิบสาน นี่นีเป็ฝ่ายเจ็บตัวแท้ๆนะคะ”
ชาลินีแทบจะกรี้ดออกมาด้วยความขัดใจ
“น้าว่าไล่มันออกไปเลยดีกว่าตาธัชพึ่งมาอยู่ไม่ทันไรยังออกฤทธิ์ออกเดชซะขนาดนี้ นานวันไปมันคงหนักข้อขึ้นเรื่อยๆเพราะขนาดนี้กับน้าที่เป็ผู้ใหญ่ในบ้านแท้ๆมันยังไม่เห็นหัว”
นางชุติมากล่าวออกมาบ้าง
“ผมคงต้องขอฟังเื่ราวจากปากของสิตาดูก่อนครับ”
ธัชพงษ์กล่าวออกมาอย่างพยายามที่จะเป็กลาง
“นี่พี่ธัชหาว่านีกับคุณแม่โกหกหรือค่ะ”
ชาลินีกล่าวอย่างแสนจะขุ่นเคืองใจสุดๆ
“เอาเป็ว่าพี่จะให้ความเป็ธรรมกับทุกฝ่ายก็แล้วกัน”
กล่าวจบธัชพงษ์ก็เรียกสาวใช้คนหนึ่งให้เข้ามาแล้วบอกให้ไปตามบุญสิตามาพบกับตนที่ห้องรับแขกจากนั้นจึงได้หันมาทางสองแม่ลูกอีกครั้ง
“เชิญน้าชุกับชาลินีที่ห้องรับแขกกันดีกว่าครับเราจะไปคุยกันที่นั้น”
กล่าวจบชายหนุ่มก็เดินนำไปก่อนทำให้สองแม่ลูกต้องหันมาสบตากันเองอย่างขัดใจแต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจำต้องเดินตามชายหนุ่มไป
เมื่อทุกคนมาถึงที่ห้องรับแขกและต่างพากันนั่งลงเรียบร้อยอีกเพียงครู่เดียวร่างของบุญสิตาก็ได้เดินเข้ามา
“มีธุระอะไรจะใช้ดิฉันหรือค่ะ”
หญิงสาวกล่าวถามออกไป
“คุณผู้ชายเขาจะไล่แกออกขึ้นไปเก็บเสื้อผ้า แล้วไสหัวออกไปจากบ้านหลังนี้ได้แล้ว”
นางชุติมาประกาศออกมา
“ไล่ออกเื่อะไรกันค่ะ”
บุญสิตาอุทานอย่างแปลกใจ
“ก็เื่ที่แกแกล้งฉันในห้องน้ำเมื่อตอนบ่ายนั้นไงล่ะ”
ชาลินีกล่าวออกมาอย่างเย้ยหยันรู้สึกภูมิใจอยู่ลึกๆที่มารยาเพียงเล็กๆน้อยๆของตนก็จะสามารถกำจัดเสี้ยนหนามตำตาตำใจนี้ออกไปได้อย่างง่ายดาย
“แต่นั้นมัน...”
บุญสิตาถึงกับอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะได้แต่หันไปมองชายหนุ่มผู้เป็เ้าของบ้านและนายจ้างโดยตรงของตนอย่างจะถามความเห็น ว่ามันจริงอย่างที่สองแม่ลูกนี้พูดหรือไม่
“เธอช่วยเล่ารายละเอียดและความเป็ไปของเื่ที่เกิดขึ้นให้ฉันฟังหน่อยสิ”
ธัชพงษ์เอ่ยประโยคที่ทำให้หญิงสาวรู้สึกใจชื้นขึ้นมากอย่างน้อยเขาก็ยังไม่ปักใจเชื่อสองแม่ลูกนั้นไปจนหมดเสียทีเดียว
“จะต้องไปถามมันทำไมอีกตาธัชรายละเอียดของเื่ทั้งหมดน้ากับยัยนีก็ได้เล่าให้ฟังไปจนหมดแล้วไง”
นางชุติมาแหวออกมากลางคันอย่างเก็บความไม่พอใจไว้ไม่อยู่
“น้าชุครับ” ธัชพงษ์หันมาปรามญาติห่างๆของมารดาก่อนหันไปพยักหน้าให้กับบุญสิตา “เธอเล่าไป”
“เมื่อตอนบ่ายคุณชาลินีได้มาใช้ให้สิตาไปทำความสะอาดห้องน้ำให้ซึ่งสิตาก็ไป แต่ระหว่างที่สิตากำลังทำงานอยู่คุณชาลินีก็เข้ามาหาเื่ต่อว่าสิตาต่างๆนานาจิกเรียกสิตาว่านังขี้ข้าบ้างละ นังไพร่บ้างละ พอสิตาเถียงกลับไปบ้างก็จะเข้ามาทำร้ายสิตาแต่ก็เกิดลื่นล้มลงไปเสียก่อน โดยที่สิตายังไม่ได้ทำอะไรเลยแล้วคุณนายก็เข้ามาเห็นเท่านั้นเอง”
บุญสิตาเล่าอย่างตรงไปตรงมา
“นี่พี่ธัชอย่าไปเชื่อมันนะคะมันไม่ได้เล่าไปตามความเป็จริง มันโกหก”
ชาลินีรีบกล่าวอย่างร้อนตัว
....................
หมายเหตุ : ขอบคุณทุกๆท่านที่อ่านกันมาจนถึงตรงนี้ อย่าลืมโหลดอีบุ๊คเพื่อเป็กำลังใจให้กับไรท์ด้วยนะคะ ตามรายละเอียดที่ให้ไว้ในหน้าแรกไปได้เลยค่ะ