(แง้~~~ มันเจ็บนะ นายมาจากไหนเนี่ย)
เสียงของหญิงสาวเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเมอบิอุสโดยตรงทำให้เขามองไปรอบๆทันที ก่อนจะสบสายตากับจิ้งจอกตัวใหญ่ที่หันหลังมามองเขาภายในดวงตาสีเขียวมรกตของมันมีน้ำตารื้นอยู่ดูน่าสงสาร ฟังจากเสียงเมื่อครู่และท่าทางของจิ้งจอกตัวนี้แล้วเขาก็พอเดาได้ว่าใครที่กำลังพูดกับเขา
เมอบิอุสพยายามใช้มือช่วยให้เขาชันตัวขึ้นนั่งก่อนจะพบว่าสิ่งที่อยู่ใต้มือของเขาคือขนสีทองนุ่มลื่น ที่ทำให้เขารู้ตัวว่าตอนนี้เขากำลังนอนทับจิ้งจอกสีทองตัวใหญ่อยู่นั่นทำให้เขารีบลงจากหลังของมันก่อนจะก้มหัวขอโทษหลายครั้งในทันที
“ขอโทษนะครับๆๆๆ”
ชายหนุ่มรู้สึกโชคดีมากที่สามารถคุยกับอีกฝ่ายได้จึงพยายามรักษามารยาทอย่างถึงที่สุด เพราะเกรงว่าจิ้งจอกสาวตรงหน้าจะฆ่าเขาทิ้งนั่นเองเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงนิ่งอยู่เขาจึงหาเื่ชวนคุยทันทีด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆ
“อ่า...วันนี้อากาศดีมากๆเลยนะครับเอ่อ...คุณชื่ออะไรเหรอครับ”
เมอบิอุสมองไปยังสิ่งมีชีวิตด้านหน้ามันเป็หมาจิ้งจอกสีทองตัวใหญ่ที่ดูสง่างามมาก ตอนที่มันยืนบนขาทั้งสี่ของมันนั้นสูงกว่าเอวของเขานิดหน่อยนอกจากดวงตาสีเขียวเป็ประกายที่ดูโดดเด่นแล้ว หางปุกปุยทั้งเก้าที่ส่ายไปมาอยู่ด้านหลังนั้นก็ดูน่าััไม่น้อยเลยทีเดียว
(เราคือจิ้งจอกเทพ กูมิโฮ นายอยู่นิ่งๆนะ)
จิ้งจอกที่บอกว่าตัวเองชื่อกูมิโฮก็มองมายังเมอบิอุสเหมือนกัน ผมสั้นสีน้ำตาลยุ่งๆบนหัวดวงตาสีเดียวกับเส้นผมที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสงสัยใบหน้าที่ไม่มีจุดเด่นอะไร ร่างกายที่ผอมแห้งเหมือนไม่เคยออกกำลังกายแถมยังใส่ชุดผ้าป่านหยาบๆเหมือนกระสอบข้าวทั้งตัว ทำให้กูมิโฮสรุปได้ว่าเขาไม่ใช่หนึ่งในกลุ่มคนที่เธอกำลังตามหาอยู่
แต่สิ่งที่ดึงความสนใจจากเธอได้มากนั้นกลับเป็กลิ่นของเขาที่ช่างหอมหวานเหลือเกิน เหมือนกับของหวานอะไรสักอย่างที่เธอชอบกินทำให้อดเอาจมูกไปดมส่งเสียงดังฟุดฟิดรอบๆตัวเขาไม่ได้
“เอ่อ...ตัวผมมีอะไรรึเปล่าครับ”
ชายหนุ่มที่เห็นว่าจิ้งจอกสาวสนใจในตัวเขาไม่น้อยก็อดถามไม่ได้ว่าตัวเขามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า โดยภายในใจคิดว่า การที่นางฟ้าสาวคนนั้นบอกว่าหุบเขามือใหม่ไม่มีมอนสเตอร์ที่ดุร้ายอาจจะจริงก็ได้ เพราะเท่าที่ดูจิ้งจอกตัวนี้ก็ไม่ดุเท่าไหร่นอกจากนี้ยังดูน่ารักดีอีกด้วย
(หอม...ตัวนายหอมมากๆเลย...)
“หะ...หอมเหรอครับ มันหมายความว่ายังไงเหรอ”
เมอบิอุสกระพริบตาถี่ๆหลังจากได้ยินเหตุผลที่อีกฝ่ายสนใจในตัวเขา ก่อนจะรู้สึกว่ามันแปลกๆไปหน่อยตรงที่จิ้งจอกสาวเริ่มใช้ลิ้นสีชมพูของเธอ เลียมาที่มือของเขา ที่ทำให้สะดุ้งไปทั้งตัว
(หวานด้วย...นายต้องเป็...)
กูมิโฮถอยห่างออกมาจากเมอบิอุสเล็กน้อยหลังจากที่ลอง“ชิม” เขาแล้ว เธอย่อขาหน้าลงเล็กน้อยราวกับเตรียมพร้อมทำอะไรสักอย่างแน่นอนว่าชายหนุ่มเองที่เริ่มรู้สึกไม่ดีแล้ว ก็เดินถอยหลังไปอย่างช้าๆ
“ผมเป็ อะไรเหรอครับ”
(ก็เป็อาหารที่พระเ้าส่งมาให้ยังไงล่ะหม่ำล่ะน้า~~~)
“เหวอ !!! แบบนี้ก็ไม่ต่างจากดุร้ายตรงไหนเลยสิเนี่ย”
เขาร้องเสียงดังพร้อมกับพยายามวิ่งหนีแม้อีกฝ่ายจะดูไม่ดุร้ายเลยก็จริงแต่เล่นจะกินกันทั้งเป็ขนาดนี้ คงจะอยู่เฉยไม่ได้แล้วทว่า...การหนีของเขานั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิงเมื่อจิ้งจอกสาวนั้นรวดเร็วกว่าเขามาก เธอะโเพียงครั้งเดียวก็ขึ้นคร่อมเขาเอาไว้ได้แล้ว
ดวงตาคู่งามที่เติมไปด้วยความร่าเริงจ้องมองส่วนต่างๆของชายหนุ่มแทบเท้าของเธออย่างพิจารณา ที่ทำให้ชายหนุ่มคิดไปเอง ว่าบางทีเธออาจจะคิดว่าควรจะปล่อยเขาไปดีไหมแต่คำพูดของเธอนั้นทำให้ความหวังของเขาเปลี่ยนเป็ความมืดมนโดยสิ้นเชิง
(หม่ำๆแขนก่อนแล้วกัน น่าจะพอดีคำพอดีเลย)
“ไม่ไม่ไม่ผมไม่อร่อยหรอกเชื่อสิ”
(นายน่ะ อร่อยจะตายเชื่อเราสิเราชิมดูแล้ว)
กูมิโฮพูดด้วยความร่าเริงก่อนจะกัดเข้าที่แขนของชายหนุ่มจนจมเขี้ยวแม้แรงกัดของเธอจะไม่ใช่น้อยๆก็ตาม แต่ราวกับแขนของชายหนุ่มทำจากยางที่กัดไม่ขาดทำให้เธอพยายามขบอีกหลายครั้งแต่ก็ไร้ประโยชน์แม้ว่าจะกัดไม่เข้าก็ตามแต่รสชาติที่ออกมาจากแขนนั้นก็อร่อยดี จนเธอเขี้ยวมันเบาๆไม่หยุดอย่างเพลิดเพลิน
ทางด้านชายหนุ่มที่หลับตาปี๋รอรับความเจ็บอยู่นั้นก็ลืมตาขึ้นมาดูเหตุการณ์ข้างหนึ่งด้วยความสงสัย เมื่อรู้สึกถึงคมเขี้ยวของจิ้งจอกสาวที่เคี้ยวเขาเล่นเหมือนของเล่นอยู่น่าแปลกที่แม้เห็นๆอยู่ว่าฟันของอีกฝ่ายคมมาก แต่เขากลับไม่รู้สึกเจ็บตรงที่โดนกัดเลยแม้แต่น้อยเขานอนดูจิ้งจอกเล่นกับแขนของเขาอยู่พักใหญ่ ก่อนจะพูดออกมาด้วยความจนใจ
“อืม...ถึงมันจะไม่เจ็บก็ตามแต่ผมก็รู้สึกแปลกๆนะครับ”
(อ้าว !!! เอ๋~~~ นี่เราทำอะไรอยู่เนี่ย)
ดวงตาสีเขียวที่เคยหลับลงจากความสุขที่ได้ลิ้มรสของอร่อยเบิกกว้างขึ้นหางทั้งเก้าที่เคยส่ายไปมาอย่างร่าเริงหยุดกะทันหันในที่สุดกูมิโฮก็รู้ตัวแล้วว่าเธอไม่อาจทำอันตรายอีกฝ่ายได้
(นี่ๆ นายเป็มนุษย์ยางอะไรแบบนี้รึเปล่า...ไม่สิ...ยางคงไม่อร่อยแบบนี้หรอก...หรือว่าตังเม...หรือว่า..)
เสียงหวานดังขึ้นในหัวของเมอบิอุสอีกครั้งจากเสียงนี้เมอบิอุสคิดว่าจิ้งจอกสีทองตัวใหญ่ตรงหน้าของเขาคงจะเป็ตัวเมียอย่างแน่นอน เขาคิดทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมาอยู่พักนึงก่อนที่เขาจะทดลองเรียกหน้าใหม่ออกมา
“หน้าต่างคู่หู”
บนอากาศตรงหน้าของเขามีหน้าต่างโปร่งแสงขนาดเล็กออกมา มันมีหน้าตาเหมือนหน้าต่างก่อนหน้านี้ที่เขาเคยมีแต่ต่างกันตรงที่หัวตาราง
หน้าต่างคู่หู
ชื่อ,เผ่าพันธุ์
กูมิโฮ , ???(จิ้งจอกเทพ)
ระดับ,อายุ
30 , 183ปี
พลังชีวิต,พลังเวทมนตร์
2500/2500 , 1500/1500
ระดับความสัมพันธ์
5/100
“สงสัยว่าเพราะว่าเกมนี้พวกเดียวกันเองไม่สามารถทำอันตรายกันเองได้มั้งครับคุณเลย...กินผมไม่ได้”
เมอบิอุสเดาสุ่มได้ถูกต้องนี่เป็หนึ่งในกฎพื้นฐานของเกมนี้ คือพวกเดียวกันเองการโจมตีจะไม่เป็ผล มันเป็ครั้งแรกหลังจากที่เขารู้สึกตัวที่เขาได้รับสิ่งที่เรียกว่าโชคดีจากระบบที่แสนยุติธรรมเหลือเกิน แต่อีกฝ่ายกลับไม่ฟังเขาเลยเธอกำลังเขี้ยวแขนของเขาเล่นต่อไปอีกพักใหญ่ ก่อนจะหยุดลง
(ว้า...หมดเวลาเล่นเสียแล้วเราต้องไปรีบไปก่อนที่ร่องรอยของเสี่ยวฉวนจะหายไป)
กูมิโฮส่งเสียงด้วยความเสียดายก่อนจะปล่อยปากของเธอออกจากเหยื่อแสนอร่อยของเธอที่นอนอยู่ปกติแล้วเผ่าของเธอไม่ได้อยู่ในหุบเขามือใหม่ แต่ครั้งนี้มีเื่จำเป็จริงๆเธอเลยต้องมาที่นี่
“แปลว่าคุณจะปล่อยผมไปแล้วสินะครับเหวอ...อะไรกันเนี่ย”
เมอบิอุสที่ยังโดนคร่อมเอาไว้อยู่พูดขี้นอย่างดีใจเมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายกำลังไปที่อื่นแล้ว แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าหางของจิ้งจอกสาวเข้ามาพันตัวของเขาเอาไว้ก่อนจะยกขึ้นจนตัวเขาลอยขึ้นไปอากาศ แม้ว่าหางปุยๆจะทำให้เขารู้สึกดีก็ตามแต่สัญชาตญาณของเขาบอกว่าไม่ใช่ นี่ไม่ใช่เื่ดีๆที่ควรเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาดซึ่งเขาก็คิดถูก
(ถึงเราจะกินนายไม่ได้แต่เสี่ยวฉวนน่าจะกินได้ใช่ไหมล่ะ ดังนั้นแล้วช่วยอยู่นิ่งๆหน่อยนะจ้ะคุณอาหารกล่อง)
“ไม่น้า~~~ อุ้บ !!!...อ๋มไอ่อาออูออิอออออะ”
ชายหนุ่มดิ้นไปมาเหมือนตัวหนอนในรังไหมทำให้หางเส้นหนึ่งของจิ้งจอกสาวเข้าไปปิดปากของเขาเอาไว้ที่ทำให้เสียงที่ลอดออกมามีแต่เสียงอู้อี้ฟังไม่รู้เื่เท่านั้น
(ช่วยอยู่เงียบๆให้สมกับเป็อาหารหน่อยไม่ต้องห่วงนะเสี่ยวฉวนน่ะ น่ารักมากๆเลย นายต้องดีใจแน่ที่ได้ถูกกินโดยอะไรที่น่ารักแบบนั้นออ...เสี่ยวฉวนเป็น้องสาวของเราเอง)
กูมิโฮเอ็ดเมอบิอุสอย่างน่ารักที่ทำให้เมอบิอุสเฉาหางจนนอนนิ่งอย่างหมดแรง จากนั้นจิ้งจอกสาวก็วิ่งตามกลิ่นของน้องสาวเธอไปด้วยความเร็วสูงในขณะที่อธิบายให้ชายหนุ่มฟังด้วยว่าคนที่จะมากินเขานั้นเป็น้องสาวคนเล็กของเผ่าจิ้งจอกเทพที่น่าจะเล่นซนจนหลงทางมาในหุบเขานี้ ทำให้เธอที่มีศักดิ์เป็พี่สาวต้องมาออกตามหา
857
![[จบ] ยอดยุทธ์ทลายฟ้า ท้าลิขิตไร้ขอบเขต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1763436491_8008067.webp)
