ระบบ
ชื่อ ซัวหลง เพศ ชาย อายุ 17 ปี
อาชีพ (ยังไม่ลงทะเบียน)
Rank (ยังไม่ได้ตรวจสอบ)
Level1
ค่าประสบการณ์0/100
Hp100/100
Mp400/400
ธาตุ (ยังไม่ได้ตรวจสอบ)
Status (ยังไม่ได้ตรวจสอบ)
“อืม ค่าสถานะเริ่มต้นทุกอย่างเลยสินะ ซัวหลงแรงค์ของเ้า เ้าต้องไปตรวจสอบที่หอทดสอบกลางเมืองก่อนถึงจะรู้ว่าเ้าอยู่แรงค์อะไร แต่เ้าไม่จำเป็ต้องรีบไปหรอก ก่อนอื่นเ้าต้องไปเลือกอาชีพก่อน”
“แต่จะว่าไปก็น่าแปลกนะ เพราะปกติคนที่มีอายุครบ 15 ปีขึ้นไปทุกคนจะสามารถเลือกอาชีพได้แล้ว แต่ทำไมเ้าถึงยังไม่เลือกอาชีพกับลงทะเบียนอะไรเลยล่ะ” หวางตงถามออกมาด้วยความแปลกใจ
“เอาเถอะ ๆ บางทีซัวหลงอาจจะมีความจำเป็อะไรสักอย่างก็ได้ เอาเป็ว่าวันนี้แยกย้ายกันไปพักผ่อนก่อนเถอะ เพราะตอนนี้มันใกล้จะมืดแล้ว ส่วนเื่ของเ้าก็ยกเอาไว้เป็วันพรุ่งนี้ก็แล้วกันนะ หรือถ้าเ้าหิวเ้าก็หาอะไรกินเองก็แล้วกัน เพราะวันนี้โรงเตี๊ยมปิด เลยไม่มีคนทำอาหาร หรือถ้าไม่รังเกียจก็กินขนมปังพวกนี้กับพวกข้าก็ได้” ตงเอ๋อพูดกับซัวหลงต่อ
“ตงเอ๋อ ข้ามีเื่สงสัย”
“อืม ว่ามาสิ”
“ตอนนี้ข้าอยากจะลองเพิ่มค่าประสบการณ์ของตัวเองดู เ้าพอจะมีสถานที่แนะนำให้ข้าบ้างหรือเปล่า”
“อ่า ถ้าเลเวลหนึ่งอย่างเ้า ก็คงจะต้องเป็มอนสเตอร์ระดับต่ำที่อยู่แถว ๆ หน้าเมืองนั่นแหละ”
ซัวหลงพยักหน้ารับ “เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นข้าอยากจะลองไปล่ามอนสเตอร์ดูสักหน่อย แต่ตอนนี้ข้าไม่มีอาวุธติดตัวเลย เ้าพอจะมีให้ข้ายืมก่อนหรือไม่”
“เ้าจะไปตอนนี้เลยอย่างนั้นหรือ”
ซัวหลงพยักหน้ารับอีกครั้ง “ข้าแค่อยากลองดู”
“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ข้าพอมีดาบไม้ฝึกหัดที่ข้าเคยฝึกใช้เก็บไว้อยู่ ถ้าแค่มอนสเตอร์ระดับต่ำพวกนั้นเ้าน่าจะพอไหว เอาเป็ว่าเ้าอย่าออกไปไกลมากนักล่ะ เพราะยิ่งห่างตัวเมืองมากเท่าไหร่ มอนสเตอร์ก็จะยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น ข้าเกรงว่าเ้าจะไม่มีโอกาสได้กลับมา และยิ่งเป็่กลางคืนมอนสเตอร์ก็จะยิ่งมีความอันตรายมากยิ่งขึ้น เ้าต้องระวังตัวให้ดี”
“เข้าใจแล้ว ขอบใจมาก”
สักพักตงเอ๋อก็ไปเอาดาบไม้เล่มหนึ่งที่นางเคยใช้มาส่งให้ซัวหลง
“ถ้าอย่างนั้นพวกข้าขอไปพักผ่อนก่อนก็แล้วกัน เ้าเองก็อย่าฝืนเกินไปล่ะ”
หลังจากที่แยกย้ายกับทุกคน ซัวหลงก็ไม่รอช้ารีบมุ่งตรงออกมาจากโรงเตี๊ยม
แต่ก่อนที่จะมุ่งหน้าออกจากเมืองนี้ไป ซัวหลงก็ได้ลองไปศึกษาอะไรหลาย ๆ อย่างเกี่ยวกับเมืองและสถานที่ที่เขาอยู่ตอนนี้เพิ่มเติมนอกเหนือที่รู้มาจากตงเอ๋อ เพราะเอาเข้าจริง ๆ เขาก็ไม่ได้ไว้ใจตงเอ๋อกับกลุ่มคนที่เจอกันก่อนหน้านี้สักเท่าไหร่นัก
หลังจากที่สำรวจมาได้สักพัก ซัวหลงจึงได้ความมาว่า เมืองนี้มีชื่อว่า ‘เมืองแห่งการเริ่มต้น’ เมืองนี้เป็เมืองที่มีขนาดใหญ่มากเมืองหนึ่ง และมีประชากรอาศัยอยู่นับล้านคนเลยก็ว่าได้
ถ้าจะให้ย่อยข้อมูลง่าย ๆ คือตอนนี้เหมือนกับเขาได้หลุดมาอยู่ในต่างโลก ที่มีกลิ่นอายคล้ายกับเกมเกมหนึ่ง มีมอนสเตอร์ มีฟาร์มเลเวล มีเมืองระดับต่ำไปถึงเมืองระดับสูง ๆ ส่วนเมืองที่อาศัยอยู่ตอนนี้ก็คือเมืองแรกเริ่มที่มีระดับต่ำสุด ที่มีมอนสเตอร์ระดับต่ำอยู่รอบ ๆ เมือง ซึ่งก็ไม่ได้มีอันตรายอะไรต่อผู้คนมากนัก
หลังจากที่ได้ข้อมูลอะไรหลาย ๆ อย่างจนเป็ที่พอใจแล้ว ซัวหลงก็ได้ตัดสินใจมุ่งหน้าตรงออกไปทางหน้าเมือง ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าหน้าเมืองอยู่ทางไหน แต่เดินสุ่ม ๆ พลางถามคนแถวนั้นเอาก็เป็อันว่ารู้เื่ ถึงแม้ว่าจะได้รับสายตาแปลก ๆ กลับมาก็ตาม
หลังจากที่ผ่านประตูหน้าเมืองขนาดใหญ่ออกมาได้ ซัวหลงก็ได้เดินเลาะกำแพงเมืองที่สูงกว่าหลายเมตรมาเรื่อย ๆ
ไม่นานซัวหลงก็พบเข้ากับมอนสเตอร์หน้าตาน่ารักเข้าสองชนิด ได้แก่มอนสเตอร์แรบบิทสีขาวปลอดตัวอ้วนกลมขนฟูนุ่มนิ่ม กับสไลม์ตัวเหลวน่าตาบ๊องแบ๊วคล้ายเยลลี่สีฟ้า
แรบบิท Lv.1 hp10 ธาตุลม
สไลม์ Lv.1 hp10 ธาตุน้ำ
“มอนสเตอร์หน้าตาน่ารักขนาดนี้ใครจะกล้าตีมันลงวะเนี๊ยยย!…”
แต่พูดยังไม่ทันจะขาดคำ เ้าแรบบิทตัวนุ่มนิ่มที่อยู่ใกล้ ๆ ก็หันมายิ้มให้ พร้อมกระโจนขาคู่เข้าใส่อย่างเต็มแรง
ดาเมจ -2
“เฮ้ย ๆ เริ่มไม่น่ารักแล้วนะพวกแก”
ถ้าปล่อยไว้แบบนี้เรื่อย ๆ มีหวังได้โดนทำดาเมจใส่จนเืหมดตัวแน่ ๆ พอเืหมดตัว ก็ได้มีหวังสู่ขิตกันพอดี
ทันทีที่คิดได้ดังนั้น ซัวหลงก็ไม่รอช้าทำการฟาดดาบไม้ที่ได้รับมาจากตงเอ๋อใส่เ้าแรบบิทตัวน้อยทันที ฟาดเต็มแรงไปสองที แรบบิทน้อยก็สู่ขิตไปเรียบร้อย
ระบบ
สังหารแรบบิทธาตุลม lv.1
ดรอปขนแรบบิท 1 ea
ได้รับค่าประสบการณ์ +10 (10/100)
เมื่อสังหารมอนสเตอร์ได้หนึ่งตัว ระบบก็แจ้งสิ่งที่ได้รับกับค่าประสบการณ์มาให้ ส่วนของที่ได้ก็วาร์ปเข้ากระเป๋าไปทันทีโดยที่ไม่ต้องเสียเวลามาเก็บเอง
“จะว่าไปแบบนี้มันก็สะดวกดีเหมือนกันแฮะ”