หลิวอี้นั่งหลับตาจากนั้นเขาก็ทำการดูดซับพลังปราณจากภายนอกเข้าจุดตันเถียนของเขาอย่างบ้าคลั่ง
เย่เอ๋อเห็นการกระทำของหลิวอี้นางได้แต่เอามือปิดปากด้วยความตกตลึง นางไม่เคยเห็นใครดูดซับพลังปราณได้รวดเร็วเช่นนี้
ผ่านไปไม่นานจุดตันเถียนของหลิวอี้ก็เต็มไปด้วยพลังปราณ เขาลืมตาขึ้นมาจากนั้นก็สำรวจไปภายในจุดตันเถียน เขาแทบจะไม่อยากเชื่อสายตาเพราะว่าเ้าฟีนิกซ์ในจุดตันเถียนของเขามันกำลังยกระดับพลังของมัน ตอนนี้ระดับพลังของมันก้าวขึ้นมาอยู่ในระดับจักรพรรดิขั้นต่ำ มันดูดซับพลังเสร็จมันก็นอนหลับไปจะเรียกมันออกมามันก็ไม่ยอมออกมา
หลิวอี้ทำการสร้างกระบี่จากปราณของเขาขึ้นมาสองเล่ม กระบี่เเต่ละเล่มเหมือนกับว่ามันมีชีวิตมันล่องลอยอยู่รอบตัวของหลิวอี้ หลิวอี้พอใจเป็อย่างมาก ตอนนี้เขาฝึกขั้นที่สองได้สำเร็จ แถมพลังของเขามาอยู่ในระดับนักรบขั้นกลาง ตอนนี้เขาสามารถต่อสู้กับคนที่มีระดับครึ่งเซียนขั้นต่ำได้อย่างแน่นอน
เย่เอ๋อเห็นทุกอย่างตอนนี้ภายในจิตใจของนางเริ่มที่จะหวาดกลัวหลิวอี้
“ข้าจะพาเ้ากลับไปที่เรือนอีกสามวันพวกเราจะลงจากเขากลับไปที่ตระกูลเย่ของเ้า”
“ข้าไม่ไป”
“เ้าเป็ภรรยาของข้าเ้าก็ต้องเชื่อฟังข้า”
“ข้าไม่ใช่ภรรยาของเ้า ข้าจะรอคนที่ข้ารักและบอกกับเขาว่าเ้าทำอะไรกับข้ารับรองว่าเขาจะสังหารเ้าแน่นอน”
“เ้าคิดว่าบุรุษหน้าขาวจะยอมช่วยเ้าจริงๆรึ หากเขารู้ว่าเ้าไม่บริสุทธิ์เขายังจะอยากได้เ้าอยู่หรือไม่ และที่สำคัญเ้าก็มีสามีอยู่แล้วหากว่าข้าประกาศเื่นี้ออกไปว่าเ้าแอบคบชู้ทั้งที่มีสามีอยู่แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกันนะ และชู้ของเ้ายังเป็องค์ชายลำดับที่หนึ่งอีก รู้ถึงไหนอายถึงนั้น”
เย่เอ๋อนางถึงกับตัวสั่นหลังจากที่ได้ยินคำพูดของหลิวอี้
“พวกเรากลับไปที่เรือนของเ้ากันดีกว่า”
หลิวอี้อุ้มนางออกไปจากศาลาพอถึงเรือนของนางเขาก็จัดการผสมสายเืกับนางอีกรอบ รอบนี้เย่เอ๋อถึงกับสลบไปโดยไม่รู้ตัว
มีศิษย์ในสำนักมาส่งอาหาร นางเอาอาหารวางไว้ที่หน้าเรือนนางเคาะประตูจากนั้นนางก็ได้จากไป
เย่เอ๋อตื่นขึ้นมา ตอนนี้นางรู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายของนางกำลังจะแตกสลายหัวใจของนางก็เช่นกัน ตอนนี้นางไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ค่ำคืนที่ผ่านมาหลิวอี้ขู่นางเอาไว้หากว่านางไม่ยอมที่จะฟังคำสั่งของเขา เขาจะเอาเื่ที่นางมีชายชู้เป็องค์ชายลำดับที่หนึ่งไปบอกกับทุกคนในเมืองและในสำนักหมื่นโอสถ ตอนนี้นางแค้นเขาเป็อย่างมากเพราะนางยังได้รู้อีกว่าพี่สาวของนางเย่หลิงก็ตกเป็เมียของเขาอีกคน สองพี่น้องมีสามีคนเดียวกัน นางก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไง
ตอนนี้ฤทธิ์ยาของนางสลายหมดแล้วนางนั่งรวบรวมลมปราณเข้าสู่จุดตันเถียนจากนั้นนางก็เรียกฟีนิกซ์ของนางออกมา นางได้เห็นฟีนิกซ์ของนางเปลี่ยนเป็สีทองนางถึงกับลืมความเสียใจทั้งหมด
“สายเืของข้าเปลี่ยนเป็สายเืบริสุทธิ์ได้ยังไง”
ตอนนี้นางยังไม่เข้าใจเื่ราวที่เกิดขึ้น
หลิวอี้เดินเข้ามาภายในห้องเห็นเย่เอ๋อกำลังหยอกล้อกับฟีนิกซ์สีทองของนาง
“เ้าคงจะมีความสุขน่าดู ที่สายเืของเ้ายกระดับขึ้นมา”
เย่เอ๋อจากตอนแรกที่ลืมความเ็ปเเละเสียใจพอได้เห็นใบหน้าของหลิวอี้นางก็นึกถึงเื่ที่ทำให้เสียใจอีกครั้ง นางนั่งอยู่บนเตียงไม่พูดไม่จากับหลิวอี้สักคำ
“เ้าจะกินอาหารกับข้าหรือไม่”เขาออกไปเอาอาหารที่มีคนมาส่งไว้ที่หน้าประตู
นางยังคงไม่พูดอะไร
หลิวอี้ไม่สนใจเขากินอาหารอย่างมีความสุข
“ใครเป็คนส่งมือสังหารไปลอบสังหารข้าถึงสองครั้ง”หลิวอี้พูดขึ้นมา
นางใเล็กน้อยแต่นางก็ไม่ยอมที่จะพูด
“ได้หากว่าเ้าไม่ยอมพูดวันที่ชายคนรักของเ้ามาข้าจะสังหารเขาซะ”
เย่เอ๋อได้ยินคำพูดของหลิวอี้นางถึงกับตัวสั่น เพราะนางรู้ว่าหลิวอี้จะทำจริงๆ
“ข้าเอง ข้าเป็คนจ้างมือสังหารไปฆ่าท่านเอง”
“ข้าก็คิดเอาไว้อยู่แล้ว”
“เหตุผลละ”
“หากเ้าตายไปสัญญาการแต่งงานก็จะเป็อันยุติ”
หลิวอี้ก็คิดเอาไว้แบบนี้
“หากเป็คนอื่นเ้าคงจะถูกข้าสังหารไปนานแล้ว แต่เ้าเป็ภรรยาของข้า การจะสังหารภรรยาที่งดงามแบบเ้าข้าคงจะทำไม่ลง คงได้แต่ใช้ร่างกายของเ้าชดเชยความผิด”
พูดจบหลิวอี้ก็ะโขึ้นเตียงทำกับนางอีกรอบ เย่เอ๋อพยายามขัดขืนแต่ก็ถูกหลิวอี้รู้จุดที่อ่อนไหว นางจึงไม่มีแรงที่จะขัดขืน นางจึงสลบไปอีกหนึ่งรอบ
หลิวอี้สอบถามที่อยู่ของกลุ่มมือสังหารที่ไปรอบสังหารเขาในระหว่างที่ทำกับนางจนเขาได้รู้เบาะแสบางอย่างของพวกมือสังหาร และนี่คือเป้าหมายต่อไปของเขา