นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

      บริเวณหน้าห้องปลอดเชื้อ

เวลา02.30น วินนี่ยืนส่องผ่านหน้าต่างเล็กๆ  ภาพของนิทตี้นอนหลับสนิทบนเตียงนอนสีขาว นางพยาบาลเวรรอบดึกเฝ้าดูอาการเดินออกมาถามชายหนุ่มนักบิน “คุณจะฝากบอกอะไรเธอไหมค่ะเขาส่ายหน้าไปมาอย่างช้าๆ  “ไม่มีครับพรุ่งนี้เช้าผมจะมาเยี่ยมเธอใหม่ครับ”  วินนี่ยืนรอลิฟต์ขึ้นไปชั้น   ประตูห้องลิฟต์เปิดกว้าง       คุณหมอราชยืนอยู่ข้างใน กำลังคุยโทรศัพท์  “ครับ คุณแม่ ผมจะเข้าไปเยี่ยม แต่ไม่สัญญาว่าเมื่อไรนะครับ  แค่นี้ก่อนนะครับ “ ราชรีบวางสาย หันหน้ามาทักทาย “ได้เข้าไปเยี่ยมเธอหรือเปล่า  เธอถามหาคุณตลอดทั้งบ่าย “ วินนี่รู้สึกสบายใจเมื่อราชเล่าถึงผลการรักษาเป็นที่น่าพอใจ  ”ขอบคุณมากครับ คุณหมอ  ยังไม่กลับบ้านเหรอครับ “  ราชก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ  “ผมผ่าตัดคนไข้เสร็จเมื่อกี้ครับ  พรุ่งนี้ผมสั่งให้ย้ายแฟนคุณลงมาชั้น5  เพื่อความสะดวกในการฉีดยารักษาเธอ “ เสียงลิฟต์ดังขึ้นเมื่อถึงชั้9   

ภายในห้องพยาบาล924   ความว่างเปล่าทำให้วินนี่นอนไม่หลับ   นั่งลงบนโซฟายาว  เอนตัวลงนอนในชุดทำงาน “ผมรู้สึกเหงามากครับ”

​เช้าวันรุ่งา

ชั้น5  ห้อง 521

วินนี่นั่งจ้องดวงหน้าของคู่หมั้น หัวใจของเขาปวดร้าวเมื่อเขามองไปริมฝีปากซีด ใจเจ็บแปลบเพิ่มขึ้นเมื่อความทรงจำของคืนวันงานถอนหมั้นกับริย่าวินนี่พยายามขับไล่ความหิวที่เริ่มออกอาการโดยการดื่มน้ำเปล่าเพียงแก้วเดียว นั่งรอให้เธอฟื้นหรือรู้สึกตัวในระหว่างนั้นเสียงเคาะประตูดังขึ้น นักบินหันขวับตามเสียงเคาะ  ก็พบว่าคุณหมอราชกับผู้ช่วยเดินเข้ามาพร้อมกัน  นักบินหนุ่มลุกขึ้นทักทายทั้งคู่ก่อนที่คุณหมอราชจะก้าวไปที่เตียงคนป่วย “เธอรู้สึกตัวรึยังครับ” คุณหมอราชถามอาการของเธอ  “ยังเลยครับ” ชายหนุ่มตอบเสียงแผ่วเบา ราวกับไม่กำลังใจ  สีหน้าเหนื่อยล้า“ผมขอตรวจอาการของเธอครับ”

หลังจากตรวจอาการของเธอเสร็จ  ผลการตรวจเป็นที่น่าพอใจราชยืนอ่านรางานผลตรวจเลือด  นิทตี้ไม่มีไข้ ค่าผลตรวจเลือดของไตดีขึ้นหลายเท่า รอยยิ้มที่มุมปากของคุณหมอทำให้มาธูรรีบสะกิด“คุณวินนี่รอฟังอยู่นะคะ”  มาธูรต่อท้ายคำพูดในขณะก้มหน้าเก็บอุปกรณ์ฟังเสียงหัวใจ“ ทำตาหวานแฉะกับรายงานผลอยู่ได้”  ราชหันไปถามผู้ช่วยฯ “ผมไปทำอะไรขวางหูขวางตาของคุณผู้ช่วยฯไม่ทราบ” น้ำเสียงของคุณหมอทุ้มต่ำลงทำให้วินนี่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “มีอะไรรึเปล่าครับ   อาการของเธอดีขึ้นไหมครับ”

“อ๋อผมกำลังฝึกทำความเข้าใจภาษาของผู้ช่วยผมครับ  อาการของนิตยาดีขึ้น80%แล้วครับ  ผมจะปรึกษาคุณหมอที่รักษาโรคไต อีกไม่กี่วันผมคิดว่าเธอก็กลับบ้านได้”  รอยยิ้มแห่งความดีใจปรากฏบนใบหน้าของนักบินหนุ่มเขารู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก  ร่างของเขาสวมกอดคุณหมอราชโดยไม่รู้ตัว ราชสวมกอดกลับในความรู้ที่แปลกชอบกลความรู้สึกเหมือนน้องชายที่ได้รับข่าวดีจากพี่ชาย  “ผมเป็นหนี้บุญคุณคุณหมอครับ ขอบคุณมากๆ  ผ...ผมดีใจจริงๆครับ” สองมือของราชโอบที่ใบหน้าของวินนี่ “ผมทำตามหน้าที่ของผมคุณช่วยเหลือผมด้วยเหมือนกัน” ทั้งสองคนเริ่มพูดคุยกันอย่างสนิทสนมซึ่งเป็นสิ่งที่ราชต้องการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับวินนี่กับเดฟ

คุณหมอราชออกมาจากห้อง521 เดินตัวลิ่วตามหาร่างของพยาบาลผู้ช่วยที่เดินนำหน้าออกมาก่อน“เดี๋ยวจะไปไหน” ราชใช้ปลายปากกาเขกหัวของเธออย่างเบาๆ“คุณพูดอะไร ตาหวานแฉะ มันไม่มี มีแต่ตาหวานฉ่ำ ผมจะทำตาหวานฉ่ำกับแผ่นกระดาษทำไม” มาธูรยืนตัวแข็งเพราะร่างของคุณหมอห่างเธอเพียงแค่คืบ “ฉันเข้าใจผิดค่ะขอโทษค่ะ” คุณหมอราชส่ายหน้าไม่ยอมรับ  “ไม่รับคำขอโทษผมขอลงโทษคุณ วันเสาร์และวันอาทิตย์นี้มาทำงานกับผม ได้ยินไหม” คุณหมอมีสีหน้าบูดบึ้งขึ้นมาทันที “ได้ยินไหมคุณผู้ช่วย” ร่างงามในเสื้อคลุมสีขาวพยายามถอยหลังแต่ร่างสูงรุกเข้าอีกก้าว “ค่ะ หูอื้อเลยค่ะ”  มือของราชจับปกเสื้อติดกระดุมเสื้อให้เธอ“ แต่งตัวให้เรียบร้อยด้วย” คุณหมอโน้มใบหน้าลงมาใกล้ๆกลิ่นโคโลญชาย ทำให้มาธูรหายใจติดขัด ริมฝีปากบาง โฉบเข้ามาใกล้จมูกของเธอ “เขาพูดว่าได้ยินเต็มสองหูครับ ไม่ใช่หูอื้อเลย” นิ้วมือของราชเขี่ยเศษสำลีที่ติดบนพวงแก้วงาม “เจอกันพรุ่งนี้ห้ามลืม”  ราชอมยิ้ม ยืดลำตัวขึ้นสูง มาธูรถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

น่ากลัวมาเลยคุณหมอคนนี้  ชอบนางฟ้าตกสวรรค์แต่มาทำเสียงดุร้ายกับเรา