หนึ่งเดือนต่อมา...
ขณะที่จันทราสีกุหลาบสาดแสงส่องบนท้องฟ้าแสงสีครามฉายทอดลงมายังบนยอดเขาลูกหนึ่ง เมื่อมองจากที่ห่างไกล เสมือนกับมีดวงดาวร่วงหล่นลงสู่ยอดเขา
เพื่อป้องกันผู้อื่นล่วงรู้ถึงความแข็งแกร่งเฉินเซี่ยง ใช้ข้ออ้างในการรวบรวมสมุนไพรเพื่อแอบมาบ่มเพาะที่ชุมทางูเาแห่งนี้
เพื่อดูดซับปราณิญญาจำนวนมาก และรับรู้ถึงกระแสลมและสายฟ้าที่มีอยู่ระหว่างผืนฟ้าใต้หล้าได้ดีขึ้นเขาจึงมาที่ชุมทางูเาแห่งนี้ สถานที่แห่งนี้เขามองเห็นเมฆทะมึนที่ลอยขึ้น รู้สึกถึงสายลมที่รุนแรงและสายฟ้าที่ไม่แน่นอนประกายพาดผ่านหมู่เมฆเป็ครั้งคราว ทันใดนั้นเกิดสายฟ้าฟาดลงมายังยอดเขาราวกับสามารถป่นทำลายูเาแห่งนั้นได้
ฉากที่น่าอัศจรรย์นี้ถูกรังสรรค์โดย เฉินเซี่ยงขณะที่เขากำลังฝึกฝนทักษะศักดิ์สิทธิ์แห่งัคราม พลันปรากฏพายุลูกใหญ่ที่ทวีรุนแรงซ้ำสายฟ้านับไม่ถ้วนแผดเสียงคำรามบนท้องฟ้า อันเนื่องมาจากผลการฝึกฝนของเขา ในขณะที่สายฟ้าเข้าปะทะห้ำหั่นกับร่างกายเขาไม่เพียงกลั่นชะล้างร่างกายผ่านอำนาจที่เกรี้ยวกราดของสายฟ้า แต่เขายังดูดซับพลังงานของมันหลายครั้งต่อหลายครั้งเข้ามาภายในกาย
การกระทำของเขาสามารถอธิบายได้ว่าไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตายทุกๆ คนต่างรู้ว่าสายฟ้าคือหนึ่งในอำนาจของภัยธรรมชาติที่เป็อันตรายที่สุด แม้แต่ขอบเขตนักสู้แท้จริงยังไม่กล้าเผชิญหน้ากับมันต่างกับเฉินเซี่ยงที่ฝึกฝนทักษะศักดิ์สิทธิ์แห่งัคราม ที่้าใช้พลังสายฟ้าของธรรมชาติช่วยเหลือในการฝึกฝน!
เหตุการณ์ประหลาดนี้อย่างน้อยก็เกิดขึ้นจนถึงเที่ยงคืนใบหน้าของ เฉินเซี่ยง ที่บิดเบี้ยวเพราะความเ็ป ค่อยๆ กลับกลายเป็ปกติอย่างช้าๆชุดของเฉินเซี่ยงถูกฉีกขาดเป็ชิ้นๆ และมีรอยแผลเป็ไฟไหม้จำนวนมากบนร่างกาย พร้อมกับควันที่ลอยออกมาจากรอยแยกบนูเาแต่สิ่งที่อยู่เหนือรอยแผลเป็เ่าั้ปรากฏแสงสีครามสดใสส่องสว่างอยู่ แสงสีครามนี้มีรัศมีที่แข็งแกร่งของคุณลักษณะไม้ซึ่งช่วยเฉินเซี่ยงในการฟื้นฟูจากอาการาเ็ที่เกิดขึ้นจากสายฟ้า
“ตราบเท่าที่ข้าแข็งแกร่งขึ้น อาการาเ็พวกนี้ล้วนไม่สูญเปล่า” เฉินเซี่ยงกำหมัดแน่นและะโออกมาจากใจของเขาเขาอดทนกับความเ็ปจากสายฟ้าฟาดที่จู่โจมลงมายังร่างกายของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างกายของเขาปลดปล่อยอำนาจแห่ง์พร้อมกับพลังโจมตีของสายฟ้าที่ทรงพลัง
วิธีนี้สมควรถูกเรียกขานว่าทักษะศักดิ์สิทธิ์ไม่เพียงส่งผลกระทบต่อพื้นที่ที่อยู่รอบๆ ตัวผู้ใช้ แต่มันยังทำให้ร่างกายของผู้ใช้สายฟ้านั้นแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น
หลายวันผ่านพ้นไป ระหว่างที่ เฉินเซี่ยงรับการปะทะจากสายฟ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า บัดนี้เขาก็ได้สำเร็จพื้นฐานการแบ่งเบาภาระร่างกายของเขาในที่สุด!
ทันใดนั้น เฉินเซี่ยง ลืมตาขึ้น พลันปรากฏสายฟ้าเป็ประกายสองเส้นแล่นอยู่ภายในดวงตาของเขาดวงตาทั้งคู่แน่วแน่และเด็ดเดี่ยว มันเป็สายตาที่น่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง
” เช่นนี้มันถึงคุ้มค่ากับการเรียกว่าทักษะศักดิ์สิทธิ์!ทักษะการต่อสู้ทั่วไปไม่สมควรที่จะนำมาเปรียบเทียบกับสิ่งนี้! แค่ 1 เดือน...มันทำให้ข้าสามารถบรรลุถึงระดับที่5 ขอบเขตนักสู้”
ในเวลานี้ เฉินเซี่ยงตรวจสอบวังวนแห่งปราณแท้จริงทั้ง5 ที่กำลังหมุนอยู่ภายในจุดตันเถียนของเขาเปรียบเทียบกันแล้ว พวกมันอยู่กันอย่างไรก่อนหน้านี้ พวกมันเติบโตขึ้นอย่างมาก เฉินเซี่ยงเองก็สามารถควบคุมปราณแท้จริงตามแต่ใจเขาปรารถนาได้แล้วในตอนนี้ นี่คือระดับ 5 ขอบเขตนักสู้ปราณแท้จริง!
อายุ 16 ปี สามารถบรรลุถึงระดับ 5 ขอบเขตนักสู้โดยทั่วไปแล้วกล่าวได้ว่านี่คือหนึ่งในอัจฉริยะมากด้วยพร์ผู้หนึ่ง!
ปราณสีแดงเข้มสถิตอยู่บนฝ่ามือของ เฉินเซี่ยงข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างหนึ่งเป็ปราณสีคราม เพลิงปราณแท้จริงและไม้ถูกบ่มเพาะผ่านทักษะศักดิ์สิทธิ์แห่งัครามและหงส์เพลิง
เฉินเซี่ยง รู้สึกราวกับว่าเขาได้ผลัดเปลี่ยนิัเก่าออกไปและกำเนิดเป็ิัใหม่แทนปราณแท้จริงทั้ง 2 ของเขาและร่างกายของเขาในตอนนี้มิอาจเปรียบได้กับก่อนหน้าร่างกายของเขาถูกทำให้แข็งแกร่งอีกครั้งและปราณแท้จริงของเขาก็ได้รับการบ่มเพาะผ่านทักษะศักดิ์สิทธิ์
ท้ายที่สุดเฉินเซี่ยงก็เข้าใจว่าเหตุใดทักษะศักดิ์สิทธิ์ถึงไม่สามารถประเมินค่าได้ความจริงแล้วเพียงแค่ฝึกฝนทักษะนี้ คนเ่าั้สามารถบรรลุความแข็งแกร่งราวกับพระเ้าได้!
“ปราณิญญารอบๆ นี่เบาบาง ถ้าเ้าต้องก้าวหน้าในการบ่มเพาะอย่างก้าวะโเช่นนั้น เ้าเพียงพึ่งพาเม็ดยาโอสถ! ตอนนี้เ้าสามารถปลดปล่อยเพลิงปราณแท้จริงได้แล้วในที่สุดเ้าก็สามารถเรียนการปรุงยาได้” ซูเหม่ยเหยาส่งกระแสจิตให้ เฉินเซี่ยง
ซูเหม่ยเหยา และ เป่ยยู่ยู่ ปรารถนาให้เฉินเซี่ยงแข็งแกร่งขึ้นเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้ยิ่งเขาแข็งแกร่งได้เร็วเท่าใด เขาก็สามารถช่วยฟื้นฟูความแข็งแกร่งของพวกนางได้เร็วเท่านั้นสาวงามทั้ง 2 รู้สึกกลัวและไร้หนทางเมื่อความแข็งแกร่งดั้งเดิมของพวกนางสูญหายไป
------------------------------------------------------------
“เห... นั่นไม่ใช่คุณชายแห่งตระกูลเฉินที่ยิ่งใหญ่หรอกหรือ? นักปรุงยาอัจฉริยะของตระกูลเหยาได้ท้าทายเ้าเขา้าประลองกับเ้าทั้งการปรุงยาและทักษะยุทธ์”
เฉินเซี่ยง เพิ่งจะเข้ามาถึงประตูของตระกูลเฉินเมื่อคนหนุ่มสาวท่าทางหยิ่งยโสย่างกายผ่านและเริ่มพูดคุยกับเขา
“ท้าทาย? มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่?” เฉินเซี่ยงใเล็กน้อยเขาเพิ่งมาถึงที่นี่ได้ไม่กี่วัน
คนหนุ่มสาวเริ่มหัวเราะ น้ำเสียงของพวกเขาเต็มไปด้วยความดูถูก“งั้น..เ้าก็ยังไม่เคยได้ยินเลยสิ? พวกเราทั้งหมดคิดว่าเ้ากลัวจนหัวหด!เื่นี้เกิดขึ้นเมื่อ 10 วันที่แล้วเนื่องเพราะอัจฉริยะตระกูลเหยาได้เพ้อฝันถึงคู่หมั้นของเ้าอยู่ ดูท่าเ้ากำลังจะเจอคราวเคราะห์!”
เฉินเซี่ยง แทบจะทนแรงกระตุ้นแห่งความ้าเอาชนะของเขาไม่ได้ด้วยรอยยิ้มล่อลวงอย่างชาญฉลาด เขากล่าวตอบว่า “เฉินเซินหัว เ้ายังจำตอนที่เรายังเด็กและข้าทำให้หน้าของเ้าจุ่มลงไปในอึสุนัขได้หรือไม่? เ้ามั่นใจว่าเ้ายัง้าคุยเื่ความหลังครั้งก่อนกับข้าในตอนนี้เช่นนั้นรึ?”
เด็กน้อยที่หน้าจุ่มลงอึสุนัขคนนั้นคือเฉินเซินหัว บิดาของมันเป็ผู้นำหนึ่งในสาขาของตระกูลเฉิน มีสาขาของตระกูลเฉินมากมายตั้งอยู่ตรงข้ามกับจักรวรรดิแห่งนักสู้ตอนใต้เหล่าผู้นำของตระกูลสาขาล้วนแข็งแกร่งเป็อย่างมาก พวกเขาจะรวมตัวกันที่คฤหาสน์ตระกูลเฉินก็ต่อเมื่อมีเหตุการณ์สำคัญเท่านั้น
เฉินเซินหัว แสดงออกถึงความโกรธแต่เขาก็ยังพอทนเก็บอารมณ์ได้อยู่เสียงของเขาเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย เขาตะคอกกลับ “แน่นอน ข้ามั่นใจ! มาดูกันว่าเ้าจะสามารถเอาชนะอัจฉริยะจากตระกูลเหยาผู้นั้นได้หรือไม่ข้าแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้เห็นใบหน้าของเ้าเมื่อเ้าสูญเสียคู่หมั้นไป”
เฉินเซินหัว หัวเราะพร้อมจากไป
เฉินเซี่ยง แค่นเสียง ก่อนจะเดินไปหาบิดาของตนระหว่างทางที่เขาเดินไป เขาได้ยินว่าตระกูลเฉินกำลังประสบกับปัญหาบางอย่าง ขณะนั้นผู้นำตระกูลสาขาทั้งหมดถูกเรียกมา
-----------------------------------------
ภายในห้องตำรา อุทยานเทียนหู่
เฉินเซี่ยงวิ่งมาหาบิดาของเขาพร้อมกับถามว่า“ท่านพ่อ!จริงหรือไม่ที่ท่านปู่ลาออกจากตำแหน่งผู้นำตระกูล?”
เฉินเทียนหู่พยักหน้าในขณะที่มองไปยัง เฉินเซี่ยงแล้วกล่าว “นั่นคือเื่จริงปู่ของเ้าออกไปเก็บตัวอย่างสันโดษ.. ท่านน่าจะไปตามหานิกายผู้ฝึกตน ยามนี้ผู้นำสาขาตระกูลเฉินทั้งหมดจึงมาที่นี่เพื่อแข่งขันชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลของท่าน”
ผู้นำตระกูลเฉินลาออกจากตำแหน่ง นั่นหมายความว่าผู้นำคนใหม่ต้องได้รับการแต่งตั้ง
ในเวลานั้นหลายๆ สิ่งจะเกิดขึ้นเนื่องจากเกิดการต่อสู้มากมายเพื่อแย่งชิงตำแหน่งและในการต่อสู้นั้นคงหลีกไม่พ้นจากการาเ็
เพื่อที่จะเป็ผู้นำตระกูลนักสู้ บุคคลนั้นต้องมีอำนาจบารมีสูงส่งควบคู่ไปกับทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ด้วยเหตุนี้หลายคนจึงหมดหวังในการชิงรับตำแหน่งเนื่องจากมันเสี่ยงกับชีวิตของพวกเขาเกินไป
บิดาของ เฉินเซี่ยง เองก็เข้าชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลเช่นเดียวกันและในเวลานี้ เฉินเซี่ยง เองก็ต้องเกี่ยวข้องด้วย ถ้าเขาไม่มีความแข็งแกร่งมากพอ มันก็จะเป็อันตรายต่อตัวเขาอย่างแน่นอน
ตำแหน่งผู้นำตระกูลเฉินไม่เคยได้รับการสืบทอดมันอาศัยการแข่งขันแย่งชิงเพื่อให้ได้รับเลือกขึ้นเป็ผู้นำตระกูล ในโลกใบนี้...ผู้แข็งแกร่งจะได้รับการเคารพนับถือเพียงแค่แสดงความแข็งแกร่งออกมาก็จะทำให้ผู้อื่นพร้อมใจสวามิภักดิ์ติดตาม ดังนั้นสำหรับตำแหน่งผู้นำตระกูลเฉินผู้คนจะเชื่อใจเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้น
เฉินเซี่ยงมองว่าท่าทางของเฉินเทียนหู่นั้นสง่างามอย่างมากเขาจึงถามด้วยความระมัดระวังว่า “ท่านพ่อ… นี่..จะไม่ยากเกินไปสำหรับท่านรึ?”
เฉินเทียนหู่ถอนหายใจพร้อมกับกล่าวว่า “ใช่..มันยากเย็นแสนเข็ญตอนนี้มีหลายคนกำลังแข่งขันกับข้าเพื่อชิงตำแหน่งผู้นำตระกูล รวมถึงพี่ชายทั้ง 2 ของข้า….. เื่นี้เอาไว้ก่อน อัจฉริยะตระกูลเหยาก็ได้ออกมาท้าทายเ้ามันจะดีที่สุดถ้าเ้าปฏิเสธเขา”
ปฏิเสธ? หลังจากเรียนรู้สิ่งต่างๆ สำหรับการท้าทายนั้น เฉินเซี่ยงไม่คิดจะปฏิเสธแต่อย่างใด ตอนนี้เขามีระดับความแข็งแกร่งอยู่ที่ระดับ 5 ขอบเขตนักสู้นอกจากนั้นเขาได้ฝึกฝนโดยใช้ทักษะศักดิ์สิทธิ์ และเนื่องจากเขาฝึกฝนโดยใช้ทักษะปราณศักดิ์สิทธิ์เขาสามารถยับยั้งรัศมีปราณของเขาได้ เช่นนั้น เฉินเทียนหู่ จึงไม่อาจทราบได้ว่าบุตรชายของตนยามนี้ได้พัฒนาอย่างก้าวะโ
“ท่านพ่อ ข้าจะไม่ยอมให้ตระกูลซู่และตระกูลเหยามาดูถูกข้า!ข้าจะยอมรับการท้าทาย!” สายตาของเฉินเซี่ยง เด็ดเดี่ยวแน่วแน่ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้ ปราณปริมาณมหาศาลไหลพรั่งพรูอยู่ในร่างกายซึ่งทำให้ดวงตาของเฉินเทียนหู่หดเล็กลง ขณะที่ความอัศจรรย์เติมเต็มอยู่ภายในใจของเขาบุตรชายของเขาในตอนนี้มีความก้าวหน้าอย่างไม่น่าเชื่อ
เฉินเทียนหู่ คิดเพียงว่าบุตรชายของเขาบังเอิญกลับมาและได้เจอกับเหตุการณ์ในวันนั้นขณะที่เขาออกไปผจญภัยที่ภายนอกแต่ เฉินเทียนหู่ ก็ไม่ได้ถามอะไร ขอเพียงบุตรชายของเขาแข็งแกร่งและนั่นก็เพียงพอสำหรับเขาแล้ว
เฉินเทียนหู่ แตะไหล่ของ เฉินเซี่ยง พลางหัวเราะแล้วกล่าว“บิดาของเ้าจะสนับสนุนเ้าเอง!เ้าต้องทำให้อัจฉริยะตระกูลเหยารู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า!”
เฉินเซี่ยงหัวเราะขนาดหนักพร้อมกับกล่าว“ท่านพ่อ..เอ่อ..ท่าน...พอจะมีสัก...เงินให้ข้าสักหน่อยมั้ย?”
แม้ว่าบิดาของ เฉินเซี่ยง จะมีชีวิตความเป็อยู่ที่หรูหราแต่ เฉินเซี่ยง ก็ค่อนข้างยากจน บิดาของเขาเองกังวลว่าเขาจะกลายเป็หนุ่มเ้าสำราญดังนั้นบิดาของเขาจึงให้ใช้ชีวิตแบบธรรมดาสามัญ ซึ่งปู่ของ เฉินเซี่ยง ก็เป็แบบอย่างได้อย่างดีถ้าเทียบกับคนที่อยู่รุ่นราวคราวเดียวกัน ปู่ของ เฉินเซี่ยง จะดูเรียบง่ายมากกว่า
เฉินเทียนหู่ คือบุรุษผู้ไม่้าใช้เงินอย่างสูญเปล่าแต่เนื่องจากต้องยกระดับความแข็งแกร่งของเขาและช่วยเหลือ เฉินเซี่ยง เขาจึงได้ใช้จ่ายไปเป็จำนวนมากดังนั้นเขาจึงไม่ยอมให้เฉินเซี่ยงใช้จ่ายแบบสุ่มสี่สุ่มห้า
“เพื่ออะไร?”
“ข้า้าซื้อสมุนไพริญญามาปลูก” เฉินเซี่ยงกระซิบในขณะที่เขากลอกตาไปมา
การปลูกสมุนไพริญญาไม่เพียงจำเป็ต้องมีประสบการณ์แต่ต้องหมั่นดูแลอย่างพิถีพิถันด้วย คนทั่วไปที่ปลูกสมุนไพรคือนักปรุงยา ซึ่งนักปรุงยาตามปกติจะเป็ชายชราผมยาวสีขาวคนหนุ่มสาวที่้าจะปลูกสมุนไพริญญาโดยที่ไม่มีประสบการณ์นั้นเป็เื่ผิดธรรมดาคนที่จะปลูกได้นั้นต้องมีความอดทนอย่างมาก ขณะที่สมุนิญญาที่ดีเองก็ต้องใช้เวลาหลายปีเพื่อเจริญเติบโตเต็มวัย
สำหรับ เฉินเทียนหู่ นี่เป็ครั้งแรกของเขาที่เห็นคนหนุ่มสาว้าเพาะปลูกสมุนไพริญญาแต่เมื่อเห็นความมั่นใจในดวงตาของเฉินเซี่ยง เขาถอนหายใจพร้อมกับดึงกระเป๋าเงินออกมา
“ถ้าข้ารู้ว่าเ้าโกหกข้า ข้าจะเตะก้นเ้าให้เ้ารู้ว่าการที่ได้นั่งอยู่บนม้านั่งนั้นเป็ฝันร้ายสำหรับเ้าอย่างน้อยๆก็ 1 เดือน…. ชัดมั้ย?!” เฉินเทียนหู่ยิ้มขณะที่เขากำลังขู่ เฉินเซี่ยง
“นี่ 3,000 เหรียญิญญาใหญ่ ถ้าเ้าไม่มั่นใจว่าจะทำให้เงินมันงอกเงยเป็2 เท่าแล้วหล่ะก็ในอนาคต ไม่ต้องมาถามเื่เงินกับข้าอีก” เฉินเทียนหูหยิบเอาบันทึกิญญาที่สร้างขึ้นแบบพิเศษมาขึ้นหนึ่ง
เฉินเซี่ยง รับมันมาด้วยรอยยิ้ม แล้วกล่าวว่า“วางใจได้ข้าจะเป็นักปรุงยาที่อายุน้อยที่สุดในตระกูลเฉินให้ได้!”
เฉินเทียนหู่ ใ เขารู้ว่าเฉินเซี่ยงไม่มีเส้นชีพจริญญาดังนั้นการปรุงยาย่อมไม่อาจเป็ไปได้สำหรับเฉินเซี่ยง แต่ในใจของเขา เขายังแอบปลาบปลื้มอยู่ลึกๆถ้าสิ่งที่ เฉินเซี่ยง กล่าวมาเป็เื่จริง เช่นนั้นมันจะทำให้ตระกูลเฉินเกรงขามมากขึ้นเพราะว่าตระกูลเฉินไม่มีนักปรุงยามานานหลายปี
เฉินเทียนหู่หัวเราะพร้อมกล่าว “รีบๆออกไปจากที่นี่ได้แล้ว และอย่าได้เล่นแง่กับข้าเชียว หากไม่อยากให้ข้าทุบตีเ้า! แล้วเดี๋ยวข้าจะช่วยไปให้คำตอบแก่ตระกูลเหยาตามที่เ้าขอ”
เฉินเซี่ยงรับเงิน 3,000 เหรียญิญญาใหญ่มาแล้วรีบจากไปในทันที…..
.........................................