จบแล้วได้ทำงานที่ตั้งใจไว้
หลังจากเรียนจบแล้วไม่ได้คิดจะไปโรงงานเครื่องปรับอากาศที่เคยฝึกงานมาอาจรู้สึกเบื่อการออกจากบ้านแต่เช้ามืด และกลับบ้านมืดเพราะรถติดตอนกลับบ้าน เพราะ โรงงานอยู่ไกลถึงบางนากิโลเมตรยี่สิบเอ็ด ขากลับกว่าจะฝ่าด่านสี่แยกบางนาถึงบ้านก็ทุ่มกว่าทุกวัน แต่อยากจะได้โรงงานทำอย่างอื่นมากกว่า คงรอไม่นาน
"ไชโย อาม้าได้งานทำเลยนะแล้ว"อาฮ้งบอกแม่ด้วยความดีใจ เพราะได้งานโรงงานประกอบรถยนต์ เป็เหมือนกับรถสามล้อที่ตัวเองซ่อมอยู่ อยากรู้ว่าเขาผลิตรถกันอย่างไร
"เป็โรงงานประกอบรถยนต์แถวปากนํ้านะ"อาฮ้งบอก
"ปากนํ้า ไกลนะ"อาม้าบอก
"ไม่เป็ไร เขามีรถรับส่งแถววงเวียนเล็กนี่เอง แต่ต้องขึ้นรถ6โมงช้าเลยนะ"อาฮ้งบอกไม่ให้แม่กังวล ทุกๆเช้าแม่จะชงโกโก้ให้ดื่มก่อนออกจากบ้าน พอถึงโรงงานแล้วกินข้าวเช้าอีกที
่ที่เข้าไปใหม่โรงงานมีแผนจะประกอบรถรุ่นใหม่ แต่ต้องทดลองประกอบตัวถังโฉมใหม่เป็เวลาประมาณประมาณหนึ่งปี ทีมทดลองตัวถังที่เรียกว่า"TRY-OUT"มาจากคําว่าTRIALนั่นเอง เพราะภาษาญี่ปุ่นทำให้เขียนเพี้ยนไป การทดลองจะต้องบันทึกผลในใบCONTROLSHEET จากการทดลองประกอบชิ้นส่วนใหม่อาจจะหลายร้อยข้อ หลายร้อยปัญหา วิธีแก้ไขปัญหา ต้องมีผู้รับผิดชอบ มีระยะเวลาแก้ไขหรือกำหนดวันแก้ไขเสร็จนั่นเอง เมื่อนำชิ้นส่วนวางลงบนจิ๊กCLAMPกดแน่น ทำการสปอตเชื่อมชิ้นส่วนให้ติดกัน แล้วนำชิ้นส่วนย่อยๆมาประกอบเป็ตัวถังรถ ถ้าในแต่ละขั้นตอนstageการประกอบไม่ได้คุณภาพหรือระยะ(dimention)ตามเขียนแบบ(drawing) แผนกปั้มชิ้นส่วนต้องนำไปแก้ไข ชิ้นส่วนบิดเบี้ยวจากการยึดด้วยจิ๊ก หรือแม้แต่เครื่องมือที่ใช้ก็ต้องจัดหามาต้องมีประสิทธิภาพ ที่สำคัญต้องจับเวลาไม่เกินตามที่กำหนดตามความสามารถผลิตนาทีต่อคัน ่ทำงานตอนแรกโอทีเพียบเลย เงินเดือนก้อนแรกเป็เงินสดก้อนโตหลังรับเงินเดือนยัดใส่กระเป๋าอย่างระมัดระวัง ตรงดิ่งกลับบ้านอย่าแวะห้างกลัวหาย เพราะตอนนั้นทางบริษัทยังไม่ทำเข้าธนาคารให้ ตรงเข้าไปหาแม่กำลังผัดกับข้าวมื้อคํ่าอยู่ ยื่นเงินก้อนให้แม่บอกเป็เงินเดือน เห็นสีหน้าแม่ตื่นเต้นยิ้มแล้วดีใจ เพราะเป็เงินสดก้อนโตมากกว่าครั้งที่ผ่านมา และจะก้อนโตมากขึ้น เพราะทำโอทีมากถึงขนาดบางเดือนรับเงินเป็สองเท่าของเงินเดือนก็มี ช่วยคลายทุกข์ไม่ต้องบ่นเื่เงินไม่พอใช้อีกแล้ว เพราะน้องยังเรียนหนังสืออยู่สี่คน
"อาม้าจะเก็บสะสมไว้ให้ลื้อนะ" อาฮ้งจะรับเป็รายวันก็พอแล้วแค่ค่าข้าวกลางวัน และข้าวเย็นตอนทำโอที ค่าเดินทางมีแค่ค่ารถเมล์ไปป้ายรถที่รถบริษัทมารับเท่านั้น ไปกลับมีรถบริษัทรับส่ง กินเที่ยวไม่มีตอนนั้นแค่เดินผ่านห้างที่สยามกลับบ้าน อย่างมากก็กินข้าวที่ห้างกับเพื่อนทำงาน ไม่รู้จักผับบาร์คาราโอเกะ
"่นี้ซาหมวยกำลังเรียนต่อปริญญาตรีกลางคืน เพราะจะใช้ปรับเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นเงินเดือนจะได้มากขึ้น แต่ต้องเรียนถึง6ปีเลยนะ" แม่พูดถึงลูกสาวคนที่3ที่มีความบากบั่นเอาดีทางรับราชการเพราะตอนแรกทำงานบริษัท ทุกวันไปเรียนต่อปริญญาตรีตอนกลางคืนไม่ทันเข้าเรียนสายทุกครั้ง เคยสอบติดราชการถึง2ครั้ง ครั้งแรกสอบติด แต่บริษัทที่ทำงานเดิมไม่ยอมให้ลาออก ขู่สารพัดต้องบอกลาออกก่อน1เดือน และต้องหาคนมาแทนให้ได้ก่อนหมดเขตมอบตัว ทำให้เข้ารับราชการไม่สำเร็จ แต่สอบติดครั้งที่2ถึงใจอ่อนยอม อนุญาตให้ลาออกจากบริษัทไปรับราชการได้ รับราชการได้สองปีแล้วแต่เรียนต่อยังไม่จบ ถ้าจบปริญญาตรีก็สามารถเลื่อนซีบนบ่าได้อยากก้าวเลื่อนขั้นะโในหน้าที่การงาน
"ทำไมใช้เวลานานจังตั้ง6ปีถึงจะรับปริญญา" อาฮ้งสงสัย แต่ไม่สงสัยที่แม่อนุญาต ลูกคนไหนเรียนต่อส่งเสียให้สุดฤทธิ์ ถ้าลูกคนไหนบอกว่าจะเรียนรามฯไม่สนับสนุนเด็ดขาด เพราะได้ยินมาว่าเรียนรามฯ ถ้าไม่ตั้งใจจะเรียนจบยาก ยอมเสียเงินให้ลูกเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกชนดีกว่า น้องอาฮ้งคนเรียนต่อที่สถาบันการศึกษาเอกชน3คนแล้ว ค่าใช้จ่ายมากอยู่ แต่แม่ก็ยอมกัดฟันสู้
"เขาบอกเรียนกลางคืนมีเวลาเรียนน้อย เลยต้องใช้เวลามาก ถ้าเรียนกลางวันใช้เวลาแคสี่ปีเอง" แม่อธิบาย เรียนมหาวิทยาลัยเอกชนหกปีนอกจากจะต้องใช้เงินมาก ยังต้องใช้ความพยายามอย่างสูง อาศัยว่างานราชการได้เลิกเช้าหน่อยตรงเวลา มีเวลาเดินทางพอไปมหาวิทยาลัย ไม่ต้องรีบถึงขั้นนั่งมอเตอร์ไซด์รับจ้างไปเรียนเหมือนเมื่อครั้งทำงานบริษัท
"แต่ถ้าสอบเลื่อนขั้นตำแน่งต่อไปได้ก็ต้องไปบรรจุที่ต่างจังหวัดนะ เพราะในกรุงเทพฯตำแหน่งเต็มแล้ว"แม่อธิบายตามคำบอกเล่าของซาหมวย แต่อาฮ้งก็สังเกตในสีหน้าหวั่นวิตกของแม่ว่า ลูกสาวอาจจะต้องไปทำงานตามลำพังในต่างจังหวัดในอนาคตอันใกล้นี้กังวลเื่ความปลอดภัยมากที่สุด