เกิดใหม่ครานี้ข้าจะเหยียบย่ำพวกเจ้าเอง

ตอนที่34 ทักษะฝันร้าย

ปรากฏว่าหลี่ซูเต๋อไม่สามารถติดตามร่องรอยของซ่งเย่ได้เลย

“บ้าจริงนี่ฝีมือเราแย่ขนาดนี้เลยหรือเนี่ย?”เขาบ่นให้ตัวเองด้วยความรู้สึกหดหู่

ส่วนหลิวเย่ที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในสำนักงานใหญ่ของกองกำลังแผนกพิเศษที่เมืองหลวง

เขาเห็นร่องรอยของซ่งเย่เช่นกัน

และอมยิ้มที่แฮ็คเกอร์นิรนามเข้าไปก่อกวนองค์กรKA อย่างมีความสุข

“ฮึฮึลองดูฝีมือของแฮ็คเกอร์คนนี้ซะบ้าง”

หลิวเย่สงสัยว่าสาวน้อยของตนเองจะเป็นแฮ็คเกอร์นิรนามเนื่องจากเขาเคยเห็นทักษะขั้นสูงของเธอหลายอย่าง

ที่สำคัญคือทักษะการแฮ็คเข้าจัดการกล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลอย่างรวดเร็วและง่ายดายของเธอ

“แฮ็คเกอร์นิรนามจะเป็นสาวน้อยจริงๆไหมนะ?”

เขาครุ่นคิดด้วยความสงสัยและคาดเดาอย่างมั่นใจมากกว่าครึ่งว่าเป็นสาวน้อยตนเอง

..........

ด้านซ่งเย่ที่ดาวโหลดไฟล์สำคัญมาได้สองไฟล์

เธอแฮ็คเข้ารหัสครู่หนึ่งก่อนที่จะสามารถเปิดไฟล์ได้“ฮึฮึ อย่าลืมสิฉันเป็นเอสเปอร์มาจากดาวเอเอสเชียวนะ”

เธอยกยิ้มมุมปากอย่างดูแคลนองค์กรKA

ไฟล์ “อนาคต”และ “ดวงตา” มีขนาดเล็กเท่าๆกัน

เธอเลือกเปิดไฟล์อนาคตก่อนเพื่อดูว่าพวกเขาบันทึกความลับอะไรไว้

พลันเห็นข้อความสั้นๆระบุข้อมูลลับบางอย่างไว้นั่นคือ

“อีกไม่นานโลกดาวเคราะห์สีน้ำเงินแห่งนี้จะกลายเป็นอาณานิคมของเผ่าพันธุ์ทรงพลังจากต่างโลกหน้าที่ของสมาชิก

องค์กรต้องสร้างความแตกแยกในประเทศมหาอำนาจในทุกวิถีทางก่อวินาศกรรมและทำลายล้างทุกรูป แบบ ให้เร่งเวลา

การทำลายล้างโดยเร็ว กำจัดมนุษย์กลายพันธุ์ที่ทรงพลังและอาจเป็นขวากหนามขององค์กร”

ซ่งเย่ขมวดคิ้วแน่นเมื่อได้อ่านข้อมูลลับนั้นซึ่งแสดงถึงสถานะขององค์กรได้แทรกซึมไปทั่วทุกประเทศในโลกนี้

องค์กรที่สร้างปัญหาและเข่นฆ่าผู้คนโดยไร้ซึ่งมนุษยธรรม

“พวกแกเป็นศัตรูตัวฉกาจของฉันสักวันจะทำลายล้างพวกแกไม่ให้เหลือซาก”

เลือดแม่ทัพสูบฉีดเดือดพล่านและซ่งเย่ให้คำสัญญากับตัวเองอย่างจริงจัง

ส่วนรายละเอียดเล็กน้อยๆอีกมากมายที่เป็นวิธีการสร้างความแตกแยกในแต่ละประเทศนั้น

ล้วนไม่แตกต่างจากข่าวที่มีการนำเสนอปัญหาการเมืองเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยีที่เธอรับรู้ในแต่ละวัน

“ฉันต้องเข้มแข็งและแข็งแกร่งมากกว่านี้ถึงจะสามารถช่วยเหลือคนอื่นๆได้แต่ตอนนี้ต้องดูแลครอบครัวให้ดีก่อน”

ซ่งเย่พึมพำเบาๆถึงการจัดลำดับความสำคัญของหน้าที่ตนเองในเวลานี้

จากนั้นเธอเปิดอีกไฟล์หนึ่งที่มีชื่อสะดุดตา

นั่นคือ ไฟล์“ดวงตา”

“มันคือข้อมูลอะไรกันแน่? น่าสนใจ!”เธอเปิดไฟล์ที่ได้แฮ็ครหัสไว้รอแล้ว

พลันพบกับข้อมูลที่คลุมเครือแต่ทำให้เธอตื่นตระหนกอย่างยิ่ง

“เอสเปอร์นักทำนายฉายาดวงตาแห่งสวรรค์ ก่อนหายสาบสูญอย่างไร้ร่องรอยได้ทำนายเกี่ยวกับผู้ที่จะเปลี่ยนแปลงโลก

ใบนี้ เป็นผู้ที่มาจากดินแดนอันไกลโพ้นและมีทักษะเรียนรู้ได้ทุกอย่างสามารถพลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน จงกำจัดเสียอย่า

ลังเล”

ซ่งเย่รู้สึกตึงเครียดขึ้นทันทีทันใดและพึมพำเบาๆ “หวังว่าจะไม่ใช่ฉันนะ!”

เธอรู้สึกหวาดวิตกเพราะว่าทักษะของเธอเข้าข่ายตามคำทำนายนั้นไม่มากก็น้อย

นั่นเป็นเพราะว่าเธอสามารถเรียนรู้ทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วและบางทักษะทำได้ดีกว่าต้นฉบับเสียอีก!

เธอสะบัดหัวแรงๆเพื่อดึงสติคืนมาก่อนมีแววตามุ่งมั่นมากกว่าเดิมและเอ่ยคำสัญญากับตนเองว่า

“ไม่ว่าจะเป็นใครหรือองค์กรใด? หากคิดจะทำร้ายคนในครอบครัวและตัวฉันก็ลองดู!”

ซ่งเย่ปวดหัวและเครียดจนไม่มีจิตใจที่จะทำนาฬิกาอัจฉริยะต่อ!

จึงเลือกปิดคอมพิวเตอร์ปิดไฟและห้องปฏิบัติการหลังวิลล่า

จากนั้นอาบน้ำเข้านอน

ขณะกำลังนอนอยู่นั้นซ่งเย่รู้สึกว่าตนเองอยู่ในห้องนอนแต่บรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนไปเป็นทุ่งหญ้าสีเขียวขวีอันกว้างใหญ่

คล้ายตกอยู่ในความฝัน

แต่ทว่ามันไม่ใช่ความฝัน!

ซ่งเย่หรี่ตามองรอบตัวด้วยความรู้สึกคุ้นเคยและคิดในใจอย่างไม่แปลกใจ“พวกไนต์แมร์หรือ?”

พลันปรากฏร่างของหลิวเย่ในชุดทหารสีเขียวเข้มแต่มอมแมมเปื้อนฝุ่นและมีท่าทางอิดโรยเดินเข้ามาหาซ่งเย่

เขาพูดเสียงเข้มอย่างจริงจังว่า“ช่วงนี้ระมัดระวังตัวเองให้ดีนะสาวน้อย พวกองค์กร KAกำลังระดมมือสังหารเข้ามาในเมือง กรีนเป็นจำนวนมากสำหรับคนอื่นๆในครอบครัวไม่ต้องเป็นห่วงผมจะส่งลูกน้องคอยเฝ้าอารักขาแบบลับๆให้เองเพราะถึง

ยังไงตายายของสาวน้อยก็เป็นสมาชิกคนสำคัญของกองทัพ”

ซ่งเย่ที่ยังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วนตอบกลับเขาอย่างเคร่งเครียดเช่นกันว่า

“ขอบคุณฉันจะระมัดระวังตัวเองและคนในครอบครัวมากขึ้น”

เธอเข้าใจดีถึงความห่วงใยที่เขามอบให้

จากนั้นภาพทุ่งหญ้าหายไปก่อนจะกลับคืนเป็นภาพในห้องนอนของเธอเหมือนเดิม

ซ่งเย่ยกยิ้มมุมปากด้วยความสนใจ“ขอบคุณที่มาสอนทักษะไนต์แมร์ให้กับฉัน”

นั่นเป็นเพราะว่าซ่งเย่สัมผัสพลังของการเข้าไปในความฝันและการสื่อสารหรือเปลี่ยนแปลงบรรยากาศรอบข้างได้อย่าง

ชัดเจนเป็นขั้นตอนที่มีแค่ 5 ขั้นตอนเท่านั้น นั่นคือ

หนึ่งรู้จักใครสักคนหรือเป้าหมายที่จะเข้าไปในความฝันไม่ว่าจะรู้จักแค่ผิวเผินหรือลึกซึ้ง

สองกำหนดพลังจิตซึ่งเธอเป็นมีพลังจิตอันแข็งแกร่งอยู่แล้ว

สามส่งพลังจิตผ่านห้วงเวลาเสมือน

สี่สื่อสารในความฝันของบุคคลเป้าหมายซึ่งอาจจะทำร้ายหรือกระตุ้นกลไกบางอย่างในสมองของเป้าหมายได้

ห้าเปลี่ยนแปลงบรรยากาศใหม่หรือกลับคืนแบบเดิม

แต่ทว่าซ่งเย่สามารถทำได้มากกว่านั้นเมื่อเธอคิดว่าสามารถผสมผสานกับทักษะด้านอื่น

นั่นแสดงว่าเธออาจจะเข้าไปในความจริงหรือความฝันและถึงขั้นลบความทรงจำของบุคคลนั้นได้

“เป็นทักษะที่น่าสนใจ ต้องหาเวลาทดลองดูกับใครสักคนซ่งจูหว่านกับไป๋จูซีเหรอ?ไม่...มันง่ายไปสำหรับพวกเขา”

ซ่งเย่แสยะยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมก่อนนอนหลับอย่างสบายใจ

..........

รุ่งเช้าซ่งเย่ตื่นมาออกกำลังกายเวลาเดิม

เนื่องจากหลิวเย่เข้าฝันเธอเมื่อคืนทำให้ซ่งเย่รับรู้โดยอัตโนมัติว่าหลิวเย่ไม่ได้อยู่ในเมืองกรีน

ดังนั้นเธอจึงออกกำลังกายตามลำพังและรีบกลับมาทานอาหารเช้าพร้อมกับครอบครัว

ก่อนที่แต่ละคนจะแยกย้ายไปทำภารกิจส่วนตัว

นั่นคือพ่อติดตามงานก่อสร้างโรงงานและบริษัท “เทคโนโลยีแห่งอนาคต”

ส่วนแม่และยายไปเยี่ยมคุณตาที่โรงพยาบาลอย่างมีความสุข

ซ่งเย่ไปโรงเรียนโดยมีลุงโจวขับรถไปส่งเหมือนเดิม

ขณะที่ซ่งเย่กำลังเดินเข้าโรงเรียนซ่งจูหว่านเดินเข้ามาประกบซ่งเย่และทำทีพูดอย่างเป็นมิตรว่า

“น้องสาวไม่กลับมาเยี่ยมคุณปู่คุณย่าบ้างเลยช่างเป็นหลานที่ไม่รู้จักกตัญญูเสียจริง”

ขณะที่เธอพูดอยู่นั้นได้แอบยัดกระดาษชิ้นเล็กๆเข้าในกระเป๋าเป้ของซ่งเย่

ซึ่งซ่งเย่รู้สึกถึงความผิดปกตินั้นและมีแววตาที่ดูแคลนซ่งจูหว่าน

“จะไปหรือไม่ไปจำเป็นต้องรายงานเธอไหม?” ซ่งเย่ตอบอย่างรำคาญซ่งจูหว่าน

จากนั้นเธอเดินหนีโดยตรงและแวะเข้าห้องน้ำ

เมื่อเข้าไปในห้องส่วนตัวซ่งเย่เปิดกระเป๋าเป้หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งที่พับอย่างเรียบร้อยออกมา

ในนั้นมีข้อความบอกรักที่เขียนด้วยลายมือของใครบางคนที่ไม่ใช่ซ่งจูหว่าน

ซ่งเย่อ่านข้อความและมีแววตาดูถูกซ่งจูหว่านไปพร้อม

“ซ่งเย่ที่รักผมรักคุณมากที่สุดในโลก ฝันถึงทุกคืน เย็นนี้ผมจะรอคุณที่เดิมอย่าลืมมาตามนัดที่เราคุยกันไว้นะ

รักหลี่คังเหวิน”

“ฮึฮึทำได้แค่นี้เหรอ?”ซ่งเย่ส่ายหัวอย่างเบื่อหน่ายกับวิธีการกลั่นแกล้งแบบเด็ก

เธอไม่ต้องการรอเวลาให้เกิดปัญหาอันน่ารำคาญสำหรับตนเอง

ซ่งเย่เดินออกมาจากห้องน้ำและหามุมสงบ

เธอจะทดลองใช้ทักษะที่เพิ่งเรียนรู้เมื่อคืนนี้พร้อมกับพึมพำกับตัวเองว่า“เธอเรียกร้องเองนะ ซ่งจูหว่าน!”

เธอรวบรวมพลังจิตและเริ่มกระบวนการตั้งแต่ขั้นตอนแรกนั่นคือ

หนึ่งรู้จักซ่งจูหว่านอย่างลึกซึ้ง

สองกำหนดพลังจิตของตนเองพุ่งตรงไปยังซ่งจูหว่านและพบเธอกำลังเดินเข้าห้องสามพร้อมกับหรูเพ่ยเพ่ย

สามส่งพลังจิตผ่านห้วงเวลาเสมือน

สี่สื่อสารในความเป็นจริงของซ่งจูหว่านโดยกระตุ้นกลไกบางอย่างในสมองของซ่งจูหว่าน

ห้าเปลี่ยนแปลงบรรยากาศใหม่เป็นสุสานลึกลับแบบของนักฆ่าไร้เงา

……….

ด้านซ่งจูหว่านที่กำลังเดินเข้าห้องสามเพื่อป่าวประกาศพฤติกรรมอื้อฉาวของซ่งเย่

เพราะเธอได้แอบนำจดหมายรักใส่เข้าไปไว้ในกระเป๋าเป้ของซ่งเย่แล้ว

แค่เธอป่าวประกาศและรอเวลาให้ซ่งเย่เข้าห้องเรียน

จากนั้นกระตุ้นให้เพื่อนๆนักเรียนค้นกระเป๋าเป้ของซ่งเย่

และต่อจากนั้นจะเป็นช่วงเวลาอันน่าอับอายของลูกพี่ลูกน้องที่น่ารังเกียจ!

ซ่งเย่ จุดจบและความน่าอายกำลังมาเยือนเธอแล้ว!

ถึงเวลาที่ซ่งเย่จะถูกเหยียบให้จมดิน!

ซ่งจูหว่านคิดอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง

พลันเกิดภาพรอบกายที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง!

และกลายเป็นสุสานที่มืดมิดวังเวงมีเสียงร้องโหยหวนเป็นระยะจนทำให้ซ่งจูหว่านขนลุก!

“เกิดอะไรขึ้น? ฉันอยู่ที่ไหน?ทำไมไม่ใช่ห้องเรียน? น่ากลัวจังเลย!”

ซ่งจูหว่านตัวสั่นเทาและกอดอกตัวเองพลางมองรอบตัวด้วยความตื่นตระหนกหวาดกลัว!

“ไป๊ ไปให้พ้นอย่า อย่าเข้ามา ฉันกลัวแล้ว ไป๊”เธอเห็นภาพหลอนของวิญญาณจากทั่วสารทิศพุ่งเข้าหาตนเอง

ทำให้เธอตวัดมือซ้ายขวาขับไล่ภาพที่เห็นด้วยความหวาดกลัว

ด้านหรูเพ่ยเพ่ยและเพื่อนคนอื่นๆในห้องสามที่เห็นพฤติกรรมของซ่งจูหว่าน

ทุกคนต่างอ้าปากค้างตกตะลึงและชี้นิ้วไปทางซ่งจูหว่านพร้อมกับถามเพื่อนข้างๆด้วยความแปลกใจ

“เกิดอะไรขึ้นกับดอกไม้โรงเรียน?”

“นั่นอาการเหมือนคนป่วยที่เป็นโรคทางระบบประสาทเลย”

“เหมือนคนบ้าเลย”

“จู่ๆทำไมเธอเป็นแบบนี้ล่ะ?”

“รีบโทรแจ้งอาจารย์ถงเร็วเข้า”

“พวกเราต้องโทรไปโรงพยาบาลไหม?”

“ให้อาจารย์มาดูก่อนดีกว่า”

“ดูสิเธอดูหวาดกลัวอะไรสักอย่าง? ตัวสั่นไปหมดแล้ว”

“น่าสงสารเธอจังเลย”

นักเรียนห้องสามต่างวิจารณ์กันอย่างอื้ออึง

ด้านซ่งจูหว่านเวลานี้เธอหวาดกลัวจนคิดอะไรไม่ออกและพยายามก้าวเดินหนีออกจากบรรยากาศที่น่ากลัวเช่นนี้

แต่อนิจจา!

เธอเหมือนเดินวนอยู่ที่เดิมไม่สามารถหาทางออกได้เลย!

“เพ่ยเพ่ยอยู่ไหน? มาช่วยฉันที ทำไมฉันไม่อยู่ในห้องสาม? ช่วยด้วย!ช่วยฉันด้วย!”

ซ่งจูหว่านตะโกนจนเสียงแหบ

แต่ทว่านักเรียนในห้องสามกลับมองเธออย่างแปลกประหลาด

“จะให้ฉันช่วยอะไรล่ะหว่านเอ๋อร์เกิดอะไรกับเธอกันแน่?”

หรูเพ่ยเพ่ยพยายามเข้าไปจับแขนของซ่งจูหว่านแต่กลายเป็นว่าเธอถูกปัดมือออกอย่างตื่นกลัว

จนทำให้เพื่อนๆไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ซ่งจูหว่าน

“อาจารย์ถงมาแล้ว”ตันจิ่วที่เป็นคนโทรแจ้งอาจารย์ประจำชั้นได้ตะโกนบอกเพื่อนๆในห้อง

ด้านเกาเฉินที่มองเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ต้น

เขาหรี่ตาลงอย่างครุ่นคิดเพราะเขามองเห็นความผิดปกติบางอย่าง

ซึ่งเขาแปลกใจตัวเองเช่นกันที่สามารถมองเห็นความผิดปกติของเรื่องที่เกิดขึ้นได้

“ทำไมเรามองเห็นความผิดปกตินั้นได้อย่างง่ายดายแบบนี้นะ?” เกาเฉินขมวดคิ้วแน่นอย่างแปลกใจ

“ทำไมซ่งจูหว่านเป็นแบบนี้?”อาจารย์ถงถามเสียงดังเมื่อเห็นอาการของซ่งจูหว่าน

“พวกเราไม่รู้เหมือนกันค่ะอาจารย์จู่ๆเธอก็มีอาการขึ้นมาทันทีทันใด” นักเรียนหญิงคนหนึ่งอธิบายกับอาจารย์ถง

“แปลกมากอีกสักครู่รถพยาบาลจะมาถึง”

อาจารย์ถงพยักหน้ารับรู้และบอกให้นักเรียนช่วยกันเฝ้าระวังซ่งจูหว่าน

เพราะเวลานี้ทุกคนกลัวเธอทำร้ายตัวเองจากอาการหวาดกลัวที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ

ด้านซ่งเย่ที่อยู่ชั้นล่างใต้ต้นไม้เธอทอดสายตามองไกลและเห็นความวุ่นวายที่หน้าห้องสามอย่างชัดเจน

พลางคิดในใจอย่างตื่นเต้นว่า“ไม่เลว ขนาดใช้พลังจิตแค่เล็กน้อย ถ้าใช้มากกว่านี้คงทำร้ายเธอเข้าให้”

เธอพึงพอใจกับผลการทดลองครั้งแรกที่ผลออกมาสมบูรณ์แบบมากกว่าที่คิดไว้!

เวลานี้มีรถพยาบาลวิ่งเข้ามาในโรงเรียน

ซ่งเย่ใช้พลังจิตเปลี่ยนบรรยากาศรอบตัวซ่งจูหว่านเป็นห้องเรียนเหมือนเดิม

แต่ซ่งจูหว่านที่เผชิญกับความหวาดกลัวจากภูตผีและความวังเวงของสุสานเป็นเวลานาน

ทำให้เธอหวาดกลัวและอ่อนเพลียจนเป็นลมหมดสติไปก่อนที่เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์จะนำเปลหามไปบนห้อง

ปรากฏว่าเหตุการณ์แปลกประหลาดและน่าอับอายของดอกไม้โรงเรียนถูกเพื่อนนักเรียนบางคนถ่ายรูปและอัดวิดีโอโพสต์

บนฟอรัมของโรงเรียนอีกครั้ง

“ด่วนดอกไม้โรงเรียนป่วยฉับพลัน มีวิดีโอแนบ”

“ดอกไม้โรงเรียนหวาดกลัวทุกคนมีวิดีโอแนบ”

“ข่าวลับเรื่องน่าอายของซ่งจูหว่าน มีภาพแนบ”

“ข่าวด่วนดอกไม้โรงเรียนถูกผีสิง มีวิดีโอแนบ”

“เร็วๆข่าวล่าสุด ซ่งจูหว่านคลั่ง มีวิดีโอแนบ”

เสียงโกลาหลในห้องสามได้กระตุ้นความสนใจของนักเรียนและอาจารย์หลายคน

ทำให้เกิดการพูดคุยซุบซิบกันไปทั่วโรงเรียน

รวมทั้งการพูดคุยวิจารณ์โพสต์บนฟอรัมโรงเรียนซึ่งมีนักเรียนเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างท่วมท้น

..........

ซ่งเย่เดินเข้าห้องสามอย่างสบายใจหลังจากที่รถพยาบาลรับตัวซ่งจูหว่านออกไปแล้ว

“ซ่งเย่ไปอยู่ที่ไหนมา?เธอไม่ได้มาเห็นสภาพของดอกไม้โรงเรียนเลย”

ซูฉีบ่นให้ซ่งเย่เล็กน้อยที่พลาดช่วงเวลาสำคัญของการดูเรื่องเด็ดๆในห้องสาม

“หือ อะไรเหรอ?”ซ่งเย่หันหน้ามาถามซูฉีด้วยสายตาว่างเปล่า

“รู้อะไรไหม? ซ่งจูหว่านน่ะสิ จู่ๆก็กลายเป็นบ้าโวยวายว่าพวกเราเป็นภูตผีปีศาจกัน”

ซูฉีกระซิบเบาๆกับซ่งเย่ด้วยใบหน้าอมยิ้มมีแววสะใจ

“อ๋อเหรอช่างเขาสิ” ซ่งเย่ตอบอย่างไม่แยแส

หรูเพ่ยเพ่ยหันหลังกลับมามองซ่งเย่ทางหลังห้องด้วยสายตาล้ำลึกเพราะเธอกับซ่งจูหว่านวางแผนสร้างความอับอายให้

กับซ่งเย่ร่วมกัน

แต่เวลานี้คนวางแผนกลับกลายเป็นคนป่วยทำให้เธอเคียดแค้นซ่งเย่มากยิ่งขึ้น

ซ่งเย่รับรู้สายตาแสดงเจตนาร้ายจากหรูเพ่ยเพ่ย

เธอห่อปากเล็กน้อยและปล่อยลมพลังซาเซินเข้ารูหูทั้งสองข้างของหรูเพ่ยเพ่ยจนเกิดความเจ็บปวดภายในหู

และทำให้หรูเพ่ยเพ่ยกรีดร้องเสียงดังลั่น

“โอ๊ย ปวดหูโอ๊ย” หรูเพ่ยเพ่ยใช้มือปิดหูทั้งสองข้างด้วยความเจ็บปวด

“เพ่ยเพ่ยเธอเป็นอะไร?” นักเรียนหญิงที่นั่งข้างๆหรูเพ่ยเพ่ยจับไหล่ของเธอและถามอย่างเป็นห่วง

“เกิดอะไรขึ้น?” ตันจิ่วหัวหน้าห้องเดินมาดูที่โต๊ะหรูเพ่ยเพ่ยพร้อมกับขมวดคิ้วแน่นอย่างกังวล

วันนี้เกิดอะไรขึ้นกับห้องสามเพราะมีเหตุการณ์แปลกประหลาดเกิดขึ้นอีกครั้ง?

ตอนนี้หรูเพ่ยเพ่ยอาการดีขึ้นแล้วเพราะซ่งเย่ใช้พลังซาเซินเพียงเล็กน้อยเพื่อส่งคำเตือนถึงเธอโดยตรง

หรูเพ่ยเพ่ยตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวและตอบตันจิ่วเสียงสั่น

“มะไม่เป็นไรแล้ว ฉันเผอิญปวดหูกะทันหันน่ะ”

เธอคาดเดาอย่างไม่มั่นใจว่าอาจเป็นฝีมือของซ่งเย่เพราะเหลือบมองเห็นซ่งเย่ทำห่อปากก่อนที่เธอจะปวดหู

มันคล้ายกับมีสายลมที่แข็งและแหลมคมพุ่งทะลุเข้ารูหูทั้งสองข้างจนสร้างความเจ็บปวดให้กับเธอ

ซ่งเย่ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยที่หรูเพ่ยเพ่ยสงบเสงี่ยมขึ้น

หลังจากนั้นห้องสามกลับคืนสู่ความสงบและเริ่มเรียนวิชาแรกของภาคเช้า

ซ่งเย่ในเวลานี้ปรับความคิดและสมองของตนเองเพื่อคิดค้นผลิตอาวุธที่เหมาะสมกับสมาชิกในครอบครัว

เธอคิดในใจอย่างมุ่งมั่นว่า

“เราจำเป็นต้องหาอาวุธให้กับทุกคนเพื่อป้องกันตัวเพราะองค์กรKA ต้องส่งคนมาอีกแน่นอน”

นั่นเป็นเพราะว่าซ่งเย่รับรู้ข้อความสำคัญขององค์กรลับซึ่งทำให้เธอเป็นกังวลในความปลอดภัยของคนในครอบครัว

เมื่อถึงเวลาพักทานอาหารกลางวัน

ปรากฏว่าบรรยากาศการพูดคุยของนักเรียนในโรงอาหารมีแต่เรื่องราวของดอกไม้โรงเรียนซ่งจูหว่าน!

ที่เวลานี้มีข่าวที่มีทั้งภาพและวิดีโอโพสต์บนฟอรัมของโรงเรียน