ค่ำคืนหนึ่งหน้าตระกูลเจี้ยงมีฝนตกโรยรินมีเด็กทารกคนหนึ่งถูกทิ้งไว้ท่ามกลางสายฝนบนตัวของเด็กน้อยมีหยกประหลาดสีเขียว
เวลาผ่านไปสักพักก็มีผู้าุโตระกูลเจี้ยงคนหนึ่งออกมาจะไปล่าสัตว์อสูรแต่ผู้าุโคนนั้นกลับเห็นเด็กน้อยที่อยู่ท่ามกลางสายฝนผู้าุโได้เดินเขัาไปช่วยเด็กนัอยคนนั้น
ทันใดนั้นผู้าุโคนหนึ่งที่มากับเค้าก็บอกว่า
“ เจี้ยงเฉินรีบไปกันเถอะ ”
แต่ผู้าุโก็กวักมือบอกให้ผู้าุโคนอื่นๆไปก่อนเลย
เวลาผ่านไปผู้าุโเจี้ยงเฉินก็ได้พาเด็กน้อยมาที่ตำนักผู้าุโและผู้าุโเจี้ยงเฉินก็ให้ข้าวกับเด็กน้อยกินและผู้าุโก็ตัดสินใจว่าจะเลี้ยงเด็กคนนี้
เวลาผ่านไป 7 ปี | “ ท่านพ่อเฉินข้าหิวข้าวแล้ว ” คนคนนี้คือเด็กนัอยคนนั้นในตอนนี้เค้ามีอายุ 7 ปีและเค้าก็ได้กำลังปลุกผู้าุโหลินให้ทำกับข้าวให้เค้า
ผู้าุโหลินหลังจากได้ยินเสียงของเด็กน้อยก็ได้บอกว่า
“ เจัาเด็กน้อยตื่นแล้วงั้นหรอเนี่ยเดี๋ยวพ่อจะรีบทำอาหารให้เจาเอง ”
หลังจากพูดจบผู้าุโเฉินก็ได้ไปทำอาหารให้เด็กน้อยกินและผู้าุโเฉินก็บอกว่า
“ กินเสร็จแล้วอย่าลืมมาหาข้านะหลินน้อย ”
หลังพูดจบก็เห็นเด็กน้อยเจี้ยงหลินกำลังกินข้าวอยู่อย่างเอร็ดอร่อย
เวลาผ่านไปเจี้ยงหลินก็กินอาหารหมดเค้าก็ได้เอาจานไปเก็บและเดินไปหาผู้าุโเฉินด้านนอก
“ มีอะไรหรอครับท่านพ่อ ”
หลังฟังคำถามจากเด็กน้อยหลินผู้าุโก็ได้ทำหน้าจริงจังขึ้นมาก่อนจะบอกว่า
“ เอาละต่อจากนี้พ่อจะสอนให้เ้าอยู่รอดจากโลกใบนี้เอง ”
หลังจากจบคำจากผู้าุโเฉินแรงกดดันมหาศาลก็พุ่งเข้าไปใส่เด็กนัอยทันที
เด็กน้อยหลินได้ถูกแรงกดดันมหาศาลกดใหัเข่าลงพื้นและก็ได้มีเสียงชายหนุ่มดังขึ้น
“ เอาละต่อไปนี้ข้าจะเป็อาจารย์ของเ้าและเ้าก็ต้องฝึกฝนกับข้าจนกว่าเ้าจะสามารถเข้าพรรคสิงโตทองคำได้ ”