[Devil Girl] รักร้าย ของยัยปีศาจ

    แฟน 50%

            -21-

            

            แฟน

            

            ฐานัสกำลังแบกฉันลงไปข้างล่างอย่างง่ายดาย ไม่มีท่าทีเหนื่อยหอบให้ได้ยินสักนิด แผ่นหลังกว้างของเขาอบอุ่นมาก กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเรือนผมก็ยิ่งทำให้ฉันเขินอายอย่างบอกไม่ถูก

            ผู้ชายที่ฉันเคยขี่หลังเมื่อนานมาแล้วก็คืออาติ ตอนนั้นจำได้ว่า…

            ฉันวิ่งออกกำลังกายที่สวนสาธารณะพร้อมกับอาติตอนเช้า แต่ตอนนั้นฉันง่วงนอนมากก็เลยวิ่งไม่ได้ดูทาง สะดุดก้อนหินล้มจนเท้าแพลง อาติเป็๲คนแบกฉันขึ้นหลัง ตอนนั้นกลิ่นหอมของเรือนผม ความอบอุ่นของแผ่นหลังของเขา ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจจนเริ่มง่วงและหลับไป…

            เป็๞๰่๭๫เวลาที่มีความสุขอีก๰่๭๫หนึ่งของชีวิต

            “คุณรู้ไหม ว่าทำไมที่นี่ถึงเรียกว่าน้ำตกเอราวัณ” จู่ๆ ฐานัสก็เอ่ยถามขึ้น

            “ไม่รู้”

            “ก็เพราะสายน้ำไหลมาตามชั้นหิน ถูกแบ่งเป็๲ 7 ชั้น ซึ่งแต่ละชั้นก็มีธรรมชาติ มีสัตว์ตัวเล็กตัวน้อย มีพืชต้นไม้นานาพันธุ์ เป็๲ความอุดมสมบูรณ์ที่หายาก ลักษณะของสายน้ำที่ไหลผ่านมองแล้วคล้ายหัวช้างเอราวัณ 3 หัว เขาก็เลยเรียกว่าน้ำตกเอราวัณ”

            “นายนี่ความรู้เยอะนะ”

            “แน่นอน”

            ฉันเกยคางอยู่บนไหล่ของเขา สักพักก็เริ่มรู้สึกหนังตาหย่อนขึ้นมาซะอย่างนั้น คงเพราะฉันรู้สึกสบายใจที่ได้อยู่กับเขาล่ะมั้ง…

            ______________

            (ฐานัส)

            ผมแบกเธอขึ้นหลังลงไปชั้นล่างสุดเพื่อเตรียมขึ้นรถกลับบ้าน แต่ดูท่าทางหญิงสาวจะยังไม่รู้ตัว เธอนอนหลับสนิทแทบไม่ได้ยินเสียงนักท่องเที่ยวรอบข้างด้วยซ้ำ

            “อาเจียว…ถึงแล้ว…คุณค่อยไปนอนต่อในรถนะ”

            “อื้อ” เธอพยักหน้าและค่อยๆ ยืนพิงประตูรถก่อนจะเข้าไปนั่งในรถ ส่วนผมก็เดินไปเก็บกระเป๋าไว้หลังรถและกลับไปขึ้นรถฝั่งคนขับ

            วันนี้เป็๞หนึ่งวันที่ผมมีความสุขมากกับการได้มาเที่ยวกับผู้หญิงที่ชอบและก็เป็๞อีกวันที่ผมคงจดจำไปอีกนาน

            “ผมดีใจนะที่วันนี้เราได้คบกัน ถึงจะมีแค่ผมที่รู้สึกไปฝ่ายเดียวก็ตาม”

            ผมหันไปมองเธอที่หลับคอพับอยู่ข้างๆ เอี้ยวตัวไปล็อกสายเบลท์ให้ ก็เลยถือโอกาสจ้องมองใบหน้าเรียวเล็ก ริมฝีปากบางสีชมพู…เธอเป็๞ผู้หญิงสวยและมีเสน่ห์ แต่บางครั้งสีหน้าของเธอก็นิ่งจนดูหยิ่งทำให้ใครหลายคนไม่ชอบ มีแต่ตอนที่เธอมองผู้ชายที่ชื่อติสรณ์เท่านั้น แววตาแข็งกร้าวก็พลันอ่อนโยนทันที

            ผมถึงได้อิจฉาเขาคนนั้น…

            “ต้องมีสักวัน…ที่คุณจะให้ความรู้สึกกับผมบ้าง”

            ผมจุมพิตกลางหน้าผากอาเจียวก่อนจะสตาร์ทรถ ขับออกถนนใหญ่

            

            สำหรับคนที่ซื้อ Ebook แนะนำให้อ่านใหม่ค่ะ เพราะมีบางจุดที่ไรท์พิมพ์เพิ่มลงไป (ส่วนที่จะลงต่อไปคือส่วนที่ยังไม่ได้แก้หรือเพิ่มบทนะ) และต้องบอกก่อนนะคะ นิยายเ๱ื่๵๹นี้ไรท์เขียนจบแล้ว เนื้อเ๱ื่๵๹อาจจะถูกใจใครหรือไม่ถูกใจใครก็ขออภัยด้วยนะคะ มีคำผิดให้เห็นบ้างก็ขออภัยจริงๆ อนาคตจะพยายามปรับปรุงต่อไป ขอบคุณที่สนับสนุนและที่รออ่านมาโดยตลอดนะคะ ขอบคุณมากๆ เลย

            

            

            >>>